Dagblaðið Vísir - DV - 07.01.1986, Qupperneq 4

4
DV. ÞRIÐJUDAGUR 7. JANÚAR1986.
BJALLAN OG ANDINN
FLUTT í OFANLEITIÐ
Némendur árdegisbekkja mættu
með léttar skólatöskur í skólahúsið
við Grundarstíg. Þannig hófst
dagskrá gærdagsins klukkan átta
hjá Verslunarskólanemum. Á slag-
inu níu var gáð til veðurs sam-
kvæmt dagskrá. Flutningadagur-
inn var bjartur miðað við árstíma.
Borð, stólar, töskur, bjalla og
annað, sem skólahaldi fylgir, var
flutt úr gömlu skólabyggingum
Verslunarskóla Islands við Grund-
arstíg yíír í nýja húsnæðið i
Kringlunni. Þetta gekk snurðu-
laust fyrir sig.
Nemendur tóku lagið í morg-
unsárið. Hver hópur kvaddi sína
stofu með virktum. Um hádegis-
bilið var hringt út í síðasta sinn í
gamla skólanum. Hver nemandi
hélt á sínu borði og sínum stól út
í flutningabíla sem biðu fyrir utan.
Síðan var haldið af stað gangandi
upp í Ofanleiti.
Fremstir gengu tveir nemendur
með skólabjölluna á slá á milli sín.
Næstur.gekk forseti nemendafélags
skólans með fundargerðabók, þá
skólastjórinn, Þorvarður Elíasson,
með prótókollið.
Síðan komu kennarar, velunnar-
ar og nemendur. Fylkingin hélt
sem leið lá inn á skólalóðina við
Ofanleiti 1. Þar biðu flutningabíl-
arnir með borð, stóla og aðrar
skólaeigur.
Hver nemandi tók stól og borð
og flutti á sinn stað. Skólastjórinn
hélt ræðu á sal og kórinn söng
skólasönginn. Skólabjöllunni var
komið fyrir og hringt til fyrstu
kennslustundar.
Þá hófst nýr kafli í sögu Verslun-
arskóla Islands.
Andinn úr gamla skólahúsinu
var fluttur með inn í Kringlu; það
höfum við eftir áreiðanlegum heim-
ildum. - ÞG
Haldið niður Hellusund með innanstokksmuni úr gamla Verslunarskólanum. Flutningarnir á byijun-
arstigi.
Skólastjórinn, Þorvarður Elíasson, hélt ræðu á sal í nýja skólanum þegar flutningarnir voru afstaðn-
ir.
...inn í Ofanleiti með skólabjölluna.
Skólabjöllunni komið fyrir á nýjum stað og hringt í fyrsta sinn.
1 dag mælir Dagfari_______1 dag mælir Dagfari________I dag mælir Dagfari
REYKJAVÍKURBRÉF
Blaðið birti fyrir nokkru ítar-
lega fréttaskýringu um Haf-
skipsmálið. Þar var satt og rétt
skýrt frá öllum staðreyndum
málsins. Upplýsingar blaðsins
fengust eftir áreiðanlegum en
nafnlausum heimildum. Notk-
un nafnlausra heimildarmanna
við frétta- og greinaskrif gera
mikla kröfur til blaðamanna
um heiðarleika og réttsýni í
vinnubrögðum. Óvandaðir
blaðamenn geta iðulega slegið
upp staðhæfingum og skoðun-
um, sem í raun og veru eru
þeirra eigin, undir þvi yfirskini
að um áreiðanlegar heimildir sé
að ræða. Slíka blaðamenn má
finna á öðrum blöðum. En ekki
hjá okkur. Hér á blaðinu vinna
eingöngu heiðarlegir blaða-
menn. Þar að auki ér þess að
geta að fréttaskýringin um
Hafskipsmálið var birt á ábyrgð
og í samráði við ritstjóra. Enn-
fremur var greinin lesin yfir af
lögfræðingi og henni breytt og
nýir kaflar teknir inn til að
tryggja heiður blaðsins en ekki
þeirra sem hlut áttu að máli.
Þetta sýnir umfram annað,
hversu vandaðir blaðamenn
vinna hjá okkur, að þeir fá lög-
fræðinga til að skrifa greinarn-
ar fyrir sig.
Þrátt fyrir allt þetta hefur
forstjóri Hafskips gert athuga-
semd við fréttaskýringuna og
segir hana ranga í veigamiklum
atriðum.
Hér skal ekki farið út í deilur
við forstjórann. Hann varar sig
ekki á því að undirmenn hans
hafa talað af sér eða kjaftað frá.
Auk þess má gera ráð fyrir að
hann sé að veija aðra hagsmuni
með því að segja að blaðamað-
urinn hafi rangt fyrir sér. Þar
með er ekki sagt að forstjórinn
sé að Ijúga, en skýringin er
sennilega sú að hann man ekki
hvað hann sagði eða hvernig
atburðirnir gerðust. Þetta er
ofurskiljanlegt, því tveir menn
geta lýst sama atburði með ólík-
um hætti vegna þess að þeir sjá
hann frá mismunandi sjónar-
horni.
Blaðamaðurinn veit miklu
betur hvað forstjórinn sagði
heldur en forstjórinn sjálfur.
Blaðamaðurinn hefur fyrir því
áreiðanlegar heimildir nafn-
lausra manna, sem blaðið verð-
ur að veija. Heiðarlegum blöð-
um er meira í mun að veija
nafnlausa heimildarmenn held-
ur en þá sem verið er að fjalla
um. Það er einkenni allra góðra
og ábyrgra blaða.
Af öllu þessu sést að blaðið
hefur yfir vönduðum og heiðar-
legum blaðamönnum að ráða.
Þeir hafa einnig segulbands-
spólur í fórum sínum sem sanna
að þeir hafa rétt eftir. Þeir sem
halda því fram að blaðamenn
fari rangt með verða að gera sér
grein fyrir því að ef þeir hafa
ekki þeim mun sterkari rök
fyrir sínu máli eiga þeir ekki að
bera til baka sem stendur í blað-
inu. Annars eru þeir að vega að
heiðri viðkomandi blaðamanna
sem ekki eiga það skilið. For-
stjóri Hafskips á að huga vel að
því að verja sjálfan sig með því
að varpa rýrð á blaðamanninn
og blaðið. Hann getur haft verra
afþví.
Ökkar blað er heiðarlegt og
vandað. Það tekur ekki mark á
Ieiðréttingum á nafnlausum
heimildum blaðamanna. Fólk,
sem blaðið íjallar um í frétta-
skýringum, hefur ekkert leyfi
til að gera athugasemdir við það
sem í blaðinu stendur. Heiður
þess og æra er aukaatriði þegar
heiður blaðsins er annars vegar.
Heiður nafnlausra heimildar-
manna blaðsins er blaðinu mik-
ilvægari en heiður þeirra sem
blaðið íjallar um. Þess vegna á
forstjóri Hafskips að þegja þeg-
ar blaðið hefur sagt frá sann-
leikanum, jafnvel þótt hann sé
ekki réttur.
Þetta þykir blaðinu rétt að
taka fram vegna ótímabærra
athugasemda forstjórans um
það sem sagt er um afskipti
hans af Hafskipsmálinu. Með
því er ekki sagt að hann eigi að
taka það allt til sín. Hann getur
auðvitað haft rétt fyrir sér þótt
hann hafi rangt fyrir sér. Aðal-
atriðið er að blaðið hafi rétt
fyrir sér þótt það hafi rangt fyrir
sér.
Dagfari