Lögberg - 01.03.1923, Blaðsíða 7

Lögberg - 01.03.1923, Blaðsíða 7
löGBERG FIMTUDAGINN 1. MARZ, 1923. Lœkaaðist af nýrnaveiki. pessvegna mælir enn einn .með Ðodd's Kidney Pills, fyrir nýrnaveikt fólk. Mr. Eugene Provencher vill láta alla vita um. hve vel að Dodd's Kidney Pills reyndust honum. St. J'u|Hen, Wolfstown, Que., 26. febrúar, (Einkafregn). '^pað fær mér ósegj- anlegrar ánægju að skýra yöur frá hve vel Dodd's Kiddney pills reyndust mér. í ár þjáðist ef af nýrnaveiki, en er nú alheill." pannig er vitnisburður Mr. Pro- vencher, velmetins borgara hér. Dodd's Kidney Pills, verka beínt á nýrun. pœr veita þeim mátt til þess, að halda iblóðinu hreinu Og þar með öllum líkamanum. Dodd's Kidney Pills eru þektar urai alla Canada, sem bezta og öruggasta imeðalið. þær hafa bjargað mörgum sjúklingum, þeg- ar alit annað brást. Spyrjið nágranna yðar un\ Dodd's Kidney Pills. Bla. 7 Hitt og þetta Hérog þar. E? w>'t "V.-ri hvor! það er rétt að láta sem maður heyri ekki þessa rödd frá Winnipeg, er Heimskringla þann 17. jan. s. 1. færir lesendum sínum, með "A. Th.", sem höf. Mér ifinst greinin stýluð í þeim ekkert anda, að henni beri eftirtekt af | segi ekki að kjörland fleirum en einum, og meira en ! gallalaust, þótt gallar það. Skyldi það vera sonur skáldsins Steingríms Thorsteinssonar, er kemur í annað sinn fram á rit- völinn; að mér sýnist í ógeðfelv- um tilgangi gagnvart kjörlandi okkar, sem flúið höfum hingað frá öhagstæðri veðráttu, sulti og er Mr. A. Th. flaggar með í rit- gerð sinni um fegri framtíð á ís- landi o. s. frv. Eins og nú stendur á, á ýmisum sviðum með horfu'r lands og þjóðar þá er það mín skoðun, að menn gjörðu réttast í að forðast nokk- urn -samanburð á Islandi og Canada, þó maður þekki kosti og .Lésti beggja landanna út í yztu æsar, og því s'íður ef þekkngu brestur. ísland hefir þá afstöðu á hnett- inum, að það þolir engan saman- burð við nokkurt kornyrkju og námuiland, það verða íbúar þess að sætta sig við. Manni getur stundum orðið hált á að skoða sig meiri mann, en reynslan sýnir að hann sé, og getur það engu síður átt heima á öðru stærra sviði, er viðkemur áætlanir í ýmsu, til þjóð- þrifa. Hér á eg við það, að sumum ihættir við, jafnvel þó kunnugir séu, að Mta á sumar ó- þektar tekjuiindir er vænta mætti, að yrðu landi og lýð til hagsæld- ar í gegnum sjónauka og gera meira úr þeim en sanngjarnt er, ,t. d. fossaaf.l og fleira. pótt eg færi heim til íslands og hafi þar að auki, töluverð bréfa- viðskifti við frændur og kunn- ingja héima á Fróni, hefi eg ekki átt minsta þátt í að ginna fólk til vesturflutnings, það hefir í för með sér alt of mikla ábyrgð fyrir mig að bera, jafnvel þó eg ekki sé á neinum vafa um hvar von er um betri líðan að finna, af þessari reynslu og þekkingu er eg hefi öðlast á vegferðinni. Flestuim sem komnir eru til vits og ára er ávalt ljóst, að leita má lengi að þeim stað á jarðríki, sem verður að fundið. Eg okkar sé þess séu verðum sinn á hverri meiningu í þessum ættjarðarmálum, af því eg held að réttast muni vera að snúa rétthverfunni á móti sólar- Ijósinu, þótt með því birtisit máske eitthvað þess efnis, sem ekki er við hans geð, né annara. |Svo eg víki nú að ámdnstu rit- smíði Mr. A. Th., þá kemur hann frá mínu sjónarmiði þannig fram þar sem hann væri kjörinn sendi- herra af ríkisráði íslands, til verndar réttindum lands og þjóð- ar, þó sérstaklega til varnar út- flutningi að heiman, og til að leiða athygli fólks ihér, að ímynd- uðum framförum á kostakjörum íslands. petta má vitanlega virða á f leira en einn veg, og skul- um við ekki lasta tillgang hans í því efni að þessu sinni. pó greinarhöfundur gjöri ef til vill ráð fyrir að menn hér búsett- ir muni langa að flytja heim til brautir á íslandi; á það hefir ver- ið minst af ýmsum. i— Eg hefði haldið að það væri fleiri partur- inn af ísiands elfum, sem liggja í dái tíma af vetrinum eins og híðbjörninn hjá okkur; og mundi fyrirhöfn að halda þeim vakandi Imeð fullufjöri. Mitt álit er að menn geri sér of fagrar vonir um notkun orku fossanna, í sam- anburði við ímyndaðar ástæður um fjáíhag þjóðarinnar. Um áveitumálin skal ekki mikið sagt hér, þó er hætt við að nokk- ur ár líði þar til allur kostnaður er fullgreiddur af, eða með ágóða umbótanna, ef mörg sumur verða eins köid og þessi f jögur hafa ver- ið 1919—2C>—21—22 á íslandi. Hvað viðvíkur þessum umgetnu, umsköpuðu sálum, er Búnaðar- skólarnir eru að móta og mynda í tugatali, þá verður svipuð út- koma með þá eins og áveituna, íslands, og ilengjast þar, sem j - - þeir vinna því að eins þjóðnýtt hver maður er sjálfráður um, þá starf, til að fegra og bæta landið, heíir gefin reynsla sýnt, að nokkr- | að skilyrði náttúrunnar séu með í ir þeijra manna er farið hafa með verki, og sýni ekki hið margþekta hverfandi í samanburði við þá sem landar heima eiga við að strfða, svo sem veðráttufar, er virðist of oft spenna land og lýð helgreipum, það hefir ekki sjald- an tekið mig sárt, hve menn eru í ræðum og ritum óminnugir á ó- blíðu íslenzks tíðarfars, menn seyru á íslandi, og leggur okkur ' gjöra ráð fyrir, að rækta megi þar fyrir lastorð á bak? Er þetta maður sem hefir augsýni- lega takmarkaða þekkingu á Can- ada og þjóðlífsmenningar ástandi okkar Vestur-íslendinga. — Mað- ur er mjög stutt tímabil hefir haft heimilis aðsetur hér. og fá spor stigið út yfir takmörk borgarinnar Winnipeg. pessari áminstu ritsmíð hans er að vísu beint til un^frú Ást- níðar bróðurdóttur stórskáídsins Matthíasar Joohumssonar, og er A. Th. að sjá í nöp við ungfrúna fyrir að hún hefir gjörst svo djörf að andmæla grein hans, er út var gefin í einu Reykjavíkur blað- anna s. 1., fimst mér sem sagt, hitt og þetta sem í öðrum heitari löndum getur sprottið; já, og það með góðum árangri, kenna óframsýni bænda fóðurskort og fjárþraung; jafnvel þó þeir fleyti sér með eina ár á borði í ölduróti efnaleysisins og óáran. par á heima orðtakið forna: Annar en sá er skóinn ber, veit ekki hvar að hann kreppir. Ræðuma.Nur sá er setti Búnað- arsýninguna í Rvik sumarið 1921, lagði mibla áherzlu á, ihve mikil nauðsyn væri á að auka túnrækt- ina, gjöra móa umhverfis túnin að töðuvelli, en til þeirra fram- kvæmda mintist hann mjög lítið á að þyrfti varma sólar, né vinnu- kraft og peninga, fyrri maðurinn mfil þetta snerti fleiri, þó að *\"V •' ¦ ^' ^" ,maðUrÍnn með linum þessum sem hér birt LTJ *V'T^T f ^1 ***" a.t smeygi mér inn á milli þeirra, d« hondla P1^ eða nstuspaða, til art haía ofan i 8ig og á, og máske ekki heldur til að koma út undir bert loft í kuldaveðri. ast smeygi mér inn á milli þeirra, geta þau átt leikinn saman eftir sem áður án mnna afskifta. Að eg tek mér bessaleyfi til málshreyfinga um nokkur atriði í þessari síðar grein A. Th., kem- ur meðal annars til af einhvers- konar óheilnæmum andvara, er á- minst grein færir öllum sem hlut eiga ií þeim málum, en ekki af því að mér detti ií hug, að taka upp fyrir ungfrúna, þótt hún verð- 'skuldi það fyrir grein sína til hr. A. Th. Greinin ber vott um að stúlkan er mér færari til að svara fyrir sig sjálf, ef hún vill það viðhafa. Eg er nú kominn á Jjötugs ald- ur og hefi eg verið búsettur hér í Canada næstum einn þriðja æf- innar; heim fór eg til íslands !920, eftir 17 ára dvöl hér, var eg Þá heima 15 mánuði, meiri part af sumrunum 1920 —21 og vetur- inn þar á milli. Ekki gjörði eg Wjög víðreist um landið, enda þó 6g færi nokkuð um fjórar sýslur: Mýra- Borgarfjarðar- Dala og Snæfeltesýslur, kom eg állvíða a hæi á leiðinni og dvaldi á sum- "TO stöðum nógu lengi til að kynn- ast ým'sum erfiðleikum, er fólk «efir við a© stríða, engu minni en um og eftir aldamótin, þá eg tók mig upp þaðan. Var mér al- staðar mjö vel tekið, og fór hvar- vetna vel um mig, þótt eg enn hafi ekki sýnt viðurkenningu og þakklæti með feröalýsingum. Petta rifjaðist upp fyrir mér, þegar eg sá þenna vonarglampa, Eg er enginn búfræðingur eða jarðyrkjumaður, en eg held að það mætti telja mér trú um. að rækta mætti á vissum stöðum á ís- landi samskonar ávexti og spretta árið um kring í Caiifomia, það er. að segja ef ekki vantaði peninga til að umgirða hvert svæði og setja glerhvelfingbr yflr. pað yrði að minsta kosti eins hægt og peg:- þér getið iæknað ' kviðslit yðar. Capt. Coiiing8 mun genda yBur 6keypi8 upplýsingar Um >á aSferð er hann læknaði sig með. ConinKs. er var ósÆÞvI- "¦» Cant rúmið árurn 4rmn1&lfM:iarEa °* við arsssum •***&.*& 'fea vioJrþeeSíÍI 6^pisHun^ÝU8Sin^fa '^nast að rækta'tóðu og garðivexti, ar varla kemu- frostlaus nótt heila Bumarið, eins og mér var sagt að hefði varið 19J 9. pegar því h'kt á sér gtað í flein ár í roð, er Líf bændf.stét^arinnar ekk- ert leikfang. gg vi! geta þess jafnframt, að þetta kalda sumar, var mestur heyf«r.gur allvíða um miðbik landsins. Gras frá fyrra an, sem kallað var s.ira notaðist furðve.l, það sem >aö náði, með þvi að dreyfa yfir jötuna sellýsi E.nn.g brúkuðu margir ósköpin oll af saltaðri síld. til fóðurbætis handá öllum sortum búpenings, Þa var vetrartíð allgóð fram yfir nyar, svo útbeit varð notuð, ,en siðari part vetrar þar til mánuð af sumri, var að gefa skepnum inni og fóðrið var þá me^lmegnis mjol og matargjafir. Eg hevrði nefndan einn bónda í Snæfells- syslu, er keypti þá handa bústofni sinum mjölmat.fyrir 8000 krónur þa féll næstum öll rjúpa og jafn- vel tóum fækkaði. Fleiri partur bænda varð þá að sæta þeim kjörum að halda 'lífi í skepnum sínum, mest part á rúg- mjöli, því korn fiyst nu ekki 0g i<aupa fyrir meira en skepnurnar yoru virði, þá var mjölið 200 od á 560-70 krónur, enda urðu margir öreiga. Af því að eg hefi nú bent með þessu, sem hér er drepið á, á eitt mjog áhrifamikið og alvarlegt dæmi af >rauta]ífi íslenzjfn heimaþjoðarinnar, má eg að lík- jndum búast við að Jenda í ónáð 'hja Mr. A. Th. og hans Híkum og mun það ekki ra,ka rósemi minni^ ¦þo svo oheppiílega vilji til; aS ^ þem ásetningi að koma ekki hing- að aftur, hafa þó flestir komið eftir fárra ára dvöl heima. pað er ofurlítil bending til þeirra sem á eftir fara, um hvers vænta má, en hinsvegar eins og viðgengist hefir, að fara snöggva ferð til að sjá gullkatla og glæsiveLli lands- ins, ættingja og fornvini, er mjög svo uppbyggilegt og heilbrigt, á báöarsíður. A. Th., heldur þvi fram að íslenzk veðrátta hafi átt og eigi mikinn þátt í að gjöra þjóðina að bókmenta þjóð, og só því veðráttunni að þakka að mik u leyti álit það er íslenzka þjóðin e- í hjá menningarþjóðunum. Ætli að það sé ekki Líka að miklum mun því að þaikka, að kynni annara þjóða hafa aukist við hingað- flutning, og framkomu Vestur- íslendinga. Að þetta hvort- tveggja muni helstu ástæðurnar og ekki síður sú siíðarnefnda, mun enginn hafa gilda ástæðu til að hrekja. Verkleg þekking, segir gr. höf., að geti bætt upp ýmsa g^^a ^ Pðr- áttunnar, og megi þar til n«>f ,i tilraunir er gjörðar haf; verið uir. votheys verkun, ræt'un fóður- jurta, vermireiti Og ma- .; flcira. petta eru býsna go„\ upplýs- ingar, ágætt ef jurtir geta sprott- ið, hvernig sem viðrir — Skal maðurinn halda að þetta þekkist ekki í Canada? Hann segist vita að hugsunar- háttur sveitafólks á íslandi hafi breyst, og hann veit hvað hefir vpíið gert, og hvað verið er að gera, á Hvanneyri, Hólum og Eiðum, þar sé verið að undir- ¦búa íslenz.ka sveitapilta, gjöra l^á hæfari til að bæta og fe'gra fs- lands, þar er verið að móta ís- lenzkar sálir segir höf., hann þekkir mennina, sem eru að móta og mynda og líka efniviðinn, hann veit að kennararnir á þessum stöðum eru að vinna þjóðnýtt verk, hann veit að það muni takast. pess vegna séu góðir tímar fra,.i- undan á íslandi, segir höf. "Ó, guði sé lof fyrir erfiðlei :¦ ana, því þeir stæla," segir A. Th., !! pví fór maðurinn að yfir- gefa þessa erfiðleikanna sælu dettur manni í hug, 0g vera þó gagnþrunginn af ættjarðarást? Enn fremur segir höf.. "er ekki réttara að reyna að verða að nýt- um manni í sínu eigin landi, en annars staðar." Að fsland muni ef til vill, geta fætt tugum þús- unda fleira fólk, en nú byggir sem enginn það, s. br. járnbrauta og éveitu-1 leyfa sér að málin, þar er eg á annari skoðun,' en gr. hóf. Eg er ekki í miklum vafa um, hvað járnbraut á ísland; áhrærir, að dæmið það reynist á annan veg, heldur en hann gjörir ir ráð fyrir, þegar tjl fram. kvæmda ke.r.i'.r, og að farið er Htarfrækja hana. Eg mundi miklu fremur trúa því, að járn- braut á íslandi hefði í för með sér stórum meiri útgjöld en inntekt- ir, og þar að engu mi'ini lif- hættu, en veiðistöðvar við strend hverflyndi, eða með öðrum orð- um að gjafarinn sýni velþóknun sína á verki þeirra, með því að beina hlýjum geislum sólar á hina nýju jörð, er þeir væntanlega hafa umskapað. Að öðrum kosti er sú mikla fyrirhöfn og kostnað- ur sem hagli lostinn hveitiakur. er stóð í blóma, og ber því Tíkan ávöxt, — alt ein vonbrigði. Einnig mætti minnast á það er A. Th. sýnist iangt frá því Kta smáum augum á. Menningar starfsemi fsilendinga hér, og nafn- greinir nokkur skáldanna, en hins vegar getur honum þó ekki dulist, að ísienzk menning sé þúsund sinnum þyngri á metunum. Væri þetta álit hans rétt, má það vera okkur Vestur-íslending- um gleðiefni, hve ofarlega þeir frændur okkar eru staddir í menn- ingarstiganum, því þar njótum við og fleiri ávaxtanna af. Enn fremur telur hann upp ýmsar sáðjurtir er rækitaðar verði í görðum á fslandi. Fólk, sem heim kynni að fara héðan mundi því ekki sakna margs, að minsta kosti ekki ef það t. d. veitti scr þekkingu sem til þess þarf að rækta þær jurtir, sem hann til nefnir. Er ekki þetta býsna góð bsnd- ing um einlægni A. Th., ekki verð- ur út á það sett, en mér virðist að hún um leið Jýsi ókunnugleika hans á hérlendum jurtagróður og þekkingu á ræktun þeirra, því ó- efað má fullyrða, að hér í Canada er af eðliiegum ástæðum, alls- konar jarðrækt, og þekking í þeirri grein, á langtum hærra stigi, heldur enn getur átt sér stað á íslandi, ekki einungis vegna landkosta, heldur og fyrir mild- ara loftslag, og varla munu fjöl- breyittari námsgreinar kendar á Búnaðarskólum íslands, heldur en á samskonar skólum hér í landi, þar að auki eru fjölfræðandi E.i-i- aðarrit hér til á ensku, nálega á hverju heimili. Jæja drengir góðir, þá kem eg nú að því alvarlegasta efni í A. Th., hann segir' að það hryggi sig djúpt, hvað ungfrú Ástríður gjóri litið úr ættjarðarástinni. ¦Hvað það atriði snertir, þá verð eg að viðurkenna, að eg er að vissu leyti saman sinnis og ungfrúin í því efni, að flytja búferlum til annara landa í von um betri lið- an sína og sinna afkomenda, og það er af þeirri einföldu ástæðu, sannur maður mun hrekja, — nefnilega A V F ÍI 1M Ý innflutninga Fyrirmæli /XLi f £iU 11 1 HAFÍÐ I>ÉR I.FSHI bATI? HERNA ERU ÞAU! = Nauðsynleg skilríki. PJ6^I: Önnur fyrirmœli. Tvö Kintök af Venjulegum, Eiðfestum VJ/tnisburður um Astæður og Atvlnnu. r Britlsh and Skaiulinavian Tvö Tvö Eintök Tll Samans, Eiðfest Astæður og Atvinnu. Czccho Slovakian Jugo Slovakian Finnisli, Bclgian Prench, Iiumanian Eintök Til Samans, Eiðfest Astæður og Atvinnu. Polish and Galrcian Astæður prjú Emtök Eiðfest Um Atvinnu. Borsarabróf Kaui>cnda, ef Nokkurt. og Kussian J , önmur Fyrirmæli Eru Fa í Sam- bandi við Breta og Skandínava. ( Ef Vér Tölum Ekki Tungu Yðar, J pá trtvegum Vér Yður Tulk. , Látið fylgja $4.75 fyrir skýrslu bá J um atvinnu og efnaliagsá.sUcður frá Ihinum pólska ræðismanni, ef um Pól- vorja er að ræða. I Leyfi frá Ottawa er nauðsynlcgt í 1 sambandi við fyrirfram borsim I'ar- bréfa frá Bússlandi. l>«gar þér semjið við umboSsmenn Canadian Na tional Kailways, þá getið þér reitt ySur á, at5 fá öllu komiS I kring meS eins litlum tilkostnaSi og framast má verSa. (Enginn getur gert þaS fyr- ir minna verS), fylgir trygging frá stærsta járnbrautarkerfinu í heimi. J>aS borgar sig aS kynn- ast þessu Vort kjörorS er: "Pjónusta tU ViS skiftavjna." Vér erum umboðsmcnu fyi-ir ÖII eimskipafelóg, er um Aalantshaf sigla. Prekari upplýsingar hjá öllum umboðsmönnum Canadian National Railways, eða J. MADILL, WM. STAPLETON, W, D.P.A. Edmonton. D.P.A., Snsk.. <on J. QUINL VN, D.P.A., Winnipcg. Canadian National Railwaus J að, það sé hin allra háleitasta <Jg helgasta skyldja foreldranna, að sýna börnum sínum þá um- hyggjusemi, er þau hafa bezt vit á að veita þeim til undirbúnings fyrir framtiðarbraut þíirra, jafnt andlega og líkamiega, þetta virð- ist að vera meðskapað ' lögmál hmna lægstu dýra jarðarinnar, og skyldum við ekki ætla mann- mum að standa á lægra stigi er gert getur sér grein fyrir hinni sönnu þýðingu lífsins, frá alvav- ur landsins, ef hún er starfrækt legu sjónarmiði vetrar missirið. Eg hefi þá skoðun og held því Astæður þær er eg byggi þessa fram að jarðarhnötturinn sé skap- Tnma grunsemd á, eru margar. aður fyrir manninn, og maðurinn Su fvrsta er það, hve tíðarfarið sé skapaður til að lifa á honum er breytHegt, oft á sama sólar- I hvar helst sem hann getur notið iJn^í1""1' .annað er mishæðir! bezt ^eðskapaðra hæfileika, sjálf- andslags, þnðja og sterkasta á-' um sér og mannfélaginu ttl far- «tæðan, hve fatt er til að flytja í sællegrar framþróunar namalausu landi, jafn vogskornu petta finst mér vera sá eðlilegi STJa?M vo" um aukning á fMn" og rétti ean*ur * tilve™ °e Þýc- nevtiJ rr3;- Fj°rða' elds-!in«u lífsi"s: að inniloka fre s'is- leið T v ?lS Tlft tS1 f—í^ána- ^ "ítía á liði sínu, er emsiu. Fimta, ekkert efni til j sama sem að grafa pund s^tt í •nnanlands til járnbrautarbygg- jörðu Sf" SrJ6tJ* mÖL Sj°tta' NÚ samkvæmt Þessari skoðun, betrr i?** 6r að segja aði er Það mitt álit að flestir ef ekki enl l™a y'Sa ein> aC eg hafi| allir, er hingað hafa flutt frá U- þessu járn- landi hafi gjört rétt í því efní, með tiiiliti til þess, að ekki verðu'r brautamáli. Svo má vera, samt mun það sannast, ef íslendingar láta fleka sig út í það fyrirtæki/ þá Jnrtn reynslan verða þeim dvr' 'Máske að þetta séu orð út í hláinn, að það verði rafurmagn framleitt með fossaaflinu, er not- að verður til að starfrækja járn- enn sagt um Vestur-íslendinga ai þeir hafi kastað ættjarða ,<: ó þjóðernis einkennum sínum fyrir ætternisstapa peir hafa fleir- um sinnum sýnit þe^: ótvíræð merki, með hluttekningu í stór- kostlegum fjárframlögum, ætt- ilandi og þjóð til ómetanlegrar hagsældar, þegar sé;x var hve þörfin var mikil. f>ótt undarlegt sé, hve lítia við- urkenningu að slik þátttaka fær meðal ónefndra manna innan þj6C- félagsins heima á Fróni, skyldi maður þó ekki ætla það stafa af þjóðernisdrambi, né heldur blinuu sjálfsáliti. Eg Kt svo á, að Vestur-íslend- ingar hafi verið og geti enn betur í framtíð verið sínu föðurlandi og þjóð margfalt gagnlegri búsettir hér, iheldur en þeir mundu undir nokkrum kringumstæðum ' hafa getað orðið í sínum fornu heima-! högum. Og fáir munu þeir vera hér, | hinna eldri kvenna og karla, er ; ekki renni hlýjum hugarskeytum: heim til gamla landsins, fyrir \ hugljúfar endurminningar, sælla samvista á bernskuskeiði æfinn- ar, þrátt fyrir ýmsa ógleymanlega erfiðleika, er hún sem vanmegandi móðir ekki gat fengið afstýrt, og alla þá munu inniiega gtoja batn- andi kjör hennar á framfara- skeiðinu, til heilla og hagsældar öldum og óbornum börnum. Að endingu beini eg þeirri spurningu til hins háttvirta þjóð- ræknis þings, sem í hönd fer. Er ekki eitthvað, sem þingið gæti hlutast til um, er orðið gæti í framtíðinni til sameiginlegra hagsmuna fyrir báða málsaðilja, austan <yg vesitan Atlansála t. d! í sambandi við Hudsonsflóa braut- ina? Með beztu heiila og hagsældar oskum til íslendinga fjær og nær. 31. jan., 1923, G. J. Fyrirbrigði. !pau eru mörg og sum ærið ein- kennileg fyrirbrigði vorra tíma, og eitt er það að eg skuli nú fara að skrifa Lögbergi, eg held þó að Lögberg ætti að lofa lesendum sínum að sjá það, meðal annara ástæðna vegna þess, að eg er lík- ur djöflinum í því að vera bæði langrækin og hefnigjarn, en prestarnir vilja máske ekki lofa okkur leikmönmum að prédika af því við séum svo klúrorðir og ruddalegir, halda líklega að fína og fágaða fólkinu verði ilt af að heyra til okkar, eg Jái þeim það ekki, því þeir hafa dæmi fyrir sér af Jóhannesi skírara, en eg býst nú raunar ekki við, þótt Lög- berg léði mér endrum og sinn- nm rúm fyrir ofuriítinn ræðu- stúf að menn færi að hafa svo mikið við mig að taka af mér höfuðið. Presta>r eru einnig vissir til að ætla að leikmenn mis- skilji ýmislegt í sambandi við kii-kjurnar, eg á hér náttúrlega við hva«a kirkju sem er, hverju nafni sem nefnist og ekki síst anda kirkjur og það er ekki nema •sjálfsagt að taka tillit til þeirra einnig, þótt maður á hinn bóginn I geti ekki borið virðingu fyrir I hamrömum draugum, svo sem eins og þeim, sem gjörðu vart við sig í Bandaríkjunum 1848, enda andaprestar sjálfir yfirleitt ekki I ætlast til ^ess. Annars eru nú- tíðarandar ekki mikið á við t. d. I pórólf bægifót, Glám eða Klaufa og fl. o. fl. Frá ómunatíð hafa menn verið ýmist bjartsýnir eða svartsýnir og svo þar á milli og það er lík- lega eitt af því sem segja má um, var er og verður. Sumir úr bjartsýna hópnum haf spáð að froskakliðurinn í Kringlunni muni vita á að snemma ætli að vora í ár, en aftur aðrir úr þeim svart- sýnni hóp segja að það sé ills viti og færa það máli sínu til sönnunar að froskar eins og öll önnur óþverrakvikindi hafi upp- runa sinn frá váti og þykjast þeir hafa fundið þá kenningu í fræða- kerfi Swedenborgs, aftur eru enn aðrir úr þriðja eða miðflokkn- um, sem segja að þesisi froska- kiiður í Kringlu viti ekki á neitt annað en það sem er. Bölsýnir' hljóta þeir menn víst að vera, sem þykjast sjá öfugstreymi í öllum hlutum og þar á meðal í heila og höndum ritstjóranna okkar við ís-! lenzku vikublöðin Logberg og Heimskringlu, og ef spurt er um ; rök fyrir þessari skoðun, þá segjs þeir að rökin séu þar íil margvís- leg, að það t. d. komi fyrir að blöðin taki ekki meinlauear gi-ein-i ar, sem gerðu heldur gott en iít1 ef birtar væru og svo á hinn bóg- inn, þá komi það oft fyrir a« blöðin birti greinar, sem jafnvél i.llri íslenzku þjóðinni austan hafs ' og vestan hljóti að verða til \ vanvirðu um ókomnar aldaraðir.' petta væri víst ekki þannig ef ekki væri öfugstreymi í hlutun- um segja menn, en ekki ber þó að álasa ritstjórunum, því þeir hafa vandasamt verk með höndum, og þar að auki hafi þeir sjálfir við öfugstreymi að str-íða, sem önnur börn sinnar samtíðar,. Vel og myndarlega var jólablað Lögbergs úr garði gert i ár, eins og oft endrarnær, en ekki var það þó al- veg hney:c";slaust í J^tta sirm. pað munu margir mæla að þó sekur maður hefði átt í blut, þá hefði verið óviðeigandi að kasta til hans illvágum hrakyrðuim í jólanúmeri Lögbergs, og meðal kristindómsvina hlýtur jóladag- urinn að vera talinn hinn allra helgasti drottinsdagur ársinls, eða þannig var litið á það heima á Is- landi í gamla daga. Heldur hafa þau þótt skringileg sum fyrir- brigðin, sem gefið hafa sig til kynna hjá tilraunamönnum ný- mælastefnunnar hjá oss hér vestra í seinni tíð. petta óvið- jafnanlega víðfeðmi(!) og ótak- markaða frjálsræði í trúar efnum, sem leyfir sér að draga dár að útskúfunarkenningunni, en ein- mitt á sama tímabili útskúfa þeir sjálfir (hinir frjálslyndu) ýms- um einstaklingum, sem ekki vilja gleypa agnið orðalaust og þessi útskúfun hjá eða frá þeim, sem þykjast hafa heims eða himinvíð- an faðm, er framkvæmd umsvifa o.g hispurslaust, allir sem nokkuð þekkja til vorrar gömlu kristnu kirkjukenningar hljóta þó að vita að hún (kristna kenningin) út- skúfar ekki nokkrum manni að- vörunar e?:.i f.; rirvaralaust. held- ur þvert á móti. Af þesisu geta menn séð að frjálsræðishjalið er að eins tálbeita og víðfeðmið er að eins sjónhverfingaleikur — falsk- ur frá upphafi til enda. Öfugsti-eymi allmikið þykjast menn sjá í verðlagi blaðanna okk- ar Lögbergs og Heimskringlu, og segja að það sé nú þveröfugt við alla eðlilega og öfugstreymis- lausa rás tímans og viðburðanna nefnilega að hið stærra ætti að vera dýrara en hið minna. En þetta gat máske stafað af því að Hkr. sé nú orðin stækara og ein- strengings^legra kirkjutblað en Lögberg, mörgum mun þykja það undarlegt að áskórun um að stækka hið andlega brot Heims- kringlu skuli enn ekki hafa verið tekin til greina, en hefði það verlð gert, þá hefði líklega verið færri blöðum að fletta í Kringlunni. Merkilegt má það kalla hvað fyrir- brigðin er oft nauðalík hjá holdg- uðum og óholdguðum öndungum. M. Ingimarsson. Dr. h.cjeffrey, tann-sérfræCingur. Tannlækningastofa, þar sem enginn kennir siársauka,, útbúki sannikiviæant nýjustu vásin)daþekkingu. Vér erum «vo vissir í vorri sök, að vér ábyrgijumst vinnu vora til tuttugu ára. Vér geruim oss far um að sinna þörfum utanborgar- manna, svo fljótt að þeir þurfi seta, allra minista viðstöðu. Ókeypis járnbrautarfar í marz mánuöi, fyrir alt a« 125 mílna vegalengd, ef sæmilegar pantanir berast os« ag þér komið með þessa auglýsingu. Inngangur 205 Alexander Ave., og Main St. uppi yfir Bank of Commerce, Winnipeg. Gleymið ekki staðnum, vér höfum aðeins eina lækningastofu. "ROSEDALE" Drumheller's Bestu LUMP HOG- ELDAVJELA STÆFD EGG STOVE NUT SCREENED PPERS TWIN CITY «^_ $18.50 öl\ETonnid Phone B 62 MEIRI HITI—MINNI KOSTNADUR THOS. JACKSON & SONS

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.