BFÖ-blaðið - 01.11.1989, Blaðsíða 8

Heilbrigt líf-án áfengis, 2. hluti:
Lífsstíll í sókn
í síðasta blaði voru birt svör
átta þekktra íslendinga við tveim
spurningum um áfengismál. Hér
verður fram haldið og kynnt sjón-
armið ellefu annarra til þessara
mála. Spurt var:
1. Hver er afstaða þín til áfengis
og hvað ræður henni?
2. Hvað finnstþér brýnast aðgera
í áfengisvörnum?
Axel Jóhannesson,
tónlistarmaður:
1. Takmarkalaust vantraust á
vímugjöfum - byggt á slæmri
reynslu minni.
2. Það, sem liggur beinast við og
er brýnast, er jákvæð fræðsla.
Hafa verður þá fræðslu í skólum
með kynfræðslu, frekar en að
setja þetta fram sem boð og bönn.
Það á við hina yngri, sem eru að
byrja neyslu. Hins vegar er erfitt
að kenna gömlum hundi að sitja,
en það eru leiðir til að fræða hina
eldri með beinum upplýsingum,
sem þurfa að vera stöðugt í Qöl-
miðlum.
Auður Eir Vilhjálmsdóttir,
sóknarprestur:
1. Mér finnst það sjálfri þægilegt
og gott að vera án áfengis.
2. Menn verða að gera sér grein
fyrir því, að áfengi er staðreynd í
hversdagslegu lífi manna og þar
af leiðandi verður hver og einn að
finna einhverja skynsamlega af-
stöðu, sem er heillavænleg fyrir
sjálfan sig.
Ásgerður Ingimarsdóttir,
framkvæmdastjóri Öryrkja-
bandalags íslands:
1. Afstaða mín til áfengis er sú,
að þar sem sannað er að það hefur
skaðleg áhrif á starfsemi heilans,
sljóvgar vit og dómgreind, hef ég
ákveðið að láta það vera.
2. Með markvissri fræðslu um
skaðsemi áfengis frá unga aldri er
best að koma í veg fyrir að fólk
byrji að neyta áfengis. Þannig
breytist almenningsálitið hægt
og hægt.
Erlendur Kristjánsson,
æskulýðsfulltrúi ríkisins:
1. Afstaða mín til áfengis er sú að
það sé skaðlegt heilsu fólks og
óhamingjuvaldur. Það sé þvi
hverjum manni fyrir bestu að
nota það sem minnst og helst að
komast hjá því með öllu.
Gegnum tíðina hefur maður
horft uppá marga vini sína verða
áfengi að bráð, ungt fólk í blóma
lífsins, sem hefur ekki gert sér
grein fyrir að það hafði ekki vald
yfir því að nota áfengi í hófi. Mjög
fáir hafa þann styrk að geta
stjórnað svo neyslu sinni að hún
komi ekki niður á þeim sjálfum
eða nánustu aðstandendum. Það
er því hverjum hollast að láta
áfengi eiga sig. Segja nei takk! er
slíkt er boðið. Það er engin skömm