Þjóðviljinn - 16.03.1963, Blaðsíða 5

Þjóðviljinn - 16.03.1963, Blaðsíða 5
Laugardagur 16. marz Deilan um stangarstökkið HÖÐVILIINN SÍÐA Cornelius Warmerdam. SPÁD OC SPJAfcLAÐ Tekst lR að ógna Fram? Á morgun fara fram tveir leikir í handknattleiksmótinu og mun verða fylgzt með báð- um af nokkrum áhuga. Fyrri leikurinn er á milli IR og, Fram. ÍR vann sér það til á- gætis að sigra FH á sunnu- daginn öllum að óvörum. Ekki er að efa að ÍR-ingum hefur vaxið ásmegin við þennan sig- ur, enda hala þeir verið í mikilli framför uppá síðkast- ið. Sigur IR yfir FH er að sjálfsögðu nokkur viðvör- un fyrir Fram og má gera ráð fyrir að Karl Ben geri sínar ráðstafanir til að hindra að þeir leiki sama leikinn gegn Fram. Hinh leikurinn er á milli KR og FH. Eftir frammistöðu KR við Víkinga um síðustu helgi að dæma ætti KR að geta orðið FH erfitt. en beir síðarnefndu eru greinilega ekki í eins góðri þjálfun og undanfarin ár. Tap FH fyrir Fram kann þó að herða þá svo upp að þeir ættu að taka bæði stigin. Dómarar verð;i: Valgeir Ársælsson og Magnús Pétursson. Kvennaflokkar á morgun Aðalleikirnir á morgun verða í meistaraflokki, en þá eigast við Ármann og Fram og Breiðablik og Víkingur. Ármann ætti að vinna sinn leik, en þó hafa Framstúlk- urnar komið nokkuð á óvart undanfarið. Einnig má gern ráð fyrir að Víkingur vinni Breiðahlik sem ekki hafa eins mikla leikreynslu eða aðstöðu til æfinga. Dómarar í leikjunum verða Pétur Bjarnason og Stefán Gúnnarsson. Á undan fara fram tveir leikir í þrið.ia fl karla: ÍR—Víkingur og Vakr- Þróttur. Er réttlátt <f< glerfíber-stengurnar: 7 Fyrir skömmu tókst finnska íþróttamannin- um Pentti Nikula að stökkva yíir 5 metra- línuna í stangarstökki fyrstur manna. Þetta af- rek hefur orðið tilefni ákafra deilna um notk- un glerfibrestanga sem eru lykillinn að hinum snöggu framförum í stangarstö^1^ undan- farið. Það er til skráð héimsmet í stangarstökki frá árinu 1866 — 3,05 metrar, sett af Englend- ingnum Wheeler. Síðan hefur metið verið bætt um rúma tvo metra á tæpum 100 árum. Árið 1912 tókst Bandaríkjamannin- um Wright fyrstum manna að stökkva yfir 4 metra (4,02 m.) og þetta varð fyrsta staðfesta heimsmetið. Stíflan brast Þróunin hélt áfram hægt og sígandi en stöðugt. Arið 1943 snaraðist Bandaríkjamaðurinn Cornilius Warmerdam yfir 4,79 m. á innanhússmóti. Hann not- aði bambusstöng. Þetta varð eitt af elztu heimsmetum friáls- íþróttasögunnar. Það liðu 16 ár þangað til því var hnekkt af Donald Bragg (USA) sem not- aði málmstöng. Warmerdam stökk 4,77 m. utanhúss 1942, og því meti var ekki hnékkt fyrr en 1957 af Bob Gutowski sem stökk 4,78 m. En þótt met Warmerdams hefði staðizt öll áhlaup í 16 ár, þá tók nú allt í einu að rigna metum í þessari grein. A síðasta ári stukku 12 menn 4,75 m. og hærra. þar af 8 Bandaríkjamenn. Fyrir fáeinum dögum kom fram enn einn nýr bandarískur stangarstökkvari, 19 ára að aldri. Það er Stern- berg sem stökk 4,97 m. á inn- anhússmóti. Loddarar eða ^tökkvarar Don Bragg segir að nýju af- reksmönnunum með glerfiber- stengurnar sé helzt hægt að líkja við „fjölleikamenn sem ^ : Myndin sýnir vel sveigjanleika glerfiberstangarinnar. Það er ekki furða þótt stökkvarar geti slöngvað sér hátt riieð slíku tæki. Það er Dave Tork sem hér „spennir bogann". Hann hefur stokkið næsthæst allra manna utanhúss — 4,93 m. og átti heimsmetið í tvo mánuði áður en Pentti Nikula skákaði hon- um um einn sentimetra. láta skjóta sér úr fallbyssu í sirkus". Ennfrerrmr segir hann: „Það eru engir sannir stang- arstökkvarar sem slöngva sér upp á þennan hátt". Mikils metinn sovézkur þjálfari. Gabri- el Korobokov, segir: „Glerfi- berstengurnar settu þessi nýju met — ekki mennirnir sem þær slöngvuðu yfir rána". Staðreyndin er sú, að allir stökkvarar, sem stokkið hafa hærra en met Braggs frá 1959 (4,81 m.), hafa eitt sameigin- legt: Þeir hafa notað stengur úr fibergleri, sem eykur sveifl- una verulega. Efniviður breytist Upphaflega notuðu stangar- stökkvarar einfaldar stengur úr eik og hikoriviði. Eftir fyrri heimstyriöldina var tekið að nota fjaðurmagnaðri stengur úr bambus. Síðan var tekið að nota stengur úr stáli og alu- minium, og voru Svíar frum- kvöðlar um það. Málmsteng- urnar höfðu það framyfir bambusstengurnar að engin hætta var á að þær brotnuðu. Þó glerfiberstengurnar komi ekki verulega fram á sjónar- sviðið fyrr en 1960, þá hafa þær verið í notkun í a.m.k. 10 ár. Sigurvegarinn í tugþraut á olympíuleikunum 1952, Bob Mathias (USA), og Roubains (Grikklandi), sem varð þriðji á olympíuleikjunum 1956, not- uðu t.d. báðir stengur úr fib- ergleri. Það var þó ekki fyrr en bandaríski sportvöruiðnað- urinn uppgötvaði slöngvunar- kraftinn í glerfiberstöngunum að verulegur skriður komst á málið. Á síðasta ári hafði tek- izt að þróa glerfiberstöngina verulega frá því sem var í upphafi. Haustið 1961 ákvað Alþjóða- frjálsíþróttasambandið (IAAF) að staðfesta ekki heimsmet Bandarík.iamannsins George Davies — 4,83 m. — en það var sett með glerfiberstöng. Seinna breytti IAAF um skoð- un og staðfesti met Davies og fleiri manna. sem sett voru með slíkri stöng. Eru brögð í tafli? Don Bragg, Gabriel Korobkob og hinir fjölmörgu sköðana- bræður þeirra telja hið ákafa metaregn í stangarstökki und- anfarið stafa af þeim eigin- leikum sem glerfiberstengur hafa framyfir allar aðrar steng- ur. Stökkvarinn þeytist upp á við eins og honum sé slöngvað, vegna fiaðurmagnsins í stöng- inni og hins óvenjulega sveigj- anleika hennar. Vegna þessa slöngvunarkrafts verður stökkið hærra en sem svarar stökk- krafti og armstyrk stökkvar- ans. Fyrirtækið „Mike Ryan & Sons" í Kaliforníu, sem fram- leiðir glerfiberstengurnar, hefur^ öfluga auglýsingarstarfsemi í frammi, og lofar sérhverjum stökkvara a.m.k. 20 sentimetra framförum ef hann aðeins noti stöng frá fyrirtækinu. Rétt er að geta þess að gler- fiberstöngin hefur einn ókost: Hana geta ekki notað aðrir en þeir sem tekst að beita geysilegum viðbragðsflýti til að notfæra sér slöngvunaráhrifin. Sumir stökkvarar hafa aldrei lag á'að nöta" stöng'úr þessu efni, t.d. Donald Bragg. Ekki lögbrot Þrátt fyrir allt þetta eru glerfiþerstengurnar ekki ólög- leg tæki í íþróttakeppni. 1 keppnireglum IAAF eru engin ákvæði sem takmarka það efni sem valið er í stökk- stengur. Eigi að síðúr hefur það oft komið fyrir að al- þjóðasambandið banni íþrótta- tæki vegna þess að þau veiti keppendum mimunandi að- stöðu. Arið 1954 bannaði IAAF notk- un á kastspjótum sem komu á markaðinn og höfðu hent- ugri þyngdarskiptingu og flugu lengra en gömlu spjótin. 1957 var bannaður sérstakur fjað- Pentti Nikula. urmagnaður sóli, sem sovézkir hástökkvarar notuðu. Sterkasta röksemd andstseð- inga glerfiberstangarinnar er sú, að benda á mismun árang- urs stökkvara með glerfiber- stöng og málmstöng. Heimsmet- hafinn Nikula stekkur 5,10 m. með glerfiberstöng en „að- eins" 4,52 m. með málmstöng. Tugþrautarmaðurinn Jang frá Formósu hafði stokkið hæst 4,44 m. þar til fyrir skömmu er hann tók að stökkva með glerfiberstöng. Þá stökk hann 4.96 m. TVEIR LEIKIR I KÖRFU- KNATTLEIKSMÖTINU Islandsmótinu í körfuknatt- leik var haldið áfram í fyrra- kvöld, og hófst þá seinni um- ferð i meistaraflokki karla. Leiknir voru tveir leikir. Fyrst kepptu KFR og Iþrótta- félag stúdenta. KFR vann — 48:38. Síðan kepptu Ármann og KR* og sigruðu Ármenningar með 61:57. Leikir þessarra liða í fyrri umferð fóru á sama hátt, en stigamunur var miklu meiri. Pappírsskortur og inflúenza hafa undan- farið skammtað íþrótta- síðunni naumara rúm en venjulega. Nú er nægur pappír kominn til landsins, og síðan mun koma í fullri stærð framvegis. I 14. G R E I N UND _uct algengasta fyrirþærið í úllu félagslífi eru fundahöld Sjálft hugtakið „félag" bindur það í sér. Félagið er samsafn manna sem hafa það markmið að vinna að einhverju mál- efni. Hver og einn hefur sín- ar skoðanir á málunum og honum ber að láta þær koma fram. Til þess að það megi gerast á eðlilegan hátt verða menn að lorna saman. halda fund. Við heyrum oft að fullmikið sé að því gert á landi voru. -g að í það fari of mikill tími. Þeir sem skynja félags- mAlastarfið til hlítar munu immála um það að fundir séu eitt það nauðsynlegasta sem að félagsmálum lýtur. Hitt er rétt að í þá fer aft of mikill timi. Kemur þar að- allega tvennt til. 1 fyrsta lagi eru fundirnir ekki nógu vel undirþúnir, málin illa lögð fyrir, og ekki nógu vel undir- þúin þegar þau koma fram. I öðru lagi koma fundarmenn oft sjálfir illa búnir undir að ræða þau mál sem fyrir liggja. Óstundvísi er löstur Við þetta má svo bæta einu enn sem er mikill ljóður á fundahaldi á landi hér og þaö er óstundvísin. Það mun hrein undantekning að fundur sp settur á réttum tíma, eða auglýstum tíma. Þarna 81 farið illa með tíma þeirr.i sem ven.ia sig á stundvís' hljóta að verða leiðir á slíkum vinnubrögðum. Hér er um hreinan trassaskap að ræða, sem á ekkert skylt við tímaleysi, nema þá í ör- fáum tilfellum. Þegar við ræðum félagasam- tök íþróttamanna er félagið sá kjarni sem skapar hið iðandi líf, sá aðilinn sem nær per- sónulega til einstaklinganna. Það sem þar gerist er afger- andi fyrir þróun og þroska íþróttahreyfingarinnar. Félögin eru þær súlur sem heildarsamtökin hvíla svo á. Því gildari og hærri sem þær undirstöður eru þeim mun hærra ber íþróttahreyfinguna. Það verður því að líta á fundi hinna dreifðu félaga, og þá fyrst og fremst stjórnar- fundi þeirra, sem fruminn- leggið í bygginguna sem vi* köllum: íþróttamál. Fundir reglulega Það er því þýðingarmikif! ^ð félögin haldi fundi reglu- lega, helst ákveðna vikudagH Hver maður í stjórninni þart að btia sig undir hvern fund, hugsa um þau mál sem þurfa að koma fyrir, þau mál sem að kalla, og að sjálfsögðu er gott að hann hafi þannig alla þræði í sínum höndum. En þetur sjá augu en auga, og því á hver stjórnarmaður að vera á verði og koma þá f ram með sín mál gleymi formað- urinn einhverju. A stjórnarfundum þarf að ræða málin skipulega og ekki að þjóta úr einu i annað. án þess að málin fái afgreiðslu Þetta síðarnefnda mun þó of algengt og spillir það fyrir gangi mála. Umræðurnar fá þá festu sem þarf og gerir þær líklegri til góðs árang- urs.' Hyggilegt er að fara yfir nokkrar fyrri fundargerðir. os athuga hvort nokkuð hefar fallið niður af málum. Sé um félög að ræða sem er skip' í deildir þarf stiórnin að taks fyrir og ræða það sem bar e' að gerast. og fylg.iast mei* starfseminni þar. Hér hefur aðeins verið minnst á stiórnarfundi í félö2- unum, sem á vissan hátt eru grundvallandi fyrir íþrótta- starfið í landinu. En það eru fleiri fundir sem vert er að nefna, og allir hafa þeir það sameiginlegt að þá verður að undirbúa með kostgæfni, því það er nauðsynlegt að sérhver fundur verði skemmtilegur og þannig að þeir sem hann sækja vilji koma aftur. Fundir keppenda I félögunum eru fleiri fund- ir sem koma til en stjórnar- fundir. Á nefndarfundi hefur verið drepið, en svo koma fundir hinna starfandi og stríðandi hópa, hvort sem það eru íþróttafólk í einstaklings- greinum eða flokkaíþróttum. Þeir þurfa að koma saman í þrengri hóp, eða þeir sem stunda stöðugt æfingar og ræða sín mál, laga það seir aflaga fer, hvet.ia hvern ann an til dáða. Þá er nauðsv 'egt fyrir keppnishópana. "' þá aðeins sem valdir hafa verið til þess að taka þátt i keppni að koma saman og ræða það sem fyrir dyrum stendur, með þiálfara sínum. Það þjappar mönnum saman um málefnið, þeir gera þar sameiginlega sínar áætlanir og reyna að sameinast um verk- efnið fyrst kringum borð bétt saman í einingu andans. Tak- ist það ekki þar, er yarla von á að það gangi betur í hita =iks eða keppni. Þetta ætt'. því að vera fastur liður i starfi keppnishópanna. liður sem tekinn er mjög alvarlega, og þar sem enginn má skerast úr leik. Síðan koma svo hinir al- mennu skemmtifundir sem. ef þeir eru vel undirbúnir. geta verið mikil lyftistöng fyrir fé- lagslífið, þar sem hressiles gleði ræður ríkjum. og losað um bönd baráttu og keppnis- .,„„„,, st;ga_ sigra eða tan- Frímann rA Félagsmdl

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.