Þjóðviljinn - 02.02.1990, Qupperneq 8

Þjóðviljinn - 02.02.1990, Qupperneq 8
Helgarblaö Útgefandi: Útgáfufélag Þjóðviljans Framkvæmdastjóri: Hallur Páll Jónsson Ritstjórar: Árni Bergmann, Ólafur H. Torfason Umsjónarmaður Helgarblaðs: Ólafur Gíslason Fréttastjóri: SigurðurÁ. Friðþjófsson Útlit: Þröstur Haraldsson Auglýsingastjóri: Olga Clausen Afgreiðsla: @ 68 13 33 Auglýsingadeild:@68 13 10-68 13 31 Símfax:68 19 35 Verð: í lausasölu 150 krónur Setning og umbrot: Prentsmiðja Þjóðviljans hf. Prentun: Blaðaprent hf. Málgagn sósíalisma, þjóðfrelsis og verkalýðshrevfingar Síðumúla37,108 Reykjavík__________________ Hemaðarbandalög og fsland Gorbatsjov Sovétforseti var að lýsa því yfir að hann teldi eðlilegt að þýsku ríkin sameinuðust. Þessi ummæli minna okkur eina ferðina enn á það hve allt gerist hratt um þessar mundir. Eftir að múrar hrundu milli þýsku ríkjanna fóru menn í Vestur-Þýskalandi strax að ympra á sameiningu landsins. Þá heyrðust andmæli og fyrirvarar úr mörgum áttum. Nágrannar Þjóðverja í austri og vestri, svosem Frakkar og Pólverjar, voru ekki beint hrifnir af því að svo öflugt þýskt ríki kynni að rísa við landamæri þeirra. Sovétmenn mölduðu í móinn. Ráðamenn í Austur- Þýskalandi og meira að segja talsverður hluti stjórnar- andstöðunnar þar töldu vangaveltur um sameiningu ekki tímabærar. En nú verður ekki betur séð en tekin sé stefna beint á sameiningu Þýskalands. Þessi tíðindi herða enn á efasemdum um hlutverk hernaðarbandalaga í Evrópu. Hvað verður nú um það Nató, sem þekktur Bandaríkjamaður sagði að stofnað hefði verið til að „halda Rússum frá en Þjóðverjum niðri“? Varla getur sameinað Þýskaland verið aðili að Nató með þeim hætti sem verið hefur. Þeim mun minni ástæða er til þess sem Varsjárbandalagið er varla nema nafnið tómt og sovéskur her á heimleið frá Póllandi, Tékkóslóvakíu og Ungverjalandi. Og nú síðast var Bush Bandaríkjafor- seti að boða stórfellda fækkun í herjum bæði Bandaríkja- manna og Sovétmanna í Evrópu. Þessi vöðvarýrnun hernaðarbandalaganna er með því ánægjulegasta sem er að gerast um þessar mundir. En sumir eru ekki sérlega glaðir. Þeir sem tengjast við hagsmuni hergagnaframleiðenda eru ekki með hýrri há, þeir missa spón úr sínum aski. Hér heima er Morgunblað- ið mjög á hlaupum eftir öllum sem láta í Ijós þá skoðun, að Nató muni alltaf hafa miklu hlutverki að gegna og að ekkert hafi breyst sem máli skipti ennþá. Það blað hagar sér reyndar einatt í þessu máli eins og sérfræðingur sem er þunglyndi sleginn vegna ótta við að sjúkdómi þeim sem hann sérhæfði sig í og lifði á verði útrýmt fyrir fullt og fast. Þær dýfur sem Morcjunblaðið tekur minna okkur á það, að herstöðvamál á Islandi leysast ekki sjálfkrafa þótt hernaðarbandalögin týni forsendum sínum. Einn af rit- stjórum þessa blaðs hér, Magnús Kjartansson, brýndi það einatt fyrir mönnum, að allt frá lokum heimsstyrjald- arinnar síðari hefðu Bandaríkin viljað líta á ísland sem einskonar hernaðarlegan part af Norður-Ameríku, sinn útvörð, en ekki hluta af Evrópu. Magnús varaði við því, að ef skriður kæmist á afvopnunarmál í Evrópu og þar með á upplausn hernaðarbandalaga, þá mættu Islendingar vara sig á því að sitja ekki eftir með sérsamninga um bandaríska herstöð, sem væri hér til hagsmunagæslu „svona til vonar og vara“ hvað sem annarsstaðar gerðist. Enda væri bandarískur her hér samkvæmt tvíhliða samn- ingi við Bandaríkin en ekki Nató sem slíkt. Islendingar hafa á liðnum árum með ýmsum hætti verið minntir á réttmæti þessa mats á langtímafyrirætlunum Bandaríkjamanna á íslandi. Nú síðast er verið að veifa framan í landsmenn varaflugvelli, sem gengur eins og þvert á allt annað sem er að gerast í heiminum. Og síðast í gær var Morgunblaðið að minna sem rækilegast á það, hve háðir amk. Suðurnesjamenn væru orðnir atvinnu hjá hernum: það væri skelfilegt ef framkvæmdir fyrir hann drægjust saman - en sem betur fer sleppi menn víst við það. Enn og aftur erum við minnt á þann háska sem and- stæðingar herstöðvastefnu töldu fyrst og síðast alvarleg- astan: A hernám hugarfarsins, sem kemur m.a. fram í því, að menn hafa svo ánetjast erlendum her sem atvinnuvegi að þeir mega helst ekki hugsa sér að losna við hann. Eins þótt allt um kring sé afvopnun á fleygiferð. Gáum að þessu. AB Verð að halda mér í þjálfun Hafsteinn Austmann sýnir vatnslitamyndir í FÍM-salnum - Það er mun erfiðara að máia með vatnsiitum en olíu, segir Haf- steinn Austmann. Hann opnar sýningu á vatnslitamyndum á morgun í FÍM- sainum við Garðastræti. - Oiíumyndum má alltaf bjarga með því að mála yfir hiutina, en misheppnaðri vatns- litamynd hendir maður. Það get- ur komið fyrir að það heppnist ekki nema ein af tíu myndum, segir hann. - Ég byrjaði ekki með olíuna fyrr en ég var orðinn sextán ára og ég tek alltaf skorpur þar sem ég mála með vatnslitum því ég verð að halda mér í þjálfun eins og íþróttamaður. Ef ég hætti með vatnslitina einhver tímabil finnst mér það stundum taka mig langan tíma að ná mér aftur á strik. En yfirleitt hef ég þann háttinn á utan þessara þriggja mánaða á ári sem ég kenni við Myndlista- og handíðaskólann að ég vinn með vatnsliti fyrir hádegi og mála svo með olíu eftir hádegi. Hafsteinn Austmann: Mun erfiðara að mála með vatnslitum en olíu. Mynd: Jim Smart. Þessar myndir eru flestar frá síðasta ári. Eg vinn ekki fyrir sýn- ingar heldur ákveð ég að sýna þegar ég sé fram á að ég sé að verða kominn með eitthvað í sýn- ineu. Ée sýndi í Nýhöfn í fyrra og hélt árið 1988 sýningu í Kaup- mannahöfn, í Scandinavian Con- temporary Art Gallery og gekk ágætlega. Ég held að það sé óhætt að segja það. I.G

x

Þjóðviljinn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.