Vísir - 09.08.1968, Blaðsíða 5

Vísir - 09.08.1968, Blaðsíða 5
VíSIR . Föstudagur 9. ágúst 1968. *>1 y$ ------------------—«x___----------------¦--------' Þótti ekki fínt að vera með sauðalitina" — Talað v/ð frú Aðalbjörgu Gubmunds- dótfur um lopapeysuna Aðalbjörgghefur ekki tölu á öllum þeim lopapeysum, sem hún hefur prjóiaaö um ævina. Tslenzka lopöpeysan er sú flík, sem við ítbfum þróað upp í að verða að vinsælli og sam- keppnisfærri vöru erlendis. HUn stenzt samanbfcirð við fyrsta flokks tízkufatnaö erlendan og er eftirsótt sem lúxusvara frá- brugðin hinu venjulega. Flest- ar eigum við lopapeysu og marg ar okkar hafa prjónað hana sjálfar. En lopapeysur ganga úr sér ekki síður en aðrar'flikur og áður en við tökum fram prjónana og fitjum upp á nýrri væri rétt aö ge£a Aöalbjörgu Guðmundsdóttur prestsfrú á Mosfelli orðið. Aðalbjörg segjst vera ein hinna venjulegu prjónakvenna, og hafi hún prjönaskapinn að xómstundagamni nú orðiö. Við getum allar verið sammála um það, að prjónakonur nefnist allar þær konur, sem fást við prjónaskap hverju sinni — en þegar betur er að gáö hafa aðrar það r.ð hálfgeröu atvinnU- heiti. Eftir að íslenzkir fram- leiðendur komu auga á það, aö íslenzka lopapeysan væri út- flutningsvara, sem hægt væri að fá borgaða 1 beinhörðum gjaldeyri tók prjónaskapurinn stórt stökk. Ráðnar voru prjóna konur um allt land og á öllum aldri sem hafa aflað sér auka- tekna eða haft af því fulla vinnu viö að prjóna lopapeys- ur. — Ég byrjaði að prjóna úr lopa og selja svolítið strax árið 1942 segir Aðalbjörg. — Á þeim árum fékkst ekkert garn og ein- göngu prjónað úr lopa. Ég vann um tlma á prjónastofu þar sem meP-t lopinn var vélprjónaður og það varð svo mikill úrgangur aö lopanum var hent. Þess vegna byrjaði ég eiginlega að prjóna — úr afgöngum sem annars hefði veriö hent. Þá voru peysurnar allt öðru vísi en nú. Þær voru prjónaðar sléttar og saumað í þær eftir á. Munstrin voru allavega — skíöamunstur var t. d. vinsælt. Sauðalitirnir þekktust heldur ekki þá. Allar peysurnar voru úr lituðum Iopa eöa hvítum, það þótti ekki fínt að vera með sauðalitina. sú tízka kom ekki fyrr en útlendingar komu auga á lopapeysurnar og fóru að kaupa þær. Á þeim árum var líka erfitt að fá munsturblöð en ég er alin upp i sveit og vön talsveröum prjónaskap og. komst upp á lagiö meö að vinna með mínum eigin munstr- um. Ég get ekki sagt, að ég vinni þau eftir fyrirfram ákveön um geröum heldur koma munstr in smám saman eftir þvl sem ég vinn peysuna. Þegar ég kom hér að Mosfelli fyrir 15 árum var hringmunstrið komið, svipað og í þeim péysum, sem eru svo vinsælar núna. Ég held að íslenzka lopapeysan hafi vakið svo mikla athygli vegna þess að hún er eina peys- an, sem ekki er hægt að prjóna í vél, og það þýðir ekki, að bjóöa aðrar peysur til sölu en þær sem eru með íslenzka hringmunstrinu. — Er til eitthvað sérstakt ís- lenzkt munstur? — Það eina sem mér finnst vera hægt að segja aö sé ís- lenzkt munstur, er áttablaðarós- in. í Þjóöminjasafninu er hægt að sjá það munstur .1 altarisklæö um, í leppum og sessuboröum t. d. — en það er I afar mismun- andi gerðum. — Hvað tekur það þig lang- an tíma að prjóna eina peysu? — Ég hef einu sinni tekið tímarin, maöur er annars alltaf að hlaupa frá prjónaskapnum, en í það skiptið tók það mig 12 tíma með gamla lopanum. Hespulopinn er hins vegar fljót prjónaðri. Þaö er líka mjög gott að vinna 'x honúm, því aö það er hægt að vera meö hann alls staöar, hann er hreinn og þaö þarf ekki að þvo peysuna á eftir og það er eins og meö garn. Lopinn er einnig ágætt handprjónagarn og það er mis- skilningur að ekki sé hægt að nota hann sem slíkan, þaö má nota lopan I allar uppskriftir fyrir gróft garn — sérstaklega hespulopann, það er meiri end ing í hespulopanum en hinum lopanum, fyrir utan það er lop- inn mikið ódýrari en garn. Svo er það eitt atriði, sem mig langar aö tala um, en þaö er prjónafestan. Ég myndi vilja leggja á þaö áherzlu, að prjón- arnir séu valdir eftir þeirri prjónafestu, sem hver kona hef ur tamið sér en ekki eftir ein- hverri forskrift. Þaö er talið að 7 lykkjur og átta umferðir geri 5 cm. ferhyrning á prjóna núm- er 4Y2. Ef konan hefur hins veg ar veriö vön aö nota prjóna I öðru númeri fyndist mér sjálf- sagt að hún notaði þá áfram, ef hún nær með þeim hæfilegri prjónafestu. SAMKEPPNI Borgarstjórn Reykfuvíkur hefur ákveðið að efna til sumkeppni meðal arkitekta um Æ5KULÝDS- HEIMILI á lóðinni Tjarnargata 12 í Reykjavík samkvæmt samkeppn- isreglum Arkitektufélugs Islunds 1. verðlaun kr. 105.000,00 2. verðlaun kr. 70.000,00 3. verðlaun kr. 30.000,00 Auk þess er dómnefnd heimilt að kaupa til- lögur fyrir allt að kr. 30.000,00. Keppnisgögn eru afhent af trúnaðarmanni dómnefndar, Ólafi Jenssyni fulltrúa Bygg- ingaþjónustu A.Í., Laugavegi 26, sími 22133. Skila skal tillögum til trúnaðarmanns dóm- nefndar í síðasta lagi 4. nóv. 1968. w TEKUR ALLS KONAR KLÆÐNINGAR FUÓT OG VÖNDUÐ VINNA ÚRVAU AF AKLŒÐUM LAUðAVEO «2 - SIMII0I2S HEIMASlMI 0363« ' BOLSTRUN SveftibekKÍr 1 úr ali a *-erksiæfttsveröi. Tokum aö oKIsui overs lconar tnúrbro' og sprengivinnu 1 núsgrunnrtm og rass um Leigjuœ út toftpressur og víbr> sleða Vélaieiga Steindórs Signvats .onat AlfabrekkL viC Suðurlands braut 8imj «)435 Vöruflutningar um allt land Lfí/iÐFLUTtffMGfm f Ármúla 5 . Sími 84-6C ®K® ¦ ii—

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.