Þjóðviljinn - 29.01.1983, Side 22

22 SÍÐA - ÞJÓÐVILJINN |Helgin 29. - 30. janúar 1983
LYFSÖLULEYFI
er forseti íslands veitir.
Lyfsöluleyfi Breiðholtshverfis III í Reykja-
vík er auglýst laust til umsóknar.
Lyfsöluleyfiö veitist frá 1. apríl 1983.
Lyfsöluleyfi Fáskrúðsfjarðarumdæmis er
auglýst laust til umsóknar. Lyfsöluleyfinu
fylgir kvöö um rekstur lyfjaútibús á Stöövar-
firði.
Starfsemi væntanlegrar lyfjabúöar skal hafin
eigi síðar en 1. september n.k.
Lyfsöluleyfi Seltjarnarnessumdæmis er
auglýst laust til umsóknar.
Rekstur væntanlegrar lyfjabúðar skal hefja
eigi síöar en 1. mars 1984.
Umsóknir um ofangreind lyfsöluleyfi sendist
heilbrigöis- og tryggingamálaráöuneytinu
fyrir 1. mars 1983.
Heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneytið
27. janúar 1983.
Rafmagnsveitur
ríkisins
Rafmagnsverkfræðingur/-tæknifræðingur.
Rafmagnsveitur ríkisins, óska eftir aö ráöa
rafmagnsverkfræöing eöa -tæknifræöing til
starfa viö rekstur, viðhald og tengingar á
rafeinda- og tölvubúnaði.
Umsókn með upplýsingum um menntun og
fyrri störf sendist til starfsmannastjóra,
Laugavegi 118, Reykjavík.
Áttræður
Skúli Guðjónsson
Skúli Guðjónsson rithöfundur
og fyrrverandi bóndi á Ljótunnar-
stöðum er áttræður í dag.
Þótt ærin ástæða sé til af því til-
efni ætla ég ekki að vera alltof
langorður, en vil þó nota tækifærið
til að þakka honum umburðar-
lyndið og góðvildina, sem hann og
hans nánustu sýndu mér á þeim
árum, þegar ég var lítið annað en
truflun í lífi fullorðna fólksins, og
vináttuna eftir að ég óx úr grasi og
komst til vits og ára.
Við sáumst fyrst að morgni dags
snemma í júlímánuði 1928. Foreldr-
ar mínir voru þá að flytja búferl-
um vestan úr Dölum að Prests-
bakka í Hrútafirði, sem er næsti
bær fyrir utan Ljótunnarstaði. Við
höfðum gist í Bæ, sem er næsti bær
fyrir innan Ljótunnarstaði og kom
Skúli þangað til móts við okkur til
að fylgja okkur síðasta spölinn til
nýrra heimkynna. Slík var hugul-
semi hans þá og þannig hefur hún
verið æ síðan.
Á árunum sem í hönd fóru kom
ég æði oft að Ljótunnarstöðum og
oftsinnis var erindið lítið annað en
að hitta fólkið og ef ti! vill að nota
tækifærið meðan beðið var eftir
kaffi, að stelast til að líta á bóksafn
Skúla, því þar var ýmislegt að sjá
sem ekki var að finna annars stað-
ar, t.d. bækur Halldórs Laxness,
sem þóttu þá vart við hæfi barna.
Og aldrei var amast við þessum á-
troðningi, þótt oft væri ástæða til.
Mér kemur í hug erindi úr ljóði
eftir Örn Arnar skáld, sem hljóðar
svo:
Og lág var súð og gengið gólf
og gluggakytran smá,
en gott til hvíldar gesti varð
þcim góðu vinum hjá.
igfV*""
Roma
Nýkomin hollensk
ledursófasett
Hagstœtt verd
Gódir
greidsluskilmálar
Jón Loftsson hf.
/A A A. A A A
Bilbao
. Cj L I: ZZ. ZJ i. 1 lJ 1J j
LiL:z;~iJuuua4j;
J3Gn23EDGI3Eu
HRINGáRAUT 121 - SÍM110600
Ljótunnarstööum
Þótt salarkynni séu stór
og sængurklæði dýr,
það gerir engum gesti rótt.
Hitt gildir - hver þar býr.
Ég get ekki stillt mig um að segja
hér frá atviki, sem gerðist, ef ég
man rétt, snemmsumars 1934. Ég
var 14 ára og átti að fá að fara í
róður með þeim Ljótunnarstaða-
feðgum Guðjóni, Hirti og Skúla.
Ég vaknaði við það síðla nætur að
hönd var lögð á öxl mér. Þegar ég
hafði nuddað stírurnar úr augunum
sá ég að Guðjón sat á rúmstokkn-um
hjá mér. Hann bað mig að
hafa hraðan á því ætlunin væri að
fara um Eyjasundið á flóðinu en
það væri farið að falla út. Ég snar-
aðist í fötin, fékk mér bita í eldhús-
inu á leiðinni út og tók með nesti
sem móðir mín hafði útbúið handa
mér og síðan hröðuðum við okkur
niður að bátnum. Þar voru þeir
fyrir Skúli og Hjörtur og nú var
tekið til áranna. Róðurinn gekk vel
og innan stundar vorum við komnir
ámiðin. Veðurvar mjöggott, slétt-
ur sjór en töluverð undiralda. Þeg-
ar báturinn seig niður af öldunni
fannst mér innýflin í mér leita upp
og mér leið hreint ekki vel. Við
fiskuðum allvel, þó ég sýnu minnst,
en nokkurn tíma tók að hlaða bát-
inn. Við lentum í vörinni á Ljót-
unnarstöðum og þar var aflanum
skipt. Ég fékk fullan hlut, sem ég
átti þó alls ekki skilið, en annað
kom ekki til g»ina af hálfu þeirra
Ljótunnarstaðafeðga. Þannig voru
þeir og við því var ekkert að gera.
Ég fluttist til Reykjavíkur 1940
og eftir það urðu samfundir okkar
Skúla strjálli. Þó höfum við hitzt
nær álega, stundum óftar, einkum
síðustu árin. Hann er nú að hefja
níunda áratuginn, óbugaður þrátt
fyrir alla þá erfiðleika sem hann
hefur átt við að etja um dagana. Og
þegar ég talaði við hann í síma ekki
alls fyrir löngu hljómaði rödd hans
jafn unglega í eyrum mér og ég
man hana forðum daga, eða fyrir
50 árum. Og það eru engin elii-
mörk á því sem hann lætur tra ser
fara í rituðu máli, eins og svo oft
áður finnst mér að hann eigi öðrum
mönnum auðveldara með að
greina á milli þess sem skiptir máli
og hins, sem minna er um vert.
Og um leið og ég sendi Skúla
kveðju mína og heillaóskir í tilefni
dagsins óska ég þess að hann megi
lifa þannig og skrifa alla sína ævi.
Torfi Jónsson
Kæri vinur og frændi, þökk fyrir
síðast og allt gamalt og gott, og til
hamingju með afmælið.
Þetta verður nú engin afmælis-
grein, aðeins rabb um daginn og
veginn, eiginlega framhald á spjall-
inu okkar síðastliðið sumar þegar
við Hermann sátum hjá þér í hlað-
varpanum á Ljótunnarstöðum og
rifjuðum upp gamla daga.
Þú lést þess þá getið, að von væri
á bók eftir þig og kæmum við þar
við sögu, auðvitað keypti ég bóki-
na strax og hún kom út (eins og
aðrar bækur eftir þig).
Þú kemur nú víða við þar eins og
vænta mátti; meðal annars rifjarðu
upp þegar við ætluðum að taka
völdin í Bæjarhreppi, fá meirihluta
í hreppsnefndinni og sýslunefndar-
manninn og hvernig þetta mis-
tókst vegna þess að við komum of
seint á fundinn, sem betur fer
liggur mér við að segja. Við
hefðum ekki verið öfundsverðir af
að stjórna eins og ástandið var þá.
Annars er ég ekki viss um að kosn-
ing hefði farið fram ef við hefðum
mætt nógu snemma; hefðu ekki
fundist ráð til að fresta kosningu
eða draga hana á langinn og safna
liði?
Ekki man ég nú hvernig við ætl-
uðum að skipta með okkur verk-
um, mig minnir þó að ég ætti að
fara í sýslunefndina, en þú að
hreppa oddvitastarfið, og þar
hefðir þú aldeilis ekki setið á
friðarstóli, en hvað um það þetta
hefðu þótt stórtíðindi, og verið það
ef við hefðum tekið stjórn í jafn
eindreginni Framsóknarsveit og
Bæjarhreppurinn var og er.
Svo ég haldi mig við bókina þína,
þá minnist þú á bókasafnið okkar
og einnig hverja meðhöndlun
sumar bækur fengu í lestrarfé-
laginu og nefnir þar Söngva föru-
mannsins, mig minnir nú að jafn
sauðmeinlaus bók eins og Silkijól-
ar og vaðmálsbuxur fengi sams-
konar meðferð og sjálfsagt fleiri.
Fyrir nokkuð löngu lagði ég leið
mína niður á Landsbókasafn og
ætlaði að rifja upp kvæði Stephans
G. Bolsévíki, ég fékk bókina en
kvæðið hafði verið skorið burt, og
þetta var á sjálfu Landsbókasafn-
inu.
Ég ætlaði nú að hafa þetta spjall
miklu lengra, en ég fell alltaf í sama
pyttinn að ætla að vanda mig ein-
hver ósköp, en svo verður útkom-
an þeim mun verri sem stellingarn-
ar eru hátíðlegri. En ég vona að við
eigum eftir að tylla okkur mður
einhverntíma í góðu tómi og rabba
saman, og þá kannski um líðandi
stund, sem ég sleppi að ræða nú.
Með bestu kveðju,
Björn Kristmundsson
Heill og sæll, frændi minn.
Tíminn, hann er örn sem flogið
hefur langa leið á örskotsstundu
síðan þú leitaðir stafa á ritvél í mín-
um foreldrahúsum og ég, pjakkur-
inn, staðfesti fundina. Arnsúgur-
inn hefur dregið okkur öll - ýmist
fram um grænar grundir eða grýtta
mela, um paradísir og martraðir
daganna. Hingað erum við komin
og þú ert orðinn áttræður.
Þú ert ríkur að árum og ríkur að
reynslu. Sál þín hefur fært ritfórnir
til að auðvelda samferðafólki þínu
sýn til ýmissa átta sem því eru um
margt myrkri huldar. Eins og allir
aðrir sem þannig fórna af sjálfum
sér átt þú hug okkar hinna og þakk-
ir. Hins vegar átt þú sérstakar
þakkir - bæði fyrir hina hollu lexíu
um að öll erum við eins í flestu en
ekki síður fyrir að færa okkur þína
sjónpípu til að skoða menn og mál-
efni.
Á þessum fjörutíu árum sem liðin
eru síðan smábarnshugur minn fór
að greina svip þinn og tilveru hefur
heimurinn skroppið saman með
stórbættum samgöngum. Fyrr var
það ungum dreng ógnvekjandi að
fara í sveitina norður til Skúla og
Þuru, yfir holt og heiðar og á ára-
báti yfir Hrútafjörð. En nú hefur
þú fært þig um set til dóttur þinnar
og tengdasonar enn lengra norður í
Norðurfjörð. Og þrátt fyrir það að
sá höfðingi, samgöngumálajráð-
herrann okkar, er þingmaður ykkar
Strandamanna þá snjóar enn á
Ströndum. Þinn heimarann er því
enn sem fyrr í mínum huga skammt
fyrir austan sól og suður af mána.
Við, móðir mín og systkini, get-
um því ekki litið inn til þín síðdegis
í afmæliskaffið en við sendum þér
okkar innilegustu kveðjur og þakk-
ir fyrir marga leiðsögn og góðar
samverustundir.
Gísli Ól. Pétursson