Dagblaðið Vísir - DV - 12.01.2002, Side 24
LAUGARDAGUR 12. JANÚAR 2002
DV
Helgarblað
Jónína Benediktsdóttir er fyrr-
verandi keppnismanneskja í
handbolta, ættuð frá Húsavík.
þriggja barna móðir, frumkvöðull
og sjálfstæður atvinnurekandi í ára-
tugi, fráskilinn framkvæmdastjóri
og rithöfundur. Hver þessara nafn-
gifta hæflr henni best? Það er ekki
alveg ljóst en hún er eitthvað af
þessu öllu, hreinskilin, kaldhæðin,
óvægin og umdeild.
Jónína hefur starfað að rekstri
líkamsræktarstöðva í samtals 22 ár,
fyrst á íslandi þegar hún var arftaki
Valdimars Örnólfssonar með morg-
unleikfimina í RÚV og rak Púlsinn
á Akureyri, Æfmgastöðina Engi-
hjalla, World Class og Stúdíó Jón-
ínu og Ágústu, síðan í Svíþjóð þar
sem hún rak Aktiverum og var kjör-
in atvinnurekandi ársins í Helsing-
borg og síðan aftur á íslandi þar
sem hún stofnsetti fyrstu lúxuslik-
amsræktina á íslandi á Hótel Esju
sem hét og heitir Planet Pulse sem
mætti útleggjast, Hjartsláttur
heimsins.
Haustið 2000 steig Jónína svo enn
eitt skrefið í sínum atvinnurekstri
þegar Planet Pulse keðjan tók form-
lega til starfa en þá hafði Jónína
keypt nokkra keppinauta sína á
markaðnum, opnaö nýjar stöðvar og
samtals taldi keðjan sex stöðvar
sem gátu tekið við sex þúsund
manns . Þar á meöal var Planet City
heilsuræktin í Austurstræti sem
Jónína segir að sé fullkomnasta stöð
sinnar tegundar i heiminum, enda
kostaði 120 milljónir að koma henni
í gang. Þetta voru stór skref og mik-
ið lagt undir, enda var Planet Pulse
að þrefalda veltu sína á tiitölulega
mjög skömmum tíma.
Grét á tröppunum
DV hitti Jónínu á skrifstofu henn-
ar í Skipholti í þann mund sem anna-
samasta vertíð ársins er að fara í
hönd en janúar og febrúar eru þeir
mánuðir ársins sem flestir kjósa að
hefja líkamsrækt eftir sællífi jólanna
og endurnýja þá kortin sín og okkur
fannst eðlilegt að spyrja fyrst hvern-
ig síðasta ár hefði gengið.
„í dag er staðan góð en hefðir þú
spurt mig fyrir fjórum mánuðum
hefði ég sagt að staðan væri mjög
slæm. Tveimur dögum eftir að nýja
stöðin var opnuö í Austurstræti í
febrúar á þessu ári var fyrirvara-
laust sett upp skilti þar sem sagt var
aö lífshættulegt væri að vera á ferli í
götunni og hún var lokuð næstu sex
mánuði. Ég var nú ekki bjartsýnni
en svo þá að ég settist á tröppumar á
Óðali og hágrét. Þetta var ekkert
nema skandall og þessi ráðstöfun
gekk frá nokkrum atvinnurekendum
á þessu svæði. Við vorum aldrei lát-
in vita neitt af þessu og þetta var
ákaflega erfiður tími,“ segir Jónina.
„Það er náttúrlega þvæla að borg-
in aðstoðaði ekki fyrirtækin á neinn
hátt og virtist sem þetta væri ekki
þeirra vandi. Vandamál miðbæjarins
eru það mikil að yfirvöld verða að
fara að taka upp budduna sem er í
raun þaö eina sem getur leyst málin
þarna, ekki grjót og stöðumælaverð-
ir.“
- í ljósi þessarar reynslu, hvað
ætlar þú að kjósa í borgarstjórnar-
kosningum í vor?
„Það fer svolítið eftir því hvem
Sjálfstæðisflokkurinn býður fram en
annars fmnst mér Ingibjörg Sólrún
hafa staðið sig vel í starfi að flestu
leyti og aldrei að vita nema ég vilji
styðja hana, annars eiga einstakling-
ar aldrei að sitja lengi við völd á
sama stað í kerfinu, það sjáum við
víða í kring um okkur hvemig sú
„kyrrseta" verður að einhvers konar
einræði. Misbeiting valdsins felst oft
í ótta almennings við að tjá sig.“
Ein með Austurstræti
Jónína segir að um mitt ár hafi
staða Planet Pulse verið erfið og grip-
ið hafi verið til samdráttaraðgerða og
niöurskurðar og hlutafé hafi verið
aukið í fyrirtækinu til að bjarga þvi
frá vandræðum.
„Mér fannst ég ein bera ábyrgð á
Austurstrætinu. Ég er svo lánsöm að
vera með góða aðila með mér þar
sem Landsbankinn og Kaupþing eru
og þeir hafa trú á Planet Pulse sem
viðskiptahugmynd og ekki síður þeg-
ar þeir sáu að við náðum að snúa
rekstrinum við strax í september.
vera komin aftur á byrjunarreit og
mér finnst þetta fint - ég á ekki
betra skilið."
Hollt að vera blankur
- Jónína segist oft áður hafa ver-
ið blönk eins og hún kallar það og
mig langar til að vita hvort hún telji
að það sé hollt að vera blankur?
„Það er miklu hollara en að vera
ríkur. Maður lærir að meta það litla
sem maður fær og skynjar innra
gildi lifsins sem gleymist fljótt ef
maður á nógan pening."
Jónína segist vera farin að huga
að útflutningi á viðskiptahugmynd
Planet Pulse og hefur verið að
kanna nýjar lendur i Noregi og Pét-
ursborg meö útflutning í huga.
„Það eru komnir fjárfestar í Nor-
egi og ég hef verið í Pétursborg og
Tallinn að kanna jarðveginn og þar
er gott að vera íslendingur því þar
erum við afar vel kynnt. Það er
spennandi að þróa þessa hugmynd
áfram og taka þátt í þessu frá
grunni með samstilltu átaki góðra
manna.“
DV-MYNDIR BRINK
Jónína Benediktsdóttir
„Ég hef engan áhuga á því að vinna í felum. Þaö er viss hroki í því aö loka sig af. Setja sig á svo háan hest að al-
menningur haldi aö maöur sé úr gulli. Lífið er nefnilega aö gefa og þiggja, ekki bara þiggja. Lífiö er samskipti, ekki
einleikur. Allt Ijótt sem maöur heyrir um sjálfan sig særir mann auövitaö og þá skiptir engu máli hvort maöur er fræg-
ur, fátækur eöa ríkur. “
Vil ekki
verða ríkt lík
- Jónína Benediktsdóttir leysir frá skjóðunni í kjölfar
rótttækra breytinga á atvinnu og einkalífi
Þetta er að mínu viti eitt besta fram-
tíðarfyrirtækið héma í bænum.“
- Er það vaxandi fitusöfnun ís-
lendinga sem tryggir framtíð Planet
Pulse?
„Sem betur fer gera stöðugt fleiri
sér grein fyrir því að heilbrigði er
ekki bara fitusnautt fæði og aukakíló
heldur alhliða heilbrigði," segir Jón-
ína og setur sig í nettar kennarastell-
ingar.
„Við glímum við skammdegis-
þunglyndi og svefnleysi og sjúkdóma
sem suðrænar þjóðir þekkja ekki.
Það er ekkert eins gott við þessu og
regluleg hreyfing til að tryggja líkam-
lega og andlega heilsu. Þess vegna
byggist þessi viðskiptahugmynd á
skammdegi og einangrun islands
frekar en aukakílóum. Við þurfum
hvert á öðru að halda og þurfum að
hreyfa okkur í hóp.“
Vakað yfir skuldum
- Þetta stóra skref, að þrefalda
veltu fyrirtækisins á rétt rúmlega
ári og lenda síðan í erfiðleikum með
reksturinn. Hélt þetta aldrei vöku
fyrir þér?
„Jú, það gerði það svo sannarlega
og þetta er búiö að vera alveg gríð-
arlega erfitt ár fyrir mig og ég þurfti
að nota gömlu handboltataktana
sem felast í því að þegar maður er
að tapa þá gefur maður á aðra liðs-
menn og treystir þeim. Þaö gerði ég
og það virkaði. Það er margt verra
en aö vaka. Þaö er verst að lifa í ein-
hverjum doöa og afneitun gagnvart
því að ástandið sé slæmt. Þaö gerði
ég aldrei. Til þess hef ég of langa
reynslu.
Þegar maður getur ekki borgað
reikningana sína í svona litlu landi
þá skapast sögusagnir um hitt og
þetta og það hafa verið menn á fiár-
málamarkaði sem hafa talað illa um
fyrirtækið mitt og varað fólk við að
fiárfesta í mér. Þetta barst mér til
eyrna og olli mér auðvitað áhyggj-
um en þá kom gamla húsvíska
keppnisskapið upp og ég sagöi: „Ég
læt ekkert fara svona með mig“.“
Borgaði aldrei neitt fyrir mig
„Það var lika uppi orðrómur um
að Jóhannes væri að borga þetta
fyrir mig. Það stóð aldrei til boða og
hefði ég ekki kært mig um það.
Hann hefur aldrei borgað neitt fyrir
mig prívat eða í rekstrinum og ég
get róað fólk með þvi að íslenskir
„milljarðamæringar" eiga ekki
endilega peninga. íbúðina og allt
sem ég á hef ég alfarið greitt sjálf.
Hann fékk hins vegar aö gista þar
um tima; í mínu húsi.
Bankar og fiármálastofnanir
drógu að sér höndina á mjög slæm-
um tíma fyrir fyrirtæki mitt ekki
síður en mörg önnur. Ég hef þó all-
an tímann haft stuðning Lands-
bankans og ætla mér að standa mig
gagnvart þeim. Þeir hafa staðið sig
gagnvart mér og þeir eiga eftir að fá
það til baka.“
Jónína segir að endurskipuleggja
hafi þurft rekstur Planet Pulse frá
grunni, segja upp fólki og draga
saman með ýmsum ráðum og meöal
þeirra ráða var að Jónína settist
sjálf í stól framkvæmdastjóra sem
hún segist aldrei hafa ætlað aö gera.
„Ég ætlaði mér alfarið að sinna
útrásinni, útflutningi á heildar-
myndinni en hef þurft að snúa mér
að því aö reka þetta. Mér finnst ég
Persónulegt uppgjör
- Jónína segist horfa með bjartsýni
til nýs árs eftir erfitt ár sem nú er að
baki. En hvert er áramótaheitið?
„Mitt áramótaheit er að hætta að
starfa sem launalaus hjúkrunar-
kona,“ segir Jónína og neitar að út-
skýra nánar hvað í því felst.
Skömmu fyrir jólin kom út bók eft-
ir Jónínu sem heitir Dömufrí sem
bókaútgáfan Salka gaf út. Bókin er
ekki stór, 147 bls. í frekar smáu broti.
Bókina skrifar Jónína til vinkvenna
sinna og þótt erfitt sé að flokka hana
má segja að hún sé sambland af ráð-
gjöf til kvenna og persónulegu upp-
gjöri, eins konar leiöarvísir fyrir
konur sem vilja setja sér háleitari
markmið í lífinu. Hvað vakti fyrir
þér þegar þú ákvaðst að skrifa bók-
ina?
„Það var margt en sérstaklega að
hvetja konur til að taka ábyrgð á eig-
in gjörðum, þora að afskrifa hluti og
halda áfram. Ég byrjaði að skrifa
þessa bók í febrúar og sé þegar ég les
hana nú að undirmeövitund mín hef-
ur verið búin að taka ákvörðun þótt
vitsmunaveran Jónína hafi ekki fylgt
á eftir. Ég skrifa bókina til vin-
kvenna minna sem ég hef vanrækt
mjög mikið og held að hafi verið bún-
ar að setja mig á svið sem ég hef eng-
an áhuga á að leika á. Ég er fyrst og
fremst að vinna í sjálfri mér með
þessari bók og langaði til að deila því
með öðrum konum því ég held að ég
sé ekki ein um að vera óörugg."
Díana og Dorrit
Jónína bætir því viö að bókin sé
persónulegt uppgjör í beinum
tengslum við áramótaheitið góða.
„Konur eru svo grimmar og kröfu-
harðar í óöryggi sínu og við leitum
í allt sem miður fer. Þegar við ger-
um kröfur til kynsystra okkar eru
þær stundum þannig að við getum
lagt líf þeirra í rúst.
Sjáöu hvernig fór fyrir Díönu
prinsessu. Sérðu Dorrit, unnustu
forseta íslands. Ef hún hefði ekki þá
reynslu sem hún hefur gætum við
gert ómannlegar kröfur til hennar í
þessu hlutverki. Hún er hins vegar
ótrúleg manneskja; greind og af-
burða skemmtileg. Við getum verið
þakklát fyrir að hún vill tengjast
þessari þjóð. Ég hvet fólk til þess aö
virða hana sem manneskju því hún
er stórkostleg. Það sem ég er að
segja við konur í þessari bók er aö
ég er líka lítil, ég er stundum alger
lúser, alveg ömurlegur, vælandi
aumingi. Með þvi að segja við vin-
konur mínar; fyrirgefið þið, ég gerði
mistök, þá gef ég öðrum færi á að
segja það sama við mig.“
VII ekki vera undir smásjá
- Getum við lagfært þau mistök
sem við gerum?
„Við getum það með því að byrja
á því að biðjast fyrirgefningar og
það er ekki öllum gefið, sérstaklega
ekki fólki sem hefur verið undir
smásjá eins og ég. Ég vil ekki vera
undir smásjá, ég vil fá að njóta
sannmælis því ég veit að ég er dug-
leg og hæfileikarík en ég vU líka
láta hlusta á mig þegar ég er lítil og
vanmáttug.
Því miður eru margar lognar sög-