Frjáls verslun - 01.07.1941, Síða 3

kaupmönnunum sýnist, geta þeir haft opið
allan sólarhringinn og til er það, að búðir eru
nær alltaf opnar. — Einkum eru Gyðingar
þekktir að því, að hafa lengi opnar búðir. Ég
talaði við einn kaupmann, sem lagðist til svefns
í kompu inn af búðinni, þegar lítið var að
gera, en opnaði svo strax og hann hafði hvílt
sig um stund. Allar stærri verzlanir og ,,maga-
sín“ hafa opið ákveðinn tíma, sem þau ráða
sjálf. Kaupgreiðslur fara allar fram vikulega.
Kaup er hátt, og yfirleitt ber mjög á því, að
rnenn hafi mikla peninga handa á milli og
njóti hinna margvíslegustu lífsþæginda, sem
nútíma tækni getur vcitt.
— Hvað er um íslendinga vestra?
— Þeir landar, sem ég hitti, létu allir ^el
af líðan sinni. Miðstöð alls þess, sem viðkemur
landinu, er á skrifstofu og heimili Thor Thors
aðalkonsúls. Ræðismaðurinn er, ekki sízt nú,
störfum hlaðinn og verður hann að líta í mörg
horn. Ræðismaðurinn er íslendingum hin
mesta hjálparhella, enda gegnir hann starti
sínu með ágætum. Má geta þess, að það er
ekki smáræðis viðbót við starf ræðismanns-
ins að þurfa að annast hina margvíslegustu upp-
lýsingastarfsemi í sambandi við ísland og ís-
lendinga. Þegar Bandaríkin tóku að sér her-
vernd íslands, jókust störf ræðismannsskrif-
stofunnar á þessu sviði. Blaðamenn gera sér nú
far um að birta sem réttastar fregnir af íslandi
og íslendingum, enda mótmælti konsúlatið jafn-
harðan því sem rangt var og vann ræðis-
mannsskrifstofan þjóðnytjastarf með þessu.
Blöðin og ýmsir aðilar aðrir leita nú þangað um
allar upplýsingar varðandi ísland og er áríðandi
að slíku sé hægt að sinna sem bezt.
Væri vafalaust nauðsynlegt að senda blaða-
fulltrúa aðalkonsúlnum til aðstoðar, og sæi hann
um þessa upplýsingastarfsemi. Margir blaða-
menn vestra vilja nú fá að komast til íslands,
Bifreiðar framleiddar til hernaðarþarfa í U. S. A.
Friðþjófur
Ó. Johnson
en er bannað það, og verða þeir því að leita til
ræðismannsskrifstofunnar.
Iívernig litu Bandaríkjamenn á ísland og
hervernd þess,
Eftir að Bandaríkin tóku að sér hervernd-
ina hér virtist mér að hjá mörgurn vaknaði
nýr áhugi fyrir landinu og íslendingum var
alstaðar tekið vel. Annars eru útlendingar illa
séðir í Bandaríkjunum vegna óttans við njósn-
ir og skemmdastarfsemi.
Hitt mun annað mál, hvernig almenningur
lítur á það spor, sem stigið var og þátttöku U.
S. A. í stríðinu almennt. f New York munu
menn almennast fylgjandi því, að Bandarík-
in taki sem duglegast í taumana, en í vestur-
hluta landsins eru menn almennt mótfallnir
beinni þátttöku í styrjöldinni. Almennt eru
menn sammála um að styðja beri Breta með
ráðum og dáð að öllu öðru leyti en því, að fara
í styrjöldina og eins og kunnugt er lofaði
Roosevelt forseti því hátíðlega, að engir her-
menn frá Bandaríkjunum skyldu sendir til
vígstöðva utan álfunnar. Ýmsum, sem vilja að
Bandaríkin haldi sér utan við stríöið, er mein-
illa við það skref, sem stigið var í áttina til
Evrópu með því að flytja hingað her manns.
Hinir, sem vilja aukin afskifti ríkjanna af
styrjöldinni, fagna því.
Heimferðin?
Hún gekk vel. Við urðum ekki vör neinna
hernaðaraðgerða í nokkurri mynd. Á leiðinni
fréttum við í útvarpinu á ,,Goðafossi“ um af-
drif „Heklu“, og sló þá óhug á skipshöfn og
farþega, enda var þá verið að sigla inn á hættu-
svæðið.
FRJÁLS VERZLUN
S