Lögberg - 13.01.1927, Blaðsíða 4

Lögberg - 13.01.1927, Blaðsíða 4
Bls. 4 LÖGBERG, FIMTUDAGINN 13. JANÚAR 1927. JJogberg Gefið út hvern Fimtudag af Tfce Col- umbia Pr«$s Ltd., Cor. Sargent Ave. & Toronto Str., Winnipeg, Man. T.l«l«>r. N-6S27 o* N-6328 JON J. BILDFELL, Editor Olanaskrift tíl blaðsins: TIJí SOLUNtBllV P«ES8, Ud., Box3lTl. Wrmlpeg. H«n- Utanáalcrift ritstjórans: ÉDiTOR IOCBíBC, Box 3171 Winnlp»g, H*n. • ¦agrw.ÆT.r'rr^:'" The "LOKb^rjr" 1« prlntað and publlahed by Tha Columblw Prtw, Limltod. ta tha ColurablA ¦iHMing, CIS Sarnant Ava., Winntpof, Manitob*. Brautryðjendur. Margt hefir verið ritað og rætt, um þá menn og þær konur í mannfélaginu, sem brautirnar hat'a rutt á himim ýmsu sviðum þess, og braut- ryðjendar nefnast; mennina og konurnar, sem á iiiidan ganga og greiða hinum veg, sem á eftir koma. Brautrvðjendur hafa verið til á öllum öld- um og á öílum tímum. Þeir hafa fyrstir manna rutt skógana, siglt höfin, plægt slétturnar og brúað ófærurnar. I>eir hafa á sviði andans ráð ist á hégiljumar og hindurvitnin, rutt ljósinu veg inn í hina svörtustu afkima mannlegrar sáíar, rofið vanans bönd og leyst meðbræður sína þá, er óframfærnari voru og veikari, úr böndum ófrelsisins og fordómanna, og þeir hafa á sviði vísindanna opnað mönnum nýja heima, ný tækifæri og nýjar brautir. í stuttri blaðagrein er ekki hægt að minnast allra slíkra brautryðjenda sérstaklega, enda gjörist þess naumast þörf, það hefir svo oft verið gjört bæði í ræðu og riti, og í þakklátum hjörtum þeirra, sem góðs hafa notið af verkum þeirra. En það er ein tegund brautryðjenda, sem sjaldnar hefir verið minst, en annara, og mönn- um því ekki eins kunnugt um og aðra. en það eru málmleitarmennirnir, þessir ferðalangar og fullhugar, sem aleinir glíma við hættur og hvorskyns erfiðleika, langt frá öllum manna- bygðum. Verk málrnleitarmannanna er erfiðara og hættulegra, en verk allra annara brautryð.j- enda. Yerksvið þeirra liggur vanaloga langt í burtu frá bygðum manna, úti í ókunnum og ó- könnuðum héruðum. Þangað verða þeir að sa>kja yfir vegleysur, yfir straumharðar ár og hættuleg vatnsföll, í gegn um eyðiskóga, yfir torsótt fjöll og nálega ófæra flóa og fen. Farreiðinrj er í flestum tilfellum bakið og flefear, sem þeir búa sér til úr trjábolum skóg- anna; næturstaðirnir mosató, eða klettaskora, ]>ar sem afdrep finst fyrir vindi og veðrum, og dagarnir allir uppihaldslaus leit að auðæfum, .sem falin cru í skauti jarðarinnar og enginn af mannanna börnum hefir augum litið. Þessir brautryðjendur eru allir fátækir menn, eiga ekkert til sjálfir, nema þekkinguna, viljann og þrekið. og það láta þeir alt í té af fúsum vilja og eftirtölulaust þ.jóð sinni og landi, unz þeir bera bein sín oftast einir og ein- mana úti í óbygðum, þar sem hrafnar hlakka yfir hran' þeirra. Flestir brautryðjendur eru að einhverju leyti knúðir áfram áhinni erfiðu braut sinni, af eiginhags von. Það eru málmleitarmennirnir líka; en engum mönnum er arðvonin óvissari en þeim. Verðmætir málmar eru sjaldfundnir. Ár eftir ár leita þessir menn og finna ekki, og margir hafa leitað alla æfi án þess að finna auð í iðrum jarðar og horft allslausir á móti ell»nni, þegar þrótturínn var þrotinn til þess að stríða við öfl náttúrunnar. Aðrir hafa fundið það sem þeir leituðu að, að eins til þess að sjá aðra sem í för þeirra fóru, taka allan ágóðann. — Forystumenn málmleitar njóta sjaldnast á- vaxta verha sinna, áreynslu og framsólcnar. Það gjöra peningaménn þjóðanna og þjóðirnar s.jálfar í heild. Canada er málmauðugt land. Hvað mikill sá auður er, veit enginn með vissu. Fyrir at- orku þessara brautryðjenda, málmleitarmann- annna, er nú orðið Ijóst, að það er nokkurn veg- inn óslitið málmahérað frá Beringssundi að vestan og Hudsonsflóanum að austan, frá íshaf- inu að norðan og miðbiki Manitobafylkis að sunnan. Og sama er að segja með öll hin fylkin í Canada, að New Brunswiek og Nova Scotia undanskildum, að því er málmaauð .snertir. Það er því hverjum manni auðsætt, hve þýð- ingarmikið það er fyrir landið og þ.ióðina, að málmhéruð þessi séu könnuð, og þá ííka hversn þýðingarmikið og áríðandi verk þeirra manna er, sem forystu hafa á hendi til þess að kanna þau héruð og gjöra auð þann. sem þar er falinn kunnan, svo hægt sé að færa sér hann í nyt. Oss finst, að tími sé kominn til þess, að þjóðinni í heild skiljist þetta og þá líka átjórn þjóðarinnar, með því að íhuga, að létt væri af því opinbera undir með þessum sérstöku braut- ryð.iendum. Stjórn, eða stjórnirnar, ættu að létta undir með þessum mönnum. Þær ættu að kosta þá á meðal þeirra, som hæfastir eru til slíkrar málm- leitar og sjá þeim fvrir lífeyri, ef illa gengur, og afkomendum þeirra fyrir lífsframfærslu, ef þeir láta lífið, því þeir eru á moðal hinna allra þörfustu starfsmanna þjóðarinnar, og enginn af starfsmönnum honnar þarf að leo'gja eins mikið á sig, biía við eins orfið kjör, ganga í gegn um eins margar og mikilvægar hættur, og fæstir þeirra bera eins lítið ú býtum eins og þessir forystumenn á meðal málmleitarmann- anna. Frá Lundúnum. Þegar mér fór fyrir alvöru að leiðast eftir vestur-íslenzku blöðunum, hét eg á það blaðið, sem mér I^a^rist fyr, að senda því línur við tæki- færi. Ekki er samt þann veg upp að taka, að mér fyndist mikið til koma fyrir bloðin, að fá skrif frá mér, því að einmitt nú, þegar að því kemur að efna áheitið, finn eg mjög til fátæktar hvað efni og getu áhrærir. En eðlisfræðin kennir oss, að alt sem fylli rúm, sé efni. Þó hefi eg oft með eigin augum séð efnisleysu eina fylla mikið rúm í blöðum og bókum, og svo mun það rerða í þetta sinn. Eg þarf naumast að taka það fram, að eg fékk Lögberg fyrst, og vil eg hér með þakka það og sömuleiðis Heimskringlu, sem eg fékk nokkru seinna. Síðan hafa þau bæði komið reglulega, en aldrei orðið sam- en ferða hingað til. Við komum til London heilu og höldnu 17. september, og mætti okkur þar á járnbrautar- stöðinni maður að nafni William Harry. Hann er náfrændi Egertons hljómfræðings í Winni- peg, og hafði sá síðarnefndi beðið hann að líta til með okkur, þegar við kæmum, og hefir hann (Harry) reynst okkur hinn bezti drengur í hví- vetna. Hann hafði útvegað okkur herbergi og fórum við þangað tafarlaust. Þar vorum við í viku, en réðumst þá í húsmensku til ekkju einn- ar. Var hún mjög blíð á manninn í fyrstu, en hið mesta óhræsi í reynd, svo við treystum okk- ur ekki til að vera þar að staðaldri, og erum nú komin í þriðju húsmenskuna og líkar hún bezt. Hér eru húsakynni, raunar mjög ólík því sem maður er orðinn vanur við í Winnipeg, og mun flestum, sem þar eru orðnir landvanir, bregða mikið við til hins verra, er þeir flytja hingað. Hér er líka mikil dýrtíð og mörg ó- þægindi í sambandi við það, en ekki nenni eg að fara að lýsa öllum þeim ósköpum; það yrði aldrei búið, og svo er eg ekki orðinn nógu kunn- ugur til þess. Reyndar kemur Lundúnaborg mér talsvert öðru vísi fyir sjónir, en mér hefir verið "innprentað" af þeim, sem eg hefi leitað frétta hjá fyr og síðar. T. d. þessi ógnar þoka, sem kvað ganga hér í garð í október og haldast fram undir vor, hefir ekki gert vart við sig enn, að undanteknum einum degi. Tíðin hefir verið m.jög góð, en nokkuð óstilt og margháttað um veðráttu, svo að oft hefi eg farið að heiman í segjum hellirigninou og komið á .skólann 45 mínútum seinna í glaða sólskini. Það geta ver- ið ótal lítgáfur eða tegundir af veðri sama dag- inn. Þá er og umferðin á strætunum ekki eins gífurleg eins og eg átti von'á eftir sögum, sem eg var búinn að heyra um það. Að vísu hafa þeir hér í Lundúnum "djöflavagna, sem ætla að drepa jtá sem passa sig", ekki síður en "land- arnir," sem Guttormur okkar talar um. Mér dettur alt í einu í hug, hvort allir hafi tekið eft- ir því, hvað þessi setning er meinfyndin hjá Guttormi. Vagnarnir, meiningin, drepa þá, sem ekki passa sig, en eru svo sem til með (ætla) að drepa hina líka við tækifæri. Svona skil eg það, en sleppum því. Mér þykir lítið verra að komast um London, en Winnipeg, og þó eru hér ekki líkt því eins strangar umferðarreglur eins og þar, en lögreglumenn eru hér á öllum aðal- strætum, með mjög stuttu millibili. En svo sem eg hefi áður drepið á með húsakynni, eru einnig margs konar staðhættir hér mjög ólíkir og í Canada; reka ókunnugir sig fljótt á það og oft varð eg fokreiður með sjálfum mér fyrstú dagana hér, á meðan eg var að átta mig. fanst ýmislegt svo ópraktiskt og smásmugulegt, án þesa eg ætli að leggja á það nokkurn dóm. En mér dettur í hug að segja frá fyrsta atvikinu, sem gerði mig reiðan. Það var annan daginn, sem við vorum hér, að við fórum okkur til af- þreyingar niður í Hyde Park, sem er yndislega fallegur listigarður. Vorum við að ganga þar um og bárum Margréti litlu til skiftis; var það þreytandi, með því að veður var heitt og mollu- legt, svo við settumst þar á bekk til að hvíla okkur litla stund. En þegar við erum lögð af stað aftur, mætum við mjög svo borðalögðum eftirlitsmanni, og spyr sá með miklum embættis- svip, hvort við höfum borgað fyrir bekkinn, sem við höfum setið á. Eg kvað nei við því, enda hafi eg ekki vitað, að hann væri til sölu. Eg held honum hafi fundist eg snúa út úr fyrir sér, því hann stygðist nokkuð og sagði að eg yrði að borga 2 penny (4 cent) fyrir hvort okkar, og eg náttúrl'ega gerði það. En síðan hefi eg aldrei þorað að setjast niður, hvorki þar né annars staðar utan heimilis míns og í skólan- um. Eftir að við skildum við þann borðalagða, fórum við inn í matsöluhús og tiltókum hvað við vildum af þeim réttum, sem auglýstir voru á matskránni. Biðum við svo fimtán mínútur, þar til matur var borinn fyrir annað okkar, og fylgdu þær upplýsingar, að þar með væri rétt- urinn, sem við báðum um, uppétinn með öllu og yrði hitt að láta sér lynda eitthvað annað, og svo urðum við að bíða lengi eftir því. Þetta þótti mér hálf kauðalegt, því að í Ameríku mundu þeir hafa gefið upplýsingar fyrst og komið svo með matinn handa okkur báðum í einn. — Þessu lík dæmi hefi eg iðulega rekið mig á. en er heldur farinn að venjast við það og ¦ tek ekki eins eftir því, eins og fyrst. En svo hefi eg líka tekið eftir ýmsu hér, sem eer dáist að, og eitt af því er lögreglan. Eg ef ast um, að til sé kurteisari og greiðugri log- re.irla, þó leitað sé um veröld alla, þeir eru ætíð reiðnhúmr að gera manni alla þá þénustu, sem þeim er unt. En aðallega er það samt ýmislegt í sambandi við skólann, sem vakið hefir aðdáun mína. Þar virðist mannúð og sanngirni vera efst á baugi í smáu og stóru. Eg var ekki búinn að vera þar lengi, þegar eg fann greinilega, að eg á þar athvarf, ekki einasta sem stúdent, held- ur einnig sem heimamaður. Allir embættis- menn skólans eru hver öðrum ljúfari í viðmóti, og sama er að segja um þá af kennurunum, sem eg hefi nokkuð saman við að sælda, en þeir eru sex, og eg býst við að hinir séu eins, því mér sýnist þar einhvern veginn sami stimpillinn á öllum. Skólastjórinn, Sir Hugh Allan, er líka indæll karl og spaugsamur með afbrigðum, svo að hann kemur öllum í gott skap, sem nálægt honum koma, en lætur þó hlýða sér og er at- kvæðamikill, þegar því er að skifta. Skólinn er æði stór bygging, fjórlyftur fyrir ofan jörð, með tvöföldum kjallara. Fyrir aftan skólann er svo æði stórt samkomuhús, og er innangengt í það úr skólanum. 1 því er gott pípuorgel, og eru þar haldnir hljómleikar af einhverri tegund því nær á hverjum degi, og oft á daga suma daga vikunnar, og hafa stúdentar frían aðgang að því öllu. Undir þessu samkomuhúsi, sem kallað er Concert Hall, er svo dálítið operuhús með laglegu leiksviði. Þar brýnir söngfólkið raustina, leikur og syngur heilar operur, og tekst oft furðu vel upp. En við, sem ekki get- um sungið, megum hlusta á það eftir vild. Auk þess fáum við stundum fría aðgöngu að hljóm- leikum, sem haldnir ern í Albert Hall, en það er fáa faðma frá skólanum. A skólabyggingunni eru tveir turnar, sinn á hvorum enda, og eru þeir tvílyftir. 1 öðrum þc'ssum turni og loftun- um þar fyrir neðan eru fjögur pípuorgel, og höfum við, sem leggjum stund á organslátt, rétt til að nota þau fjórar klukkustundir í viku, og svo er okkur velkomið að stelast í þau hvenær sem tækifæri gcfst. En það er með þessi orgel eins og sagt er að haf i átt sér stað í svartaskóla, að þar gengur öll virðing niður á við, því að efsta orgelið er langverst, en það neðsta bezt. 1 hinum turninum og þar niður af, eru píanó, einnig ætluð til æfinga, og eitt orgel, svo að alls á skólinn sex pípuorgel og eg veit ekki hvað mörg píanó, sjálfsagt undir hundrað. Þá hefir skólinn einnig mjög fullkomið bókasafn, sem við höfum aðgang að. Getur maður fengið hvaða bók sem er heim til sín og haft þar í tvær vikur, og orðið margs vísaý fyrir vikið. Þannig er það margt í sambandi við skólann, sem maður getur hagnýtt sér, fyrir utan kensluna sjálfa, sem maður færi algerlega á mis við með "prí- vat" kenslu. En aftur á móti býst eg við, að prívatkenslan tæki sterkari tökum á þeirri sér- stöku námsgrein, sem hún nær yfir, þ. e. a. s., ef kennarinn er afburðamaður, en þeir eru vand- hittir. — Eins og eg hefi getið um hér að fram- an, er Albert Hall rétt hjá skólanum, og hugs- aði eg gott til að haf a það í svo kunnugu plássi, á meðan eg var ekki búinn að átta mig fyllilega á dýrtíðinni í London, því þar er oft mikið um dýrðir. Plöllin sjálf er kringlótt, með fjórum portum, sínu á hverri hlið og hvelfdu þaki; er það tilsýndar ekki ósvipað í laginu fimm gall- óna rjómadunk — en stærra. Það rúmar að sögn 10,000 manns, og er svo snildarlega inn- réttað, að hvert smáhljóð heyrist um það alt.. Þar er gríðarlega stórt orgel, og er sagt að það hafi um 9,000 pípur inni að halda. "Gaman væri að heyra blásið í þær allar í einu'' — hefir mér verið sagt að skozkum bónda hafi orðið á að segja, þegar Tjundúnamaðnr cinn var að lýsa þessu orgeli fyrir honum, en eitt er víst, að það getur framleitt dýrðlegt tónaval í höndum þess, sem kann með að fara. Ekki hefi eg haft tíma til að skoða hér sögu- ríka staði, né söfn o. þ. u. 1. Langar mig þó til að sjá eitthvað af því tagi, áður en við yfirgef- um London. En ekki mun egNfæra það í frásög- nr, því að margir mér færari hafa gefið ágætar lýsingar á helstu stöðum og söfnum þessarar borgar, og er það vandaverk meira, en margur hyggur, að láta aðra sjá með sínum augum. — En nú held eg að nóg sé komið af þ&ssu rugli, að eins vil eg biðja Lögberg að skila kveðju minni til allra, sem hana vilja þiggja, og réttast held eg sé að eg noti þetta tækifæri til að af- sakast við ýmsa góðkunningja mína í Winni- peg, að hafa ekki heimsótt þá og kvatt. Til þess bar tvent: bæði tímaleysi og svo hitt, að eg kendi mig varla mann til þesa, því fátt ])ykir mér beiskara í framkvæmd, cn að kveðja vini mína. En enginn má ætla, að eg hafi skilið við Vestur-íslendinga með köldu blóði. Björgvin Guðmundsson. 20 Sinclair Road West Kensington, W. 14 London, England. Hin huldu auðœfi Canada. A undanförnum árum, þegar menn hafa ferð- ast frá Vesturfylkjunum í Canada og austur að hafi, yfir hinar miklu auðnir norðurhluta þessa lands, yfir holt og hæðir, fram hjá einu vatninu eftir annað og einu klettabeltinu eftir annað, þá hristu menn höfuðin og spurðu sjálfa sig hvort þetta hrjósturland mnndi til nokkurs nýtt, eða ef það yrði það, þá til hvers. Og það var að búast \áð, að menn spyrðu, því að meðan að kyrðin og þekkingarleysið grúfði yfir því mikla landflæmi, þá var ekkert sem vakið gæti von manna um að þar væri um nokkurn skap- aðan hlut að ræða, nema snjókyngi á vetrum og gróðurleysi á sumrum. En svo komu þessjr einkennilegu brautryðj- cndur, málmleitarmennirnir, með bagga á baíci o<>; hamar, eða klakaöxi í hendi, og opnuðu upp gull- og silfuræðar þess mikla lands— sýndu heiminum, að þetta svæði, sem allir örvæntu um og hristu höfuðin yfir, var eitt það auðuo-- asta í víðri veröld. Cobalt héraðið í norðurhluta Ontariofylkis reyndist hið silfurauðugasta hérað, sem 'þekt er. - Sogurnar um gullfundi í norðau.stur hluta Mamtobafylkis, ganga nú land frá landi og flestar þeirra eru sannar. í Qubeefylki fundu menn þær auðugustu gullnámur, sem enn hafa fundist hér í landi, og í viðbót við það hef- ÞEIR SEM ÞURFA LUMBER KAUPI HANN AF The Empíre Sash& Door Co. Limited Offlce: 6th Floor Bank of Hamilton Chambers Yard: HENRY AVE. EA8T. - - WINIMIPEG, MAN. VERÐ og G.ŒDI ALVEG FYRIRTAK The Royal Bank of Canada Aðal Reikningur 30. Nóvember, 1926 SKULDIR. Capital Stock Paid up ................................................................ »24,400,000.00 Reserve Fund .................................................................................. »24,400,000.00 Balance of Profits carrled forward ........................................ 1,409,674.68 (25, Dividends Unclaimed .................................................................. Dividend No. 157 (at 12% Per annuro), payable lst December, 1926 ........................................................................ Bonus of 2%, payable lst December, 1926 ........................ 809,674.G8 13,142.66. 732,000.00 488,000.00 »27,042,817.24 Deposits not bearlng interest ......................................................»161,170,458.60 Dijosits bearine interest, inciuding interest accrued to date of Satement ................................................................ 461,689,830.13 »51,442.817.24 Total Deposits ........................................................»612,860,288.63 Notes of the Bank in circulation.......................................... 39,171,262.94 Balances due to other Banks ln Ganada .............................. 1,390,944.68 Balances due to Banks and Banklng Correspondents elsewhere than in Canada ............................................ 16,764,934.43 Bills Payable .................................................................................. 6,103,180.05 Liabilities not included ln the foregoing.............................. 40,666.64 Letters of Credit Outstanding -»676,331,277.37 38,602,848.65 (766,376,943.26 EIGNIR. Gold on Subsidiary Coln on hand ................ »21,604,504.74 Gold deposlted ln Central Gold Reservcs 8,400,000.00 »30,004,504.74 Dominion Notes on hand ............................ »33,401,680.60 Dominion Notes deposlted In Central Gold Reserves ...................................................... 9,600,000.00 Unlted States and other Forelgn Currencies Notes of other Canadlan Banks .............................................. Cheques on other Banks ..........................................................- Balances due by Banks and Banklng Correspondents elsewhere than in Canada .................................................... Dominlon and Provlncial Government Securlties, (not exceedlng market value)...................................................... Canadlan Municlpal Securities and British, Foreign and Colonial Public Securltles other than Canadlan, (not exceedlng market value) .................................................... Railway and other Bonds, Debentures and Stocks (not exceedtng market value) .................................................... Call and Short (nbt exceedlng thlrty days) Loans ln Can- ada on Bonds, Debentures and Stocks and other Se- curitles of a sufficient marketable value to cover .... Call and Short (not exceeding thirty days) Loans else- where than ln Canaða on Bonds, Debentures and Stocks and other Securitles of a sufflcient marketable value to cover .......................................................................... 43,001,580.60 26,862,177.19 »99,868, 3,705, 27,214. 26,779, 64,733, 26,880, 16,380, 262 579. 300. m. 0S7. 493 sr.3. 29,719,561.79 71,997,883.89 Current Loans and Diseounts ln Canada (leBS rebate of interest) after maklng full provlslon for all bad and doubtful debts ............................................................................»197,759,230. Current Loans and Discounts elsewhere than in Canada less rebate of (nterest) after making full provislon for all bad and doubtful debts .......................................... 138,384.822 Non-Current Loans, estimated loss provided for .......... 2,583,639. -»367,280,083.52 BankPremises at not more than cost, less amounts written off .......... Real Estate other than Bank Premlses .................................................. Mortgages on Real Estate sold by the Bank .......................................... Diabillties of Customers under Ijetters of Credlt as peT contra ........ Shares of and Loans to Controlled Compantos ............................................ Deposlt wlth the Minlster for the purposes of the Circulation Fund Other Assets not included in the foregoing ............................................ -»338, .. 14 2 1, .. 38 2 1 727,692.61 401,656.21 141,979.64 337,556.48 602,848.65 047,372.21 245,000.00 542,854.94 »766,376,943.26 Skýrsla Yfirskoðunarmanna Till h'luthafa The Royall Ba.nk of iCanfiida: | Vi?5 höfuiri yfirsko^að framansikrAfia fjárhagisslkÝral'U hinn 30. nðvem- ber 1926 og- borið hana saman viS bæku;r Royial bankaní? a -aSaJskrifátofúf "ha.na og einnig' vOttí<»tar skýrslur fra útiibflu'iium. VÍS höfum tailiS pen- Iriig-a og yfirfariS tryggingiarekjöl Ulfl t aSa'lskrifsitofunnii I omda fjarhags- ársins o.g1 á árinu höfum vi'S gert hiS sama á ýmsum af ihimum ihelstu útilbúU'm ibankans. ViiS höfum fengiS ji.llar þœr uipplýsingar og skýringar, sem viS höfum ðskaS o>g er þ»S skoSun vor,- aS öll viSskift-i ,bankanB, þau er viS hö-fuTn yftrfa'TiS Béu fiyffllilega samkværa bn.nka'löfrunuim. paS er skoSun vor aS fraimanp.r«n.tnS skýrsla sð rétt ,g«rS, og sýn'i hag bankans, eins og hann í ratin og veru er 30. nðvember 1926, samkvæmt bðkum bankans. Montreal, Canada, 27. desember 1926. A. B. BRODTE, C.A., of Priee, Watenhouse & Oo. JAS. G. ROSS, C.A., of P. S. Ross & Sons. Auditora REIKNINGUR UM AVINNING OG TAP Balance of Proflt and Loss Aceount, 30th November, 1925..»1,249,435 32 Proflts for the year, after deductlng charges of manage- ment, accruert Interest on deposlts, full provislon for atl bad and doubtful debts and rebate of Interest on un- matured bills ................................................................................ 4,616.239.26 APPROPRIATED AS FOLI.OWS:— Divldends Nos. 164, 155, 156 and 157 at 12% per annum ........»2,928,000.00 Bonus of 2% to Shareholders .......................................................... 488,000.00 Transferred to Offlcers' Penslon Fund .......................................... 100,000.00 Approprlatlon for Bank Premises .................................................. 400,000.00 Reserve for Dominlon Government Taxes, Including Tax on Bank Note Clrculatlon .........................................................,........ 440,000.00 Balance of Profit and Loss carrled forward .............................. 1,409,674.58 H. S. HOLT, »5,765,674.58 Presldent Montreal, 27th'December, 1926. -»5,765,674.58 C. E. NEILL, General Manager ir nú fundist platínum í því fylki í svo ríkum mæli, að engin dæmi eru til slíks áður, eí fréttit þau-, sem manni berast af þeim fundi, eru sannar. Platínum er feykilega verðmikilí málmur. Nú sem stendur er hreint platínum nálega sex sinnum dýrara en gull, eða ein únza ai' platínum $120 virði, þar sem únza af hreinu gulli er $20.80. Verðið á platínum er ekki fastákveðið. heldur byggist það á frandeiðslu og eftirspurm En hingað til hefir eftirspurnin verið miklu meiri en framleiðslan, og er það ástæðan fyrir því geipiverði, sem á þeirri málmtcgund er. Fram að þessum tíma hefir platínum fram- leiðslan aðallega verið í Úralf,jöllunum og lítið eitt í Brazilíu, Colombia, San Domingo, Cali- forníu, Oregon, Boimeo og Canada.. Nú, ef þessi nýi fundur í Quebec reynist sannur og haldgóður, verður platínum fram- leiðslan hverf andi á öllum þessum stöðum, nema í Canada, því fréttin segir, og hún virðist vera ábyggileg, ao frá $290 til $2,100 virði af þessum málmi í tonninu, hafi fundist í Aconda gullnám- unum í Boischatel héraðinu í Quebec. Hér er að eins eitt sýnishorn af því, hvað norðurhéruðin í Canada, sem fyrir nokknim árum voru álitin einskis virði, fela í skauti sínu, oíí rneiin cnn oinu sinni mintir á hversu mikið að þjóðin á að þakka þeim mönnum. sem fyrst lögðu spoiJ síii um þessar stöðvar og opnuðu augun á fólki fyrir v(!rðmæti þeirra—brautryðj- ciidunum, meÖ l)aggana og bareflin.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.