Lögberg - 25.01.1923, Blaðsíða 7

Lögberg - 25.01.1923, Blaðsíða 7
1.ÖGBERG FIMTUDAGINN 25. JANÚAR 1923. 7. hht. Borðar nú hvað sem er og þyngist um 12 pund. Ef einhver vill frœðast mn Tanlac þá sendið hann til mín, segir Calmes. "Ef einhver þarfnast upplýsinga um Tanlac, þá sendið hann til mín, því eg hefi reynt þaS sjálfur og veit því hvaS eg er aS tala um," sagSi John Calmes, velþektur garS- yrkjubóndi, að No. 88 Arnold Ave., F. Rouge, Winnipeg, Mani- toba. ÁSur en eg fékk Tanlac þjáSist eg af svo illkynjuðu meltingarleysi og stíflu aS eg mátti ekki bragSa kjöt. Alls hafSi eg veriS í svip- uðu ástandi um sjö ára skeiS. Bak- verk og gigt hafði eg einnig, svo að iSulega gat eg aS eins við illan leik dregist um húsiS. Einu sinni lenti eg í þaS horf í gróðrarhúsinu, aS bera varS mig heim. Um þaS leyti er eg tók aS nota Tanlac var eg í sannleika sagt búinn að gefa upp alla von um bata. En þaS meSal var ekki lengi aS koma mér á fæturnar. Eg fékk hina beztu matarlyst gat jafnvel etiS svins- flesk án þess aS verSa meint af og þyngdist um tólf pund. Tanlac hef- ir gert mig reglulega aS nýjum manni. Tanlac fæst hjá öllum ábyggi- legum lyfsölum. Meira en cg miljón flöskur seldar. tfí NOKKUR KVŒÐI Eftir J. Ásgeir J. Lindal. % Smávegis Það gleður mig. i. ÞaS er komiS aö jólum 1922 °g eg vona aS á næsta ári, auSnist slíkum trúföstum mönnum og komim, sem hér eru í kvöld, að vinna einn þann mesta sigur, sem unt er aS vnna, — koma í veg fyrir aS á næstu þremur til f jórum árum, verSi Bachus og áhangend- um hans unt aB lama menn lík- amlega, andlega og siSferSislega, og afstýra þannig því tjóni og neyS, sem leiSir meS ýmsu móti aT sölu og náutn áfengra drykkja, í hvaSa höndum sem er. 2. ÞatS gleSur mig aS sjá enn þá einu sinni, nokkra þeirra karla og kvenna, sem aldrei hafa lát*ð bugast, en altaf hafa staSiS á verSi, hvaS sem á hefir duniS, og aldrei fariS aS ráSi þeirra sem gengiS hafa úr hópnum þegar deyfS og doSi, hefir virst svæfa múg og margmenni, og ýmsir hafa hrój)- aS: "NiSur meS Goodtemplara og aSra svo kallaSa bindindismenn. sem annaS tveggja eru bjálfar eSa hræsnarar, sem sjálfir blóta si og æ á laun." AS sjá slika varSmenn hér í kvöld, eftr 20—30 ára baráttu, enn vongóSa, enn reiSubúna aS leggja hvaS sem er í sölurnar, til þess aS vinna aS hinu góSa málefni, eai örugga til varnar, er sannarlega hressandi. AS sjá þá enn fylgja einkunarorSunum: Fram! fratn f Aldrei aS víkja, færir manni nýtt þrek. Fæti bjargað á 4 dögum "Ekkert annaS en Zam-Buk hefíSi getaS gert þaS," segir Mrs. A. Berryman, 190 John Street, North Hamilton, er hún skýrir frá því, hvernig að hægri fótur hennar, er varS undir vagnhjóli, læknaSist. "HoldiS var blátt og mariS og mér lá viS yfirliBi. TengdamóSir rnín úívegaði mér Zam-Buk. Árangurinn var8 stórmerkur- Eftir tvo daga var öll b^lga horfin, og sömuleiSis mariilarn- ir. Að liSnum f jórum dög ni, gat eg gengiS eins og ekkerf hef Si í skorist og var algróin. Zam-Buk er öruggasta meSaliS viS hörundskvillum og sá'itm þaS bæSi græSir og ver spillingu. Engin venjuleg smyrsl eru sam- bærileg viS Zam-Buk. FáiS öskju í dag. Fæst hjá öllum lyfsél- um, eSa fáS ókeypis reynslu- skerf fyrir 1 cents frímer'-: SkrifiS Zam-Buk Co., Toronto. ZAMBUR For Healing! Til hjónanna Sigurðar og Sigríðar Johnson, Red Deer, Alta. í tilefni af 25 ára giftingar afmæli þeirra þ. 21. ágúst 1922 Eg sendi ykkur óskir hjartans beztu, viS aldarfjórSungs hjúskaparins hvörf; og kærar þakkir fyrir trygS og festu viS' föSurlandiS, tungu þess og störf. — ÞiS gleymduS aldrei óSi þess og sögum, sem ykkur gladdi fyrst á bernsku tíS, er lékuS þiS, sem lömb í grænum högum og lífsins ekkert þektuS böl og striS. ÞiS börSust vel í landnemanna USi á liSnum árum þrautir margar viS. 1— Þá setiS var ei oft í sæld og friSi, því sízt af öllu beSiS var um griS. — En sigur hafiS þiS úr býtum boriS, þaS búskapurinn ykkar sannar mér. Sjá: ástin, vonin, dygSin, þrekiS, þoriS, er þaS sem lffsins fley til hafnar ber . Nú hallar drjúgum ykkar æfidegi! Sjá, aftanroSinn kyssir haf og grund, og endurspeglar ykkar förnu vegi frá æskutíS og fram á þessa stund: ÞiS sjáiS aftur æskustöSvar fríSar hiS yndislega Þing og Skagafjörð! meS grundir, vötn og grænar f jalIahlíCar, og gamla Ægir halda um þær vörS! Þú sérS í anda, aldni hagyrSingur, er óSur, vin og meyjar glöddu sál! Er gladdist hver einn góSur Norðlendingur viS gæSi lífsins — drakk þeim öllum "skál"! Og "Stebba' 1 Seli" og "Sigga á VíSimýri" þú sérS aS leikjum fyrir hálfri öld! þá kát var lund, þvi ljóSaguSinn hýri, oft leit til þeirra — í gegnum skýjatjöld! AS langt og inndælt æfikvöldiS verSi, er ósk og von min, kæru, góSu hjón! Já, hvíld og gleSi ykkar ekkert skerSi þótt örlög köld nú baki mörgum tjón.-------- Ef hingaS kæmuS þiS aS hafi vestur það hressa niundi ykkur vafalaust, því hér viS sæinn gladdist margur gestur í geislum sólar — kalt um lífsins haust! Aths:— Þeim af lesendum þessa kvæSis,.sem ekki kynnu aS vita hverja eg á viS, þar sem eg tala um "Stebba í Seli" og "Sigga á Víöi- mýri, vil eg gefa þá skýringu, aS þaS eru sveitungarnir, öldungarnir og óSmæringarn- ir Stephán G. Stephásson og SigurSur Jóns- son skálds Árnasonar frá VíSimýri i Skaga- firSi — sá er kvæSið er til. Foreldrar Stepháns bjuggu, eins og kunnugt er, í nokk- ur ár í Víöimýrarseli, þegar hann var á æsku- skeiSi. Þá bjuggu foreldrar SigurSar á ViSimýri. Þeir Stephán og SigurSur voru þá leikbræSur og vinir miklir á æskuárum sínum þar heima. þá voru þeir, eSHIega oft kallaSir (bæSi af þeim sjálfum og öSrum, sem þektu þá á þeim árum): "Stebbi í Seli" og "Siggi á VíSimýri." Og svo hafa þessir æfilöngu aldavinir* æfinlega ritaS sig þessum íslenzkulegu, gömlu og góSu smala- drengja nöfnum sinum undir bréf þau og kviSlingá, er þeir hafa oft síSan ritaS hvor öBrum. — /. A. J. L. Skáldinu Stepáni G. Stephánssyni þakkaSar "Jökulgöngur." HugSnæm gjöf þín enn þá er, ei þín snildin dvinar; fyrir kverin flyt eg þér fylstu óskir mínar. "Jökulgöngur," játa skal, jafnast viS þaS bezta, sem aS býSst í bókasal bókalandsins mesta. Andans mikla auSinn þar allir noti landar. — Mannvits-gulli' og mannúSar mölur og ryS ei grandar. (24.—2.—'22). Skáldinu p. p. J?orsteinssvni þökkuð Matthíasar myndin Enn þá manstu eftir mér! — Enn þá gjöf mér fagra færir, og þig bara ekkert kærir, þó geti' eg ekkert gefiS þér!— En gæfan alla góSvild borgar gleSi meS og firrun sorgar. Og andan göfgar alt hiS góSa, en þaS mestan tel eg gróSa. Fyrir þína mætu mynd af þjóSskáldinu gamla, góSa — sem svo vel æ lét aS IjóSa, aS fékk hann sæti á frægSartind, — þér og beztu þakkir færi, þýSi, ljúfi vinur kæri!— Þú ert ávalt ör og glaSur, afbragSs skáld og HstamaSur. Þorsteinn minn, nú þig eg býö velkominn á vesturslóSir! VerSi þér allir vegir góSir hér, um langa lífsins tíS. — AS þín för til átthaganna oft þér færSi gleSi sanna gleSur mig þó geti eg eigi gengiS á þeim auSnuvegi. ^Marz 1922). Til K. N. Júlíusar (Með mynd af St. G. St. og höf.) Sólskríkjan og svanurinn svífa til þin, K. N. minn, til aS laSa þröstinn þinn þrísöng í — á vordaginn! (12.—4, :2). Góðir gestir. (Orkt í tilefni af komu þeirra Christians Sivertz og Bardals-bræSra, Annbjarnar fri Winnipeg og Karls, bónda frá Bjargi í MiSfiröi í Húnavatnssýslu.) Þetta voru góSir gestir! GleSi færSu þeir í ran.i — En þeir gestir eru beztir allra bezt, sem gleSja mann. Ylhvrt tal og eirlæg gleSi ávalt bætir lífskjör manns: sendir i burtu sorg úr geSi en sáir þar fræi kærleikans. Já, ylhýrt tal og einlæg gleSi er hiS mesta lífsins hnoss; án þess gæfan er í veSi og æfin bara þungur kross. Brosum þvi, og ljúfir leiSum lífsins gleSi í sálu inn!------- Undir munans himni heiSum hamingjan býSur faSminn sinn. (14.—4—'22j. Uppörfun. (Lauslega þýtt). HefirSu vinur, velvild sýnt? Vertu ör á henni. ÞaS sé fyrir þjóSum brýnt, þaS svo hjörtun spenni.— Reyndu aS gleSja iim öll þín ár, af öSrum þerra sorgartár, unz þaS lítur herrann hár á himnum. — ,Þ'aS eg kenni. — (27.—11—'22). STAKA. KveSin viS heimfor próf. Sv. Sveinbjörnssonac. Söngvarinn er sigldur heim sæmdum miklum hlaSinn. SaknaCs-ómar svifa um geim; svíSur öllum skaöinn. (7.—11:— '22 j. Geymi jarSlífs leyfar þínar Eengur sál þeim dvelst ei meS. Æfi þinnar yfir skeiSiS, Eg hér sé og mannorS hreint Eftir dæmi öSrum gafstu- Til alsælu er leiSin beint. Gekkst fram stiltur stefnufastur Studdir glaSur vin á leiS, Laus viS þrætur varhygS vafinn VongóSur þó sæir neyS. Trúin styrkti hjartaS hreina HeilluSu spor þig göf ugs manns; Laun fyrir greiSa og góSvild þína Gefur faSir kærleikans; Hafinn yfir synd og sorgir, Sál þín býr viS alfögnuS í ljósgafans friSarfaSmi Frjálsum vinum sameinuS. Drottinn gaf þér góSa konu GlöS og ástrík sambúð var Því aö hvorugt vamm sitt vita Vildi á stundum lífstíSar. Von er þó aS saknaSs sáriS SvíSi, og renni tár um kinn. VerSi henni hjálp í nauSum Harms og meina-græSarinn. Indæl varS mér auSnu stundin Er mig gjörSir sækja heim, Ástar þökk fyrir öll þin gæSa OrSin kærleiks dýrri seim. — Far vel elsku frændi blíSi Frelsisblóma landiS á, í því gengi alfagnaSar Innan skamms þig mun eg sjá. Hugfró ffyrir ekkjuna^). Til mín leiddi ljóssins faSir Ljúfan þig, hans gjöf varst bezt, Svo þig færSi úr faSmi mínum Á friðarland hvar tár ei sézt. Sama heilög hönd mig flytur Heim til þín og frelsarans, Mjíns þá hans aS vísdóms vilja Verður likams æSa stans. Eftir trúna sárar sorgir Svífa frá og ljós mér skín, Þar sem okkar engilblómiS Eins til brosir min, sem þin. Sálar eyrum eg meS heyri Inna hjartans vininn minn: "Vertu róleg viS unz mætumst, Þars verSur eilíf sambúSin". Athugasemd viS minningarkvæfi- iS framanritaSa: Ari frændi minn var fæddur á árinu 1864 i Skaga- voru hjá mér í Hallson bygð N. D. Eg græt gleSitárum af að finna slíkan hlýhug , sem báSir auSsýndu mér. Því var þaS sorgafregn fyrir mig aS frétta lát míns elsku- lega frænda eftir eitt ár frá því er viS sáumst hér í N. Dakota. 20. nóv., 1922 Sv. Simonson- Móðir og Dóttir fá góðan bata. Ástœðan fyrir því að Quebec frú hœlir Dodd's Kidney Pills. Fréttabréf. Sprngville, Utah, 2. jan. 1923 Herra ritst. Lögbergs! ÞaS virSist aS vera eitthvert aS- dráttarafl í skrifstofu þinni í Wpg. er hrífur þanka mína fráönnum og usla þessa heims og dregur hann meS sér heila veginn héSan og ti'. þin, og er þá fyrst á dagskrá minni aS óska þér góSs og gleSilegs nýárs. Þitt heiSraSa blaS Lög- berg hefir náS hylli vorri, svo aS eg get ekki snúið baki mínu í móti því og konan mín sömuleiSis, svo hún sendir þér nú 2 dali, sem borgun fyrir blaðiS þetta ár, en utanáskriftin er sú sama sem að undanförnu. Ekki ætla eg aS fara út í ystu æsar að lýsa tiSarfarinu hér hiS siS- asta ár. í heild sinni var tíðin góS, uppskera af jarSargróSa mun hafa verið í góSu meðallagi, og trjáávextir aS sama skapi aS mmsta kosti aS sumum tegundum, en markaSsverS var mjög mikiS lægra en áriS áSur, eg get því ekki meS fullri vissu sagt aS okkur hér i bæ líði vel i peningalegu tilliti, til aS geta staSiS í skilum meS aS borgi skuldir vorar þetta umliSna haust: en i fæSislegu tilliti liSur hér ')"- um vel, og i klæSislegu svona bsri- lega; þaS er margt smátt, sem gjörir eitt stórt til aS bæti kjór manna í þessum bæ, sykurgprðar og niSursuSuverkstæSin gefa mörp- um vinnu, og sú vinna er borguS refjalaust og þaS i peningum, svo eg vona aS allir geti haldiS i fast- eignr sínar þótt skattar sé — aö sumum sýnist — of háir. Eftir útliti aS dæma, eru menn vongóðir um að þessi litli bær, verði allmikil iSnaðarstöS áSur en langt um Hður. ÞaS er mikiS rætt og ritaS um það fyrirhugaSa "Steel Plant", eins og þaS er nefnt, og er nú gjört ráð fyrir að í næstkom- andi marzmánuSi muni alt verða Madame Paradis, er lengi þjáðist af gigt í höfði, brjóstsárindum og limaslappleik, segir að Dodd's Kidney Piils hafi lœknað sig. Mont Joli, Que., 25. jan. ('Einkaf r.) "Eg hefi fundiS í Dodd's Kidney Pills sannan vin," segir Madame Paradis, velþekt frú í þessari borg. "Eg gat ekki fengið heilanum hvíld, og varð stundum hálf-með- vitundarlaus. Hafði í alt þjáSst f jóra mánuði. "Eg notaSi 3 öskj- ur af Dodd's Kidney Pills og komst til fullrar heilsu." Dóttir mín þjáSist einnig af taugaslappleika og læknaSist aS fullu með því aS nota Dodd's Kid- ney Plls." Til leiSbeiningar öSrum, er líkt stendur á fyrir, geri eg þenna vitn- isburS heyrum kunnan. Dodd's Kidney Pills, verka fyrá? og síSast á nýrun. Þær gefa nýr- unum kraft til aS hreinsa þvag- sýrurnar úr blóSinu, en við þaS úti- lokar gigt og magnleysi. um sem þaS lesa, sem ánægjulegt og gott blað, þetta ár eins og aB undanförnu. Þórarinn Bjarnason. firSi; lézt 9. okt. 1922 á heimili' komiS á ferð og flug og fariS að sinu 84 Grace St., Winnipeg For- eldrar hans voru þau hjónin Jón Jónsson og Elizabet Þorláksdótt- ir föSursystir mín frá Fossi í á Skaga, voru bæSi Skagfirðingar. Ari fluttist tíu ára gamall 1874 vestur um haf meS mo>'ur sinni og systur- Björgu, sem var tæplega tvítug. Jón faSir hans var þá dáinn fyrir fáum árum. Eg sá Ara heitinn veturinn áSur en hann fór af landi burt á Vindheimum í SkagafirSi hjá Eyólfi bónda Jó- hannessyni, merkum manni er lengi bjó þar. Mun Ari hafa flest ár- in sin verið á þvi gæSa heimili unz hann fluttist vestur. Eg var tvær nætur hjá Eyólfi, og sagSi Eyólfur mér aS hann væri bezta manns- efni. Mér er líka í minni hve elskulegur hann var viS mig, og' hve glaSur hann var aS hugsa til ferðar sinnar til Ameríku. Eg komst í bréfaviðskifti við hann fyrir tíu árum siðan og hafði hann orS á aS koma suSur til N. Dak, aS sjá mig Loks var það fyrir rúmu ári síSan aS hann kom meS Sigurjón J. ösland frænda minn meS sér seint um kvöld til mín, eg var þá hjá merkishjónunum 'Mr. Árna Jóhannssyni frá SteinstöSum í Tungusveit og önnu konu hans. Þarna hafSi eg tvo þá elskulegustu frændur-mína hfá mér þrjá daga, sem komu báSir frá Winnipeg til aS sjá mig og gleðja. Jók þa5 á- nægju mína hve nefnd hjón gjörSu sér innilega far um aS þeim gæti sem bezt liSiS þá daga sem þeir vinna viS undirbúning og byggingu þessara stórhýsa hér i Spring- ville. Járnbrautir eru hér hag- stæSar að flytja öll efni, sem meS þarf úr nærliggjandi stöSum, svo sem málm, grjót, kol og kalkgrjót, það síðastnefnda rétt næstum .áfast við verkstæSin, svo menn hafa hér engan efa á aS þetta verSi mjög mikið til uppbyggingar fyrir þenna bæ, á þessum næstu áratugum. Þá er nú öll hin mikla jóIagleSi um garS gengin, en endurminnmg- in varir i brjóstum vorum. Jóla- prógramm var haldiS í samkomu- húsi voru, og að því loknu birtist hinn æruverSi Santa Claus og bar hann sinn marglitaSa skrúSa. og 5 torkennilegum róm sagSist ætla aS gleSja sunnudagaskóla börnin með því aS gefa þeim brjóstsykur og hnetur og var öllum eldri og yngri afhentar jólagjafir meS þessum hlutum þegar út var gengið, svo þaS var ekki gengið út reglubundn- um gangi eins og vant er aS gjöra, einnig tók prógrammiS upp tím- ann, í staðinn fyrir þess vanalega class-glingur i sunnudagaskólum vorum. Hinn háttvirti ungi maður hr. Frank ,Theodor Bjarna- son, reyndst aS vera Santa Claus 1 þetta sinn. ^ Vér byrjum nú þetta ár í þeirri von og trú, aS hvernig sem útlit er, og hvernig sem alt veltst í heimi þessum, aS allir hlutir ,þéna þeim til góSs. sem elska guS. Þinn me'ft einlægni virðingu og óskum bezta og aS, blaSiS Lögberg verSi öllum "pakklæti fyrir góCgjört galt Guíi og mönnum líka." 'pað er tilgangur okkar meS bess'um liínum, a$ votta okkar innilegasta þakklæti öllum iþeiim, sem sýndu okkur svo áþreifanlega og alúðarfulla hluttékning í því óhappa tilfelli og þunga mótlæti, sem við urðulm fyrir nú fyrir skömmu. pað yrði of langt mál að telja upp alla velgjörðavini okkar, en isérstaklega viljum við geta þeirra Mr. Ásmundar P. Jóhannssonar, Mr. og Mrs. J. Jón- asonar nágrannafólks okkar, Mr. og Mrs. Th. Hanson, Mr. og Mrs. J. Goodman, Mr. og Mrs. A. Carl- strötm og Mr. Og Mrs. R. Robinson, isem á margan hátt hjálpuðu okk- ur og auSsýndu veglyndi og bróS- ur og systurþel i hvívetna. iMeð djúpu þakklæti minnumst við 'þeirra allra sem gáfu eða lögðu blóm á kistu drengsins okkar «ða voru við jarðarför hans, að iþeim ógleymdum sem með sjúk- raJhús heimsóknum drógu úr and- legum og Mkamlegum sviða þar «em >að átti við. Orðin eru 6- nóg að lýsa tilfinningum okkar gagnvart öllu því fólki, sem sýndi okkur bróðurkærleika á einn eða annan hátt í orði eða verki en við viljum, iþó af veikuim mætti sé, biðja Guð að launa iþvií á >ann ibátt, sem hann sér ibest henta. Mr. og Mrs. J. Vopnf jörC og f jölskylda. Með slikum varðmönnum getur maður yfirunniS allan heiminn, eins og Friðrik mikli sagSi, viS hinn trúa varSmann sinn. 3. ÞaS gleSur rnig, aS svo ma'g- ir menn, sem mikiS kveSur a^, svo sem verzlunarmenn, yfirmenn járnbrauta, iSnaSarmenn og fleiri, skilja þetta áhugamál vort fjír- hagslega og aS það hefir snert þeirra næmustu strengi, ('peningar sem eytt er fyrir vín verBa ekki notaSir til þess aS kaupa fyrir þá nauSsynjar á sama tíma). ÞaS gleSur mig aS slíkir menn eru ör- uggir til varnar og verSa meS oss. 4. Það gleSur mig að kvennfólk- ið er meS í framsóknarbaráttu þessari, og að það hefir öSIast at- kvæSisrétt. ÞaS gleSur mig aS það fólk, sem lengi var haldið í skugganum — kvenfólkiS, — er nú komiö f ram í birtuna og fariS aB láta til sín taka í þá átt aS afstýra því, sem miSur má fara og efla hiS góSa í hvaSa mynd sem er. Hjálp þeirra mun reynast drjúg í bar- áttu þeirri er í hönd fer. 5. Það gleSur mig að þeir menn, sem drjúgan skerf leggja til siSmenningarinnar, og haf a á öllum tímum leitt fram áhrifamikla menn úr sínum hópi, þrestarnir, fylkja sér nú margir aS þessu alvarlega málefni. Afskifti þeirra af mál- inu vona eg aS hafi blessunarrik áhrif. 6. ÞaS gleSur mig aS fyrir aS- gerðir hinna einlægu og sístarfandi bindindismanna og kvenna í Winnipeg borg hefir barnastúka veriS sett á stofn. ÞaS eitt gæti verið ágætt minnismerki, um starfjtj^g hinna trúu þjóna málef nisins. I Slíkt verk er ekki á sandi bygt, því eins og^sagt var endur fyrir löngu: "Kendu hinum ungu þann veg, sem hann á aS ganga, og feg- ar hann eldist mun hann ekki af honum vikja", og "það ungur nem- ur gamall temur." Þeir, sem vaxa upp i slíkum félagskap,. verða hinir atkvæSamestu frömuðir mál- efnisins á komandi tíS. Fyrir minum sjónum er á þvi enginn vafi. 7- AS endingu gleSur þaS mig, aS sú þjóS sem mörg okkar hefir alið heima, á eylandinu smáa út í regin hafi, Islandi, og sent sum okkar hingað þar sem viS höfum barist hinni góðu baráttu aS útrýma vnsölu og vínnautn, er fremst á baugi í þessu stríöi, — fremst þeirra þjóSa, sem berjast fyrir þessu málefni, þegar tekið er tillit til þess, hvaS íslendingar eru fáir og smáir, eftir því sem þaS er skilið á meSal stórþjóða heimsins. ÞaS gleSur mig aS tilheyra slíkri /. E. BLUE RIBBON Ari Jónsson. MinningarljóK. Er burt farinn elsku frændi Auða sætiS lit eg þitt; Sorgar fregnin sú hin þunga, SærSi veika hjartaS mitt. Minnar föSur-systur sonur, Sæll ert nú þó grafarbeS, Að borga háu verði er ekki einhlítt hvað gœði snertir. Biðjið um Blue Ribbon— það bezta er fœst fyrir verðið SenditS 25c til iBlue Ribbon, L.td. Winnipeg', efitir Blue Ribbon Oook Book i bezta bandi — bezta matreioslubókin til dag- legra nota í Vesturlandnu. Höfuðverkurinn horfinn. ipér getið ímyndað yður hvaC það þýddi fyrir mann, er þjáíet hafði í full tíu ár. Lesið um það í iþessu bréfi: Mrs. Tena A. Smith, Country Harbor, Cross Roads, N. S. skrifar: "Ef nokkur getur mylt með Dr. Chase's meðölunum með réttu, þ áer það sannarlega eg. f tíu ár hafði eg þjáðst af höf- uðpínu, svo magnaðri, aS engin meðöl komu að haldi. Eg var að verða alheilsulaus aumingi, sem kveið fyrir hverju augna- bliki. Eg hefi notað átján öskjur af Dr. Chase's Nerve Food og það hefir gert mig aS alt annari mannes'kju. Nú kenni eg einkist höfuðverkjar og er orðin hraust eins og hest- ur. Eg vóg 109 pund, þegar eg fyrst fór að nota Dr. Chas- es Nerve Food, en veg nú, 121 pund. Eg get hvi með góf5ri samvizku mælt með meðali þessu við hven sem vera skal." Dr. Chase's Nerve Food, 50 cent askjan, hjá öllum lyfsöl- um eða Edmanson. Bates og Co., Limited, Toronto. >

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.