Dagblaðið Vísir - DV - 20.08.1990, Síða 15

MÁNUDAGUR 20. ÁGÚST 1990.
Skipaútgerð ríkisins
Nýja Breiðafjarðarferjan Baldur. - Er m.a. ætlað að flytja vöruflutninga-
bifreiðar frá Stykkishólmi til Brjánslækjar. Þannig er það landsvæði
einnig komið í vegasamband við höfuðborgarsvæðið.
Þrjú skipafélög flytja vörur, í
misríkum mæli, á hafnir kringum
landið.
Eitt þeirra er Skipaútgerð ríkis-
ins, sem rekin er með styrkjum af
almanna fé, en bæði stærri skipafé-
lögin, sem ekki eru ríkisrekin, þ.e.
Eimskipafélag íslands og Skipa-
deild Sambandsins reka strand-
flutninga í vaxandi mæli.
Eimskip hefur nýverið keypt
skip, sem ætlað er í reglubundnar
strandsiglingar, sem viðbót við það
sem fyrir var. Nú er nýafstaðin eða
í undirbúningi endurnýjun á flest-
um flóabátum sem eru í siglingum
milli hafna.
Landflutningar í fyrirrúmi
Nú er það samt staðreynd að þun-
gaflutningar milli staða hérlendis
eru að mestu magni með bifreiðum.
Stöðugt er veriö að styrkja vega-
kerfið, og snjómokstur á vetrum
orðinn þannig að fært er á nær alla
þéttbýlisstaði a.m.k. einu sinni í
viku, þegar verst lætur.
Öllum ætti að vera í fersku minni
hve illa ætlaði að ganga að dreypa
bjór á ísfirðinga í vetur sem leið í
byrjun bjórvertíðar, vegna þess að
fyrsti bjórfarmurinn sat veður-
tepptur á Hólmavík vegna ófærðar
á Steingrímsfjarðarheiði og allt til-
tækt lið Vegagerðar var ræst út í
kolvitlausu vetrarveðri til þess að
svala þorsta íbúanna.
Þótt mikið lægi við að koma
bjómum á áfangastað var það ekki
borið við að senda hann með Ríkis-
skipum, þótt þaðan væru vikulegar
ferðir til ísafjaröar.
KjáOariim
Benedikt Gunnarsson
framkvæmdastjóri
Megnið af landsbyggðinni fær all-
ar nauðþurftir sínar landleiðis frá
Reykjavík eða allt svæðið frá
mörkum Austur- og Vestur-Barða-
strandarsýslu og suður um að
mörkum Austur- og Vestur-Skafta-
fellssýslna, en sérstök fisktökuskip
sækja að hluta sjávarafurðir á
hafnir á Snæfellsnesi og til Þor-
lákshafnar.
-tímaskekkja
Einn verslunarstaður á strönd-
inni er ekki í vegasambandi yflr
veturinn, en er áfangastaður Ríkis-
skipa. Það er Norðurfjörður á
Ströndum. Meðan vegir eru færir
eru flutningar þangað og þaðan
landleiðina, en vegurinn er ekki
mddur eftir að snjóa festir. Flugá-
ætlun á Gjögur er tvisvar í viku
og umtalsverðir vöruflutningar
loftleiðis þangað.
Flóabátar geta brúað flest bil
í vor sem leið hóf nýtt 300 smá-
lesta flutningaskip áætlunarferðir
á Eyjafjarðarhafnir og til Gríms-
eyjar. Yfir veturinn er gengið út frá
vikulegum ferðum. Ekkert er lík-
legra en að þetta skip geti einnig
annað flutningum á Norðurfjörð
og þess vegna aðrar Húnaflóahafn-
ir, ef ástæða væri til, og á hafnir á
NA-ströndinni, þegar hagkvæmt
þætti. Umsvif Djúpbátsins hafa
dregist umtalsvert saman eftir að
Djúpvegur opnaðist og eru lítil
verkefni yfir vetrartímann. Skipið
fer á Suðureyri, Flateyri og Þing-
eyri þegar landleiðin er ófær á vetr-
um, ef Mjólkursamlag ísfirðinga
óskar þess en það gerist ekki „fyrr
en í síðustu lög“.
Nýja skipinu á Breiðafirði,
Baldri, er m.a. ætlað að flytja vöru-
flutningabifreiðar frá Stykkis-
hólmi til Brjánslækjar sem aka síð-
an á Suðurfirði með þungaflutning,
þannig að það landsvæði er þar
með einnig komið í heils árs vega-
samband við höfuðborgarsvæðið.
Að loka, selja og spara
Með skynsamlegri nýtingu á
svæðisbundnum flóabátum og með
skipulögðum flutningum frá stærri
höfnum samræmt við ferðir skipa
hinna félaganna hlýtur sú spurn-
ing að verða áleitin hvort ekki sé
ástæða til þess að leggja Ríkisskip
niður og selja skipin og aðstöðuna
vítt um hafnir landsins. Losa þar
með mikla bundna íjármuni og
hlífa þjóðinni við stórfelldum ár-
legum taprekstri.
Benedikt Gunnarsson
„Megnið af landsbyggðinni fær allar
nauðþurftir sínar landleiðis frá
Reykjavík.“
Á að banna notkun bifhjóla?
Lesandi góður. Það er kunnara
en frá þurfi að segja aö umferðin á
íslandi er sá þáttur þjóðlífsins sem
krefst árlega mestra mannfórna.
Umferðin tekur líka 'mikinn toll í
slysum, stórum og smáum, hjá
okkur íslendingum. Átakanlegt er
að horfa upp á það hversu stór hluti
af þessum alvarlegu umferðarslys-
um tengist notkun bifhjóla. Nú
nýverið gat að lesa í flölmiðlum að
þýsk hjón hefðu misst stjórn á bif-
hjóli sínu og ekið út af, ekki urðu
alvarleg slys í það skipti. Nokkru
áður gat að lesa í fjölmiðlum að
ungpr maður hefði slasast mikið á
bifhjóli við Kerlingarfjöll. Ekki er
langt um liðið síðan tveir ungir
menn létust í bifhjólaslysi í Ölfusi.
Einn lögreglumaður hefur látist á
íslandi við skyldustörf, það var fyr-
ir mörgum árum, hann var á bif-
hjóli og lenti í umferðarslysi. Og
þannig má áfram telja.
Bifhjólaslysin
Saga bifhjólsins á íslandi er af-
skaplega ljót, vegna hinnar gríðar-
legu slysatíðni á þeim. Þegar horft
er til þess hversu lítið bifhjól eru
notuð hér á landi og hinna mörgu
og alvarlegu slysa sem af þeim hafa
hlotist hlýtur að vakna sú spuming
hvemig við skuli bregðast. Verst
er þó að hugsa til þess að fórn-
arlömb bifhjólaslysanna em lang-
mest ungt fólk.
Flest bifhjólaslys eru hræðileg á
að horfa fyrir þá sem eru svo
óheppnir að þurfa að verða vitni
að slíku, miklu ljótari en bifreiða-
slys. Ástæðan er sú að við bifhjóla-
slys kastast bifhjólamenn iðulega
af hjólumun sínum ogfljúga langar
leiðir í loftinu áður en þeir koma
niður, ef þeir eru þá svo heppnir
að lenda ekki á einhverju í loftköst-
unum. Ökumenn bifhjóla og far-
þegar þeirra eru ekki bundnir við
hjólin og kastast af þeim, jafnvel
við smávægilega árekstra. Einu
öryggistækin, sem eitthvað kveður
KjaUaiinn
Brynjólfur Jónsson
hagfræðingur
Leiktæki fullorðinna
Bifhjólin em í flestum tilfellum
aðeins leiktæki fyrir fullorðna,
leiktæki til að leika sér á í um-
ferðinni. Bifhjól eru ákaflega
hættuleg leiktæki, sérstaklega
þeim sem ferðast á þeim. En í um-
ferðinni á fullorðið fólk bara ekki
að leika sér, það er megurinn máls-
ins. Vilji fullorðið fólk leika sér ein-
hvers staðar á bifhjólum á það að
gerast á vernduðu æfingasvæði,
fjarri annarri umferð, líkt og gert
er með kvartmílubifreiðar og tor-
færubifreiðar.
Bifhjól í nútímaþjóðfélagi þjóna
engum nytsamlegum tiigangi.
Meira að segja lögreglan gæti vel
komist af án þeirra, og löggáeslan
í landinu yrði ekkert lakari þótt
löreglan hætti að nota bifhjól.
„Einfaldasta, öruggasta og ódýrasta
leiðin til að fækka alvarlegum um-
ferðarslysum er að banna notkun bif-
hjóla í almennri umferð á íslandi.“
að, og hægt er að nota á bifhjólum,
em hjálmar. Það hefur sýnt sig að
það er bara ekki nóg. Að verða vitni
að ljótu bifhjólaslysi er lífsreynsla
fyrir hvern mann sem aldrei
gleymist.
Það er hálfhjákátlegt að skylda
notkun bílbelta í bifreiðum, en
leyfa notkun bifhjóla. Menn sem
lenda í slysi á bifhjólum eru alltaf
í verulega meiri slysahættu en
menn í bifreiðum, þó ekki séu not-
uð bílbelti.
Aðstæður til bifhjólaaksturs eru
sjálfsagt óvíða verri en hér á landi.
Veðrátta, myrkur, hálka á vetmm,
ástand vega, tillitsleysi bifreiða-
stjóra og glannaskapur margra bif-
hjólamanna em sennilega helstu
ástæöur hinna tíðu bifhjólaslysa.
Það hefur oft verið haft á orði að
saga þyrluflugs á íslandi sé með
endemum ljót, en þyrlur em samt
sem áður bráðnaynleg björgunar-
tæki sem hafa bjargað fjölda
manns, mun fleiri mannslífum en
notkun þeirra hefur kostað. Bif-
hjóhn hafa kostað okkur ófá
mannslífm, að ógleymdum öllum
þeim sem hafa örkumlast meira
eða minna viö notkun þeirra, og
af þeim er engin ávinningur,
hvorki fjárhagslegur né öðruvísi.
Hnefaleikar, byssur
og bifhjól
Við íslendingar sýndum þann
manndóm af okkur að banna
hnefaleika á íslandi. Það efast eng-
inn um það í dag að slíkt bann
Flest bifhjólaslys eru hræðileg á að horfa, og miklu Ijótari en bifreiða-
slys ..., segir m.a. í greininni.
hafi ekki verið af hinu góða. Við
íslendingar bönnuðum almenna
notkun og meðferð skotvopna fyrir
um þrjátíu árum. Það efast enginn
um það í dag að það bann sé af
hinu góða. Ef við íslendingar hefð-
um bannað notkun bifhjóla í um-
ferðinni af svipuðum ástæðum og
við bönnuðum hnefaleika og al-
menna meðferð skotvopna á sínum
tíma hefðu mun færri látist í um-
ferðinni á síðastliðnum árum og
alvarleg umferðarslys hefðu orðið
verulega færri en raun bar vitni.
Lesandi góður. Einfaldasta, ör-
uggasta og ódýrasta leiðin til að
fækka alvarlegum umferðarslys-
um er að banna notkun bifhjóla í
almennri umferð á íslandi. Það
ættum við að gera af þeirri einfoldu
ástæðu að sagan hefur sýnt okkur
að þau henta ekki til notkunar hér
á landi.
Brynjólfur Jónsson