Þjóðviljinn - 17.08.1975, Síða 9

Sunnudagur 17. ágúst 1975 ÞJÓÐVILJINN — SIÐA 9

GuAmundur viA rennibekkinn, sem hann fékk meA aAstoA góðra
kunningja, þegar bankaveldiA brást.
með hag allra fyrir augum, og
það er sjálfsagt að gera að bestu
manna ráði, og menn geta haft
lýðræði i sambandi við það,
allskonar vestrænt borgaralegt
lýðræði, til þess að stuða ekki
meirihlutann.
Fullmikið
flutt inn
Og ef við tækjum innflutnings-
málin til meðferðar. Nú er allt
flutt inn og fullmikið virðist mér.
Engin þorir að minnast á tak-
markanir á innflutningi, af ótta
við að vera kallaður haftasinni.
Ég held að ég hafi fyrir satt að
Bandarikin til að mynda verndi
sinn iðnað með innflutningshöft-
um, til að ekki sé fluttur þangað
inn allur andskotin'n, sem hægt er
að búa til i landinu sjálfu. Og fyrst
hér er nóg rafmagn, eru verkefn-
in ótæmandi fyrir islenska aðila
og islenskar hendur. Islenski
iðnaðurinn er löngu búinn að sýna
og sanna að hann getur staðið
fyrir sinu, ef hann er ekki kæfður
með innflutningi. Það er til dæmis
blikksmiðjan Glófaxi, ágætt
fyrirtæki sem ég vinn fyrir. Þeir
einbeita sér að þvi að smiða eld-
varnarhurðir, og þeirra vörur
þykja bæði að ég held, betri en
sænskar vörur af þessari tegund
og ódýrari. Nú eru þeir að byggja
stórhýsi, þora sennilega ekki að
biða eftir næstu gengislækkun, en
hún kemur sennilega bráðlega.
Eitt það
hörmulegasta...
Þótt Guðmundur væri sjálf-
stæður atvinnurekandi, lá hann
ekki á liði sinu i verkalýðsmálum,
til dæmis þegar standa þurfti
verkfallsvörð, og hann á lika
margar minningar úr kröfugöng-
um fyrsta mai, meðal annars frá
þvi fyrir strið. Þá þurfti að gæta
þess að kröfugöngunum lysti
ekki saman, en þær voru
gjarnan þrjár, ein á vegum
Kommúnistaflokksins og siðar
Sósialistaflokksins, önnur frá
krötum og i þriðja lagi nasistar.
— Ég hallast nú helst að þvi með
islensku nasistana, segir
Guðmundur — að það hafi verið
rétt sem Jón Þorláksson að mig
minnir sagði um það, að þetta
væru „ungir menn með tiltölu-
lega hreinar -hugsanir.” Þetta
voru unglingar sem aldir voru
upp á ihaldsheimilum. Ég hef
aldrei viljað fordæma menn fyrir
það, sem þeir hafa einhvern tima
verið, það á að lita á það sem þeir
eru nú. Það á að lita á það, sem
gert er i dag. Til dæmis undir-
skriftasöfnun svokallaðs Varins
lands. Það er eitt það hörmuleg-
asta, sem skeð hefur i sögu þess-
arar þjóðar. Mér sviður það mál
það sárt, að ég vil bókstaflega
sagt ekki vita, hverjir hafi skrifað
undir það plagg. Eins og maður
hefur nú haldið upp á Þorstein
Erlingsson, að það skuli þá vera
dóttursonur hans, sem stendur
fyrir þessu. En það þarf að halda
þessu máli vakandi. Það þarf
ekki endilega að gera það með
stóryrðum. Það ætti að vera nóg
að benda öllu skynibornu fólki á,
að herinn er ekki hér til að vernda
okkur. Þetta er eðlilegt framferði
af hálfu stórveldis, sem tryggja
vill hagsmuni sina með þvi að
koma herstöðvum fyrir sem
viðast. Og auðvitað er það hag
kvæmast fyrir stórveldið að gera
okkur gott, gera okkur að feitum
þjónum. Þetta sér allt skyniborið
fólk, ef það hugsar málin rólega.
Það er svo margt
skemmtilegt
á döfinni
Talið berst nú að öðrum áhuga-
málum Guðmundar, sem eru
mörg. — Ég hef haft áhuga á
iþróttum frá barnæsku, segir
hann. — Ég gekk i Ármann og
stundaði leikfimi undir ágætri og
elskulegri stjórn Jóns Þorsteins-
sonar til 1965.- Ég var með i
sýningum á þjóðhátiðunum 1930
og 1944, og i skiðadeild Ármanns
er ég að nafninu til ennþá, þó
starfið sé ekkert núorðið.
Guðmundur er lika þekktur
ferðagarpur og mikið fyrir bila,
varð meðal annars fyrstur manna
tilaðfara Svinaskarð á bil. Þá er
hann mikill áhugamaður um ljóð
og kveðskap og i fjörugum sam-
ræðum er hann fljótur að bregða
fyrirsig tilvitnunum úr ljóðum og
lausavisum.
Vonandi á Guðmundur
Finnbogason eftir að hamra gló-
andi járn i aflinum sinum um
mörg ókomin ár enn. Allavega er
enn ekki að sjá að aldurinn hafi
unnið verulegan svig á andlegu og
likamlegu fjöri hns, hjá honum
haldast i hendur kvikar
hreyfingar ungs manns og snögg
og hnittin tilsvör — Ég mundi
taka undir það, segir hann, sem
Karl Kristjánsson sagði i eftir-
mælum eftir kunnan samvinnu-
mann. Þegar hann lá banaleguna.
komst hann svo að orði, að hann
væri svo sem tilbúinn að fara
hvenær sem væri, en bætti þvi við
að „mikið asskoti væri nú gaman
að lifa svolitið lengur, það er svo
margt skemmtilegt að döfinni.
sem gaman væri að vita hvernig
fer.” Og ég get alveg tekið undir
þetta. -dþ.
; if
nHM
V6’. • ; liiiir •• z* C */ -
„Stálið var málmurinn mikli, sem meistarinn valdi sér.” GuAmundur
við aflinn i smiðjunni.
ihaldinu nafn gamla Sjálfstæðis-
flokksins. Nafnið eitt dugar þeim
mikið, það eru svo margir sem
hugsa litið út i þetta. Sjálfstæði —
hver vill ekki vera sjálfstæður.
Gefum landinu fallegt nafn, sagði
Eirikur rauði, þegar hann fann
Grænland. Björgvin
Þorsteinsson, sem siðar flutti
austur á Selfoss, var herbergis-
félagi minn á Alafossi áður en ég
gifti mig og mjög góöur kunningi
til hins siðasta. Hann var mjög
róttækur og af honum lærði ég
mikið um sósialisma. Já, ég hef
verið pólitiskur alla ævi og er enn.
Ég var i Sósialistaflokknum og
sótti fundi nokkuð vel hjá
Sósialistafélaginu, en eftir að
þetta fór út i hannibalismann hef
ég oltið út úr þessu, hangi svona
með eins og margir fleiri
— Finnst þér hreyfing
sósialista vera farin að útvatnast
úr hófi?
— Það mætti margt segja ef við
færum út i það. Ég er til dæmis
ekki frá þvi að mönnum væri holt
að stokka upp og fletta upp i
stefnuskrá Alþýðuflokksins
gamla. Hvenær heyrist til dæmis
nú talað um allt landið sem
þjóðareign? Það er jú ymprað á
þvi, aðallega um háhitasvæðin,
en auðvitað er allt Island okkar
sameiginleg eign. Ég á allt
Island, alveg eins og þú og hver
annar. Landið á svo að hagnýta,
Fjölbýlishús
Stofnanir
Sveitarfélög
Verktakar
húsiö
Þetta er orðsending tii þeirra, sem
eruað leita aðteppum í hundruðum
eða þúsundum fermetra.
Komið eða hringið — við bjóðum
fjölmargar gerðir, ýmist af lager
eða með stuttum fyrirvara.
Úrvalsteppi með mikið slitþol frá
Sommer, Kosset, Marengo,
Manville og Weston.
Og greiðsluskilmálarnir — þeir eru
við allra hæfi.
Við sjáum um máltöku og ásetn-
ingu.
Teppadeild • Hringbraut 121 • Simi 10-603