Lögberg - 04.03.1897, Blaðsíða 3

Lögberg - 04.03.1897, Blaðsíða 3
LÖGBERG, FIMMTUDAGINN 4. MARZ 1897 Islands frjettir. fannst snemma til vill Rvík, 23. des. 1896. Aflauhögð. Enn helzt góður afli í Höfnum og á Miðnesi; en ekki kemur nokkur skepna norður fyrir Skaga. Einnig hefur verið allgóður afli í Grindavík i haust og vetur, það sem af er. Bezta afla sagði póstur síðast frá ísafjarðardjúpi. L A N1ISK.IÁLPTAKIPPUB rnjÖg greinilegur 18. p. man ínorguns í Flóanum, og ef vlðar. Rvík, 30. des. 1896. Vebrátta hefur verið mjög stirð hjer um jólin: megnir útsynningar rneð allmikill: fannkoinu og veður- ofsa a stundum. Dýbai..kkniii í suðuramtinu og vestur-amtinu er cand. veter. Magnus Einarsson skipaður af landshöfðingja '27. f. m., samkvæmt löguui 2. okt. 1891,—með 1200 kr. árslaunum. Lagasynjan. Frumvarpinu frá síðasta pingi um njfja frimerkjagerð hefur verið synj'að konungsstaðfest- ingar 25. sept. þ. &. Rvík, 2. jan. 1897. ' i .ANDSKJÁLPTA-TÖK.UB0RN1N. E>au urðu 116 alls, börnin, sem tekin voru i haust úr landskjálpta-sveitunum til dvalar hjer syðra, flest til faeinna vikna, meðan verið væri að koma upp skylum á heimilum peirra til vetrar- ins, en nokkur vetrarlangt. Eigi að síður varð pó niðurstaðan sú, pegar til kastanna kom, að ekki fór nema priðjungur (39) barnanna heim aptur i haust eða fyrri part vetrar, en hin- um, 77, veitt dvöl til vors. Þessi, sem heim fóru aptur, voru flest (26) úr ölfusinu; hin úr næstu hreppura austan Ölfusár (Sandv. og Hraug.), nema 1 af Landi—pað fór um hæl aptur vegna pess, að pað var flutt suður helzt til lækningatilraunar, fra bjargálna heimili, en er læknar bjer tjáðu pvi enga bata von, hSfðu fer- eldrarnir pað heim með sjer aptur. E>au ein af börnunum voru látin fara aptur, er ekki pörfnuðust lengri dval- ar eða foreldrarnir vildu fá heim fyrir veturinn, pó að peim væri boðin dvöl fyrir pau hjer til vors, enda flestöll stálpuð. Fyrir flestum (24) varð dvölin 5—6 vikur, en eitthvað 2 fóru fyr, vegna óyndis, og sum voru 7—8 eða jafnvel 9 vikur. Upphaflega var ekki hugsað lengra en að láta bjálp pessa ná að eins til næstu sveitar, ölfusins, með pvi að þaðan var svo hægt um flutn- iag barnanna, í vagni. En er undir- tektirnar urðu margfalt betri en við var búist i upphafi, voru færðar pað út kviarnar, að bætt var við freklega öðru eins ur öðrum sveitum. Komu 57 börn alls úr Ölfusinu, en 59 lengra að, flest (30) úr Hraungerðis- og Sand- víkurhreppum, og voru pau einnig sótt hjeðan á vagni, en hin úr Land- sveit (10), af Skeiðum (7), 6r Áshreppi (5), IIoltamannBhreppi (3) og Gnúp verjahreppi (2). Af pessum 116 börnum tóku Reykvlkingar 89 (auk 4 nokkra daga eða vikur, er eíðan fengu samastað utan bæjar), en Seltirningar 17 og Kjalnesin^ar 9; 1 tóku hj'ón ein í Hafnarfirði, vetrarl. Allar eru utan- bæjarvistirnar vetrarvistir; peir höfðu boðið pað fyrir frani, Seltirningar og Kjalnesingar. Af tökubömum Reyk- víkinga urðu 49 vetursetumenn. Auðvitað er dvölin gefin öllum börnunum eða vandamönnum peirra; pó skal pess getið, að með pví upp komst eptir á, að 1 barni^ var á sveit, var pað að oins haldið ókeypis til vet- urnótts, en sveit pess látin gefa með pví paðan af. Það eru allt einstakir kúsráðendur, or petta góðverk hafa gert, flestallir með pví að taka börnin á heimili sín, en fáeinir með pvl að koma peim fyrir annarsstaðar hjá góðu fólki og gefa ineð peim; nema hvað koma varð nokkrum keltubörn- um fyrir með einhverri meðgjöf úr hinum almenna samskotasjóði, vegna pess að menn böfðu ekki keimilis- astæður til að taka svo ung böan, fleiri en pað gerðu, og sumir fremur af vilja en mætti, hvað efnin snertir, en auð- vitað var ekkert barn \&%\b nema í góð- an samastað. Fáeinir hjeldu og börnin meðgjafarlaust að eins fyrstu 6—7 vik- urnar, hið ytrasta sem peir höfðu heit- ið, en með einhverri meðgjöf úr pví. Flutning barnanna á vagni hingað kostaði og samskotasjóðurinn. Flest- allir peir, sem börnin tóku, klæddu pau upp á sinn kostnað, að minnsta kosti bjer í bænum, eins þau, sem heim eru farin aptur. Rvik, 23. jan. 1897. Árnessýslu (ölfusi) 19. j'an.: „Hjeðan er ekkert að frjetta, nema sæmilega líðan hja almenningi. E>etta einstaka frostleysi, sem er i vetur, kemur sjer mjög vel, pvi að öll mannahýbýli, eins þau, sem stóðu af sjer „hörmungina miklu", eru nú óvanalega köld. E>að er óhætt að fara með pað, að ekki eitt einasta hús á landskjálptasvæðinu er jafngott, enda pótt ekkert sæi á peim í sumar. Dau eru öll gliðnuð og gengin eitt- hvað úr skorðum; pað er auðsjeð á mörgu, t. d. á pví, að pau skjálfa öll óvanalega mikið í veðrum, eru óvana- lega kOld og óvanalega mikill súgur í peim. Allt af er að verða vart við land- skjálptakippi, og pað allsnarpa suma; pannig var einn hjer I fyrri nótt, að- Helztu tlðindi hjeðan eru miltis- drep, sem kem upp í Hvammi hjer i svtit vikuna 3.—9. p. m. Drapust úr pvi 5 hross, par af 4 sama daginn. Undir eins og pað frjettist, fór odd- vitinn pangað (presturinn) og annar hreppstjórinn, og voru taf arlaust gerð- ar allar ráðstafanir til að hepta út- breiðslu pess, bæði með vanalegum sóttvarnarmeðulum og allri mögulegri varúð. Vona menn, að tekið sjo fyr- ir pað að pessu sinni, pvi að fleira hefur ekki drepizt. En samt er petta mikill skaði fyrir mann, sem áður hafði beðið allpingan skaða af land skjálptunum. Sömuleiðis hefur milt isdrep gert vart við sig & Eyrarbakka og, að sagt er, á Loptsstöðum". Prkstuk dæmduií. Sjera Hall- dór Bjarnarson a Presthólum p'ófastur í Norður-Dingeyjarsyslu, hefur verið dæmdur i hjaraði, af Benid. syslum. Sveinssyni, í 5 daga fangelsi við vatn og brauð fyrir gripdeild (239. gr. hegnl.), óheimildartöku á við. Llk- lega verður honum vikið frá ernbætti um stundarsakir, meðan dómur er undir áfry°un. Slys. Maður fannst drukknaður aðfaranótt 21. p. miln. hjer við eina af bryggjum bæjarins (W. Christen- sens), Vigfus nokkur Jónsson, purre- búðarmaður hjer í bænum, milli ivi- tugs og pritugs. Var drykkjumaður og hafði sjezt drukkinn pá um nóttina. Vita menn ekki, hvort hann hcfur heldur drukknað óviljandi, eða vilj- andi, sem haun kvað hafa haft á orði. Rvík, 30. jan. 1897. Brauð veitt. Landshöfðingi veitti 23. f. mán. Brj'ánslækj'arpresta- kall prestaskölacand. Bjarna Simonar- syni og Hjaltastaðaprestakall cand theol. Geir Sæmundssyni. Pbófastub skipaðub í Kjalar- nespingi 28. p. m. sjera Jóhann I>or- kelsson dómkirkj'uprestur. Fbí embætti hefur landshöfð- ingi vikið I gær sjera Halldóri pró- fasti Bjarnarsyni 6 Presthólum, um stundarsakir, bæði preits- og prófasts- embætti.—Isafold. VAKNID 0G HAGNYTID YKKUR HINA MIKLU TILHBEINSUNARSOLU, -------S E M------- L. R. KELLY, MILTON, N. DAK. heldur i næstu 45 daga. I>vílík sala hefur aldrei átt sjer stað fyrr. Ágætar vörur með hvaða verði sem pjer viljið. Komið á Upp" bodid, sem haldið verður lauorardrgana 27. Februar og 6. iuarz kl. 1 e. m. Lesið verðlistann sem fylgir, petta veið er fyrir pei - inga út i hönd og stendur í 45 daga að eins: Santa Clause S&pa, (bezta fera til er)...................... 83c. kassinn. 8 stykki af sjerstaklega góðrt pvottasíipu fvrir...................25 cents. 1 45 daga seljuru við 40c. .lap. Te, 4 pd. fyrir.................... $1.00 50 pd. Corn Meal......................... *l <H) " " 8 góða peiköku pakka..................... 25 cts. " " Sott sttvelsi, p^kkinn...................... 5 " " " gott Sileaatus " ...................... 5 " " " eóður Mais " ...................... 7 " " " Tube Rose & True Smoke pakkinu.......... 7 " " " Searhead Climax, pundið................... 38 " " " 25c. Kústur.............................. 19 '¦ " " Beztu pickles, galonið...................... 25 " '• " 20 pd. raspaður sykur...................... $100 22 pd. puður sykur........................ $1.00 fsranótt harður. 18. p. m., og hann nokkuð L R. KELLY, MILTON, N. DAK. ^COMFORT IN SEWING^^*-^ Comes from úiz fcnowlccíge of posscss- íng a mactiine whoscreputationassorcs ð íhe user of long years of hígfi grade ^ service. Thc h •atest Improved IHFTEí withUs Beaotiíully FigorccJ Woodv/orkf Dorable Constroction, Finc Mechanical Adjustmcnt, h coopled wíth the Finest Set of Steel Attachments, makcs it the fi MOST DESIRABLE MA.CHINE IN THE MARKET. Dealcrs wanted -whcre we a.re not representcd. Adárcss, WHITE SEWING MACHINE CO., .....Cleveland, Ohio. Saga lífsabyrgðar yflrskoð unar inaiuis. J. J. Ilanratty, yfirakoðunar maðnr fyrir Btandard Life Axsurance Co., Pcterboro, batnar slæm gigt af South Amerinin Rh.CHm.atic Cure.—Það sjcr í miðnœtti kvalanna í hddegis birtu heilbrigðinnav. Þetta cru hans eigin orð: Jeg hafði svo ákafa gigt i öðrum hand- leggnum að jeg gat ekkert soflð svo dægr- umskipti. Jeggekkum gólf mjer til af þreiurwr meiri parttnn af nóttunum. Jeg fjekk mjer flöíku af South American Rheumatic Cure og batnaði mikið eptir fáar inntökur. Það læknar áreiðanlega og jeg mæli sterklega með þvi. Til sölu hjá Elis Thorwaldson, Mountaix, n. d. C. HENDRICKSON & CO. NAFNKUNNU LYFSALARNIR. Hafa mikið og vandað upplag af allskonar meðalaefnum, Skriffæruin, Einka leyfismeðölum, Gull og Silfur taui og Skrautmunum. ?????????? MESTA VÖRUMAGN, LÆGSTA VERD OG KURTEIS UMGENGlTl VID ALLA. Crystal, N. Dak. 381 „Á klúbbnum?" Hann>irtist ekki grlpa, hvað hann átti við í eitt augnablik, en pegar Raven minnti hann á með pv-í að segja á „ferðamannaklúbbnum", pá áttaði hann sig og sagði: „Jeg er ekki mikið gefinn fyrir klúbba, en jeg ætla að koma pangað inn eitthvert kveldið. Pjer munuð vera par hjor um bil á hverju kveldi, byst jeg við?" „Já, næstum pví allt af", svaraði Raven. I>ví næst rjetti Hirara út höndina, eins og til að benda á, að nauðsynlegt væri að samtalinu væri lok- ið. Rsven tók í hönd Hirarns, sem pr/sti henni voðalega og svo skildi Hiram Borringer við hann og gekk hægt til baka eptir Tite-stræti. Raven horfði um stund á eptir honum. „Hann er einkennilegur maður, pessi sjófarandi vinur vor", sagði Raven við sjálfan sig. „í sannleika mjög einkennilegur. Mjer pætti gauian að vita, hvers vegna hann vildi endilega fá duptið? Jæja, hann virðist vora góður drengur, og honum virðist falla við mig yfir höfuð, svo það er allt saman gott og blessað". Eptir pessar heiinspekilegu hugleiðingar leit Raven kapteinn í kringum sig, koii auga íi leigu- vagn, benti honum að koma, og ók hratt áleiðÍB til ferðamannaklúbbsins með höfuðið fullt af ást og Lydiu. A meðan gekk Hiram Borringer í hægðum sín- um optir Tite-stræti, sokkinn niður 1 hugsanir sínar. 888 kossi og fór ofan. Lydia fór ofan með honum til að loka hurðinni á eptir honum. I>egar hann stóð I dyrunum, klappaði hann Lydiu á kinnina og sagði: „Mjer geðjast vel að unnusta yðar, og svo framar- lega sem jeg get sjeð, lítur vel út með lífs-sjóferð ykkar. Súsanna sa^ði mjor, að hann stæði til að verða mjögríkur." „Já, föðurbróðir minn, hann stendurtil að verða óttalega ríkur. Mjer pykir mikið fyrir pvl." „Segið pað ekki, góða mln," sagði Hiram. „Dað in4 hafa mikið gagn af peningum, pó pað megi mis- brúka pá; en hvað sem pví llður, pá hefði yður ekki vantað fje pó unnusti yðar hefði ekki átteinn panny. Góða nótt, góða mín." Svo fór Hiram út í myrkrið, veifaði hendinni til Lydlu og gekk hratt burtu. Lydía horfði á eptir honum um stund, lokaði síðan hurðinni og fór upp á lopt til rcóðursinnar. „Jeg held að Hiram hafi ahyggjur útaf ein- hverju," sagði Mrs. Borringar við Lydiu, psgar hún kom inn í herbergið. Mrs. Borringer hafði rjtitt fyrir sjer í pessu. Hiram hafði ahyggjur útaf vissu máli, og ef Mrs. Borriuger hefði sjeð til hans eptir að hann var farinn, pá hefði hún orðið forviða á atferli hans; pví í stað- inn fyrir að stefna beint til Sloans-strætis og Cadog- an hotelsins, þá hjelt hann beint áfram pungað tiJL hann kom að horninu á gOtunni sem lá til Boling- broke Gardens, 377 • Úts/nið frá upphlaðna ftrbakkannum var mjög fallegt, og Raven var ekki að l'.yta sj'er svo mikið að koinast á ferðamanna-klúbbinn, að hann gæti ekki notið hinnar rólegu fegurðar, sem blasti við peira. Bátar með blóðrauðum seglum birust hægt fyrir vindblænum. Afarstórir flatbotnaðir bátar, sem einn hraustui maðu: Btyrði með ár, og sem minntu mann á Charon, bárust hægt undan straumnum. Við og við geisuðu stórir gufu-bátar fram hjá, hlaðnir af fólki, og stundum fóru litlar gufukænur skrækjandi framhji; einstOku sinnum fóru og skemmtibátar, sem róðrarmonn knáðu áfram með j'öfnum og sterkum áratogum, framhj'á. Hiram hafði gefið Raven ágæt- an vindil, sem honum pótti góður, svo hann var ánægður með að halla sj'er um stund fram á vegginu og tala við Hiram, en hugsa um Lydíu. Allt í einu sagði Hiram við Raven, og leit fast á hann með björtu, mórauðu augunum sínum: „Er pessi hofuðverkur yðar fjarskalega prálátur og vondur?' Riven var reglulegur veraldar-aiaður, en hann fann p<5 til pess með gremju, að hann roðnaði við pið að Hiram star3i á hann. „C>arna kemur pessi bannsetta prj'edikun loksins", hugsaði hann með sj'er. En svo leit hann djarflega II Hiram og sagði: „Nei, hann er ekki mj'ög prálátur. Jeg fæ hanu ekki mjög opt. Jeg gef honum ekki tækifæri til að áreita mig, ef pað er pað sem pjer meinið." „Nei," sagöi Iliram scinlega. „Nei, það e^

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.