Lögberg - 28.06.1900, Blaðsíða 4

Lögberg - 28.06.1900, Blaðsíða 4
LÖGBERG, FÍMTUDAGiNN 2á JUNÍ 1!)00. LÖGBERG. CefiB út aB 309 Ji Elgin Avc.Winnipeg.Man •í Thi Lögberg Frint'g & 1'dblising Co'y (Incorporatad May 27,1890) , Rititjóri (Editor): Sigtr. JónAsson. Business Manager: M. PAULSON. aUULVSINGAR: Smá.augl jsiiiRar i eltt skifti 25c fyrir 30 ord eða 1 þml. dálkalengdar, 76 cts um manudinn. A st»rri auglýsingnm um lengri tíma, afsláttur efiir samningi. BÚSTAD \-SKIFTI kaupenda verdur að tllkynna skriflega ög geta^um fyrverandi bústad jafnfram UUnaskripttllafgreidslustofublftðsinaer: Th« logberg Printing & Publishing Co. P. O.B01 1292 Winnipeg.Man. t TJUníaripttllrltstJdranser: Edltor L.Aa'berir, P-O.Box 1202, Winnipeg, Man. — 8amkv»m t landslðgnm er uppsðgn kanpenda & olaoi ógild, nema bann sje skuldlans, þegar bann seg ropp.—Ef kanpandi, sem er í skuld viá blad'lð flytu 1 letferlnm, án þes« ar) tilkynna beimllaskiptin, þá er |ad fyrlr dðmstólunnm álitln sýnileg sðnnumfyrr rettvisum tllcangl. FlWWltDAGlUN, 28 JDHf 1S00. Hlægileg della. Á oðrum stað í þessu núnieri blaSs vors birtum vér fyrri bluta af ínoldviSris-grein, sem birtist í „Fjallkonunni" S. f. m. (ma() með fyrirsögn: „Um ofrfki". þótt rit- stjóri „Fjallk." hafi ekki verið svo göfuglyndur að skýra lesendum blaðs BÍns frá hver böf. greinarinnar er, og beri því ábyrgð af henni sem ritstjórnargrein, þá getum vér upp- lýst þá og lesendur Lögbergs um, að höfundur moldviðris-greinarinnar er sami maðurinn sem skrifaSi nfð- bæklingana um Vestur-íslendinga og Ameríku forðum daga, nefnilega Benedikt Gröndal skáld. í þeim hluta greinarinnar sem vér birtum í þetta sinn er bullið um Breta og Búa-ófriðinn, en í niðurlaginu er níðið um Amerfku, og birtum vér þann bluta greinarinnar í næsta mimeri blaðs vors. Vér höfum ekki pláss fyrir at- hugasemdir við moldviðris-greinina i þessu blaði, en höfum ásett oss að rita nokkur orð um hana í heild sinni um leið og vér birtum niður- lagið. í þetta skifti skulum vér einungis taka það fram, svona al- ment, að greinin er, frá upphati til ©iida, ivívirðilegasti hlutdrægnii,- þvættingur eða óðs mann.s rugl, og aS hún er höf. og blaðinu, sem upp- ru nalega birti hana, til st 5r-háöung- ar. Ekkert heiðarlegt blað í heim- inum mundi hafa birt annan eins þvætting, og þótt ýmislcgt b&gboriS bafi birzt l ísl. blöðum um sama cfni, þá bítur þessi grein í „Fjallk". höf- uðið af allri skomm. Sú þjóð cr ól&nsþjóS og illa farin, sem fóðruð er á öðru eins andlegu frtðri, og því, sem höf. greinarinnar og ritstj. „Fjallk." bér hafa borið á borð fyrir hana—lýgi, hlutdrægni og óhroSa. Utdráttur úr ræðu D. H. McMillans. (Framh. frá síðasta blaði). Ræðumaður hélt áfram að tala um nefndina, sem Macdonalds-stjórn- in setti til að rannsakagjörðir fyrir- rennara sinna. Hann sagði, að tveir nefndarinennirnir (bankastjórarnir) hefðu neitað að skrifa undir skýrsl- una scm samin hefði verið um nið- urstöðuna, er nefndin hefði komist að, handa þcim að skrifa undir, en fjármálaráSgjafinn (Davidson) hefði leitt hjá sér að skýra þinginu frá því í ræðu sinni daginn áður, hvað fram hefði farið við þetta tækifæri. þegar bankastjóraruir fóru að yfir- fara skýrsluna, sem lögð var upp í hendurnar á þeim til að skrifa und- ir, þá sáu þeir að rangfærslur voru í skýrslunni, svo þeir neituðu að skrifa undir ltana. Effr nokkurt þref um þetta efni hefði meðlimur- inn frá Brandon gefið bankastjór- unum í skyn, að stjórnin hefði ekk- ert brúk fyrir þá framar. þeir hefðu þá tekið hatta sfna og ætlað að fara út tafarlaust; en þá hefðu þeir verið beðnir að bíða á meðan sent væri eftir fjírmálaráðgjafanum. Svo hefSi hann komið, og glímt all- lengi við bankastjóranaumaðskrifa undir skýrsluna, en þeir hefðu setiS við sinn keip og ncitað að gera það, og þá hefði verið sent eftir forsætis- ráðgjafanum. (þá sagði Mr. Mac- donald nei). En McMillan hélt á- fram og sagði: ,,Jæja, ég ætla nú að gera mfnar staðhæficgar, og forsætis- ráðgjafinn getur mótmælt þeim á eftir. Ég hef fengið að vita, að nefndin hafi sent eftir forsætisráð- gjafanum, og hann j&taði fyrir nokkrum dögum, að hann hefði verið viðstaddur við þetta tæki- færi". (Bæði Macdonald og Da- vidson reyndu að neita, að nefnd- in hefði ráðfært sig við þá). Svo hélt Mr. McMillan áfram og sagði: „Alt sem ég hef að segja um þctta atriði cr það, að upplýsiugar mínar cru komnar frá einum flokks- fylgis-meðlim nefndarinnar (Lófa- klapp). Hann verður að bera á- byrgðina af orðum sínum. Hann á vini hór f bænum og hann hefur gert þá að trúnaðarmönnum sfnum, og i samtali við eiun af þeirn sagði hanu honum það, »em óg hef skýrt þinginu frá í dag'¦'. (Heyr, heyr). „Mcske forsætisráðgjafinn hafi ekki verið í húsinu (stjórnarbygging- unni) við þetta tækifæri". (Mac- donald sagði: „Nei"). Mr. McMill- an: „Og var ef til vill ekki spurður ráða fyr en daginn eftir. Ef þing- nefndin sem fjallar um hina opin- beru rcikninga vill kalla manninn fyrir sig, þá getur hún fengiS aS vita sannleikann í þessu atriSi (Lófaklapp). Mr. McMillan hélt áfram og sagSi, aS sér fyndist aS hann mega til aS fordæma stranglega þá aSferS fiokksfylgis-meSlima nefndarinnar, að reyna að breiða út í yfirskoSun- ar-skýrslu bankara staShæfingar, sem væru ílokks-fylgislegar f eSIi sínu. Hann fordæmdi þessa aSferð, og sagðist ekki geta séð að neitt anuað en ósæmiiegar ástæðar lægju til grundvallar fyrir henni. Hið eina, sem hefði ráðið þegar nefndin var sett, hefði vcrið hin afarsterka löngun hinnar núverandi stjórnar að skaða fyrirrennara sína. * Enginn maður með vanalegri réttlætis-til- finning og sanngirni mundi hafa sett konunglega rannsóknarnefnd, til þess að halda dómþing yfir fyrir- rennurum sínum, og gefa henni aðr- ar eins fyrirskipanir eins og nefnd þessari voru gefnar, en um leið neitað fyrirrennurum sfnum um þau al- mennu réttindi aS vera viðstaddir. þegar mál þeirra var rannsakað. En þrátt fyrir þetta sagðist ræðum. ekki geta fengið af sér aS fordæma þetta atferli meS eius stcrkum orS- um eins og þaS verSskuldaSi. Hann vissi ekki til, að neitt sama eðlis hefði nokkurn tíma átt sér stað f Canada. þaS hefSi orðiS stjórnar- bylting í Ottawa fyrir nokkrum ár- um, og þá hefði fariS frá völdunum stjórn sem hefði veriS búin aB sitja f 18 ár og sem hinar mestu ákærur um spillingu hefðu veriS bornar á, en samt hefSi stjórnin sem tók viS (Laurier-stjórnin) enga konunglega nefnd sett til að rannsaka gjörðir fyrirreunara sinna. . Greenway- stjómin hefði lagt niður völdin án þess að það væru til nokkrar sann- anir fyrir spillingu af hennar hálfu, cn alt hefði samt verið gert til að skaða meðlimi hennar. Ræðum. sagði, að skýrsla rann- sóknarnefnd arinnar liefði cinungis verið lögð fyrir þingið fyrir fáum dögum síðan, þrátt fyrir að undir hana hefði vcrið skrifað hálfum öðrum mánuði áður. Hún hefði að öllum líkindum legið & hillunni síð- an. Ræðum. sagðist ekki hafa mik- ið út á skýrsluna aS setja, og þegar öllu væri á botninn hvolft' væri hanu ineir en ánægSur með hanai en skýrslan hlyti að vera hræðileg vonbrigði fyrir þá herra sem hefðu fengið þá skínandi hugmynd í sig, að setja 'þessa nefnd. Ef þeir bara hefðu séð fyrirfram hvilík vatns- blanda skýrslan yrði í eðli sínu, þá hefði fólkinu í Manitoba sparast tvö til 3 þúsund dollara útgjöld. Skýrsl- an væri stór og augljós sigur fyrir stjórnina sem fra fór (Greenway- stjórnina). Tilgangurinn hefði ver- ið sá, að láta skýrsluna sanna, að þaS væri eitthvaS sorglegt viS fjár- hag fylkisins, einhver óráSvendni hefSi átt sér stað, einbver klaufa- stryk verið gerð, eitthvað sem nota mætti sem átyllu fyrir að setja nefndina. Niðurstaðan hefði orðið sú, að fjallið hefði tekið léttasótt og fætt af sér mús, svo litla mús, að það útheimti sterkt stækkunargler að ákveða, hvort það væri heldur mús eða lús. Ræðuin. sagði, að almeut talað væri niðurstaðan, sem nefndin hefði komist að, scm fylgir: í f yrsta lagi, aS bókfærslu-formiB væri þannig, aS hún gæti ekki veriS því samþykk; aS vissir hlutir hefðu verið gerðir óreglulega samkvæmt hugmyndum hennar, þótt hún ekki segti að þetta hefði bakað fylkinu nokkurt tap. í öSru lagi hefSi ncfndin fundiS aS yfirskoSunar-aðferSinni í sumum stjórnardeildunum, <>g aB engin yfir- skoSun befði átt sér staS í öSrum, og væri sérstaklega bent á fjármála- deildina í þessu tilliti. I þriðja lagi, að opinberraverka-deildinni hefði ekki verið stjcirnaS á starfslegan hátt. í f jórSa lagi, aS fylkislanda- deildinni hefSi ekki veriS nægur gaumur gefinn. í fimta lagi, aS skýrslur fyrv. fjármálaráSgjafa hefðu ekki gefið Ijósa hugmynd um fjárhags-ástand fylkisins. Viðvfkj- andi eðli útborgananna síðastliðin 12 ár væri það að eegja, að það virt- ist sem nefndinni væri ómögulegt að setja út á nokkurt atriSi. RæBum. bjóst viS aS þingmenn kynuu aS verSa forviða &,* að þetta ofantalda innibindi f sér alt sem væri í skýrsl- unni. Nefnilin hefði auðvitað fund- ið aS því sem hann hefði minst á, en svo yrðu menn aS muna eftir, aS nefndin hefði veriS sett í því augna- miSi aS finna aS (Heyr, heyr). Nefndin het'Si aldrei veriS sett ef þaS hefði ekki vcrið fyrir löngun- ina, að setja út á gjörðir fyrverandi stjórnar og sanna aS eitthvaS hefSi veriS öSruvísi en vera bar. RæSum. sagSi, aS nefndinni hefSi ekki tekist að benda á, að fylkið hefði tapað einum einasta dollar sökum aðferSarinnar, sem hún væri aS linna að: henni hefSi ekki tekist aS benda &, aS nokkur ó- rftSvendni hefði att sér staS hjá stjórninni undanfarinn 12 ér; henni hefSi ekki tekist aS beuda á, aS fyrverandi stjórn hefði veitt mót- töku eiuum einasta dollar, sem ekki væri full grein gerð fyrir; og henni hefði ckki tekist að benda á, að nokkrum dollar hefði verið þannig varið, aS fylkisbúar hefðu ckki fengið verð hans á móti. Skýrslan mundi öllu fremur staðfesta þá skoð- un í hugum fylkisbúa, að meðferð hinnar fráförnu stjórnar á almenn- __ ings fé hefði vcrið skynsamleg, og að fylkið hefði haft hreina, sparsama og góða stjórn sfðastliðin 12 ér. Ef Greenway-stjórnin hefði sctt rann- sdknarnefnd, og hefði sú nefnd setið við í tvo mánuði að búa til skýrslu og síðan geíið jafn hagfelda skýrslu um fjárhags-ástandið eins og þessi nefnd hefði gert, þá hefði sú skýrsla ekki haft í sér jafn mikin sönnunar- kraft eins og skýrslan sem núver- andi stjórn hefði lagt fyrir þingið. þessi skýrsla væri algerð sönnun fyrir, að alt, sem meðlimir hinuar fráförnu stjórnar hefðu sagt um hag LClkisins, væri rétt og satt. þá tók ræðam. til athugunar hin sérstöku atriði skýrslunnar og sagði, að það-væri nausynlegt aS fara nákvæmlega út á sórhvert at- riSi, sem minst væri á í skýrslunni; hann ætlaSi sér a'í gera þaS einungis hvað snerti sum attiSiu þar sem sett væri út á aSf'erSina, er hin fráfarna stjórn hefSi viShaft. en aS þessi at- riSi, sem bann færi út í, muudu nægja til aS sýna, hve ínikið væri að reiða sig á skýrsluna og hve mik- ils virði hún væri. Ræðum. mintist fyrst á það sem nefndin taldi óreglu- legt, að stjóruin hefði dregið út það sem óeytt var af fjárvcitingu þing- sins til alþýSuskólanna við enda fjáhagsársins og lagt það á banka f nafni eins eða fleiri af ráð- gjöfunum, til þess að þessi afgangur gengi ekki úr gildi scm veiting til skólanna og rynni aftur inn f fylk- issjóð. þetta væri eitt af því alvar- lega, sem nefndin hefði fundið að. „Alt og sumt er", sagBi ræSum. „að vér tókum þaS sem eftir var af veit- ingunni til skólanna viS árslokin út úr hinum ahncnna sjóSi í baukanum og lögSum hann inn í sérstakan reikning þar, og borguSum peniug- ana út meS avísunum til hins sama, sem þiugiS hafSi veitt þá til. .þing- iS ve'tti vissa upphæð á hverju ari til uppfræSslumálanna—í fyrra var uppbæðin $250,000". Ræðum. sagSi, aS þessi aSferS hefði verið viðhöfð i langan tíma—hann áleit að fyrir- ronnarar Greenway-stjórnariunar hefði haft sömu reglu. Veitingiu til skólanua hefði verið borguS viS lok 56 bAls f btcÍdí. Að minst* koati benti það að hún var 1 n&ttklasðum sfnum til þess. En eitt, sem strax sotti Mr. Btrnes f vanda, var blóðpollurinn fram við hurð- ins. Hann var full sex fet fiá höfðagafli rekkjunnar, og f>ótt annar blóðpollur væri rétt framan við rúm- ¦tokkinn, pollur, sem hafði myndast af blóPi er runn* ið hafði niður rekkvoðina. og lekið niður á gólfið, p& var enginn Inkur eða samrentli á milli pollanna. „Jasja", hugsaði Mr. Barnes með sér, „ég kem frratur manna á sjónarsviðið i petta skiftið, og engar alettirekur skulu koma hingað og umturna öllum hlutum fyr en ég er búinn að rannaaka nakvæmlega |>/ðingu peirra". Herbergi f>etta hafði ekki upprunalega verið attlað fyrir svefnherbergi, heldur sem borðstofa, [>ann- ig, að baagt vasri, þegar peaa þyrfti, að skjóta hurð- unum frá og gera eina stofu úr þvf og gestastofunni. t>að var einn gluggi á herberginu, og vissi hanu að loftatromp, er lá upp f gegnum húsið; en f einu horn- inu k herberginu var falleg arinhilla, úr útskorinni eik, og arn þar neðan undir. Mr. Barnes dró tjildið frá glugganum, til þess að hleypa meiri birtu inn f herbergið. Að þvl búnu litað.st hann um betur og tðk þá eftir tvcnnu: í fyrsta lagi, að & þvottaborð- inu stóð akál, h&lf-full af vatni, og s/ndi liturinn & þvl ljóslega, að morðinginn hafði þvegið af sór grun- aama bletti &ður en hahn fór burt. í Uðru lagi, að & arninum var i)skuhrúga. „Fanturinn befur brent sannanir, «om vyru á móti 65 an morgun; en sannleikurinn er sa, að ég var úti lengi fram eftir f gærkveldi". „C>ér hafið að lfkindum verið & klúbbnum yðar", sngði Mr. Barnes, sem vildi vita hvort Mitchel mundi Ijúga að sór um þetta atriði. En þetta urðu von- brigði fyrir Barnes, því Mitchel sagði: „Nei, i'g fór k Casino leikhúsið. Lilian KusBell er komin þangað aftur, eins og þér vitið, svo ég hafði lofað vini mfnum að fara & leikhusið til að heyra til hennar". „Var þessi vinur yðar karlmaður?" sagði Mr. Barnes. „Eruð þér ckki farinn að gerast lielzt til spur- ull?" sagði Mr. Mitchel. „Nei, hann var ekki karl- maður, heldur kona. Sannleikurinn er að það er hún, sem myndin er af, þarna á m&lara-grindinni". Mr. Barnes leit yfir & grindina og s& þar olfu- mynd, er s/ndi undursamlega fagurt kvennmanns- höfuö. Myndin var af svarthærðum kvennmanni, og lysti andlitið mj'óg sterkum tilfinningum og vilja- styrk, ef myndin var sannur spegill af því. Hér var þ/ðingarmikið atriði. Mr. Mitchel hafði sagst hafa verið & Casino leikhúsinu með þessari konu. Wilson hafði staðhnft, að þau hefðu farið til hússina, sein bin myrta kona var f, eftir að þau komu af leikhúsinu. l>að leit þannig út fyrir, að vinkona Mr. Mitahels ætti þar heima og að hann hefði & þann h&tt komist inn f húsið kvöldið &ður. Vissi Mitchel, að hin konan &tti þar heima líka, og bafði haiui farið inn í herhergi ðO Allir þessir ^u gimsteinar eru fullkomnustu sýnishorn af Siiini tegund. Fjórir hinir fyrst-töldu eru skornir ná- kvæmlega eius; perumynduðu perl«rnar eru samkyns að stærð og lögun, og sama er með eggmynduðu perlurnar. Kanarí-demanturiun er aflangur, og topasinn óvið- jafnanlegur. Allir gimsteinarnir oiu geymdir í stokk, með rauðu rúss- negku leðri utan á, som er fjðrir þumlungar á annan veg- inn en sex þuml. á hinn að stærð, fóðraður að innan ineð svörtu atlask. Sérhver af gimsteinunum passar í séf staka lsegð i stokknum, og er festur á siniun stað moð spennu úr gullvír". Á stokknum er nafnið „Mitchel", letrað með gullnuin stöfum á gjörðina sem spent er utan um stokkinu. I>otta var alt og sumt sem var & blaðinu, og ekk' ert nafn skrifað undir. Mr. Barnes þótti ilt að und' irskriftina vantaði, en hann þðttist samt viss um, »" hann hafði nú f höndum mjðg þyðingarmikið skjsb þar eð það virtist sanna sogu konunn&r, að hún hefð' mist mikið af umgjarðarlausum gimsteinum. !>»" var mjög þyðingarmikið að hafa í hondtim svona n&" kvæma lýsingu af hinum stolnu gimsteinum. Mr* Barnes braut blaðið saman vandlega, lét það sfðan > peningaveski aitt, og fór sfðan aftur þangað seo1 lfkið var. Hann skoðaöi n&kvæmlega skurðinn » h&lsinum & konunni, og komst að þeirri niðurstöðu »" morðinginn hefði notað vanalegan sj&lfskeiðing, þv' undin var hvorki löng né djúp. Ea Hfæðin & b&ls" inum var skorin sundur, og leit út fyrir að moiðing' inn hefði einmitt stcfnt hnffnum & hana. Af þess-* dró leynilögieglumaöurinn {>& alyktau, að & kunuO*

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.