Lögberg - 28.06.1900, Blaðsíða 2

Lögberg - 28.06.1900, Blaðsíða 2
LOUBtttta. FlMMLTUDAÖlNN 28. JDNI 1<)00. Vm ofríki. I. (Af eftirfylKJandi ritgeið geta Islend- ingar fengið dálítið sýnishorn af ástand- iini i' öðrum löndum. Ritgerðin er sam- in títir „Keview of Reviews," „Kring- ^já" og fleirum ritum). „Eimreiðin" fiytur í 5 &rgangi ritgerð um „stórveldi franitiðarinnar", skri'aða »f Amerikumanni í ektaA.mer Iku anda: ætlast til að ensk amoríksk* kfigun gangi yfir alt og verði alls valdandi & jörðunni. I>ar er tilað um „þjóðerni" Ameríkumanna, en allir vita hvernig það er. Þar er og þessi merkilega setning: „Ófrj&ls er sfi þjóð, sem ekki hefur bolningn til þess, að verja þjöðfrelsi sitt; hún getur að visu verið óhítð að nafninu t:l, en það mun f>á venjulega stafa af öfunJ og misklið milli stórþjóðanna" (maður- inn hefur kannske haft Svis3 í hugan um). Höfundurinn kemst að þeirri niðurstöðu (sem annars var sj&lfsagt), að Englendingar og Ameríkum. eigi e:nir að ráða og undiroka allar hinar f>jóðirnarogf»eirraIönd. Þetta er tek- ið upp í „Eimreiðina" án nokkurra at- hugasemda gegn þessari viðbjóðslegu kenningu, sem lætur hnefaréttinn verða hið œðsta takmark mannkyns- ios. Með öðrum orðum: hugsað ein- göngu um auðvald og peninga, en ekkert um siðfeiði (moral), enda hef ur þessi 8vo nefnda „mentun" (oivili- safon) miklu fremur aukið spillingu og allskonar eymd heldur en áður var. En þannig er nú eðli heims- lífsins. A hinn bóginn er f>að ekta eafk anieríksk iiu^sun, að vilja ræna menn eignum þeirra til þeBS að út- breiða „mentunina", sem f>á er eink- um innifalirj i rafmagni, jarnbrauturr og allskonar vélasmfði, það er: pen- iogum. En peningar eru samt ekki hið æðéta f heiminum, heldur undir- sthða hins æðsta. Það hefur verið tekið fram í blöðunum, að BúalOndin væru auðug af ymaum gæðuin, sem Búar ekki notuðu sem skyldi; þess vegna ætti að taka petta alt af þeim, til pcss að láta það komast fití heims- lífið og efla „mentuiiina" (alhr vita raunar að persónuleg hlutföll ráða hér, par sem'nokkrir Euglendingar eiga sjálfir stórfé í gullnámum I lönd um Búaniis). Ef cinhver maður er auðugur og á peninga, en brúkar pfi ekki, þ& ætti sð taka pá &f honum nauðugum til að brfika pá, og gera uitiniiiuii ómyndugan. JÞetta er ein- mttt somkvæmt skoðun Englendinga og peirra fylgífiska: afk&ralegasti „kommunismus", verri en víkings sknpur, pvl & vikingatfmunum höfCu menn ekki pá hugmynd um mentuu aem menn hafa nú. En nú er svo komið, að margar raddir hafa látið heyra til sín út um aiia Eviópu, sem alls ekki koma heim við petta pvaður Amerikumannsins. Hverjum mundi hafa dottið í hug fyr- ir prem eða fjórum árum, að lltil riki, sem ekkeit hafði ftður borið á, sem eogan pátt höfðu tekið í ,stórpólitik- inni", að pau befðu oiðið ti! aö opna augun á Eviópu, og 8y"aa henni hvernig peim er varið, pessum tveim- ur stórþjóf um,. Englum og Ameríku- mðnnum (téttaia væri að segja: Baudaiikjf mönDun.), sem svo mikið gum h«fur verið geit af út af frelsi og fr8mför? Hvað oft hefur ekki verið sagt, að Engla stjörn fari vel með n/lendur sínar; pær aéu iátnar ráða Eér sj&lfar að mestu leyti og Béu pvínær Eem sjal/stæð riki! Hvers vegca eru Englendingar svo frjáls- lycdii? Af pvi peir neyðast til pess, pvi nnnais mundu nylendurnsr gera uppreisn og ríf.i sig undan Engla- stjóin, einB og Bacdaríkin geiðu, enda mun petta hafa einhverntftn* komið til oiða I Canada. Og hvernig eru Bandaríkjamenn I Atneríku hlynt ir frelsinu? Hvað oft hefur ekki ver- ið pródikað um „frelsið" í Ameríku! Philippine-eyjarnar vcita svarið: Kúgun og peningasótt. Enginn neit ar, að mjög mikið agæti og framför hefur &tt tór stnð með þesRum tveira ur stórveldum, sem varla er pakk- andi, par sem margar miijónir mannn '•rdmynrtiii ,,ameri >öug, bó liún, sjáist venjulega. og ofa fé er £il, en sltkt er alt bygt & kfigun og yfirgangi, miklu fremur bja peim en Oðrum pjóðum, og veldi peirra verður ekki haldið við nema með kostnaði miklum og sífeldri kug- ui og ánauð. Þið er mikið vafam&l, hvort rétt sé að segja að peir hafi mentað pessi lönd, sem peir hafa lagt undtr sig. Englendingar náðu uodir sig Norður-Amerfku með manndrfip- um og spillingu, brencivfnsgjöfum og svikum, og hatrið til undirokar- anna hefur aldrei dáið út hjft pjóðun- nm. Sama er að segja um aðferð Eugla á Indlacdi; þmr h».fa rúið Inda og auðg"8t A peim, og Indland er nú otðið miklu verra og fátwkara en áð ur var. Ef einhver sígir: „Já, svona hlytur pað að ganga", þ't sogjum vér: , .S'íi, pó einhver steli o^ ræni, á ég pá að gera það llka?-' Ekki einungis út um allan hinn mentaða heim Norðurálfunnar heldur og & sjálfu Englandi hryllir menn við Búastríðinu og aðferð ensku stjórnarinnar. Raunar hafa blaða- mennirt ir, eim og vant er, æst al- imenning upp til þess að hilda með stjórninni f þessu athæfi, og htnir, aem eru þvf andvígir, eru í eindregn- um œinni hluta; en bæbi þeir og flest Ev*rópu-b!öð eru samdóma í pvi, að þetta geti orðið Englendirgum til falls, og þeir muni ef til vill raissa alla Suður-Afcfku fyrir bragðið. Það væri líka merkilegt, ef bér skyldi ekki ræta<t gamla raaltækið: „illur fengur illa forgengur", eða það, sem algilt hefur verið ura allar a'dir, að hefad kemur ætíð fyrir óréttvfsi. í þ938u Búastríði hefur það komið í ljós (og sjálfir Eoglendingar hafa tekið það fram), að öll sðferð stjórnarinn- ar I þessu máli hafi verið heiíiskuleg, og að alt það fyrirkomubg sé rotið og ótækt, alveg eins og var með Frökkt'm þegar þeir fóru i stríðið við Þjóðverja 1870 (hér er munurinn sfi, að Þjóðverjar fittu I stríði við vold- uga þjóð, og unnu samt signr ástutt- um tima með r&ðum og hreysti; en hér er voldug þjóð laDgan tfma raeð ofurefli og óvígan hcr að bisa við eitt ómerkilegt sm&riki og er sér til minkunar). Það er af gömlum vana, að veldi og m&ttur Englands hef ur véiið skoðað sem ósigrandi og rammlegast af öllum jarðneskum öfl um, og þKÖ er sérstaklega hersk^p^- tlotinn, sem hefur fengið að drctna yfir öllu & sjðnum. En menn hafa ekki gleymt yfirganginura og þræl- mennskunni sem Englar syndu þegar peir réðust & Dini J801 og 1807, ó- viðbúna og litia þjóð, enda væri ekki furða, þótt Dönum væri kalt til Eng- lauiU, og hæðst hefur verið að þvf i dönskum blöðum, að nokkrir danskir smjörkaupmenn sendu Englendingum fimtfu smjördalla til góðgætis núna i Búastríðinu. Ójöfnuður Englendinga hefur og komið fram hér við land bæði að fornu og ny"ju; vér hirðum ekki um að telja þetta hér. Þeir setn eiga Salmonsens Konversations Lexi kon geta séð, hvernig Englending ^m fórst við Norð-nenn 101')—1821 í „Bodösagen". En það er ekki víst, hversu lcngi EDgl«ndingar verða einir um hituna & sjónum, eða hvað lecgi þeir syngja „Rule Britannia, rule the wives".— Vilhj&lmur Þ/zkalandskeisari er ung- ur og ftörugur, hersk&r og ófyrirleit- inn, ef þvi er að skifta; Englar urðu nú nýiega að biðjast fyrirgefningar og gjalda stórfé fyrir skiprán, fratnið suður við Afríku, og eitthvað var sagt a ríkisþinginu 1 Berlín, soai Eaglend- iagum þótti ekki vænt utn; en nú hefur Vilhj&lmur keisari af ráðið, að láta byggja mörg herskip til þess að standa Englum k sporði, Og gjóta Knglendingar hornauga til hans fyrir það, en hljóta aamt að láta sér það líka. Stundum befur jafnvel komið til orða fi Þýzkalandi, að taka Lund- únaborg og kúga þar með Eoglave'.di (líklega til þe88 að koma meira jafn- vægi &); bæði Moltke og Wrangel hafa sagt það væri hægðarleikur, en b&ðir voru hinir reyndusluog vitrustu hershöfðingjar, og hafa Englar enga, og hafa aldrei &tt, sem við þá gieti jafnast, því þessir þeirra lisrshðfðingj- 1 ar (þó duglcgir sé), sem þeir hafa nú að skipi & móti Bftunutn og hafa I svo mtklum hávegum, hita. ekki fengið frægð sína af Oðru en að berj* & villi- þjóðam eins og Sigurður Jórsilafari, sam Eysteinn konungur bróðir hans sagði um, að hmn hifði brytjað niður blíiraenn og borserki fyrir fjandann, og hafur víst ekki purft ttl pass ^kjt. raikla herkunnáttu. Vitaskuld er, að Englar sigrast & Buum að lokum, en par með er ekki sagt, hversu farsæll sá oigur vetður, og ekki um dreng- skap að tala. En þetta strið hefur þegar haft þær afleiðingar fyrir Engla að peir eru nú að kalla má varnar- lausir heiraa; þeir geta ekkert gert við því, að Rússar færa sig uppá skaftið í As!u, ef peir poka sér suður ft við norðan að og ætla að útvega sér hðfn við ludiandsbaf, eius og tíogið hofur fyrir. A Indlandi er nú svo mikil hungursneyð, að menn vita pess ekki dæmi; par fellur fólkið f hrönn- um og geta Englendingar ekkert við gert, enda er stjórnin þar öll i molum, og munum vér drepa á pað stðar. En pað er vist, að E igiar eru m&ttar- minni en áður. Þdirhafa mist ógrynni fólks, og marga sína beztu menn—til einkis—þeir hafa mist ógrynni fjár °n "ey8* Þv' ' sjóinn, meðan sultur og seyra sverfur að þúsundum manna f þeirra eigin löndum og í sjálfri L indúnaborg. (Framh. fi 7. blaðsíð'u). VPPSKVRDAR- MANIAN meðal læknanna—Engin þörf & hnifn- ura við gylliniæð—Areiðanlegri, ódyrari og íuðveldari vegitr er l)r, Chase's Ointment. Hræðslan við hnlf handlæknisins kemur heilum skara fólks til að þj&st &r eftir ár af gylliniæð, og þó gæti [>að orðið læknað &n þess að leggja sig undir bina dy"ru og hættulegu uppskurðar-lækningu, með pví a0 brfika Dr. Chase'ti Otntment, fem er bið eina meðal við klæjaodi, blæðandi eða upp'ileyptri gylliniæð. Séra J. A. Baldwin, baptistaprestur í Arkona, Ont., skrifar: — „í meir en 20 ftr leið ég mikið af klæjandi og tipphleyptri gylliniæð. Ég brúkaði margskonar meðöl og var prisvar skorinn. upp, en ekkert veitti stöðug- an bata.Þegar ég var I pann veginn að gefast upp var Djér ssgt að brúka Dr. Chases Ointment; óg gerði pað og fór strax að skftna. Ég brúkaði úr 3 öskjum og er pvínær algerlega læknaður. Ki&ðinn er horfinn. Eg bef ráðlagt öðrum að brúka pað, í peirri trö að peir eæti læknast einnig." Dr. Chase's Ointment er eina &- reiðanlega og verulega lækningin við allskonar gylliniæð, 60o askjan í öll- um búðum, eða hj& Edmanson, Bates & Co., Toronto. Peningar til Iei-gu Land til sals... Undirskrifaður ;' • vcgar peninga til l&ns, gegn veði í fai-teign, með betri kjörum en vanalega. Hann hefui einnig bújarðir til sölu víðsvegar um íslendinga-nylenduna. S. GUDMUNDSSON, Not»ry Publlr' Mountain, N D. Hór með lcyfi ég tnér nf) til- kynna skií'tavimnn mínuin í Ar- gyle-bygð þao', að sonur minn, scm nú er nýkominn hingað fr'i Ontario, hefur gengið í félag við mig. Við nöfum tekið buðina, sem dr. Cleg- horn hefur að untlanförnu haft fyr- ir lyijabúð, og búum þar til og ger- um við allskonar skóí'atnað. Alt, sem við lofum að gera, verður leyst íijótt og vcl af hendi. Með kæru þakklæti fyrir und- anfarin viðskifti yðar og vinsam- lcgri beiðni um áframhald & slíku, Yðar einlægur C. COUZENS, Baldur, Man. OLE SIMONSON, mælirmoð sfnu n^ja Scandinavian Hotel 718 Main Stbbkt. FsRði »1.00 á dag. Lesið þetta. alið 15 cents I Canada- eða BaDdaríkja-frímerkjumog pá skal óg senda yður með pósti alt það, sem hér er talið: 1 fallegan brjósthnapp, 48 myndir af nafnfrægum mUnnum og konum, 1 draumabók, 1 sögttbók, 1 nótéraða söngbók, 1 matreiðslubók, pyðingamiklar "toilet" forskriftir læknÍDgabók um pað, hvernig maður getur verið unglegur þó hann sé orð- in gamal', blóma-mál, telegraf staf- rof, elskenda-m&l, hvernig þér eigið að lesa forlög yðar og annara, og margt annað. .1. Lakander. Maple Park. ('ane Cj., 111., U. S. SEYMOUR HOUSE Marl^et Square, Winnipeg. Eitt af beztu veitingahúsum bæjarins Máltíöir seldar á 25 cenis hver. $1.00 á dag fyrir fæði og gott herbergi. Billiard- stofa og sérlega vönduö vínföug og vindl- ar. Okeypis keyrsla að og frá J&rnbrauta- stöðvunum. JOHN BAIBD, Eigandi. DR J. E. ROSS, TANNLÆKNIR. Hefur orð á sér fyrir að vera með þeitt beztu í bænum. Telefon, 1040. 528^iM|ala St. „EIMREIDIN", eitt fjölbreyttasta og skemtilegasta tfmaritiðáislenzku. Ritgjörðir, mynd ir, sögur, kvæði. Verð 40 cts. hven hefti. Fæst hj& H. S. Bardal, S. Bergmann, o. fl. ^V%^^V^^VVV%^'%%^Vtí^V*^%-' AiVWBBMMDKl V we can offer most liberal terms A Radica! Ct'unge in rVSarkcting Meíhods as Applied to Sewing Ma i .1 '!í '• WBITE StWlNG MACRiiNE imm{ Til tolu bift W. Crundy & Co., WÍDnipeg Míd Jé VppboOssala ti skólalöndum í 1l.-uiilol>:i. TTKRMED TILKYNNIST að skó'a- -'¦•'¦ lönd verða sold við opinbert upp- boð & eftitfylgjandi stöðum í Manito- ba-fylki og & pcim f Pgum sem hór er sagt, nefnilcga:— Brandon, föstudaginn 1. júní 1900, kl. 1 e. h. Virden, m&nudaginn 4. júni 1900, kl. 10 f. h. Carberry, m&nud8ginn i. iúní 1900, kl. 10 f. h. 0;ik Lcke, priíjudaginn 5. jdtií 1900, kl. 1 e. h. McGregor, priðjudaginn 5. jfti í 1900, kl. 1 e. h. Motdoo, þriðjudaginn 5. júnj 1000, kl. 10 f. h. Portage la Prairio, miðvikudaginn 6. jfiní 1900, kl. 10 f. h. Miami, miðvikudsginn 6. júní 1900, kl. 1 e. h. Souris, föstudaginn 8. j'finl 1900, kl. 1 e. h. Gladstone, föstudaginn 8. jfiní 1900, kl. 1 e. h. Emerson, fðstudaginn 8. júní 1900, kl. 10 f. h. Birtle, m&nudaginn 11. jfiní 1900, kl. 10 f. h. Minnedosa, þriðjudaginn 12. ifiní 1900, kl. 1. e. h. Crystal City, þriðjudaginn 12. jfiní 1900, kl. 1 e. h. Rapid City, miðvikudaginn 18. iúní 1900, kl. 1 e. h. Killarney, fimtudaginn 14, júní 1900. VI 1 e. h. BnissavmÍD, laugatdaginn 16. jfiní 1900, kl 10 f. h. Deloraine, þriðjudaginn 19. ifiní 1900, kl. 1 e. h. Melita, fimtudaginn 21. ifinl 1900, kl. 1 e. h. Baldur, mánudag'inn 25. jfiní 1900, kl. 1 e. h. Holland, miðvikudaginn 27. jfiní 1900, kl. 10 f. h. Winnipeg, fOstudaginn 29. jfiní 1900, kl. 1 e. h. Ath.— Uppboðstíminn verður mið- ttður við gildandi j&rnbrautartíma & staðnu22. Lönd þau, sem boðin verða upp, eru i péttbygðustu blutum Manitoba fylkis, nálægt j&rnbrautum og mark- aði, og eru mörg á meðal allra beztu akuryrkjulanda fylkisins. t>au verða boðin upp í „quarter sections", nema f fáum tilfellum þar sem þeim befur verið skift I lóðir, og verða ekki seld fyrir neðan verð það sem tilkynt verður á staðnum Löndin verða aeld án tillits til þeirra manna, sem á þeim kunna að búa & ólöglegan hátt, en slíkir monn, ef nokkrir eru, f& þrjátíu daga frest eftir að lOndin eru seld til þess að koma burtu af landinu byggingum sfnum og öðrum eignum. HorKunar-Dkilmáilar. Einn tfucdi verðs greiðist f pen- ingum um leið og keypt er og af- ganginn I niu jOfDura árlegum afborg- unum rneð vöxtum er nemi aex prct. á ári af þeim hluta verðsins, aem ó- borgað er fr& &ri til &rs, nema þar sem lOnd eru seld í „Legal Subdivisions" eða minua tlatarm&li, Bkulu þ& borg- unar skilm&larnir vera, einn fimti verðsins f peningum pegar keypt er og afgaugurinn í fjórum jöfnum &r- legum afborgunum með vöxtum er nemi sox prct. & &ri. Önnur afborg- un hins i['phaflega verðs greiðist 1. dag DÓvemii rm&naðar árið 1901, til pess kaupand: goti fengið uppskeru af landinu &ður en hann parf að mæta annari afborgun, og svo aðrar afborg- anir sama dag með árs millibili. , Ath —Afborganir verða að greið- ast í peningum. „Scrips" eða „Warr- ants" verður ekki tekið aem borgun. Skrá yfir löndin, sem scljaat eiga, með útskyringum, er hægt að f& með því að snfia sér bréflega til Secretary, Department of the Interior, Ottawa; J. W. Greenway, Inspector of School Lands, Crystal City, Manitoba, eða til hvaða umboðsmanns Dominion- landa sem cr í Manitoba. Samkvæmt skipun, PERLEV G. KEYS, Secretary. Department of the Interior, Ottawa, May lat, 1900. W. J. BAWLF, KKLUIt VinocVindla Æskir eftir við- skiftum yðar. Exchange Building, 158 Pri dcpss St Telefón lgll.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.