Vísir - 05.06.1968, Blaðsíða 4

Vísir - 05.06.1968, Blaðsíða 4
f jTj£% m sí.ðdrv ik „Fiiöiík konungur ætlar að láta af konungdómi." Svo mátti lesa í danska Ekstrablaðinu á mánu- daginn. Hin blöðin komu á eftir með svipaðar fullyrðingar. Hvað er nú til í þessu? Svo virðist, sem konungurinn hafi velt þessu fyrir sér í fullri alvöru. Hann verður 70 ára hinn 11. marz næsta ár, og vill helzt hvíla sig í ellinni. Eink- um þar sem hann ætti að geta fengið stjórnvölinn í hendur Mar- gréti, dóttur sinni. Hún hefur líka fætt son. Friðrik hefur ekki gengið heili til skógar hin síðari ár, og hefur gigtin ætlað hann lifandi að drepa. Enginn veit, hversu alvarlega á aö taka þessar sögusagnir. „Þeir hafa skipti á kon- um eins og hrossum þar" Þegar Colin Hibbert, miðherji i knattspymuliði í Bretlandi, kvæntist Joan, æskuást sinni, fyr ir um fimm árum, fannst öllum , það vel til fallið. Ári sfðar gekk ritari knattspyrnufélagsins, Vic- tor Stott, að edga Yvonne, hina laglegustu stulku, og virtust þau mjög hamingjusöm. Samt gerðist það fyrir nokkrum-viktgrí, að þess ir karlar höfðu skipti á konum sín um. Frú Hibbert flutti" inn á heimili herra Stotts, og fru Stott fluttist til herra Hibbert ásamt börnum sínum. Þegar þessi tiðindi spurðust, vörpuðu stuðníngsmenn knatt- spyrnuliðsins öndinni léttar. Ásta brasið hafði haft slæm áhrif á leik liðsins. Colm vildi ekki gefa knöttinn til Victors, og hinn síðar nefndi hafði ekki hug á að hjálpa CoJin ti'I að skora márk. Þannig stóðu leikar, er þeir ákváðu að hafa skiptin, en nú rík- ir eining í liðinu. Þeir hafa hætt að gefa knöttinn til mótherja, fremur en leika sín á milli. í fimm herbergja íbúð sinni við Refuge Street i þorpinu Shaw, skýrði Colin frá misheppnuðu hjónafoandi sínu og blómstrandi Svo virtist, sem skötuhjúin, Hibbert-hjónin og Stott-hjónin, væru ánægð með lífið. Þá kom Amor til skjalanna, og upplausnarinn- ar gætti jafnvel á knattspyrnuvellinum. ást. „í fyrstu virtist allt f lagi", ¦ sagði hánn. „Við áttum tvö ynd- isleg börn, Carol (fjögurra ára) og Beveriey (tveggja ára). Fyrir tveimur. árum kynntust við Vic Stott og'konu hans. Vinátta okk- ar Yyonne Stott var aðeins „plat- ónsk" fyrst 1 stað, en þá gerðist ég miöfoerji któbbsins. Victor var ritárihans og lék með liðinu, þeg- ar þurfti". Colin, sem er vörubif- reiðastjóri að atvinnu, sagðist hafa gripið tækifærið, er kona haos var að vinna, og boðið Yvonne heim. Hann tjáði henni ,ást sina, og þau tóku að eiga satófundi á laun. Það var merkileg tilviljun, að samtimis fékk Victor ást á konu Colins. Hann skýrði frá þvl á heimili sínu við Oswald Street í sama þorpi, að hann hefði fundið ást sína á Joan Hit»bert kvikna i nóvem'bermánuði siðast liðnum. „Við höfðum öll fjögur verið að skemmta okkur kvöld eitt og fórum í félagsklúbbinn, er á leið nóttina. Þá leit ég á Jóan og fann, að tilfinningar okkar voru gagnkvæmar. Við sögðum ekk- ert, eh ég vissi, að ég elskaði þessa konu." Joan Hibbert lagðist upp aö Vic tor og sagði: „Ég vissi það strax frá okkar fyrstu kynnum, að ég ' var,. ást,fangin, af Vic. Það var ' voíalegt, þar sem é'g var þá'gíft ' marnii,"sém ég^elskaði ékki"'leng-' '' ur, og við þurftum að táká tifllt ' til barnanna. Samt ákváðum við, að við skyldum halda áfram að hittast á iaun, og reyndum að i halda sambandi okkar leyndu, unz við hefðum kjark til að skýra frá málavöxtum. Hefðum við vit- að, hvað fram fór á milli eigin- manns míns og konu Victors, þá heföum við sparaö okkur miklar sálarkvalir. Er ekki sagt, að ást- in sé blind." Spennan milli þessara tveggja hjóna magnaðist, svo að hennar fór að gæta á knattspyrnuvell- inum. Karlmennina fór að gruna, að ekki væri allt með felldu, en þeir komust ekki að sannleikan- um fyrst i stað. „Ég sá að mér geðjaðist illa að Þáhhig ér hamingjan í dag. Frú Stott og herra Hibbert. Vic Stott", sagöi Colín, ,,og ég gat ekki fengið af mér að spyrna til hans i leik. Það var eins og við reyndum að hunza hvor ann- an eftir megni. Það kom að þvi, að ég varð að skýra Joan frá þessu öllu, en ég fékk ekki tæki- færi til þess, þar sem kona Vics hafði sagt honum alla sólarsög- una. Þannig kom þetta allt fram í dagsljósið." Hvað gerðist næst? „Við héld- um toppfund", segir Yvonne, sem er tveggja barna móðir, „við hitt umst öll fjögur og skildum, að ekki mátti við svo búið standa. Við komum okkur saman um," að ekkert eitt okkar ætti sök á bessu og bezt væri að slfta sámvisturn. Þá hirtum við bara dótið okkar og skiptum um. Sama sagði Joan Hibbert: „Ég elska Victor. Ekkert ter því breytt. Börnin verða fljót að gleyma." Bæði Victor Stott og frú Híbb- ert sækja um skilnað. Á khátt- spyrnuvellinum hefur allt fallið í ljúfa löð! Nú vita allir, hvernig staðan er. " fslendingar og hafið Ég brá mér á hina miklu sýn- ingu i Laug'ardalshöllinni á hvítasunnudag, sem nefnd hef- ur verið Islendingar og hafið. Sýning þessi er að mörgu leyti bæði fróðleg og skemmtileg, þó að vafalaust megl að mörgu finna. En sýning þessi veitir mikinn fróðleik, sérstaklega um fortíðina. Nútíminn kemur helzt fram i sýningarstúkum ein stakra fyrirtækja, ,iem sýna vör ur sýnar f augiýsingaskyni. Eru margar stúkur syningaraðilanna frumlegar og fróðlegar, og aug- lýsendum til sóma, en hjá öðr- imi er það næsta bágborið. Auk þessa saknar maður stðrra fyrir tækja i sjávarútvegi, sem koma svo mjög við sögu islenzks sjáv arutvegs á scinni árum, að slfk sýning verður vart haldin, án þess að slíkir aðllar láti sjá sig. Einnig vantar þátttöku ýmissa siávarút\'eBSbæja, sem hafa hyggt tilveru sina hingað til ein- göngu á sjávarutvegi, en af ein- hverjum orsökum hafa þessir bæir ekki séð sér fært afl vera með. Má í þessu tilefni mirmast á mestu verstöð landsins, Vest- mannaeyjar, Hafnarfjörð, : sem löngum hefur verið mikill út- vegsbær, ennfremur vantar hin timanum eru gerð einna minnst skil. En þessi sýning færir áhorf- andanum heim sannihn úm þýð- ingij siávarútvegsins og hinn mlkla þátt sem hnnn á i allii okkar uppbyggingu. AnsJávr, asta. Margt af þvi sem þarna gleður augað, vekur til um- hugsunar um það, hve brýnt það er, að hið fyrsta verði lögð drög að sjóminjasafni á lslandi. Væri það mjög athugandi fyrir Sjómannadagsráð, sem á heið- ar miklu verstöðvar á Suður- nesjum. Hins vegar er sá hluti sýning- arinnar, sem sýnir gámla tim- ann, sá hiutinn sem er sögu- sýning, stórf róðlegur, enda koma vei fram þau mikiu byit- ingarskeið, sem komið hafa í útgerðarmálum fslendinga, fyrst með komu þilskipanna, og sið- an með komu togaranna. Nú- útvegs heföi aldrei þróazt nein menning á islandi. Á þessari mlklu sýningu er fjöldi gripa, sem eru hrein iista- smið, sem draga að sér athygli sýningargestsins. Flestir þess- ara gripa eru fengnir að láni úr mörgum áttum frá velvilj- uðum aðilum, sem viljað hafa leggja sitt af mórkum til að gera þessa sýningu sem vegleg urinn af þessari sýningu, hvort ekki einmitt sá ágæti aðili ætti að ríða á vaðið og leggja drög að sjóminjasafnl. Sjómannadagsráð hefur reynzt mikiivirkur og velvirkur aðili í þjöðlífínu, og má þar minnast þess sém hæst ber, Dvalarheimills aldraðra sió- manna, sem er mikið átak og glæsilegt. Þetta síðasta átak Sjó tuannadagsráös, sýningin i Laug ardalshöll, er að að mðrgu leyti glæsileg sýnlng og fróðleg, sem vlðkomandi aðilar eiga þakkir skilið fyrir að hrinda i fram- kvæmd. Slíkar sýningar krydda mlkið upp á hversdagslífið og opna augun fyrir uppbyggingu og þróun okkar þýðingarmesta atvinnuvegar i gegnum árin, sem öll hafa ekki verið góð og hagstæð. Það er nauðsyn atvinnuvegunum að minna á sig, erfiðleika og þýðihgu, því að frá atvinnuvegunum liggja þræð irnir út til fólksins sjálfs, móta það og menningu þess. Sterkir undirstöðuatvinnuvegir hljóta ætið að vera stuðlar annarrár" menningar i landinu. Ég vil hvetja fólk til að sjá þessa sýningu, hún er vel þess virði. Fyrir ungt fðlk er hún margra kennslustunda virði, i sögu þlððarinnar og þrðunat- vinnuveganna. £g staldraði i þrjár klukkustundir á syningu þessari ots var sá tími Bðinn áður en varði. Þrándur i Gðta. -.¦ .7- *-.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.