Þjóðviljinn - 01.10.1969, Síða 10

I
JQ SlÐA — ÞJÓÐVXIrJTNN — Maðwitoiidagur 1. cfcfioheaf 1M9.
urn
SKÁLDSAGA
EFTIR
MARY
DUTTON
James var með kreppta hnefa
og glottid á andilitinu á Soggum
dofnaiði otg hann þagði. Stundar-
korn. Svo leit hann af Jaimies og
£ór að tauta eitthvað við krakk-
ana í fcring.
— Uss, haldið þið að mér
standi ekki alveg á sama um
Leo? Hann ræður ekkert yfir
mér. Hann er ekki neitt neitt.
Situr þarna batovið stýrið eins
og kóngur og hann er ekki neitt.
Spyrjdð bara hvern sem er. Pabbi
hans var tugthúslimur, dó í tugt-
húsi fyrir að steia. Og svo ekur
hann pósitvaigninum og ég þori
að veðja að hann stelur öllum
brófuim sem peningar eru í. Hann
á etokert með að —
James tók hendinni fyrir
munninn á Soggum og Soggum
beit í hana. Það blaeddi.
James ýtti á andlitið áSoggum
Hann losaði höndina og þurrkaöi
hana á eina hredna blettinum seim
eftir var á fonuga vasaklútnum.
— Bíddu eftir mér í kvöld, sagði
hann við Sogigum. — Þegar við
komum úr skólabiinum, skaltu
bara bíða. Kvikindið þitt.
Soggium hafði ekki rétt fyrir
sér í þvi að Leo væri etoki neitt.
Leo var dálítið. Hainn var vinur
minn. Þegar ég hugsaði um þetta
var ég fegin því, að svo var, því
að áður en við ruddiumst öli út
úr bínum á skólalóðinni, hafði ég
á tilfinninguni að ég hefði fulla
þörf fyrir vini.
— Hún heitir miss Keeter,
sagði mamma um tovöldið eftir
matinn og hún var hiæjandi. — !
hamingju bænum, Thorpe, lærð-
irðu etoki einu sininii nafnið á
kennaranum þínum.
Fyrsti skóladagurinn va-r á
enda. Og ég var að uppgötva að
ég haföi ekki einu sinni lært það
Sfcm ég hafði þó verið viss um
að ég kynni. En mamma hló
ekki oft nú orðið, svo að ég
skammaðist min í rauninni etok-
ert fyrir það. Ég var fegin þvf,
að ég skyldi vera svo mikill
kjáni að ég hafði eklki áttað mig
á nafninu á kennslukonunnd og
HÁRGREIÐSLAN
Hárgfreiðslustofa
Kópavogs
Hrauntungu 31 Sími 42240.
Hárgreiðsia Snjrrtingar.
Snyrtivörur.
Fegrunarsérfræðingur é
staðnum.
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Steínu og Dódó
Laugav 18. 111. hæð (lyíta)
Sími 24-6-16.
Perma
Hárgreiðslu- og snyrtistoía
Garðsenda 21 SÍMl 33-9-68
mamma skyldi fara að hlæja.
Við fárum inin í setustafuna,
Patofoi var þar ekiki en J'ames sat
i sófainum og var að lesa.
Mamima settist íruiggustölinnmeð
greið-u í hendinni og ég settist
a gó'lfið hjá henni.
— Hvernig var skólinn?
Mamma teygði sig eftir vatns-
glasinu í borðinu hjá stóilnum og
vatnskembdi á mér hárið. Hún
var afbur farin að vefja það upp
á sokka.
— Jú. Ég reyndi að finna
réttu orðin. — Yfirleitt þurftum
við að horfa og hlusta og gera
það sem okkur var saigt. Það var
24
eins og maður væri á fundi og
horfði á fólkið fara inn og út úr
herbergi og væri að reyna að
heyra ingangsorðið, svo að mað-
ur gæti rápað mieð því inn og
út og —
— Æ, æ. Mamma hJó aftur.
— Jæja, hvað sem því líður, þá
heitir kennsiukonan þín etoki
Moskítóa. Hún heitir Miss Keeter
og sem ég er lifandi, þá hlýtur
hún að vera rnjög gömui. Hún
kenndi mér þegar ég var líitiU,
Strekkir þetta? Hún batt sotok-
inn og var að athuiga hvort hann
væri o£ fast bundinn.
— Tja, já, eiginlega. Ég sneri
til ’ höfðinu og kinkaði kolli.
— Það strekkir þegar óg hreyíi
á mór höfuðið. En það er mik-
ið á sig leggjandi fyrir stóitið.
Litla haflmieyjain í ednni af bók-
unum mínum bafði saigt þetta
þegar hún missti sporðinn og fékk
a sig fætur, og stundum átti það
vel við.
Mamma Hó aftur.
— Þú átt etoki að hlæja þegar
hún segir þessa vitleysu. Jaimes
leit upp úr bókinni sdnni. — En
það er vísit um seinam að bæta
úr því. Það hefur o£ mikið ver-
iö lesið fyrir hana og pabbi hefði
aldrei átt að kenna henni að
lesa.
— Þau lásu líka fyrir þig, I
sagði ég, en ég vissi að James
hafði rétt fyrir sér. Ég sagði og
gerði margt kjánalegt ög vitlaust,
og ég var áreiðanlega eini krakk-
inn í fyrsta bekk sem var svo
vitdaus að halda að kennslukonan
héti Mosikítóa. Og þess vegna var
það sam James varð að bera
framtennumar mínar tvær í
kassa í vaáa sínum. Ég hefði á-
reiðanlega týnt þeim og fengið í
mig hundstennur í staðinn.
— Jæja. James tók bækumar
sínar saman og setti þæ£ á borð-
ið. — Það er ekki víst að þú
sért ein um það. Þetta lætur dá-
lítið svipað í eyrum og Mosikitóa
þegar það er sagt hraitt.
— Og hún líturþannig út, saigði
ég. — Eins og mioskítóa. Ég leit
a mömmu. — Hún er ekiki mjúk
og failleg eins og þú, mamma.
Hún er etokert nema handleggir og
íötleggir og hárbrúskur oifaná
höfðiinu. Ég sat þarna og viar að
hugsa um reiðisvipinn á Moskí-
tóu og hvernig hþn hefði þotið
suðandi um stoólastofuna og amgr-
að fóilk.
James settdst á gólfið hjá mér
og ga£ spil í gömlu jómfrú.
— Hvað erum við?
— Hvað segirðu? Ég leit á spdl-
in, sem ég hafði tekdð upp, og
síðain á James.
— E£ hún er mostoítóa, hvað
erum við?
Ég sortéraði spilin sem ég hafði
á hendi og mamma sagði: Sittu
kyrr; og ég sat kyrr og horfði á
spilin og hugsaði.
— Hvað er mamma? James
dró spil.
— Það er auðvelt, sagði ég.
— Mamima er íiðrildi. I gier-
kruktou. Hún er mjúk og falleg
og góð og hún fer ekiki frá kröfck-
unum sdnum og heimilinu tdl að
flögra og flækjast um allan
heiminn. Hún er kyrr í gier-
krutokunni sinni og henni er al-
veg sama, vegna þess að h.ún er
úr gleri og h-ún sór í gegnum það
og veit ekiki einu sinni af því.
Af glerinu, á ég við.
— í krukfcu? Hún mamma?
James sýndist undrandi en ég
sagðd honum ekfci meira um
mömmu vegna þess að það var
ekfci meira að segja. <
— En ég? Jaimes rétti mér
gömiu jómfrúna og sat og glotti
þegar ég sá hvaða spii það var.
Bvað er ég?
— Og, þú ert boiabítur, sagði
ég. — Einbeittur og óttalaus. Þú
slæst ailtaf fyrir því sem þú
heldur að sé rétt, en þú slæst
ekki við litiu hundana- Þú ann-
ast þá.
— Og þú ert sjálfsagt einn aí
litlu hundunum?
— Ég? Ég hallaði mér upp að
fótunum á mömimu. Hún var bú-
in að vinda upp á mér hárið, en
hún sat kyrr og var að hlusta á
okkur.
— Ætli ég sé ekki Jarðhneta,
sagðí ég. — Hleyp í vðt-
Ijaiusa étö, mieð prikið.
Jarðhneita var hvodpurinn sem
Neeivy frænka hafðd gefið oikik-
ttr þegjar við áfbum heima i
Strawne. Það var etoki moíkikur
leið að kenna þedm hvolpi að
leitoa listir. Hann varð aiijtaf svo
asstur, vegna þess að honum var
veitit atlhygli. Ef kastað var priki,
sem hann átti að ná í, þá tók
hann prikið upp og hljóp í vit-
lausa átt. Eða þá að hann. hijóp
í eintámia hringi. E£ kaiiað var
í hann að komia og fá bein, þá
sfióö hann kyrr og gapti, rétt edns
og hamn vissd eklki hvort hann
var hundurinn sem verið var að
kaiia á. Mamma reyndi að kenna
honuim að ledka Mstir, en hún
gafst alltaf upp og fór aftur inn
í húsdð og stoildi hann eftir stand-
andd í húsagjarðinum og gapandi.
Einn déginn fór hann að hlauipa i
hringi og gat ekki hætt. Hann
hljóp og hljóp og svo vait hann
útaf á jörðina og titraði allur
og skalf. Mamma sagðd að hann
væri með hilaupakasit og gaf hon-
um terpentínu, en hann hélt á-
fraim. að Maupa og datt og titr-
aði. Sikömmu seinna fór pabbi
með Jarðhnetu og byssuna sína
og fór á veiðar og þegar hann
kom heim, var Jarðhneta ekiri
með honum. Jarðhneta kom
aldrei aftur heim.
— Hvað er pabbi?
James togaði í einn sokkinn á
höfðinu á mér og ég hætti að
hugsa um Jarðhnetu og fór að
hugsa um pabba.
Hvað var pabbi?
Hann var PABBI. Það var
ekiki hægt að lýsa honurn með
orðum. Hann var stærsti, bozti,
vitrasti og dásaimlegasti maður-
inn í heimi og hann vissi allt og
gat allt. Hann kom næstur Guði
og Roosevelt forseta. Enginn
gæti sett paibba í suituikrufcku,
vegna þess að pabbi myndi brjóta
íjárans krufckuna og komasf út
og —
Og hann hafði komið inn í
stofuna meðan við voruim aðtala.
Hann stóð þama og brosti til
okkar, tilbúinn að fara á frímúr-
aráfund.
— Er þetta heimili eða hunda-
byrgi? spurði hann. Hann laut
niður og ták spilin man og stokk-
aðd þau upp á nýtt svo að James
gæti ekki séð hvar Gaimila Jám-
frúin va.r og rétti mér þau aftur.
— Ég skail segja ykkur, að einn
góðan veðurdag lærir Jarðhneta
litla í hvaða átt hún á að hlaupa.
HUSMÆÐUR!
Hvað er betra í dýrtíðinni en lágt vöru-
verð? Matvörumarkaðurinn opinn til kl.
10 á kvöldin. — Gjörið svo vel að líta inn.
Munið hið lága vöruverð.
Vöruskemman
Grettisgötu 2.
Buxur - Skyrtur - Peysur -
JT
Ulpur- o.mJI.
Ó.L. Laugavegi 71 — Sími 20141
SÓLÓ-eldavélar
Framleiöi SÓLÓ-eldavélar af mörgum stœrðum og
gerðum. — Einlcum hagkvæmar fyrir sveitabæi,
sumarbústaði og báta.
Varahlutaþjónusía.
Viljum sérstaklega benda á nýja gerð einhólfa
eldavéla fyrir smærri báta og litla sumarbústaði.
ELDAVÉLAVERKSTÆÐI
JÓHANNS FR.
KRISTJÁNSSONAR h.f.
Kleppsvegi 62 — Sími 33069.
HÚSAÞJÓNUSTAN s.f.
MÁLNINGARVINNA
' ÚTI — INNI '
Hreingerningar, lagfærum ýmis-
legt s.s. gólfdúka, flísalögn. mós-
aik, brotnar rúður og fleira.
Þéttum steinsteypt þök. —
Bindandi tilboð, ef óskað er.
SÍMAR: 40258 og 83327
SCNDILL
Olíufélagið h.f. óskar að ráða sendil, pilt
eða stúlku, hálfan eða allan daginn.
Upplýsingar í síma '24380.
OLÍUFÉLAGIÐ H.F.
KÓPA VOGUR
Blaðbera vantar í Austurbæ.
ÞJÓÐVILJINN, sími 40-319.
CHERRV BLOSSOM-skóábnrður:
Glansar betnr, endist betnr
4