Dagblaðið Vísir - DV - 18.07.1984, Side 35

.i'8'íi uúi. ,8t nuoAGur-ii'.'aiM .va
DV. MIÐVIKUDAGUR18. JULI1984.
35
DÆGRADVÖL
DÆGRADVÖL
DÆGRADVÖL
Engir hvítir
hákarlar
Köfun hefur í flestra hugum um sig ein-
hvern leyndardómsfullan hjúp. Flest okkar
höfum vitneskju okkar úr ævintýrabókum
og/eða fræðslumyndaflokkiun sjónvarpsins
um ýmiss konar undrakvikindl sem lifa í
undirdjúpunum. Voveiflegir atburðir ger-
ast: hvítir hákarlar svamla um og éta allt
sem fyrir verður og rússneskir njósnakaf-
arar með leiserbyssur á hverju strái í undir-
djúpunum! Að ógleymdum rómantískum
kvikmyndum þar sem fagrar meyjar á evu-
klæðum einum saman, auk gleraugna og
loftpipu, heilla unga sveina í sumar og sól á
Suðurhafseyjum.
Raunveruleikinn er að vísu ekki svona
rosalega spennandi, en hins vegar gerist
margt heillandi hjá ungum islenskum
áhugaköf urum i undird júpunum á eða kring-
um Island. Dægradvöl sótti heim sportkaf-
arana Einar Magnússon og Þórunni Jóns-
dóttur og spjallaði við þau um þetta áhuga-
verða sport.
—en
spennandi
samt
Árni Snævarr
Einar Magnússon og Þórunn Jónsdóttir ti/ vinstri ásamt tveimur féiögum sinum, Georg og Viihjáimi,
búast til köfunar.
ekki síst Flekkuvík á Vatnsleysu-
strönd. Þó landslagið þar ofansjávar
þyki ekki mjög spennandi er aðra sögu
að segja af því sem er neðansjávar,
enda er Flekkuvík nefnd í erlendum
tímaritum sem ákjósanlegur köfunar-
staður. Þar hefur maöur mikið og gott
skyggni yfir allan botninn. Mikill
þönglaskógur er á þessu svæði
og þaö er hreint dásamlegt aö leggjast
þar niöur og virða hann fyrir sér. Það
er mikill gróður þarna og fallegur,
heilmikið líf, skelfiskur, krabbi,
svampdýr. Ég (þ.e. Einar) hef ekki
farið nema niður á 20 metra dýpi þarna
en mér skilst að á ca 36 metra dýpi sé
geysilega mikið af fiski sem er býsna
óvenjulegt svona nálægt landi. Allt
vaðandi í rauðmaga, ufsa og mar-
hnút.”
— Þið rekist ekki á eitthvað stærra,
hvali, hvíta hákarla...
Ekki hvítir hákarlar bara
Axel
„0, nei. Nema hvað selirnir eru
allt í kringum mann, þeir eru það
algengir að þeir ganga undir nafninu
Axel meðal sportkafara. Hvitu mann-
ætuhákarlamir eru svo fáir að það er
lítil hætta á að hitta þá við Islands-
strendur. Raunar væru þeir líkast til
dauðir úr kulda áður en þeir kæmu
hingað. Hákarlamir sem hér eru þykja
ekki hættulegir. Við þekkjum kafara
sem hefur sagt frá því að þegar hann
var að störfum neðansjávar hafi risa-
stór hákarl skyndilega siglt upp að
honum. Var hann hinn vingjamlegasti
og fór bara vel á með þeim.”
— En er köfun ekki hættulegt sport?
Það hafa orðið slys...
„A vetuma veigra sumir sér við að
kafa, a.m.k. í þynnri búningunum.
Yfirleitt er það þó ekki. Samt sem
áður asnaðist ég einu sinni um áramót
til að kafa í einu af mínum fyrstu
skiptum i blautbúningi. Mér varð svo
hressilega kalt að mig kól á einum
fingri og var tilfinningalaus í honum í
hálft ár á eftir.” Undanfariö hefur
sjórinn verið þaö heitur aö ég hef fariö
vettlingalaus og ekki fundið fyrir
óþægindum,” segirEinar.”
Lofthræddur í Peningagjá
— Hér í eina tíð heyrði ég að
Peningagjá væri of köld til köfunar.
Þiðkafiðþarnúsamt! „Jú,þaðerrétt,
Peningagjá er með betri stöðum. Hún
er mjög tær og djúp. Reyndar svo djúp
að maður verður meira en lítið loft-
hræddur á 30 metra dýpinu! Svo spillir
ekki fyrir að botninn er fullur af pen-
ingum. Það er hins vegar misskiln-
ingur aö um gamla peninga sé þar að
ræða. Mér skilst aö svo mikill
straumur sé í gjánni og þar af leiðandi
súrefni, að tæring verði hraðari en
ella. Peningamir eru frá öllum heims-
homum, ma. rússneskir, en margir
orðnir svo tærðir að þeir em með öllu
óþekkjanlegir. Aðeins örþunnar skífur.
Það er rétt aö taka það fram að við
skilum öllum peningunum aftur í
gjána ef við tökum eitthvað með upp! ”
— Hverju mælið þið með fyrir fólk
sem vill byrja að kafa?
„Tja, Sportkafarafélagið gengst
annað slagið fyrir námskeiöum, en því
miður hefur orðið að fella sum niður
vegna dræmrar þátttöku. Þau fara
yfirleitt fram í sundlaugunum. Siöan
er ágætt aö byrja í Nauthólsvíkinni.
Hún er drullug og andstyggileg en það
er gott að lenda strax í slíkum að-
stæðum því við þeim má alltaf búast.
Við slíkar aðstæður fá margir inni-
lokunarkennd, búningurinn er
þröngur, lítið skyggni, sjónsvið þröngt.
Það er gott að fatta strax hvemig það
getur orðið.”
— Einar og Þórunn stunda köfun af
kappi í sumar. Að vetararlagi er
minna um köfun enda bæði i námi.
Þórunn er í fjölbrautaskóla en Einar
var í Verslunarskólanum og hyggst
halda til Austurríkis á vetri komanda
sem skiptinemi. „Eg er þegar kominn í
samband við sportkafarafélag þama
úti. Austurríki er landlukt eins og allir
vita en á þessum slóðum er mikið af
skemmtilegum vötnum, ólíkum þeim
sem maöur þekkir hérna heima. Eg
hlakka til að komast í þaö,” segir
Einar.
— Ein spurning að lokum, Þómnn og
Einar. Eigið þið ykkur draumastað í
heiminum þar sem þiö vilduö kaf a?
,,Já, svara þau einum rómi.
„Bahamaeyjar og svo em hellar á
Bermúdasvæðinu sem heilla gífurlega
— maður fer kannski þangað einhvem
tímann ef maður vinnur 100 þúsund í
happdrætti.” ás
ígulker, krossfiskar, skel, kuðungur og krabbar sem Einar hefur haft á
brott úr undirdjúpunum.
Fullbúinn kafari erbýsna vígalegur.
köfunarstöðum hér við land. Það má
nefna Hraunavík sem er á milli
Straumsvíkur og Sædýrasafnsins,
Brautarholt á Kjalarnesi, Pen-
ingagjá á Þingvöllum og síðast en
Grima og pípa liggja ofan á fjársjóði
sem numinn var i brott úr Peninga-
gji.
„Það er með köfun eins og svo
margt annað að ef fólk kann ekki neitt
er þetta hættulegt. Eg byði ekki í það ef
próflaus maður færi að fljúga flugvél
og sama máli gegnir um kafara. Það
þarf vissa þekkingu og handleiðslu
fróðra manna þegar byrjað er en fyrir
vana menn er köfun ekki svo hættuleg
þó vitaskuld geti alltaf orðið slys. Þau
slys sem hafa orðið við köfun undan-
farið hafa öll verið vegna reynslu- og
þekkingarleysis.”
Fáar kafarastelpur
— Þórunn, eru ekki býsna fáar
stelpur sem stunda köfun?
„Jú, það eru ekki ýkja margar í
Sportkafarafélaginu, líkast til ekki
nema 4 — 5 af 90. Nei, ég veit ekki af
hverju svo er, ég sé ekki skynsamlega
skýringu á því. En hins vegar ríkja
furðulegir fordómar i garð köfunar.
Foreldrar eru ófúsir til að leyfa ung-
lingum að prófa. Vitna gjama í slys og
svoleiðis. Köfun þarf hins vegar ekki
aö vera hættuleg af gætt er að öllum
öryggisatriðum. En því miður hafa
kafarar sem lítið sem ekkert kunna
fyrir sér lent í slysum og komið óorði á
köfun. Þetta gæti hindraö marga í aö
by rja og kannski sérstaklega stelpur.”
— Er sjórinn ekki býsna kaldur hér
viðland?
Ekkl um annað að ræða en henda poningunum til baka.
40-60þúsund í
stofnkostnað
Köfun verður líkast til aö teljast
heldur dýr íþrótt. Stofnkostnaður er
verulegur, þ.e. græjurnar, sem til
þarf, eru býsna dýrar. Á móti kemur
hins vegar að þær endast lengi,
a.m.k.efvelerfariðmeð.
Gunnar Asgeirsson hf. má telja
eina fyrirtækið hérlendis sem versl-
ar með köfunarútbúnað enda þótt
Utilíf selji enn búninga.
Ámi Gunnarsson hjá Gunnari As-
geirssyni gaf DV þær upplýsingar að
fullkominn kafarabúningur kostaði
minnst 40 þúsund krónur. Er þá inni-
falinn blautbúningur, gleraugu,
hetta, fit, lunga, bakfestingar, kútur,
belti, blý (6 kg), vettlingar. Dýrasta
samstæðan kostar svo 60 þúsund
krónur. Auk áðumefndra hluta
(sumir hveijir þá öllu vandaöri) em
dýptar- og súrefnismælar, björgun-
arvesti og hnífur með í því dæmi.
Einnig er hægt að sérpanta svokall-
aða þurrbúninga, en þeir kosta ná-
lægt 27 þúsund krónum.
Kafarabúningurinn er þó ekki allt.
Ymsu má bæta við til að gera köfun-
ina enn skemmtilegri. Neðansjávar-
myndavél mætti nefna, bátskænu ef
til vill, nú og bifreið er næsta nauð-
synleg til að komast á ákjósanlega
köfunarstaði. En það er önnur saga.
ás