Dagblaðið Vísir - DV - 15.08.1990, Qupperneq 17

MIÐVlKUDAGtJR ló. ÁGÚST 1990,
y,
Missum ekki sjónar
af hugsjóninni
Gabriel
HÖGGDEYFAR
STERKIR, ORUGGIR
ÓDÝRIR!

Bæjarstjórn Blönduóss haföi
ákveðið að samhliða bæjarstjórn-
arkosningum færi fram atkvæða-
greiðsla um það hvort bæjarbúar
óskuðu eftir því að opnuð yrði
áfengisútsala í bænum. Þegar það
kom á daginn að Blönduósingum
hafði ekki tekist aö horfa upp fyrir
tæmar á sér og samþykkt með
miklum meirihluta að óska eftir
áfengisútsölu þá var mér öllum
lokið.
Hryggur og sár ákvað ég að skrifa
ekki meira, ég stæði víst einn með
mínar skoðanir, en þá barst mér
óvænt hvatning. Sú hvatning var
slegin á ljóðahörpu Rúnars Kristj-
ánssonar á Skagaströnd svo ég lifn-
aði allur við.
Vitinn í norðri
Við sem nú erum komin yfir
miðjan aldur og höfum verið áhorf-
endur og þátttakendur í viðburða-
ríkasta og glæsilegasta framfara-
tímabili í ellefu hundruð ára sögu
þessarar þjóðar eigum oft erfitt
með að skilja athafnir og hugsana-
gang þeirra sem tekið hafa við,
jafnt ráðamanna sem almennings.
Okkur var kennt að virða og elska
fóstuijörðina og móðurmáhð og
þetta, „heiðra skaltu foður þinn og
móður“.
Nú heyrum við talaö um þjóðern-
isrembing og átthagaíjötra. Skjót-
fenginn gróði er keppikefli nútíma-
mannsins. Félög og fjölmiðlar ýta
undir með því að hafa í boði stór
verðlaun í oft ómerkilegum
keppnisleikjum þar sem aðeins
heppni ræður úrshtum. Stóru
happdrættin ota fram svimandi
upphæðum sem gera fólk að millj-
ónamæringum á einu augnabliki.
Augnabhki sem framkallar ofsa-
gleði en verður síðan hjá mörgum
að sorgarsögu, en sem betur fer
ekki hjá öUum.
Ég held að megi segja um okkur
íslendinga eftir nýfengið sjálfstæði
að við séum eins og ungUngur á
gelgjuskeiði sem stendur uppi með
stóran vinning sem hann veit ekki
hvað hann á við að gera. Vonandi
berum við gæfu til að ávaxta það
pund sem foreldrar okkar, afar og
ömmur, langafar og langömmur
lögðu okkur í hendur. Við þurfum
að endurskoða allt verðmætamat
og gera okkur grein fyrir því að
mælistika peninga verður ekki lögð
á aUa hluti.
Hvað er velferð og hvað er vel-
ferðarríki? Er það opinber forsjá
allra hiuta þar sem ríkið tekur frá
okkur frumkvæðið til að fram-
kvæma og dregur til sín það sem
við öflum og deiUr síðan út á meðal
okkar, okkur síðan taUn trú um að
við eigum heimtingu á öllu og það
sé lágmarkskrafa að hafa þetta og
hitt. Hvað eru lífsgæði? Er það að
geta í óhindraðri og í miskunn-
lausri samkeppni náð yfirburðum
og þannig náð til okkar meiru en
aðrir hafa? AUt þetta höfum við
fyrir augunum og á öllu þessu er
klifað.
Við íslendingar höfum hlotið
stóran arf og við erum vel af guði
gerð sem manneskjur. Þess vegna
ættum við að geta metið hvað eru
víti tíl varnaðar og hvað er takandi
til fyrirmyndar. Kristur gaf okkur
tíu lífsreglur sem eru svo hnitmið-
aðar og markvissar aö ef eftir þeim
væri farið væri heimurinn hrein-
asta paradís. Á þeim reglum ættum
við að byggja okkar stjórnarskrá.
Strax í upphafi sjálfstæðisbarát-
tunnar gerðu íslendingar sér ljóst
að það þurfti sterk bein og mikið
atgervi fyrir Utla þjóð í stóru landi
til að halda uppi lýðveldi og sér-
stöku ríki en þaö atgervi töldu for-
ustumennirnir þjóðina hafa og það
hafði þjóðin í upphafi hvað sem nú
er orðið.
HÁBERG ”
SKEIFUNNI 5A, SIMI: 91 - 8 47 88
Úti á vegum
verða ffest slys
^ í lausamöl
beygjum ^ a
^viðræsi É
og brýr
^ við blindhæðir
YFIRLEITT VEGNA OF MIKILS HRAÐA!
„Ef við ætlum að vera einhvers virði í
þessum hrjáða heimi sem við lifuxn 1
þá er það fyrsta og stærsta verkefnið
að endurreisa hjónabandið og heimil-
in.“
Af hverju... ?
Við skuium spyrja okkur nokk
urra spurninga. Áf hverju öpum
við allt eftir útlendingum, hversu
lágkúrulegt sem það er? Af hverju
erum við að taka gömlu íslensku
númerin af bílunum okkar sem eru
eins og persónuskilríki og segja
okkur hvaðan hver er og hengja
erlend númer í staðinn?
Af hveiju standa íslenskir iðnað-
armenn við að flytja inn og selja
erlendar iðnaðarvörur í staðinn
fyrir að framleiða þær sjálfir og
skapa með því vinnu og spara
gjaldeyri? Af hveiju eru menn svo
áfjáðir í aö leggja niður íslenskan
landbúnað og þar með þjóðlegasta
þáttinn í menningu okkar og af
hveiju erum við að byggja höfuð-
borg fyrir 250 þúsund manna þjóð
sem htur út eins og milljónaborg?
Og þannig mætti lengi áfram
spyrja. En ein spuming enn. Af
hveiju byggjum við og ráðumst í
framkvæmdir af stærðargráðu sem
hæfir milljónaþjóðum?
Svarið er auðsætt. Það em svo
margir famir að horfa á okkur sem
hluta af tugmilljóna stórveldi og
sumir eru farnir að kveða upp úr
með að spumingin sé ekki hvort,
heldur hvenær við sækjum um
aðild að EB. Við þurfum að vakna
áður en það er um seinan. Við þurf-
um ekki að ánetjast neinni blokk,
hvorki í austri né vestri. Við þurf-
um ekki að sæta neinum afarkost-
um til að geta selt fiskinn okkar
því að heimurinn þarf á honum að
halda.
Hornsteinninn
Við þurfum að sníöa okkur stakk
eftir vexti og ekki ganga með svo
stóran hatt að hann falli niður fyr-
ir augu. Ég sagði í fyrri grein um
jafnréttishugsjónina að hún væri
fallegasta hugsjónin en sú sem
hefði borið lengst af leið og konum-
ar gætu unniö stórvirki ef þær
þekktu sinn vitjunartíma.
Það var ekki ætlun þeirra sem
hófu baráttuna fyrir aukinni
menntun kvenna og sama rétti fyr-
ir bæði kynin að húsmóður- og
uppeldisstörfm yrðu lítilsvirt og að
konurnar tileinkuðu sér alla lesti
karlmannsins. Þessi svokallaði
vinnumarkaður, sem dregið hefur
konur út af heimilunum, hann var
alls ekki í augsýn.
Formæður okkar hefðu ábyggi-
lega átt erfitt með að hugsa sér
börnin alin upp í verksmiðjum, þ.e.
uppeldisstofnunum eða þá uppeld-
norðri getur lýst enn skærar en
nokkru sinni fyrr, þar sem fóstur-
landsins Freyja er hinn trúi og
dyggi vitavörður.
Snorri Bjarnason
islaus með lykil um hálsinn. Ef við
ætlum að vera einhvers virði í
þessum hijáða heimi sem við lifum
í þá er það fyrsta og stærsta verk-
efnið að endurreisa hjónabandið
og heimilin, það er hornsteinninn
að góðu þjóðlífi og þar með góðu
mannlífi.
Það voru mæðurnar sem vísuðu
börnunum veginn og vöruðu við
hættunum sem biðu á lífsleiðinni.
Það voru kvennadeildir Slysa-
varnafélags íslands sem voru burð-
arásar í að byggja skipbrotsmanna-
skála og vita við klettóttar strendur
landsins. Tölur um þá sem forðað
hefur verið frá fjörtjóni og þau
mannslíf sem hefur verið bjargað
úr sjávarháska eru líklega háar.
Enn stendur eyjan okkar hvíta
sem klettur úr hafinu og vitinn í
Kjallarinn
Snorri Bjarnason
ökukennari á Blönduósi
Fjöldi bílasala, bíla-
umboða og einstakllnga
auglýsa fjölbreytt úrval
bíla af öllum gerðum og
í öllum verðflokkum með
góðum árangri í DV-BÍLAR
á laugardögum.
Athugið að auglýsingar í
DV-BÍLAR þurfa að berast
í síðasta lagi fyrir kl. 17.00
á fimmtudögum.
Smáauglýsingadeildin er
hins vegar opin alla daga
frá kl. 09.00 ti 122.00 nema
laugardaga frá kl. 09.001iI
14.00 og sunnudaga frá
kl.18.00til 22.00.
Smáauglýsing í
HELGARBLAÐ verður að
berast fyrir kl. 17.00
á föstudögum.
Auglýsingadeild