Vísir - 06.06.1968, Blaðsíða 4

Vísir - 06.06.1968, Blaðsíða 4
skyldunni. Það ségt á því, hvernig hann svarar spurnirigunni um það hvers vegna hann hefur valið sér bústað í Miinchen en ekki í Ruhr héraðinu sjálfu, þar sem verk- ssiiðjurnar eru. „Auðvitað gæti «g búið i Diisseldorf, en það er í námunda við Essen. Hvað mund- uð þér gera, ef þér væruö erfða- prins og land yðar yrðj snögg- lega lýðveldi? Erfðaprins, sem nnenn jafnvel öfunda, þótt hann sé i útlegð? Er ég sat dag einn á bar við Rivieruna, réðust nokkr- Rolls-Royce með innbyggðum bar sem tveggja metra hár bílstjóri ekur. Sá vegur 250 pund og getur verið llfvörður ef með þarf. Arndt á einnig skemmtisnekkju, sem er 31 metri á lengd, sem kostaði 1.8 milljónir marka. Að lokum má nefna veiðihöll- ina við Werfem ' Austurríki, meö 72 herbergjum og 16.000 ekrum lands. Kostnaðurinn við viðhald hallarinnar nemur milli fjórðungs og hálfrar milljónar þýzkra marka. Sonur Alfrieds Krupps — Hefur nóga peninga en leitar hamingjunnar — Með einu nennastriki hafnaði hann peim kosti að erfa 150 ára iðnaðar-héimsveldi og halda uppí heimsfraegu nafni. Um leið hlaut hann þó árlegan styrk, sem nem- ur rúmlega tveimur milliónum marka. Arndt von Bohlen und Halbach, einkasonur hins fræga iðnjöfurs Alfrled Krupp von Bohlen und Halbach, hefur litla tru á gildi peninganna. Hann tel- ur, að hamincian verði ekki keypt með þeim einum. Faðir hans lézt á síðastliðnu ári, en sonurinn hafði ekki áhuga á að taka að sér rekstur fyrirtaikis- ins. Hann fór i þess stað að leita hamingjunnar. Nú kynnu menn að spyrja, hvað þessi ungi „playboy" eigi við með hamingju. Hvernig er hún skýrgréind? Er það hamingja, að sitja veizlur eða kvðldverðar- boð með draumaprinsessum, eða Rolls-Royce-bifreiðin? Þessu hefur Arndt von Bohlen reynt að svara. YFIRDROTTNUN. Það hefur ekki gerzt án bitur- leika, að hann hafnaði fyrirtæk- um föður sfns, þar sem starfa rúm 100.000 manns. „Ég hefði ofurvel getað stjórnað þessu veldi", segir hann. „Ég hefði get- að haldið nafni forfeðra minna á lofti, ef ég hefði haft jafn góða samstarfsmenn og pabbi." Þetta er hans skoðun, þótt faðir hans hafi eitt sinn skipað honum að snerta ekki við fyrirtækinu og hann líti á föður sinn sem ofur- menni, eins og raunar aðra Krupp jöfrana. „Pabbi stjórn'ði ekki. Hann drottnaði." Það er ekki auðyelt að fleygja því frá sér eims og skitugri flik, að menn eru fæddir I Krupp-fpl- ir ferðalangar á mig og skömm uðu mig fyrir að drekka upp fé þeirra ög skipuðu mér'að fá mér vinnu." ÓHAMINGJA. Hvað um föður hans? „Líf hans var eilíft strit, ábyrgð, vonbrigði og auðmýking. Ég kenndi í brjósti ¦ um hann. En pabbi var stórsnjall og'hann þekkti starf sitt til hh't- ar. Hann var sannkallaður heið- ursmaður og stóð við orð sín". Arndt reiðist, þégar hann hugsar um örlög föður síns, sem var dæmdur fyrir stríðsglæpi árið 1945. „Hann var óhamingjusam- ur og varð að þola miklar raun- ir". Þetta er ef til vill megin- orsök þess, að sonurinn ætlar sér að lifa lífinu á annan hátt og ekki láta prussneska skyldurækni angra sig. Enda átti hann slæma æskudaga. „Ég hef vaxið upp í heimavistum og ég á engar fall- egar endurminningar". ENGINN SKORTUR . „Það er alltaf verið að tala um þessar tvær milljónir marka, en ég fæ heldur meira auk yaxta af einkaeign minni." Arndt von Bohlen skortir ekk- ert af veraldlegum gæðum. Hann á 200 fermétra fbúð í Pac elli-höllinni I Schwabing og segir, að gestir sínir geti búið á gisti húsum á sinn kostnað. Hann á listasafn, þar sem meðal annars eru verk eftir Rubens og Van Dyck og aðra málara. Ennfremur . 1 arf eftir föður sinn, sem hann vildi þiggja, hlaut hann sumarhús við Marrakéch í Marðkko. „Um það vissi ég ekki fyrr en pabbi var dáinn", én Hassan II Mar- okkokonungur gaf honum hús þetta. ÞAÐ VAR AST. Arndt von Bohlen hefur átt vin gott við fjölmargar þekktar stúlk ur, leikkonur og prinsessur. Svo virðist sem samfoand þeirra hafi ekki verið alvarlegt. — Gina Lollobrigida? — Falleg umgjörð fyrir mig og aðra. — Soraya prinsessa? — Hún var mér ekki til öþæg- inda . — Liz Taylor? — Fyrir augcð var hiin mér bezt. — Hildegard Knef? — Það var ást við fyrstu sýn. segir hann og roðnar við. Enda hefur hann á borðinu ljðsmynd af þeirri leikkonu með eiginhandar- áritun og kveðju frá henni. Hann viðurkennir að Hf sitt hafl eklrí brón7t setn hann hefði kosið. Hclzt vildi hann gerast bóndi, begar hann var yngri. Nú verður hann að selja 6100 hektara bújörð í Brasilíu. Hann ætlar að gerast listsafnari og bankamað- ur. Spurningunni um, hvort hann sé enn að leika sér svarar hann bannlg að iokum: ,^IHr vilja vera að skipta sér af mér og færa til verri vegar allt sem ég geri". Arndt von" Bohlen á meðal annars Rolls-Royce með innbyggðum bar. Hinar ógnvekjandi stórhelgár Tvær mestu ferðahelgar árs- ins eru tvimælalaust hvitasunnu helgin og verzlunarmannahelg- in, en þá þyrpist fólk út úr bæn- um til að lyfta sér upp Sú tízka hefur og skapazt, að unglingar takí sig upp hópum saman til að leggjast út, og valda þá auð- vitað áhyggjum, hvort sem það er að öllu leyti ástæðulaust eða ekki. En> það sem mér hefur fundizt eftirtektarvert undan- farin ár, og sannaðist reyndar nú fyrir þessa helgi, er óttinn sem fram kemur í blöð- um og er reynda'r bergmál frá lögreglunni, að eitthvað voða- legt muni ske. Óttavaldurlnn er tvenns konar, f fyrsta Iagi vegna hinnar gffurlegu umferð- ar og f öðru lagi vegna ungling anna. Unglingarnir hóa sig saman i stora hópa og setia sig niður á ákveðnum stöðum, sem á verzlunarmannahelginni er aðal- lega Þórsmðrk, sem frægt ei; orðið að endemum, og á hvita- sunnuhelgmni eru það aftur á móti ýmsir staðir, sem nær liggja, enda vart fært um lang- ar leiðir. Það þykir tllheyra hvitasunnuhelginnl, að ungling- arnir hafi með sér svo og svo mikið áfengi, sem lögreglan ger- ir sfðan mikla lelt að á leiSinni, farinn að verða eins konar sport liiíi uppreisnargjörnum ungling- um, þvf þeir þyk]a hreint ekki litlir karlar, sem komast með sfnar flöskur, eina eða fleiri, alla leið á leiðarenda. Er sú ánægia hreint ekki litil, ir að þessum brennivínsflutn- ingum úr borginni, en verða samt fyrir harkalegri farangurs- leit af hálfu lögreglunnar og 6- þægindum. Afiar lögreglan sér þannig óvildar hjá stórum hópi unglinga f stað þeirrar virðingar IpJHtlflíGoW og gerir upptækt. Er það alla- vega mikilsverður mælikvarði á helgina, hvort mikið eða lítið magn er tekið af unglingunum, enda er þaö árlegur fastur sið- ur að taka blaðamyndir af fengn um og jafnvel sjðnvarpsmynd i þetta sinn. Vár fengurinn ekki sérstaklega mikill að þessu sinni og er tvennu kennt um, ^rferð- inu og veðurfarinu. Mér er ekki grunlaust um, að þessi skrípaleikur í sambandi við áfengisflutninginn og leit- ina f farangri unglinganna sé og þykir strákunum þetta heljar mikill hasar að geta platað lögg una að þessu leyti. Afengisneyzla unglinganna er ut af fyrir sig sorgleg stað- reynd, og mikið vandamál, en það er mjög vafasamt, að þessi farangursleit lögreglunnar sé heppileg til urbóta. Sá , háttur að rifa upp farangur stórhópa unglinga, sem fara úr bænum um þessar helgar hlýtur að vera samt sem áður mjög vafasöm aðgerð, þvi að sem betur fer, eru þeir fleiri sem eru saklaus- sem æskileg væri. Einnig stingur þ1 essi' áfengis- leit mjög f stúf við þá miklu og góðu samvinnu sem lögregl- an hefur á selnni árum, lagt mik ið upp úr við borgarana, og er kannski lykillinn að þeirri stór- bættu umferðarmenningu, sem orðin er á götunum. Góð sam vinna milli löggæzlu og ^almenn ings Hefur miklu sóðu komið til ieiðar, þess vegna finnst m?r þessi meðferö á ungling-; unum stinga óþyrmilega í stúf við þ? ágætu framför. Einhvern veginn finnst mér, að það hljóti að verða að finna einhverjar aðrar leikir til úrbóta á þvi vandamáli, þvi þessar skærur hafa ekki gefio góða raun, og drykkjuskapurinn hef- ur alls ekki minnkað á stór- helgunum, og á venjulega veður farið eða ófærðin einhvern þátt í málum þegar betur tekst tfl. Lögreglan þarf að finna nýjar leiðir í þessum málum fyr- ir næstu verzlunarmannahelgi, og það hlýtur að vera hægt, því lögreglunni er virkflega margt til lista lagt, það sann- aði hún á H-daginn, en einmitt hún á kannski einna mestan þátt í því hve vel tókst til með þá breytingu. Afengisvandamál unglinganna á ekki að byrja að leysa úti á þjóðveginum, os þarf að byrja að kryfja málið annars staðar. Til dæmis er það mörgum um- hugsunarefni, hve auðveldlega unglingar frá 14—21 árs komast yfir drykkjarföng í elns stórum stíl og raun ber vitni. Hvernig er það mögulegt? Þrándur í Gótu.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.