Dagblaðið - 08.09.1975, Blaðsíða 2

Dagblaðið - 08.09.1975, Blaðsíða 2
Dagblaðið. Mánudagur 8. september 1975. dagsins Hvernig lizt þér á að nýtt dagblað skuli vera aö koma út? Marteinn Skaftfells fyrrum kenn- ari: „Mér lízt vel á titkomu nýs dag- blaðs, reynist það gott blaö. Verð ekki áskrifandi fyrr en ég hef séð blaðið." \ Þóra Frlða Sæmundsdóttir nem- andi M.T.: „Alveg þokkalega, bara nógu mörg dagblöð. ícg kaupi það nú sennilega á mánudaginn og verð kannski áskrifandi ef blaðiö reyn- ist gott." Björn Guðmundsson nemi Reykjanesi: „Ég veit það ekki, hef eiginlega enga skoðun á málinu. Veit ekki hvort ég ætla að kaupa þaö." Asgeir M. Jónsson flugvélstjóri: „Mér ltzt ágætlega á það verði það frjálst og vonandi óháð allri flokkapólitlk og veiti hinum blöð- unum aðhald. Ekki veitir af að auka fjölbreytnina fyrir lesendur, og blaðamenn mættu hafa það hugfast að vald blaðamanna er mikið og blöðin skipta miklu lTliilÍ. Hansfna Jónsdóttir starfar á Pósthúsinu. „Agætlega, mjög hrifin, og ég er meira að segja orðin áskrifandi nú þegar." Guðmundur Astráðsson skrif- stofum. hjá Eimskip: „Alveg ágætlega, er mjög hrifinn og nú þegar orðinn áskrifandi." Við lifum ekki a grasi Nokkrir blokkarbiíar I Breið- holti skrifa: „Borgarstjórninni þykir vafa- laust vænt um grænu bylting- una"sina, þótt vinátta við fyrir- tæki virðist stundum ganga fyrir. Hér i Breiðholti er farið að rækta gras meðfram vegum að einhverju leyti og malbikun og endurbætur á götum hefur gengið nokkuð. En við lifum ekki á grasi. Það, sem miklu meira skiptir á þessum erfiðu timum, er að fólk spari peninga. Grasið ætti að mega biða, að minnsta kosti fram undir næstu kosningar! Okkur vantar veginn, sem liggja átti framhjá Breiðholti I upp i efra Breiðholt. Bensinið er ógurlega dýrt, og rúmlega tvö þiisund krónur hverfa á svip- stundu fyrir þá, sem þurfa að keyra upp i efra Breiðnolt hina löngu og krókóttu leið fram hjá grasinu við Breiðholtsbraut. Þessum vegi var lofað fyrir kosningar með töluverðri á- herzlu. Hannmá ekki bíða leng- ur og alls ekki dugir að láta hann „laxera" fram undir næstu kosningar. Við höfum ekki efni á að vera vegalaus hér. Grasið má biða en vegurinn ekki." Dagvistunarheimili í Breiðholti Jorunn Kjartansddttir slmaði: „Það vita allir, að dagvistun- arheimili eru of fá i borginni. Verst er þó ástandið i Breið- holti. Það er ekkert dagvistun- arheimili i efra Breiðholti og i neðra Breiðholti er eitt dagvist- unarheimili. Þvi er ætlað að þjóna fjölmennasta hverfi borg- arinnar! Gera ráðamenn sér ekki grein fyrir, að ibiiar Breið- holts eru flestir ungt fólk, sem er að koma sér upp heimili og þvi vinna bæði hjónin úti? Jafn- vel blindur maður sér hver þörf- in er. Eru borgaryfirvöld bæði blind og heyrnarlaus? Dagvist- unarheimili eru byggð i eldri hverfum borgarinnar, barnfá- um hverfum. Nema ráðamenn Hti á Breiðhyltinga sem ein- hverja ánnars flokks borgara, sem sé hægt að pakka inn i fjöl- býlishús og siðan ekki söguna meir. Eru þessir herrar búnir að gleyma loforðum sinum, sem þeir gáfu fyrir siðustu kosning- ar? Þetta ófremdarástand verður að leysa, að öðrum kosti hljóta ibiiar Breiðholts að endurskoða afstöðu sina til borgarstjórnar- meirihlutans. Sér borgarstjórn virkilega ekki hvar þörfin er mest?" . KORNA BÖRN m m m I BIO Sigurður skrifar. Hvað á það að þýða að hleypa mæðrum með grenjandi korna- börn inn á kvikmyndasýningar? fcg lenti I þvl um daginn, að fyrri hluti kvikmyndasýningar var hálfeyðilagöur fyrir mér. Þetta var dálltið rosaleg mynd, full af Tarsanópum hetjunnar og veini kvenna. Ég hallaöi mér aftur og ætlaði aö njóta kvikmyndarinnar, en annað varð uppi á teningnum. Fljótt byrjaði smasnökt I kornabarni fyrir aftan mig, og þegar hetjan herti öskrin, jukust veinin og urðu látlaus og svo hávær að Htið heyrðist I stjörnunum á tjaldinu um langa hrið. Fólk fór að blóta i grennd við mig, og krakkar, sem höfðu skrafað töluvert, gáfust upp við það og tóku að þeyta svlvirð- ingum i ótt til konunnar með litla barnið. Auðvitað gekk þetta ekki, og fórsvo, að móðirin fór út — við fagnaðaróp gestanna v og lófaklapp. Ég hafði haldið, að dyraverðir sæju um, að svona lagaðkæmi ekki fyrir. Þaö er greinilega engin vanþörf á gæzluvelli í Breiðholti. Djúpar gryfjur fullar af vatni eins og þarna sést geta orðið stórhættulegar börnum og er ekki leiksvæði viö þeirra hæfi. Myndin er úr Breið- holtshverfi. Ljósmynd Hallur Helgason RADDIR LESENDA Hringið, skrifið eða komið! Þeir lesendur okkar, sem vilja notfæra sér þjónustu Radda lesenda, ættu að athuga eftirfarandi: Lesenda- dálkurinn hefur opna simalínu daglega milli 3-4, nema laugardaga og sunnudaga. Rit- stjórnin er i Siðumúla 12 á 2. hæð. Þá er hægt að senda okkur línu á sama heimilisfang með póstinum. Munið að láta nafnið fylgja, jafnvel þótt óskað sé eftir að þvi verði haldið leyndu i blaðinu. A 83322 ILLI 3 00 4 SKREF AFTUR ÁBAK? 76 ára kona skrifar: „Þegar ég fór til útlanda i sumar virtist mér við hafa stig- ið skref aftur á bak I meðferð farangurs flugfarþega. Hjá Lof tleiðum var ekki lengur tekið við töskunum, þannig að maður þyrfti ekki um þær að fást fyrr en á ákvörðunarstað. I þess stað voru þær látnar rúlla út i bil og maður átti slðan að taka þær á Keflavikurflugvelli og koma þeim sjálfur til afgreiðslunnar þar. Þetta olli vandræðum. Ég sá á eftir farangrinum út I bll og fór sjálf þangað og beið lengi. Þá kom bilstjórinn og sagði, að ég færi ekki með þess- um bfl. Með honum færu ein- göngu Norðmenn, sem væru i „transit". Ég mótmælti að skilja við töskurnar og verða að fara með öðrum bil eftir hálf- tima,sem mér var sagt að gera. Ég er af „gamla skólanum" og vildi ekki sjá farangurinn fara á undan mér og liggja Uti á Kefla- vikurflugvelli i hálftima hirðu- leysi. Komst ég loks fyrir frekju mina með þessum fyrri bil. Ég varð að kaupa farmiða með bilnum inni, og það hafði enginn sagtmér. Náði ég farangrinum á Keflavikurflugvelli og kom honum I afgreiðslu þar. En þetta var talsvert mikill farang- ur og piil að dröslast með hann. Ég vil spyrja, hvort við séum á leið Ut lir tækninni til baka i þró- Hvers eiga börn lágtekju- foreldra að gjalda? „Ég vildi byrja þetta bréf á að lýsa yfir ánægju minni með Ut- komu Dagblaðsins og vona blaðið vérði til að bæta blaða- mennskuna hér á landi og stuðla aö frjálsri blaðaútgáfu. Svo er mál með vexti að ég á uppkomin börn sem bæði stunda nám erlendis. Dóttirin er við há- skólanám en sonurinn I fram- halds-iðnnámi. Þau fá lán tir lánasjóði námsmanna eins og flestir er stunda framhaldsnám, en þaðdugir þeim hvergi nærri til framfærslu. Þó að þau komi bæði heim á sumrin og vinni hér heima I aðeins miðlungs laun- aðri vinnu, dugir það heldur ekki til. Bæði flugfar til Utlanda og uppihald erlendis meiri part- inii Ur árinu er það dýrt. Sem betur fer vinnum við bæði, maðurinn minn og ég, og höfum þvl efni á að styrkja börn okkar til náms og bæta þvi við, sem á vantar, svo börnin geti lifað mannsæmandi lifi erlendis. En mér verður hugsað til þeirra er stunda vilja nám er- lendis og eru aðeins upp á mis- jafnlega borgaða sumarvinnu og lán lánasjóðsins komin. Hvers eiga börn lágtekjufor- eldra að gjalda? Á menntun að verða að sérréttindum þeirra rikari i þessu þjóðfélagi? Að þvi virðist stefnt með allt of lág- • um lánum til þeirra er hafa bæði vilja og getu til langskólanáms. Með kæru þakkiæti fyrir birt- inguna."1 Kolbriín Sigurjónsdóttir

x

Dagblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.