Dagblaðið Vísir - DV - 08.05.1990, Blaðsíða 12

12
ÞRIÐJUDAGUR 8. MAÍ 1990.
Spummgin
Ertu ánægö(ur) meö
árangur Stjórnar-
innar í Eurovision?
Hermann Bjarnason: Mjög ánægður.
Þetta var framar öllum vonum.
Daníel Daníelsson: Satt að segja
fylgdist ég lítið með þessu.
Halldóra Jónsdóttir: Mjög ánægð.
Þau voru alveg frábær.
Valdimar Sverrisson: Já, ég var al-
sæll. Þetta var líka ágætt á Valgeir
greyið.
Hörn Harðardóttir:Já, voða ánægö.
Þau passa líka svo vel saman.
Gerður Guðjónsdóttir: Mjög svo. Þau
stóðu sig mjög vel.
Lesendur
Allt samkvæmt
Ragnarsfjárlögum
- örfá orð til Hrafnhildar Jóhannsdóttur, formanns Félags farstöðvaeigenda
Fyrrverandi ritari Félags far-
stöðvaeigenda og að sinni FR-119,
Ólafur Steinþórsson, skrifar:
Fimmta apríl sl. setur þú nafn
þitt undir grein í DV sem hvoru-
tveggja í senn er brosleg og aumk-
unarverð. Þú reynir að gera tor-
tryggiiegar launagreiöslur til
starfsmanna félagsins og kennir
fyrrverandi stjómarmönnum um.
Þetta vindhögg þitt er broslegt þeg-
ar haft er í huga að allt árið 1989
voru greidd laun samkvæmt fjár-
hagsáætlun sem deildarformenn
samþykktu haustið '88 og samin
var af Ragnari nokkrum Magnús-
syni. Hér eftir nefnd Ragnarsfjár-
lög. Ragnar þessi er, eins og flestir
félagsmenn vita, hinn raunverulegi
formaður félagsins þó hann lofi þér
að bera titilinn. Ragnar ákvarðar
árslaun um 1800 þúsund sem þýða
150 þúsund á mánuði. Skýringa á
þessum launum skalt þú leita hjá
„guðfóður" þeirra, sjálfum Ragnari
Magnússyni, og vonandi hefur þú
vit á að feðra afkvæmið rétt hér
eftir.
Félagsmenn ættu einnig að líta á
lið nr. 19 í Ragnarsijárlögunum en
þar á að fóðra fáeina „vini og
vandamenn“ á tæpum 3 milljónum,
aðallega deildina í Reykjavík en í
sömu Ragnarsfjárlögum á ekki að
veija einni einustu krónu í blað-
aútgáfu til félagsmanna, sjá lið nr.
11. Þama sýnir deildamafían sitt
rétta andlit.
Grein þín er aö öðru leyti aumk-
Gjal dal i í ir f J irh.gtór i “
Unnií af „inonefnd áropinss IVBB.
1.785.829.00
1. Laun oo 1 aonatonad ojtil d 59.590.00
2. Opinber oJöid 121.927.00
3. ftfboroonlr 1On/Verolunorb. 204.011.00
«. KootnoSur/okniíotofo 98.533.00
5. Rofm./Siti/oini o.p.h- 410.208.00
6. HúBaleiga 86.136.00
.7. AftUeypt pjónusta 524.858.00
B. Kostnaftur 1andsstjórnar 39.970.00
9. Kostnaöur árspings 1.128.560.00
10. Fél agatal 0.00 ■
11. FJarskiptamál 0.00 1
12. Bam.tipti ao kynnino 230.076.00 |
13. KoatnaSur/féla059Ögn 66.462.00 '
14. KoatnaSur/fJarBkipti 141.939.00
15. Kostn. annai 131.322.00
16. BUrifstofubún/teki 675.610.00
17. InnhEÍmtukOBtn. 39.600.00
1B. Uppbygg^ng og viöh. radió 2.792.991.00
i 19. H1utur deilda 316.580.00
L 20. Oinofararsjóöur 0.00
I 21. FJArfestino í ei9‘n húsnœSi 1.285.000.00
I 22. Halli fr* fyrra *ri 10.139.200.00
1 Eamtals 1 UnniS 10. sspt. 1988 af pingnefnd vegna fJ4rh.0B*et1unar•
A SampykUtt f’’
f.h. nefndarinnars ^
Gjöld Félags farstöðvaeigenda 1988-89.
lagnússon FR-#"23.
unarvert neyðarkall um greiðslu
árgjalda. Hvemig getur þú ætlast
til að fólk greiði árgjald nú? Hvar
er félagatalið? Hvar eru blöðin?
Hvar em afsláttarkortin? Hvar eru
deildaradíóin? Svo mætti lengi
spyrja. Þú getur ekki falið eigin
ódugnað, úrræðaleysi og sýndar-
mennsku með dylgjum um við-
skilnað fyrrverandi stjórnarmanna
og skítkasti í alsaklausa starfs-
menn sem aðeins þágu laun sam-
kvæmt Ragnarsfjárlögum.
Fyrir einu ári krafðist þú þess
sjáif ásamt þremur öðrum deildat-
indátum að fá að innheimta ár-
gjöldin með eigin hendi. Er ekki
tímabært að þú standir við stóru
orðin og fáir þér væna gönguferð
um bæinn? Ég er viss um að það
verður þér virkflega heilsusamlegt
í vorblíðunni. Árgjöldin bíða þín
væntanlega á hveiju götuhomi.
Við lestur greinar þinnar hlýtur
sú spuming að vakna hvort engin
takmörk séu fyrir því hvað þið
ætlið að gera ykkur sjálf að miklu
athlægi? Að lokum hvet ég þá fé-
lagsmenn, sem enn hafa taugar til
félagsins og er ekki sama hvað um
það verður að lesa vandlega og
hleypidómalaust yfirlýsingu fyrr-
verandi stjómarmanna, sem birtist
í DV 16. mars sl„ en þar er sann-
leikann um félagið og stöðu þess
aö finna. Að lokum mátt þú og þín-
ir nótar, frú Hrafnhildur, vita þaö
að hér er til nóg blek ef þú kýst að
hafa það svo.
Vonandi nást þeir
Ólafur Sigurðsson hringdi:
Allir hljóta að vera sammála um
að fordæma voðaverkið sem framið
var hér í borginni á einni bensínstöð-
inni. Ég vil eindregið vona að nú
verði ekki farið að upphefja einhvern
grátkór kvenna eða annarra sem
vilja taka vettlingatökum á þeim að-
ilum sem þarna voru að verki.
Rannsóknarlögreglan á þakkir
skyldar fyrir að vinna ötullega að
uppljóstrun málsins og hefur þegar
orðið vel ágengt eftir því sem maöur
heyrir í fréttum. Menn hafa verið
settir í gæsluvarðhald, en þeir hafa
kært úrskurðinn til Hæstaréttar. Það
er ógnvekjandi aö vita til þess ef viö
þyrftum að bíða lengur í óvissu og
búa við það ástand að slíkir morð-
ingjar gangi lausir meðal okkar.
Eg er þeirrar skoöunar aö alhr
þessir misyndismenn sem orðaðir
eru við eiturlyf hafi allir sama inn-
rætið. Hvort sem þeir tilheyra neyt-
endum, seljendum eða smyglurum.
Það er engin ástæöa til að vera með
neina vorkunnsemi gagnvart þess-
um hópum fólks. Einhverjir munu
tilbúnir að verja þessa hópa, hver
meö sínum hætti. Segja kannski sem
svo að ekki sé neytendum um að
kenna, það séu seljendumir sem oti
þessu að þeim og síðan koll af kolli.
Ekki seljendur, heldur innflytjendur
og ef ekki þeir, þá framleiöendur. En
hver biöur mann um að verða neyt-
andi í fyrsta sinn?
Vonandi nást þessir glæpamenn
sem hafa slegið mesta óhug á íslenskt
samfélag um árabil. Vonandi verður
tekið hart á þessum og svipuðum
kónum og reynt að stemma stigu við
eiturefnasölu og neyslu á allan hugs-
anlegan hátt. Þar með talin peninga-
verðlaun til þeirra sem geta upplýst
um ósómann og aðstoðað við að
þurrka landið upp af þessum ófögn-
uði.
Æstir og óðamála
í Þjóðarsál
Friðrik hringdi:
Ég hlustaði á þáttinn Þjóðarsál í
gærkvöldi (fimmtud. 3. maí). Þar
var verið að ræða m.a. um kvóta-
málin. Ef hægt var að kalla þetta
umræður. Þeir sem hringja í þenn-
an þátt eru flestir svo æstir og óða-
mála að varla er hægt að festa
hlustir við hvað sagt er. Stjómend-
ur þáttarins mega hafa sig alla viö
eigi þeir að geta hamið þessa
„aska“.
Ég minnist t.d. tveggja eða þriggja
manna sem hringdu í þátt þennan
um kvótamálin. Þeir ætluðu alveg
að sturlast af æsingi. Maður sá þá
fyrir sér, þrútna í framan, stand-
andi á öndinni með símtólið í hend-
inni og þeytandi orðunum frá sér.
- Þetta er að verða alvarlegt mál
með okkur íslendinga. Við emm,
held ég algjörlega aö tapa áttum af
æsingi yfir hveiju málinu á fætur
öðra. Allt verður stórmál. Og svo
þegar „stóm“ málin koma í alvöm,
þá er allur vindur úr okkur og við
ráöum ekki neitt við neitt.
Þjóöarsálin er skemmtilegur
þáttur, og þá meina ég „skemmti-
legur“, en hann er ekki til þess að
kryfja vandamálin. Síður en svo.
Um þau vil ég lesa. Þess vegna
hringi ég stundum til ykkar og svo
bregður við að ég skrifa. En aðeins
þegar mér er mikið niðri fyrir. Ég
vil ekki eyöileggja áhugamálin líkt
og „askarnir" gera oftar en ekki.
Verður „græna greinin" til þess elns að seðja hungur íslenska fjárstofnsins
- rétt eins og hingað til?
Hvað gerir
„græna greinin“?
Kolbrún Jónsdóttir hringdi:
Ég er einn þeirra aðila sem er al-
gjörlega á móti því að við íslendingar
séum að safna tugum mifljóna króna
til að „fjárfesta" eins og það er kall-
að, í uppgræðslu skóga. Hvað er það
eiginlega sem kemur okkur til að
efna til svona gjörsamlega tilgangs-
lauss átaks? Varla annað en loftkast-
alar og barnaleg bjartsýni.
Og er ekki margt annað þarfara
sem svona mætti safna til? Tökum
sjúkrahús og spítala. Það vantar
sjúkrarými fyrir aldraða og sjúka.
Ur því hægt er aö safna svona saman
peningum í algjörlega gagnslaust
verkefni hvað er þá hægt að gera
fyrir alvörumál?
Við eigum ekki að vera aö streða
við að koma náttúrunni í annað horf
en hún er nú og hefur þróast í sl.
aldir. Það sem maður og kind hafa
megnaö að eyðileggja ásamt óblíðu
veðurfari verður ekki unnt að færa
í fyrrverandi horf. Það eru engar lík-
ur á að hér verði það veðurfar á
næstu áratugum að trjáplöntur sem
gróðursettar verða, eigi kost á góðum
skilyrðum til aö dafna og verða að
því sem að er stefnt, víðfeðmu skóg-
lendi. Það skóglendi verður a.m.k.
ekki til annars en að seðja hungur
íslenska fjárstofnsins rétt eins og
hingað til.
Við skulum ekki láta okkur
dreyma um að viðhorf landsmanha
til „gibba-gibb“ hafi breyst tiltakan-
lega. Við erum enn að gæla við þá
hugmynd að selja kindakjöt til þjóða
sem hafa aðgang að margfalt ódýrara
kindakjöti en við getum boðið. Látum
af stuðningi í framtíðinni við grænu
greinina á landsvisu og ræktum
hvert okkar eigin garð.