Vísir - 06.06.1968, Blaðsíða 12

Vísir - 06.06.1968, Blaðsíða 12
12 VI S IR . Fimmtudagur 6. júní 1968. CAROLGAINE: l/£ Ég ókyrrðist og loksins greip mig ofboðs hræösla. Þaö lagðist í mig aö hér væri einhver hætta á ferð. Ég leit á John og sagði biðjandi: — Þú verður aö stöðva hann, John! — Ég hef reynt það, Joyce. Þú verður að reyna aftur. Þú kannt málið. Ég barði á gluggann og hrópaði á ensku og spönsku en angistin gagntók mig og kaldur sviti spratt \ fram á enninu á mér. En bílstjór- inn lét sem hann heyrði mig ekki. Ég fór að hugsa'um það sem ég hafði lesiö um skemmtiferðamenn, sem hefðu verið drepnir í ferða- lögum á Spáni. Nú sá ég í anda fyrirsagnirnar i ensku blöðunum og skelfingarsvipinn á Mary þegar hún læsi: „Tveim enskum túristum rænt í Torremolinos!" Ég sneri mér að John og sá aö honum leið ekki vel. — Hefurðu mikla peninga á þér? spurði ég skálfrödduð. — Nei, ég geng aldrei með mikla peninga. En ég hef ferðatékka. — Gefðu honum allt þegar hann stanzar! John hnyklaði brúnirnar. — Nei, það dettur mér ekki í hug. — Þú verður að gera það, John. — Enga vitleysu, sagði John i felmtraður og hræddur. — Ég ætla mér ekki að láta þennan dólg hræða mig. Ég var sannfærð um að þaö vit- lausasta sem viö gátum gert, var að sýna þessum mannræningja — eða hvað hann nú var — mót- spyrnu. En kannski voru það ekki peningarnir okkar, sem hartn var aö sækjast eftir, datt mér i hug og varð enn hræddari. John klappaði mér á handarbak- ið til þess að róa mig. — Vertu ekki hrædd, góða, sagöi hann huggandi., — Hann hlýtur að stanza bráðum. Hann verður bensínlaus von bráðar. — Ég leit yfir skóglaus fjöllin. Við höfðum ekið marga kílómetra án þess að sjá nokkurt þorp. Þarna var enga mannabyggð að sjá. Ég færði mig nær John og hann tók handleggnum um mig. — Þú ert ekki alvarlega hrædd? spurði hann blítt. — Jú, þaö er ég. Ert þú ekki hræddur? — Nei, ég skal ná rríér niðri á þessum Spanjóla. Ég vonaði hann yrði sannspár, og datt í hug, að ef ég hefði veriö11 með Peter, mundi ég hafa veriö öruggari. Ég þráði hann allt í einu svo ósegjanlega mikið og fór að YMISi-EGT ÝMlSLSGT SSt^JhÍíH Tökum að okkur hvers konar murbr>.i: og sprengivinnu 1 tiúsgrunnuro og ræs um. Leigjum út ioftpressur og víbra sleða Vélaleiga Steindórs Sighvats sonaj A.ifabrekKb við Suðurlands braut. «imi "»0435 GÍSLl JÓNSSON Akurgerði 31 Slm) 35199 Fjölhæf jarðvinnsiuvél, annast tóðastandsetningai. gref hús- grunna. holræsi o.fl. iB T KKUR ACUSfíONÁR'KLÆÐNINC Fl.JÓT OG VÖNDÚÐ. VINNA ÚRVAL AF ÁKLÆOUM (.AUGAVEG 62 -SlMI 10625 HEIMASlMIB BOLSTRUN velta fyrir mér hvort ég mundi nokkurn tíma sjá hann aftur. Við ókum krappa beygju en svo stanzaði bíllinn og John varð eins og likneski. Hann var ekki nærri eins öruggur og hann vildi láta mig halda. — Farðu ekki aö pexa viö hann, John, sagði ég meðan ég var að kafa í töskunni minni eftir budd- unni. I sömu svifum var bíllinn opnaður og tveim mönnum skaut upp — eins og þeir hefðu komið upp úr jörðinni — og drógu John út úr bílnum. Ég ætlaði út á eftir honum, en hurðinni var skellt aft- ur. Bíllinn þaut áfram, svo að ég tók bakföll í sætinu. Ég leit út um afturgluggann. John barðist við mennina tvo á veginum, en von bráðar höfðu þeir yfirbugað hann. Tárin runnu niður kinnarnar á mér, og innan skarrams sá ég ekki John né bófana ívol Ég lá eins og drusla í horninu á raftursætinu og skalf eins og hrísa. Nú var ég viss inn að ég hafði rétt fyrir mér. Þetta var þáttur úr áformi, sem á einhvern hátt snerti Rocha prófessor og mennina tvo, sem komið höföu tiL „Loretta." Við John höfðum orðið fyrir æva gömlu vélbragði: bíll haföi ekið okkur, bílstjóri boöizt ti! að aka okkur þangað, sem við ætluðum að fara. Við höfðum geragið í gildruna án þess að depla augnnum. En svo .. .? Ég reyndi eö gera mér heildarmynd úr þeissu. Einhver hlaut að hafa skyggt okkur og símað til mannanna tveggja, sem drógu John út úr bílnum. Það var augljóst að það vat? ekki John, sem þeir girntust að rsá í — heldur ég. En hvers vegna? Ég fór að hugsa um hvernig John mundi rejða af. Ósléttwr kerruveg- urinn lá áfram upp í fjtallið. Hvern- ið mundi John komast til Torre- molinos aftur? Hann mundi örmaen ast af ofreynslu og liggja ósjálf- bjarga í sólarhitanum og enginn skeyta um hann. Ég leit á klukkumá*. Hún var nærri því eitt. Við hörfðum farið úr gistihúsinu um klukkan ellefu, og hún mun hafa verið um hálf- tólf þegar bílstjórinn frjrti okkur, Með þeim hraða sem viö ókum mundum við hafa farið kringum sjb' mílna veealengd. Ég lagði aftur augun-og reyndi að hugsa mér að þetta-'væri mar- tröð, sem ég mundi losna við von bráðar. Svo fór ég að hjugsa um, hve langt mundi verða þangað til Peter færi að undrast um okkur. Og hve langt yrði þangað til hann ar> yrði svo hræddur um okkur, hann færi að leita? Allt í einu sveigði bíllinn gegnum hliðið og ók bugðóttan veg upp að hvítu húsi með grænum hlerum fyrir gluggunum. Ég sat álút í sæt inu agndofa af hræðslu og kreppti hnefana svo að hnúamir hvltnuðu. Dyrnar opnuöust um leið og bíii inn nam staðar. Ég þekkti strax manninn, sem stóð í dyrunum. Það var^annar þeirra, sem hafði kom- ið til „Loretta." Hann kom út og opnaði bílinn. — Viljið þér koma út, senorita? spuröi hann. Fyrst datt mér í hug að neita, og heimta að mér yrði ekiö til baka til Torremolinos, en ég skildi að það yrði þýðingarlaust. — Þér afsakið að ég hef gert yður óþægindi, sagði maðurinn hæ versklega þegar ég hlýddi. — En þetta sem ég hef gert, var alveg óhjákvæmilegt. Viljið þér gera svo vel að koma hérna ... Ég þorði ekki annaö en elta hann inn í stórt anddyri og þaðan inn í stofu með frðnskum dyra- gluggum, sem vissu út aö fallegum garði. Falleg'húsgögn voru í stof- unni. Maðurinn benti mér að setjast í einn stólinn. En ég stóð hnarreist og bar höfuðiö hátt og hvessti á hann augun. Mér varð litið á mig í speglinum og óx hugur við að sjá svipinn á mér. Ég veit ekki hvernig á því stóð - en það var enginn hræðslusvipur á mér. — ' Viljið þér gera svo vel að biðja bílstjórann að aka mér til baka til Torremolinos ¦ strax? ^agði ég pinbeitt. — Þér verðið að afsaka, senor- ita, - en þaö er ekki hægt. — Hvers vegna ekki? Hann ók mér hingað. Og þá getur hann ekið til baka. — Já, síðar — eða það vona ég að minnsta kosti. En lofið mér nú að kynna mig. Ég heiti José Roderi quez. Og þér ungfrú Meadows eruö mér mjög mikils virði. Mér liggur við að seeia að b^r séuö virði jafn- bunga yðar í gulli. Ég starði á hann. - Hvernig ætti það að vera? — Sem gialdmiðill. Ég saup hveljur. Ég hafði 6- ljósan grun um hvað koma skyldi. Þessi dimmu augu voru skörp og kænskan' skeið úr þeim. Þó hann væri kurteis í framgöngu, þessi maður, þóttist ég viss um, að hann mundi einskis, svífast, til þess að koma því fram, sem hann vildi. BIFREIDAEIGENDUR ATHUGIÐ! Bónstöð, bifreiðaþjónusta LAUGAVEGI118 (ekið inn frá Rauðarárstíg). Veitir yður aðsrtöðu til að þvo og bóna bif- reið yðar, einia% tökum við að okkur þvott, hreinsun á sætram, toppum, hurðarspjöldum (leðurlíki). Bónruitn og ryksugum. SÍMl 21M!5. Mn færir konurnar tvær fjær hvor annarri. Hrygg snýr La tn baka til hinn- ar fornu, blóðidrifnu Opar en Jane'og rekur Tarzan, sem enn er meðvitundarlaus, I^niái. niður með ánni í hinu óþekkta FELAGSLIF Knattspyrnudeild Vfkings. Æfingatafla frá 20. mai til 30 ient. 1968: ! fl. og melstaraflokKur: Mánud og þriðjud. kl. 7,30—9. miðvikud og firamtud. 9—1015. 2. ílbkkur: Mánud. op briðjud. 9—10,15, Miðvikud dg fimmtud. 7.30—9. 3. flokkur: Mánud. 9,-10,15. þriðjud. 7.30— 9 og fimmtud. 9-10,15. 4. flokkur: i Mánud. og þriö.iud. 7—8. Mið- vikud. og fimmtud. 8—9. 5. flokkur A. og B.: Mánud og þriðjud. 6—7. Mið- vikud. og fimmtud. 6,15—7,15. 5 flokkur C. og D.: Þriðiud. og fimmtud. 5,30—6,30 Stjðrnln. =ri:y.;1:Mit'i:'i'i;H«^-l Hagstæðustu yerð. Greiðsluslsilmálar. Verndið verkefni íslenzkra handa. FJÖLIÐJAN HF. Sími 21195 Ægisgötu 7 Rvk. BELTIog BELTAHLTJTIR áBELTAVÉLAR BERCO KeSjur Spyrnur Framhjól Bornrúílur Topprúllur Drifhjól Boitar og Rær jafnan fyrirliggjandi BERCO er úrvals gæðavara á hagstæðu verðí EINKAUMBOÐ ALMENNA VERZLUNARFELAGIÐ^ SKIPHOLT 15 -SÍM! 1019f

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.