Lögberg - 01.12.1927, Blaðsíða 5

Lögberg - 01.12.1927, Blaðsíða 5
LÖGBERG. FIMTUDAiGINN 1. DESEMBER 1927. Bta. I V gf DODD's'^ ÍKIÐNEYv ^,,'PILLS.' ^betes Dodus nýrnapillur eru beat* nýrnameðalið. Lœkna Of gigt foak- verk, hjartabilun, þvagteppu og önnur veikindi, eem atafa frá nýr- unum. — Dodd'a Kidney Pilta koeta 50c askjan eða sex ðskjur fyrir $2.50, og fást hjá ollu'm iyf- •Glum eða frá The Dodd's Medi- eine Company, Toronto, Canada. strái á þeim árum.. Kom séra Jón Bjarnason, hinn mikilhæfi kirkju- faðir Vestur-lslendinga, við og við til nýlendunnar fyrstu árin. Um sumarið 1886 kom hann vestur og flutti guðsþjónustu og gerði önn- ur prestsverk. Notaði Olgeir nú tækifærið og bað hann að gifta sig; var þá ekkert leyfisbréf bægt að fá nær en í Brandon. Of langt og kostnaðarsamt að fara alla þá leið, svo það ráð var tekið að lýsa. Eftir giftingu hefi 01- geir sjálfur sagt, að hann hafi farið giftingarferðina til Glen- boro á uxum, og hafi það verið hinn skemtilegasti leiðangur, og svo hafi verið haldið heim í frum- býlið og búskapurinn byrjað- ur fyrir alvöru. Kona Olgeirs er Vilborg Jóns- dóttir, ættuð af Austurlandi. Kom hún til bygðarinnar með móður sinni 1882; er hún hin mesta myndarkona og í alla staði skör- ungur í sjón og raun, og fyrir- myndar húsfreyja, dugleg og fé- lagslynd með afbrigðum; eru það engar ófgar, að hana má telja í flokki þeirra vestur-íslenzkra kvenna, sem fremst standa, þrátt fyrir umfangsmikið heimili og stóran barnahóp, kastaði hún aldrei frá sér íslenzku gestrisn- inni og skörungsskap, og lá aldrei á liði sínu'þegar til félagsmál- anna kom. Þau hjón þroskuðust með bygðinni og áttu sinn stóra þátt í því, að byggja upp mannfé- lag með tilþrifamiklu menningar- sniði. Þau voru svo samvalin að leggja alt gott til allra mála, sem félagsheildinni var til þrifa; og alt af voru þau ung í anda, og það verða þau til daganna enda. — Olgeir er myndarmaður í sjón og á velli, og skynsamur vel og hinn mesti snyrtimaður í allri fram- komu, eins og hann á kyn til. Hann stóð ávalt í broddi fylking- ar í safnaðar- og sveitamálum; um 30 ára skeið var hann forseti Frelsissafnaðar, og á seinni árum lífið og sálin í söfnuðinum. Hann tók líka drjúgan þátt í sveitamál- um, var sveitarráðsmaður um fjöldamörg ár í sveitarráði Ar- gylesveitar; var hann alment á- litinn allra duglegustur þeirra manna, er sæti hafa átt í svéitar- ráðinu, því honum var umhugað um að á öllu væri hinn mesti myndarbragur. Búskapinn rak Olgeir með mik- illi atorku, og bætti við sig jörð- um og hafði kostnaðarsam^ og umfangsmikið heimili. Á seinni árum bygði hann sér dýrt og vandað hús; er hið fegursta út- sýni frá heimili ;hans. Húsið stendur hátt og sér norður yfir víðáttumikið sléttlendi, en þjóð- vegurinn í gegn Um bygðina ligg- ur skamt fyrir neðan húsið, og að eins fjórar mílur norður til Glenboro. Nálægt 1920 mun það hafa ver- ið, er þau hjón brugðu búi og fluttu til Glenboro; seldi Olgeir jarðir sínar tengdasyni sínum, B. S. Johnson. Er hann hinn mesti myndar og framsóknarmaður, sem vel má trúa til þess að halda á lofiri merki því, sem honum var fengi'ð í hendur. I Glenboro áttu þau, Olgeir og kona hans, heimili, þar til 1924, að þau fluttust til Winnipeg og hafa búið þar síðan. í Argyle- bygðinni áttu þau miklum vin- sældum að fagna alment, að verð- leikum. Tvisvar var þeim sýnd verðskulduð viðurkenning af bygðarfólki með almennu sam- sæti, 1916 á 30 ára giftingaraf- mæli þeirra, og 1924, er þau flutt- ust alfarin burt úr bygðarlaginu til Winnipeg. Þau hjón hafa ekki sezt í helg- an stein, en halda áfram að vinna og starfa, því þó þeim hafi farn- ast vel, eru þau ekki auðug að fé, en auðug að ánægjulegum endur- minningum, og vinsældum og virð- ingu allra þeirra manna, er kunna að meta vel unnið verk sam- ferðamannanna. — Níu mannvæn- leg og góð börn eiga þau, flest uppkomin, sem eru þeim til mik- illar ánægju. (Frh.) I !NE Dty.GEOQGE K.ÁRTr'UIJ T ^KAOLtÍ*œ. «*Q0Or«lE5 WONDERLAND Fiftud., Föstud., Laugardag. þessa viku. Heimsókn. Mánudag 7. þ. m. (Tiinn árlega þakklætisdag í Canada) gerðu hart- nær 100 manns úr norðurhluta Nyja Islands heimsókn þeim hión- um Þorgrími Jónssyni' og 'Stein- unni Jóhannsdóttur, á Akri við ís- lendingafljót, í tilefni af því. að þau höfðu lifað í farsælu hjóna- bandi meira en 50 ár fgiftust árið 187 ij og því einnig að tveimur dögum áður varS Þorgrímur 86 ára fhann fæddist 5. nóv 1841). Fyrir heimsókninni gengust nánustu ætt- ingjar og venzlamenn þeirra hjóna. Þegar hópurinn kom að býlinu Akri, sem er liouga eina enska mílu suðvestur frá Riverton- þorpi og er á austurbakka fljótsins, tóku gest- irnir þar húsráð og gerðu sig al- gerlega heimakomna. Mr. Sveinn Thorvaldson, kaupmaður i River- ton, hafði orð fyrir gestunum og skýrði frá tilefni heimsóknarinnar. Hann kom þarna á reglulegu sam- sæti, stjórnaði jþví og gerði það með þeirri lipurð og skórungskap, sem hann er aþektur að hér í norð- urhluta Nýja Islands viS þess kon- ar tækifæri. Eftir að þau gömlu hjónin — gullbnúðkaupshjónin—höfðu verið sett í öndvegi og gestum raðað í sæti, sungu menn "Hvað er svo glatt, sem góðra vina fundur," o. s. frv. Þar næst bað samsætisstjóri Mr. Thomas Björnson. úr Geysis-bygð, að flytja erindi, og gerði hann það og mæltist vel. Að því búnu af- henti Mr. Björnsson Þorgrími silf- urbúinn staf, meö nafni hans, o. s. frv. áletruðu, sem gjöf frá vinum hans. Þá hélt samsætisstjóri Mr. Thor- valdson hlýlega og viðeigandi ræðu til Þorgríms og konu hans sem gullbrúðhjóna og afhenti þeim gull- sjóð sem vinagjöf frá gestunum. Þar eftir voru rausnarlegar veit- ingar, kaffi og allskonar brauð, ís- rjómi og ávextir. Að veitingunum afstöðnum fluttu ræður: Sigtr. Jónasson, Thorvald- ur Thorarinson, Jóhann Briem. Baldvin Halldórssonf bróður-sonur Þorgríms), Hálfdan Sigmundsson og Guttormur J. Guttormsson. Á milli ræðanna sungu menn ýmsa söngva og fór alt vel fram. Að því búnu Hélt Mr. Jón Sig- valdason (tengdasonur gullbrlíð- hjónannan) lipra ræðu, og þakkaði gestunum fyrir hönd hjónanna, heimsóknina og gjafirnar. En Þor- grímur áréttaði þakklætiö* með því arj standa upp! og hafa yfir hifi alþekta ljóð: "Nú er eg glaður á góðri stund," o. s. frv. Að siðustu sungu gestirnir: "Eld gamla ísafold" og "God .save the King." Sá, sem þessa frétt ritar álýtur rétt og viðeigandi að bæta því við, að Mr. Þorgrimur Jónsson og kona han eru einhver mestu heiðurshjón, sem foygt hafa Nýja ísland. Þau fluttu frá Miðvatni í Skagafirði beina leið til Nýja íslands, sumarið 1876 og námu land hér við fslend- ingafljót sama haustið. Þatt nefndu býli sitt "Akur," og hafa búið þar með heiðri og sóma ávalt síðan. Þorgrímur var kosinn í fyrstu bygðarnefnd hér í Fljótsbygð, og hefir ætíð staðið framarlesa þegar eitthvert þarfa- og áhugamál hefir verið á ferðinni. Þannig var hann eínn af þeim, sem komu hér á fót kristilegum söfnuði vorið 1877. söfnuði, sem haldist hefir við ætíð síðan. Hann fékst við lækningar hér framan af. meSan eneir lærðir læknar voru í Nýia íslandi (rm eru þeir %) og hepnaðist ætíð vel. Mare ur er horium þakklátur þann dasr í dag fyrir þá hjálp, sem hann veitti þeim sjúkum. Þorgrimur er sérlega greíndur og gætinn maður, vinfastur og á- þyggilegur hvarvetna. Hann er vel meðalmaður á hæð, grannvaxinn, og var mesti f jörmaSur á yngri ár- um. Hann var einnig íþróttamaður á þeim tíma. Meðal annars yar hann einn bezti—¦ef ekki bezti— glímumaður í Skagafirði. syndur sem selur og skautamaður góður. Þorgrímur tók strax ástfóstri við skógana hér í Nýja íslandi, rataði strax í þeim manna bezt, og var oft fenginn til að mæla og gera landa- merkjalínur milli hújarða manna, velja vegastæði, leita að góðu timbri til sögunar, o. s. frv. í fa- j&æj&*j&*. ^±á&Aj&^-^±j&±.^±.jfr*- *TkA^* -*^*- ^^*. >¦?*¦ *?*¦ ^* æ. jTa ^Ta ^a .<y.4. aT^. A^A^á. * f T f T T ?;? í T T T f f f f ÖRUGT ÁBATASAMT dq Selianlegt ?> ofan er sagt. T I1 ! f £? I Það er örugt að I leggja peninga þetta. f ?!? T ?> f f ?!? Það eru 1%, Cumulative forgangshlutir í Winnipeg ??? Electric félagin, sem átt er við með því, sem að \ f f ?!? Móti hverjum forgangshlut, eru eignir, sem nema $346 og $2.50 arður, móti hverjum $1.00, er þarf til < að borgaarðinn af hlutunum. % Ábatinn er álitlegur ?!? 6.66 per cent. ($7.00 á ári, borgað ársfjórðungslega) eða meir en helmingi meira en sparibankamir borga. X Ávalt sala fyrir þessa hluti ?!? f f f f ?!? Það er verzlað með þá daglega á Canadian Stock Exchanges, og hægt að fá peninga fyrir þá nær sem vera skal. AUK ÞESSA ERU HLUTIR ÞESSIR TALD- IR GÓD TRYGGING GEGN LANI A ÖLL- UM LÖGGILTUM BÖNKUM. Hluthafar í Winnipeg Electric Company eru látnir vita um allar framkvæmdir félagsins. Meir en 2,500 menn og konur í Winnipeg f f ??? f f ?!? eigendur þessara for- JL t gangshluta, og sem fá sinn ágóða borgaðan reglu- 4j^ ?> lega — geta sagt yður um framfarir og bættan hag j\ f élagsins, sem veldur því að hlutirnir hækka stöðugt *?* ?!? í verði. ^ I 5,000 nýir Winnipeg Electric forgangshlutir T ??? verða til sölu 5. desember næstkomandi, sem við- ?% skiftamenn og aðrir vinir félagsins geta fengið. 1— A Til þess að gefa sem flestum tækifæri, verða engum einum seldir fleiri en TIU hlutir. | Verðið er $105 00 hver hlutur, I og ágéðinn 6.66 per cent. ?!? Spyrjið einhvern af þeim, sem vinna hjá félaginu. t f f ?!? eða komið á skrifstofu þess. «? Wínnipeg Electric Company f f ?;? f f ??? um orðum sagt, Þorgrímur var af- Dragðs "brautryðjandi" í orösins bezta og víðtækasta skilningi. Riverton, Man. 12. nóv. 1927. S. J. Reykjavík fyrir 80 árum. Frásögn Jóns Jónssonar frá Sölvhóli. Þann 19. þ. m. átti Jón Jónsson frá Sölvhóli áttræðisafmæli. Það er að vísu hár aldur, en þó ekki svo að margir ná honum. En hið merkilegasta við afmæli Jóns er það, að hann er fæddur, alinn upp og hefir búið öll þessí 80 ár í sama bænum eða sama húsinu — Sölvhól. Má það kalaðst merWleg staðfesta og óhvikulleiki í öllu því breytinga- og byltingaflóði. sem gengið hefir yfir þennan bæ síðan Jón var í heiminn borinn. Þeir munu ekki vera margir núlifandi hér í bæ, sem sagt geta sömu sög- 'una og Jón. Jón mun vera elsti maöur inn- fæddra bæjarbúa, þeirra er nú era ofar mold, að einni fermingarsyst- ur hans undantekinni, sem hér er í bænum. Vegna hins háa aldurs Jóns. og eins hins. að hann hefir öll sín ár dvalið hér í bænum, kann hann manna best skil á öllum þeim breyt- ingum og umbóturn, sem hér hafa orðið undanfarin 80 ár. Hann hef- ir fylgst með sköpun Reykjavíkur úr smáþorpi í tuttugu þúsunda höf- uðstað, lifað þá umsköpun. séð hvernig götuslóðarnir urðu að lögð- um götum, torfbæirnir a8 timbur- hiisum, grjótmelir og mýrar að tún- blettum, hvernig uppsátursvarir gömlu sjósóknaranna hverfa undir upphyllingar eða eru sprengdar í loft upp, hvernig mannvit og vís- indi hafa beislað bfimið hérna inn úr sundunum og búið til lygna höfn, þar sem sjórinn beljaði áður á land. o. fl. o. fl. Tíðindamaí5ur MorgunblaðsSns fór nýl. á fund Jóns frá Sölvhól, og spjallaði við hann um ýmislegt frá fornu fari, einkum það. er snerti Reykjavik. Er Jón nú all- mikit5 farinn a8 heilsu, hefir þó ferlivist, en síðasta ár hefir hann verið frá vinnu, en gat áður fylgst með hverium röskum manni. Var hann sagður karlmenni í blóma aldurs síns, og vel hlutgengur til hverra átaka, sem voru. Jón man greinilega eftir Reykja- vik, þegar hann var tíu ára gamall og alt þar eftir, þó minnið sé nú nokkuð tekið að sljófgast. A þeim tíma, eða um og eftir i8c;o, voru fáeinir torfbæir í Skuggahverfinu. Engar götur voru neinstaðar í bæn- um. nema aðeins þnr sem nú er miðbærinn. Milli bæjanna l.águ götustíeir einir, og var svo alla leitS inn a?S Rauðará, eða vepamótum. þar sem nú mætast Hverfisgata og Enuo'avegur. Eyrsti bærinn. sem byetJur var þar inn frá, hét Hraða- staðir ,og stóð við vegamótin. En niðri i bæntun voru sötnu eötur ocr nú eru þar. Vesturgata hét þá Hlíðarhúsastígur, og náði miklu skemra en nú. og var ekki annað en pötuslóði. í vesturbæn- um var þá fátt fóllc. og þar voru að knlla mátti eingöngu torfbæir, einstaka timburhús þó á stangli milli bæjanna. Af húsum. sem stóðu niðri í bænum, eða kaupstaðnum. sem þá var kallað. man Jón best eftir Zim- sens-húsunum, sem nú. eru, Smjör- húsinu, sem nú er, og danskur kaupmaður átti, Sivertsen að nafni, «g svo Thomsenshúsunum. Framh. Sá sem þannig talar, hefir þann einn tilgang, að komast að sann- leikanum, hver sem hann er, og þó hann kunni að raska þeim skoð- unnm, sem maður hefir áður haft og þótt vænt um. Hann er að reyna að komast eitthvað áleiðis á braut sannleikans. Menn, sem leggja út í þrætur, búast ekki við öðru, en að enda þar sem þeir byrjuðu. Þeirra eina hugsun er, að verja sitt mál. Með rökum, ef þau eru fyrir hendi, eða þá ofbeldi, eftir því sem þeir komast og þeim finst við eiga. Um að gera að láta ekki sannfærast, en verja sitt mál, hvort sem rétt er eða rangt. Hann afneitar sannleikanum og lítils- virðir hann, ef sannleikurinn kemur í bága við það, sem hann l það skiftið er að halda fram. Þegar maður leggur það í vana sinn að stæla, þá er það sönnun fyrir því, að hann ætlar sér ekki að sjá annað en sína eigin hlið í því máli, sem hann stælir um; það ber aftur ljósan vott um skort á skynsemi og sannsýni og getur þú því verið viss um, að þú græð- ir ekkert á því, að stæla við hann. Láttu hann eiga sig. Hann er hættulegur. Ef hann er gáfaður og vel máli farinn, þá getur vel verið, að eitthvað af hans heim- spekilegu staðhæfingum festi rætur í huga þínum, og að þú losnir aldrei við þær. En öll reynsla bendir í þá átt, að sann- leikann sé ekki að finna hjá þeim mönnum, sem harðlæsa hug sín- um og hjarta fyrir nýjum hug- myndum. Það getur svo sem vel verið, að þrætugjarn maður hafi rétt fyrir sér. En þegar svo er, þá er það bara tilviljun. Þú getur ekki treyst þvi, að þú auðgir anda þinn með þvi að eiga X&\ við mann, sem vill heldur hafa rangt fyrir sér, í raun og veru, heldur en að viður- kenna, að hann hafi rangt fyrir sér. Umsögn. séra Jóhannesar L. L. Jóhanns- sonar um bókina "t skóla trúarinn- ar", Minningarritið um ólafíu Jó- hannsdóttur, er í útdrætti á þessa leið, að því er í Vísi stendur: "Margt gott og þarflegt verk hefir Sigurbjörn Á Gíslason gert til glæðingar og eflingar sönnum kristindómi í landi voru, og á með- al slíkra hluta tel eg samningu og útgáfu þessa rits, sem hér var nefnd í fyrirsögn. Eiginlega er bók þessi áf ramhald af ritinu "Frá myrkri til ljóss" svo að úr báðum verður full æfisága þessarar merku ágætiskonu, ólafíu. "Það er sannarlega hressanda og uppbyggilegt, og hvetjánda til helgra dáða til fetunar í fótspor Krists að lesa slíkar æfisögur sem þessa. Þá vaknar vegleg þrá eft- ir að orðið éftirbreytandi slíkra Jesú lærisveina. Stórmerkilegt og mikið var starf ólafíu í höfuð- borg Noregs um langt áraskeið til að bjarga föllnum konum upp úr feni syndar og svívirðingar. Hún varð líka kunn um etndilangan Noreg og gerði land vort þar frægt víðsvegar. í Ólafia heitin var hámentpð gáfukona, sem hafin var yfir hé- gómaskapinn. Hún mat því einsk- is hleypidóma almennings, hvort Hvar sem þér kaup- ið og hvenær sem þér kaupið Magic bökun- arduft, vitið þér, að það er ætíð hægt að reiða sig á það og er hið besta, ávalt á- byggilegt og hreint. BÚID TIL 1 CANADA \i> LU MACIC BAKINC POWDER sem það var skólapilta um vinnu- konur á skóladansleikum eða ver- aldarbarnanna á móti heimatrú- boðinu ellegar höfðingsfrúnna, er hissa urðu á því, að hún skyldi vera að rogast á hálkunni með vatnsfötur fyrir lasburða kerl- ingar. Það er göfganda að lesa um slíka hluti. Maður verður við það að betra manni og fagnar yfir því með þakklæti við guð, að slík sjálfsafneitun og óeigingirni skuli enn finnast í þessum spilta mannheimi. Vitanlega vaknar þá líka hrygð hjá manni yfir þyí, hve hörmulega torunninn málmur mannshíartað er, að dýrðarmál kristindómsins skuli enn þá eigi hafa meira unnið á, en raun gefur vitni í heimslífinu. Vér getum eigi annað en sagt með tollheimtu- manninum, "guð vertu mér synd- ugum líknsamur", þegar vér sjá- um hve feykilega ófullkominn kristindómur fjöldans er, og þar með líka manns sjálfs." "Næsta eftirtektarvert er það, að allir mestu áhugamenn og kon- ur í kristilegri líknarstarfsemi, einmitt það fólk, sem að dæmt Jesú Krists má ekkert aumt sjá án þess að hjálpa, skuli skuK undan- tekningarlaust vera fylgjendur gömlu guðfræðinnar, en eigi hinn- ar nýju. Þetta er þó nokkuð auð- skilið, því að þeir einír, sem trUa statt og fast á endurlausnarverk Krists, finna bezt, hversu óum- ræðilega mikið endurulausnarinn hefir fyrir í sölur lagt, og sú elska drottins til vor óverðugra, knýr þá til þess samkvæmt dæmi hans, að neita sjálfum sér um hvaðeina, en leggja alt í sölur fyrir aðra. Það verður sjálfsögð þakkarusdlk fyrir þeim. Hinir, sem þykjast frelsa sig sjálfir að ollu eða einhverju leyti, geta eigi haft honum eins mikið upp að unna. Þeir þykjast engan endur- lausnara þurfa." ^ÍH^^^^M^^^^^4^4^^M^^^$M^^> Samræður æfa skynsemina, en deilur æfa tunguna að eins. Eftir Robert Quillen. Mismunur á umræðum og deil- um, er álíka eins og á manninum, sem er að reyna að komast eitt- hvað áfram, og hinum, sem er að reyna að standa í stað. Maðurinn, sem ræðir við ann- an, eða aðra um eitthvert mál- efni, vill komast að sannleikan- um í því máli, sem þeir ræða um og langar til að vita hið rétta. Sá sem deilir á aðra, er fullur af hé- gómaskap og langar til þess eins að heyra sjálfan sig tala. Þegar tveir menn byrja að tala um eitthvert málefni, sem þeir einlæglega vilja gera sér rétta grein fyrir, þá gera þeir það þannig, að þeir eru sanngjarnir og einlægir. Hvor um sig segir það eitt, sem hann veit sannast og réttast og er ávalt til þess bú- inn að hlusta með góðvild á það, sem hinn maðurinn heíir að segja og kannast við sannleikann að svo miklu leyti sem hann getur séð hann. SiglingartiiGamla Landsins CANADIAN NATIONAL hefir sérstakar já.rnbnautarlestir ogr svefnvagTia t nóvember og desember, sem koma (ál hafnarstaðanna á. réttum tíma til aS na. t skip, sem sigla til Bretlands og annar^ landa t Evrópu. ANNAST VERÐUR UM VEGABRÉF Tryggiðfar nú OG FAID PANNIG BESTA SEM HÆGT ER AD HAFA LAGT FAR 1 DESEMBER —Til— HAFNARBÆJANNA 1 W^ The Canadian Na- tional félagiC selur farbréf meC ötlum skipalínum yfir At- lantshafiC og raSstaf- ar öllu viSvíkJandl ferSinnd meS skipun- um og já.rnbrautar- evefnvögminum. EF ÞER EIGIÐ VINI í GAMLA LANDINU FARBRÉF TIL. OG FRA Allra staða l HEIMI SEM pÉR VTLJIÐ HJALPA TIL, AD KOMAST TIL pESSA LANDS, J>A KOMID OG SJAIÐ OSS. VÉR GERUM ALLAR NAUÐSTNLEGAR RAÐSTAF- ANIR. ALLOWAY & CHAMPION 667 MAIN ST., WINNIPEG, SIMI 26 861 UmboSsmenn fyrir CANADIAN NATI0NAL RAILWAYS

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.