Vísir - 23.11.1968, Blaðsíða 4

Vísir - 23.11.1968, Blaðsíða 4
 siftcin Blómin meðhbndluð af fagmanni Opið öll kvöld og helgar. Ein nýjasta myndin af frú Onass- is. Hún er að koma heim frá því að viðra hestana fyrir systur sína, Lee Radziwill, prinsessu, á heim- ili systurinnar í Englandi. Fann upp ,ben$ín', sem er 95% vatn en genr sama gagn — Fær ekki ab selja jboð ódýrt Verkfræðingurinn Tom Mun- son sagðist geta valdið byltingu í samgöngúmálum, tæki ríkis- stjórnin ekki upp á því að skatt- leggja vatn. Leyndarmál hans er hin svonefnda „Munson's Mix- ture", sem er venjulegt vatn að 95 hundraðshlutum, eitthvað af bensíngufu og efnið X. Þetta á að koma í stað bensíns á bifreið- ir og virtist mundu verða miklu ódýrara en bensínið. Venjulegur bfl'l getur gengið á tveimur pelum af þessari blöndu í um það bil 50 kílómetra. Það tók Tom Munson, sem er 58 ára, 23 ár að fínna þá blöndu, sem dugði. Verðiö virtist vera þriðjungur venjulegs bensínverðs. Við tilraunir komu ekki fram nein ar skemmdir á bílunum, þótt blandan væri notuð. Munson sótti um einkaleyfi á uppfinningu sinni. Fjármálaráðuneytið kemur til sögunnar. Adam var ekki lengi í Paradís. Sagt er, að „kerfið" hafi bugaö Munson. Einn góðviðrisdag heim- sóttu fuiltrúar.sk.attayfirvaldanna uppfinningamanninn og tjáðu hon um, að í lögum væru ákvæði þess efnis, að greiða yrði sama skatt af öllum efnum, sem notuð væru sem orkugjafi bifreiða. Gilti þá einu, hvort mikfll hluti blönd- unnar væri vatn eða venjulegt bensín. Þetta þýddi, aö ekki verð- ur unnt að selja vatnsblöndu Munson lægra verði en bensinið. Um helgina lýsti Tom Munson yfir því, að hann gæti ekki nýtt uppfinningu sína við þessi skil- yrði. Hygðist hann leita hófanna í Bandarikjunum í þeirri von, að þar verði viðtökurnar eitthvað betri. Olíufélög í Bretlandi hafa lofað að kanna eiginieika blönd- unnar. Á meðan kvartar Munson um það, aö i rauninni sé augljóst, að verið sé að skattleggja vatn og «*T *^i3S Munson hellir hinni dularfullu blöndu í geyminn - og bifreiðin gengur, eins og ekkert sé! Uppfinningamaðurinn Tom Munson. ekkert annað. „Næst munu þeir leggja skatt á loftið, sem við önd- um a^ okkur", segir harm. 1,3 milljónir uppfinningamanna hafa einkaleyfi í London, margir þeirra hafa talið sig geta fram- leitt efnablöndur, sem komi í stað bensins. Fyrir fáum árum taldi maður einn, að hann hefði unnið björn- inn með 1 ~í að blanda rababara, grasi og þyrnum saman og sjóða í háþrýstiofni. Hnn gafst upp að lokum og sagðist óttast, að hann sprengdi í loft upp setustofu móð ur sinnar. Á tímum skömmtunar og bens ínskorts í Bretlandi í stríðslok blómstraði hagur uppfinninga- manna. Opinbert bensínverð var hátt. Síðar tóku stóru félögin að ná sér á strik. Sagt er, að fram- boð „leynilegra" efna í samsetn- ingarnar hafi verið að minnka smám saman, unz uppfinninga- mennirnir lögðu árar í bát. Skiptar skoðanir í Banda- ríkjunum um giftingu Jackie - 35°/o með - 3i°Jo á móti - 34°/o hlutlausir Var það „í lagi", að Jackie Kennedy giftist Aristoteles On- assis? 35 af hundraði bandarisku þjóðarinnar eru þeirrar skoðunar, en litlu færri, eða 31 af hundraði, svaraði spurningunni neitandi. Þá eru 34 af hundraði óvissir. Skoðanakönnun þessi fór fram á vegum Lewis-Harris stofnunar- innar. Upplýst er, að hvitir menn mótmælendatrúar hafi minnst við brúðkaupiö aö athuga. 64% þeirra töidu hana hafa breytt rétt. Hvít- ir menn kaþólskir voru harðari 1 afstöðunni: 31% með og 40% á móti. Þessi skipting kemur ekki á 6- vart. Fjölmörg blöð í Bandarikj unum hafa gagnrýnt ráðahaginn. Þá ..afa komið út háörit um þau hjónin. Smákver af því tagi rennur út eins og heitar lummur. Þar er Onassis meöal annars lát- inn bölsótast vegna ástleysis konu sinnar. Fyrir nokkrum mán uðum hefðu svipuð ummæli á prenti valdið mótmælaöldu og reiði flestra Bandaríkjamanna. Eytt eða sparað. Stundum hvarílar aS manni, aS allt hial um erfiða tíma hljóti aS vera ranghermi, þvi svo margt fer fram í þjóðlífinu, sem ekkert skylt á viB samdrátt og kreppu. Sem dæmi má nefha aS Kaupmannasamtökin ætla aS fá gatnaskreytingu frá Skot- landi fyrir jólin, svo aS miS- borgin fái notiS sin f skamm- deginu. Fyrst til er, þrátt fyrir allt, gjaldeyrir fyrir þessu, þá er þaS vissulega ðnægjulegt aS f þetta skuli ráSizt, því óneitan- lega gerir skreytt og upplýst miSborgin sitt til aS fólk kemst fyrr f iólaskapið, sem ætti aS vega upp á móti barlóminum og öllu krepputalinu. ÞaS er heldur ehginn kotungs bragur á þeim ásetningi aS hyggja SeSlabanka, sem hvorki meira né mlnna en tíu arkitekt- ar eru aS vlnna aS teikningum að. Væntanlega þarf ekkl hiS ó- æskilega samdráttarástand aS hafa þau áhrif á þessa væntan- legu byggingu æSsta fjármála- valdsins, aS útlit hússins verSi gert kotungslegt. Við verðum aS merka sögu og er glæsilegt hús, hefSi einnig fenglS að standa óskert, enda héldu flest- ir, aS fjárfesting í nýjum banka væri ekki æskileg eins og un, að þá mundi fólk telia þessa undirbúningsvinnu arkitektanna mega biða um sinn. Skattar eru marg-umræddir og ekki sem vinsælastir, þó þeir líwmxGom sæta lagi og láta banka lita menningarlega út framvegis' sem hingað til. Ánægjulegt er að forráða- menn Seðlabankans skyldu lýsa því yfir aS HallargarSurinn skuli fá -'i standa óskertur. Æskilegast hefSi V>6 veriS aS Fríkirkjuvegur 11, sem á sér sakir standa. Með nýrri st6r- byggingu undir banka, gengi hið opinbera f jármálavald á und an f ótímabærri fjárfestingu á sama tíma og atvinnuvegirnir eiga í meiri erfiðleikum, en nokkru sinni áður Ekki er ó- líklegt ef almenningur yrði spurSur álits með skoSanakönn- séu auðvitað nauðsynlegir. Eru nálega aliir þættir þjóðlífsins skattlagðir á einhvern hátt og sumir þættir eru margsinnis skattlagðir í ýmsum myndum. Þó duga skattatekjurnar ekki til að svara nauðsynlegum gjöld um. Hvernig væri að skatt- leggja fjárfestingu bankanna sérstaklega og nota féð til styrktar atvinnuvegunum, sem nest berjast í bökkum hverju sinni? Nokkrir tugir tonna af jóla- trjám munu verða flutt inn fyr- ir þessi iól, sem og að undan- förnu, svo að ekki mununi viS þurfa að kreppa aS okkur að því leytinu. Enn erum viS ekki orðin þvílik skógræktarþjóð að við getum framleitt okkar eig- in jólatré, og mun enn nokkuS langt í land með að viS séum sjálfum okkur nóg aS þvi leyti. Fjölskyldur munu vera um 40 þúsund í landinu, og má þvi ætla, að jólatrésþörfin sé að minnsta kosti eitt tré á fjöl- skyldu að jafnaði. Væri æsW- legt að við gætum orðið sjálf- um okkur nóg að þessu leytí og sparaS okkur þau útgjöld gagn vart öSrum þjóðum. Þrándur f Götu.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.