Lögberg - 01.03.1923, Blaðsíða 3

Lögberg - 01.03.1923, Blaðsíða 3
LÖGBERG FIMTUDAGINN 1. MARZ, 1923. Bk. 8 =» Sérstök deild í blaðinu SOLSKIN Fyrir börn og unglinga Gjörðu eitthvað, vertu eitthvað. VII. kafli. Framtaksleysið er einkenni hinna lötu. Einkenni uppgjafarmannsins, er framtaksleysi. Sá sem ekki fylgir máli sínu fram af alefli, hefir tapað í byrjuninni. Vér megum ekki við hví, að sníða framfara viðleitni vora eftir óskum silakepps ins. — Letinginn hefir ávalt beðið ósigur á hvaða sviði se mum var að ræða. Hann er illgresi á braut framleiðandans. Hann eyðir meiru en hann vinnur sér inn. Hann er hrándur í götu hinn- ar sönnu þroskaviðleitni. Hann er skrælnað fræ. Atvikin geta ef til vill hvað ofan í annað flutt hann til gróðursælla og frjósama staða. En alt kemur fyrir ekki. Hann getur hvergi orðið að liði. Jafn- vel bótt tækifærin berist upp ,í hendurnar á honum, há veit hann ekki af því. Hann ]>ekkir ekki mis- cmunin á sannri gæfu og mislingatilfelli. Hinn iðjusami maður kvartar aldrei. Hann gefur sér eigi tíma til hess fyrir önnum við hað, að komast áfram. pegar þér hittið einhvern þann, er skellir skuldinni á kringumstæðurnar, samfélagið og iand- ið, há getið þér verið hárvissir u|m, að sá hinn sami hefir siglt skipi sínu í strand. Hvorki kringumstæður né staðhættir, geta hasl- að bardagaimanninum völl. Hinn rétti maður getur ræktað fíkjuvið á eyði- mörk. ósigurinn er manni sjálfum að kenna, en ekki staðháttum. l Starfsömuim og áformsföstum mönnum, reiðir ávalt vel af. Sama klukkan, sem gengið getur slindrulaust tuttugu og fjórar klukkustundir á einu heimili, ætti að geta gert hað á öðru. Sömu forréttindi til >ess að voga og starfa, standa öllum til boða. — Um landið þvert og endilangt er svipur sveit- anna að breytast. Griparæktarbóndinn, sem eitt sinn hafði ef til vill ekki nema uxa einn á 14 ekrum lands, verður nú að skila bújörðinni í hendur að- aðkomumanns, er lætur hana framfleyta fjórtán í fjölskyldu. i Sléttulöndin, >ar sem fyr meir mátti fá ekr- una fyrir doHar, framleiða nú á dögum baðmull og sykurreyr, og hafa hækkað hundraðfalt í verði. Jarðvegurinn var alt af hinn. Landið var hundrað sinnum verðmætara, en það seldist fyrir. En það var verðlaust eða verðlítið fyrr >ann er ekki kunni að meta gæði Iþess. peir sem vinna án afláts, sjá ætíð að lokum ávöxt iðju sinnar. Hirðuleysi og afskiftaleysi og vanræksla, þekkjast ekki í fari mannsins, er setur markið hátt og miklu yiH koma í fraímkvæmd. pað fær enginn ókeyp- is vegabréf um lendur nútímans. Gæfan hlítir allsherjar viðskiftalögmáli. Ailir hljóta að kaupa hana dýru verði. Sérhver sá er >rekvirki vann, >urfti margsinnis áður að hvetja hugarsverð sítt. Helmingur mikilleíkans er áræði. pegar næfileikunum fylgir óbilandi viljakraftur, >á verður ekkert >að í vegi, er ókleyft getur kallast. VIII. Kafli. rér böfum unnið mciri andle.^a "úgra, og feg~ urri á síðustu tíu til tuttugu árunum, en nokk- urri heilli öld, frá upphafi yega. Á engu tímabili frá sköpun veraldar, hefir mannkyr.ið hugsað jafn hátt og nú, né heldur hefir >ví unnist jafnmikið á. Vér erum nú stórkostlegri í flestum ef ekki öllum efnum, en nokkru sinni fyr. Vér bekkjuim nú göngu og aldur stjarnanna. Nýjir og nýjir at- vinnuvegir hafa opnast og vér höfum gert >á hvorr- tveggja í senn, bæði auðveldari og arðvænlegri. í stað vinnudýranna höfimi vér tekið vélar og stál- njólin í >jónustu vora. Náttúran er nú ek'^i lengur móðir >ess dulda. Tjaldið hefir verið dreg- ^ð til hliðar og sál hennar hefir opinberast öllum íýð. Vér erum ekki >rælar hennar, heldur í>ð ems stöðugir keppinautar. Vér þekkjum til hlítar byggingu rósarinnar og irá hverju ilmur hennar stafar. Eyðimörkinni hófuim við breytt í gróður>runginn akur. Fossana °& fljótin höfum við beizlað og tekið í bjónustu "Vora. , Skæðustu drepsóttum mannkynsins hö'um vér "u hazlað völl. Með smásjána í >jónustu sinni, nafa vísindin unnið stærri sigra, en allur he^afli neimsins til samans. Vér erum mentaðastir og "Ugrakkastir af öllum sonum jarðarinnar. Vér erum töframenn, máttugri miklu, en draumsjónamenn fortíðarinnar. Vr >úsund mílna fjarlægð, berast cs loft- skeyti frá skipum úti á reginhafi og flughraóar f iTOlestir, tengja strönd við strönd. SlHcar tongi- iinur voru til skamms tíma ó>ektar með öllu. Úr Pjoru búuím vér nú til litunarefni, lyf og ihnvötn. N» geymir hl.iómvélin um óteljandi aldir, raddir 'amna söngmeistara. Hvem getur órað fyrir orkutöfrum morgun- dagsins? A*eins f'ón, Örvænla um sigi-a þessar- ar mnblásnu aldar. - dag stöndum vér að eins við >rdsknl.!inn. Hvern getur órað fyrir víðsýninu hinumeginn? Fvr- irheitna landið bíður vor allra. Petta er bezta tímabil hins bezta manns. Hann veit hver hatm er, og nýtur ágóðans af hveriu landnami smu. pað eru engin for]ög m er ham,. að geta fra nýjum sigirvinningum. Hann sigrar altmeð >olgæði og >reki. Brióstmvlkingurinn getur orðið að ofurmenni. Van>ekkingin og hjá- trum hafa flúið blys unnlýsingarinnar. Fiötrar fá- tæktarinnar, eru að falla úr söjrunni. Lvkillinn að sérhvenu nægtabúri, er >olgæði. Verið hugprúðir, trúfastif og vinnið sigur í hverri >raut! Búkolla, Eg er viss að >ið hafið stunduni heyvt full- orðna fólkið tala um, hvað kýrnar séu heimskar og klaufalegar, — en nú ætla eg að segja ykkur sögu af kú sem var hvorugt, hana átti bóndi einn á ís- landi; á bæ >eim er Bíldsfell heitir, hann 'nafði keypt hana af bónda á næsta bæ og sá bær heitir Ásgarður, en svo hagar til að, stórt og strítt vatns- fall rennur milli bæja >essara, sem ekki er hægt að komast yfir, nema á bát og verður >á ferjumaður alla tíð að stýra í strauminn, >ví >að er svo straitm- hart. pegar búið er að koma Búkollu yfir (svo hét kýrin) var hún látin fara með hinum kúnum, en börnin selm passa >æx tóku strax ef tir >ví að Búkolla vill ekki fylgjast með >efm, og fer einförum, og löngum stendur hún við fljótið og horfir yfir til gömlu átthaganna. Svo líður sumarið og næsti vetur og svo næsta sumar og veturinn eftir >að og fram á sutaarið eftir hann. Svo var >að í júní, >egar íslenzka náttúran er sem fegurst, bjartar nætur, bæjarlækurinn og fugl- arnir sungu tvísöng; himininn gaf blómskrúðinu dögg, svo að i>að gæti grátið gleði og lofgjörðar táruim yfir >ví að vera til. Reymiviðar hríslurnar, tvær sem >ar voru létu Imorginsólina kyssa sig og nú má eg ewdilega til að segja ykkur söguna af >eim. : J?ar seim >essar reyniviðar hríslur vaxa nú, sátu fyrir mörgum, mörgum árum síðan, tveir drengir, >eir voru einstakir vinir, og svo miklir vinir urðu >eir að >eir sórust í fóstbræðralag; og >á vináttu getur enginn skilið nema dauðinn. En svo var >að að kristni var lögtekin á íslandi, ann- ar varð kristinn en hinn ekki. Kristir imenn og heiðnir börðust, >eir börðust hvor með sínum flokki og féllu báðir. Blóð >eirra blandaðist saman og upp af >ví uxu >essar reyniviðarhríslur. Hverja Jónsmessunótt gráta >ær yfir öfug- streymi og ranglæti mannanna og biðja ljóssins föð- ur að gefa eilífan varanlegan frið. pað var hjá >essum tveimur hríslum að lítil stúlka léttfætt labbar eftir kúnum, en >egair heim kemur vantar Búkollu, hennar er leitað, en hún f inst hvergi. Eftir tvo daga koma >ær fréttir frá Ás- garði að hún hafi komið >angað rennandi blaut og farið beina leið inn á básinn sem hún hafði átt >ar, fyrir >remur árum síðan. Sögu >essa sagði mér fullorðinn kona, sem stundum sat með mig í rökkrinu, >egar eg var lít- il, og sagði mér sögur. Hún kunni svo margar af >eim og jbær voru svo fallegar, af >ví að hú.i hafði alist upp við hjarta íslenzku náttúrunnar og guðs. Hún álpaðist ekki í gegnum lífið eins og hestur með blöðrur fyrir ibáðum augum, eins og imikið af okkar eldri og yngri fslendingum gerir n'. Anna. Jan Mayen og ferð þangað. Eftir Freymóð Jóhannsson málara Brim eru oft geysfmikíl við eyna. Er >að auðséð á rekaviðnum, sem liggur frá 100 upp að 500 m. frá flæðarmáli, og hallar >ó töluvert að sjó. annars er brimið meira að suðaustanverðu, enda stendur >ar vanalega upp á. , Snjó>ungt er >ar á vetrin, >ótt af taki að mestu leyti á su)mrin, að undanteknuim jöklinum á Bjarn- arf jalli og snjósköflum hér og >ar um eyna í giljum og lautum. Dagbókin frá 1633—34 segir að ný- fallna mjöllin hafi stundum náð manni undir hend- ur. Göturnar, sem eg mintist áður á, að eg hefði séð á hverri brún, og sem eg líkti við, hvernig ull- in skiftist við hrygghiTi á kindunum, er talandi vott- ur um snjó>yngslin, meira að segja upp á hæðstu brúnum — hvað >á í lægðum. Um leið og fönnin sígur, klýfst hún á brúninni og kembir uim leið mosann út af með ser til beggja hliða. pannig hafa myndast >essar smágötur. Síðast í september kemur að .jafnaði :ís að eynni, og liggur við hana allan veturinn fraim að júní- byrjun sumarið eftir. pá fer hann vanalega til fulls, og er >á oftast nær íslaust við eyna til hausts. Pað er >ví ekki nema rómir >rír mánuðir, sem maður á nokkurnveginn víst, að ís sé >ar ekki til fyrirstöðu. pegar við vorum við eyna fréttum við, að ísinn væri >á 40 sjómílur norðvestur af eynni. Lækir eru fáir á Jan Mayen og smáir, nema >á helst á vorin, >egar fönnin bráðnar — en iminka >egar líður á sumarið, jafnótt og fönnin minkar. Allir lækir eru bráðin fönn, og hverfa flestir ofan í urðina eða hraunið, áður en >eir ná alla leið til sjáv- ar. Sumir koma >ó fram aftur, >ar sem björg eru við sjóinn, og falla >á fram af björgunuim ofan í f jöruna. paö er >ví mjög ilt að ná í gott neyslu- vatn á eynni. Einn tekur að nafni "Torns"lækur, rennur í suðurvatn (vatnið í Rekavík). Kemur hann undan .iöklinu'm á Bjarnarfjalli og >ví stöðugur ár- ið í kring. Eitt kvöld tókum við vatn í lækjarsprænu ofur- lítilli í b.iargi einu í Norðurvík. Kom sprænan fram úlr berginu ofanverðu og féll niður í fjöruna. Morguninn eftir var hún horfin. Hefur hún ver- ið síðustu leifarnar af einhverjum snjóskaflinum. Dýralífið. Af spendýrum er mjög fátt á Jan Mayen. Einu land-spendýrin, sem hafast >ar við árið um kring, eru refir (mest blárefir). Hefur >eim fækkað m'V ið í vetur við >að, sem Norðmennirnir drápu >ar, >ví annars hefðum við hlotið að sjá talsvert af >eTm. f sjónum kringum eyna er nokkuð af selum og hvölu'm, og svo koma ísbirnir >angað með ísnum á vetrum. Af sjávardýrum er aftur mjög lítið, t. d. fiskitegundum. Meðan við voruon við eyna, sáum við að eins einn sel og eina andarnef ju. Við reyndum með handfæri en urðum ekki varir. Af fuglum eru fáar tegunidir, en mikill fjöldi af hverri. Svartfugl er >ar í yfirgnæfandi meiri hluta: stuttnefja, lundi, teista og haftyrðill) >á tmávar ísmávur, fýll, skegla. — Eitthvað átta æðar- fugla sá eg, bæði kyn, 1 himbrima, 1 lóm og nokkra lcjóa. — Af landfuglum sá eg að eins einn sipörfugl, líkan >úf utitlingí en >6 nokkru minni. En hann var svo styggur að eg gat ekki skotið hann. Á eynni er taikið af fuglabjörgum, enda verpir fuglinn >ar geysimikið. Rérum við upp að ein- hverju bjarginu, >ar sem >eir verptu, og gerðum einhvern hávaða, en >á varð loftið alveg svart af fugli, >egar hann glaug frafm úr bjarginu með gargi og vængja>yt. Rekaviðurinn. Af honum er mjög mikið >arna á eynni. Eru >að aðallega tvær tegundir, fura og greni. Er öllu meira af furunni, og >ó sérstaklega rauðfuru, rauða. við, seim kallað er. pessi rekaviður er kominn frá Síberíu, og >að sjálfsagt allur, >ví væri eitthvað af honuin komið frá Ameríku, er óhugsandi að ekki hefði slæðst með lítið eitt af fínni viðartegundum, t. d. eik, mahogni; að minsta kosti eik. En slíkar viðartegundir eru alls ekki til á Jan Mayen. I í hverri vík eru malarkambarnir >aktir af reka- viði og líta út eins og gráar breiður. Fyrir utan >að, sem sést, >egar litið er yfir >etta í fljótu bragði, er mikið af gömlum viði sand- orpið, svo að ekki sér nema á endann á trjánum, eða alls ekki neitt. Sumt af >essum rekaviði er næst- um alveg óskemt, og >ví gott til smíða, bæði í hús skip og húsgögn. En auðvitað er mikill meiri hluti af viðnum orðið svo skemt, bæði farið að fúna og rifna, að ekki er hægt að nota >að í annað en eldinn. Margir hafa spurt mig að, hvort ekki væri sjálfsagt af okkur íslendingum að slá eign okkar á Jan Mayen, >ar sem hún væri enn ekki neinna eign. pað atriði finst mér mjög athugavert. Fyrst og fremst >yrftum við að byggja >ar sð • ;n- hverjuleyti, til >ess að geta haft eftirlit með henni. En hún er langt frá byggileg, >ar sem allan jarðveS vantar, og >ví ekki hægt að hafa >ar neitt alidýr. Helzt mundu hreindýr geta lifað >ar, >ví á eynni vex niikið af hreindýramosa og f jallagrösum. Rekaviðurinn er að vísu mkill, en ekki nein veruleg auðsuppspretta. ' Fiskiveiðar er ekki hægt að treysta neitt á, >ví >ar eru engin fiskimið. Helzt er arðvænlegt að vera >ar yfir veturinn, og skjóta refi og ísbirni, sem koma >angað með ísn- um á vetrn og ganga >ar á land. Er >ar oft mikið af >eim. Veturinn 1633—34 voru >eir svo nær- göngulir, að vetrarsetumenn >orðu ekki út úr kof- um sínum tíum saman. Á ísnuto kringum eyna kæpir líka mikið af sel á vorin. Er >á hægðarleikur að rota hann. Enda veiða Norðmenn mikið af honum á ári hverju á >ann hátt. Heyrt hefi eg líka að Norðmennirnir fjórir, sem voru >ar síðastliðinn vetur, hafi veitt >ar (mest refi) fyrir 90 >úsundir króna, og er >að all lagleg upphæð fyrir 4 menn yfir einn vetur — ef satt er. —Óðinn -0- Professional Cards DR. B. J. BRANDSON 216-220 MEIDICAIi ABTS BIjDG. Cor. Graham and Kennedy Sts. Phone: A-7067 Office tfmar: 2—3 Heimili: 776 Victor St. Phone: A-7122 WinnJpeg, Manitoba ólíku saman að jafna. Móðirin: "Ertu strax orðinn >reyttur, Árni minn ? pað getur varla verið. Mér dettur ekki í hug að fara að bera >ig, >ú verður að ganga. — Líttu á hestinn >arna; hann dregur >ungan vagn og hleypur iþó svo léttilega. Hvað segir >úrum >að?" Árni: "Að hann hefir tveim fótum fleira en eg." A.: "J>að er ekki til neins að gefa >essu fólki, >að er svo eyðslusa'mt, bæði maðurinn, konan og börnin. Eignist >að tíu aura, >á slær >að strax upp stórveizlu eða fer alt í langferð, 'bara trl að eyða aurunum." Kvíðaefni. Faðirinn: af hverju ketmurðu grátandi heim úr kirkjunni, Gríimsi minn?" Grímsi: "Presturinn sagði í dag, að váð yrðum öll að fæðast að nýju. En nsú, er eg svo hræddur um að eg verði kannske stelpa, >egar eg fæðist aftur." ' DR. O. BJORNSON 216-220 MEDICAL AKTS BIiDG. Cor. Graham and Kennedy Sts. Phone: A-7067 Office tímar: 2—3 Ileiinili: 764 Victor St. Phone: A-7586 Winnipeg, Manitoba DR. B. H. OLSON 216-220 MEDICAIi ARTS BIiDG. - Cor. Graham and Kennedy Sts. Phone: A-7067 Viðtalstmi: 11—12 og 1—5.30 Heimili: 723 Alverstone St. Winnipeg, Manitoba DR J. STEFANSSON 216-220 MEDICAL, ARTS BIiDG. Cor. Graham and Kennedy Sts. Stundar augna, eyrna, nef og kverka sjúkdóma.—Er aS hitta kl. 10-12 f.h. ogr 2-5 e.h. Talsími: A-3521. Heimlli: 627 McMiUan Ave. Tals. F-2691 DR. B, M. HALLDORSSON 401 Boyd BuUding Oor. Portage Ave. ogr Edmonton Stundar sérstaklega berklasýki og a8ra lungnasjúkdóma. Er aíS finna á skrifstofunni kl. 11—12 f.h. ogr 2-—4 e.h. Sími: A-3521. Heimili: 4 6 Alloway tAtve. Tal- slmi: B-3158. THOMAS H. JOHNSON og H. A. BERGMANN ísl. lögfræðingar Skrifstofa: Room 811 MoArthur BuUding, Portage Ave. P. O. Box 1656 Phones: A-6849 eg A-6840 W. J. MNDAL,, J. H. LJNPALi B. STEPAN8SON Islenzklr lögfræCtngar 3 Home Investment Bulldlns 468 Main Street. Tals.: A4MI peir hafa eínnigr skrifstofur aB Lundar, Riverton, Gimli og Pin«r og eru þar aB hitta a eftirfylgj- andl timum: Lundar: annan hvern mi8viku< Rlverton: Fyrsta fimtudag. Gimlia Fyrsta miSvikudag Piney: þriCJa föstudag 1 hverjum manuBi. ARNI ANDERSON ísl. lögmaður í félagi við E. P. Garknd Skrifst.: 801 Electric Rail- way Cthambers Talsími: A-2197 A. G. EGGERTSSON LL.B. ísl. lögfræð*ngur Hefir rétt til að flytja mál bæði í Man. og Sask. Skrifstofa: Wynyard, Sask. DR. A. BLONDAL 818 Somerset Bldf. Stundar sérstaklega kvenn* eg barna sjúkdóma. Er aC hitta frá kl. 10—12 f. h. 3 til 5 e. h. Talsíml A 4927 Heimili 806 Victw Star. Sfmi A 8180. DR. AUSTMANN 848 Somerset Blk. Viðtalstími 7,30 — 8,30 e. h. Heimili Suite 4 Marie Apts, Alverstone St. Sími: A2737. Res N8885 Phon«: Garry 2*1« JenkinsShoeCo. •89 Notre DanM Avenue A. S. Bardal 843 8h«rbrooke St. S«lur Ifkkistui og annait um útfarir. Allur útbúnaður sá bezti. En.freoi. ur selur hann aUkonar minniavarSa og legstekia. Skrtfot. UOsínH N UeimiUa talaíml N DR. J. OLSON Tannlœknir 216-220 MEa>ICAL ARTS BLDG. Cor. Graham and Kennedy Sts. Talsími A 8521 Heimili: Tals. Sh.8217 J. GÍ*SNÆDAL Tannlæknir 614 Somerset Block Cor. Portage Ave. og Donald St. Talsími: A-8889 Vér lcgrgjum sérstaka álierzlu á að st-lja meðul eftlr forskriftum lækna. II in bestú lyf, seiu luegt er að fá eru notuð eiiiffÖngu. . I'esar þér komið incð loiskrliftum til vor megið þjer vera viss um að fá rétt það sem lækn- irinn tekur til. COLCIjEtJGH & CO., Notre Damo aiul Sherbrooke 1 Pliones: X-7659—7650 Giftingaleyfisbréf seld Lafayette Studio G. P. PESNNT IijósmyndaamltSur. SérfrtetSlngur I aC taka. hðpmrndtr. Giftlngamyndir o* myndlr af h«4l- um bekkjum akolafölkd. Phone: Shar. 4171 48» Portage Are. Wlnjilpasj Vér geymum reiðhjól yfir veturinn og gerum ]?au eins og ný ef þess er óskað. Allar tegundir af skautum búniar til samkvæmt pöntun. Áreið- anlegt verk. Lipur afgreiðsla. EMPDIE CYCLE CO. 641 Notre Dame Ave. Munið Símanúmerið A 6483 og pantio meíöl yðar hjá oss. — Sendum Pantanir samstundis. Vér afgreiiSum forskriftir me'5 sam- vizkusemi og vörugæ'Si eru óyggj- andi, enda höfum vór margra ftra lærdómsrika reynslu aS baki. — Allar tegundir lyfja, vindlar, is- rjfimi, sætindi, ritföng, töbak o. fl. McBURNEY'S Drug Stot* Cor Arlington og Notre Dame Ave ralsímar: Skrifstofa: Ileimili: ... X-6225 A-7996 HALLDÓR SIGURDSSON General Contractor 808 Great West. Perm. Loan Bldg. 356 Main St. J. J. SWANSON & CO. Verzla með fasteignir. Sjá um leigu á húsum. Annast lán, eldsábyrgð o. fl. 808 Paris Bldg. Phones. A-6349—A-6310 JOSEPH TAYLOR LÆGTAKaMAÐUR Henmllistals.: St. Jofan ltM Skrifstofu-TiUa.: A WftT T.kur logtaki bæSi huMj.lcuakulAa vetSskuldir, vlxlaekuldir. AfgraitMr •* «em at5 lögum lýtur. Skrilmofa Ki atete Gott er bragðið að ísrjómanum. Giftinga og ¦ | / Jarðarfara- Dlom með litlum fvrirvara Birchblómsali 616 Portage Ave. Tals. 720 ST IOHN 2 Rlt*G 3 Verkattotn Tals.: Heima Tals.: A-8383 A-9384 G. L. STEPHENSON Plumber AlLskonar rafniagnsáliöld, svo som straujárn víra. allar tegnndir af glösitm og atlvaka (iiatteriee) Verkstofa: 676 Home St. "DUBOIS" LIMITED. ViS litum, hreinsum og krulluin fja?5rir. — Pöt af öllum gerSum hreinsuS og lituS.— Gluggahlæj- ur, Gðlfteppi, Rúmteppi hreins- uS eftir nýjustu tízku. Pöntunum utan af landi sjer- stakur gaumur gefinn. Tals. A-376S 276 Harerave St. B. J. LINDAiL, eigandi

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.