Alþýðublaðið - 10.05.1971, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 10.05.1971, Blaðsíða 4
Q Tóbafcslausar sígarettur. Q En er ekki bezta ráSið að hætta Q Hvers vegna lítill kosninga- áhugi? Q Er fólki aff verða sama? í LÍTILLI fréttaklausu skýrði Alþýðublaðið frá því^á föstu- dagínn að til stæði að fara að' selja tóbakslausar sígarettur. ÞaiS) 'ier sagt iverið að búa til annars konar sígarettur ; sem ireta komið í staðúin fyrir venju legar, en kannski eru ekki skað- lagar. íGalHnn er bara sá að ekki hefur enn verið Ieyft að heÖ3 sölu, af hví áhrif þeirra eru tekki til fullnustu könnuð. M±R FINNST þetta dálítið lær démsríkt tilfelli. Allir vita að það i.x óhcllt affi reykja sígarett- ur, rri tað beinlínis )að hætta er ekki eina ráðlð', finnst mönnum, eldur (finna upp annað sem get- ur frtimið í staðinn, kannski ,ekki eins skaðlegrt, en samt ef til vill skaðlegt. Eða mundi nokk- ur reykja eitthvert tað isem eng in nautn er í að reykja? Er ekki eitriS einmitt það sem skap ar nautnina? MÍN SKOÐUN er sú að ekki sé von á mikilli björgun úr þessari átt. Kannski bætist bara ein /plágan við? Ekkert getur komið í staðinn fyrir það að hafa manndóm til að hætta. Það geta allir, en Það vilja of fáir. Til ieru imenn sem ætluðu að venja sig af sígarettum með því að fara að taka í nefið en end- uðu með því að gera hvort tveggja, EF MENN HAFA áhuga á að hætta að reykja þurfa þeir að læra að hætta. Eg hef áður bent á nauðsyn þess að komið sc upp stöðvum $em hiálpa i!ólki að ihætta að reykja. Flestir sem reyna að hætta, en gefast upp, falla af óaðgæzlu en ekki skorti á viljastyrk. Og þeir sem reynl hafa sjálfir ihvað er að hætta geta kannski bent öðrum á þær tálsnó'rur sem fyrir þeim liggja. Þevn er mest hætta búin ein- mitt þegar þeim finnst þeir séu lausir. EKKI SÝNIST mér að áhugi manna á ikcsninguniím sé stór- ko<ítíegur. Þeir lláta bókstaflega sem ekkert sé, rétt einsog íbúar Okinawa i leikritinu Tehús Ágústmánans kærffu sig kollótta um hvað'a bjóð réði yfir V^irn, því bær voru allar eins, aðal- atriðið var að hafa tehús og mega horfa á sólarla^ið. En ekki er ég nú viss um að okkur ís- lendingum sé almennt lagið að njóta svo einfaldrar sk<rnmtun- ar. i»nda við óhamingjusamari en þeir Okinawamenn sem höf- undurinn lýsir. EN EG SPURDI mann á förn um vegi ihvernig hann skýrði það hvað kosningaáhuginn er lítill, og ég má til að láta orð hans á þrykk þótt kannski sé það óviðurkvæmilegt í pólitísku blaði. Hann Sagffi: „Blessaður vertu: Þaff skiptir ekki nokkru máli hver er við völd. Sá sem ræður hagar sér á þennan hátt. hvur sem hann er, ag hinn sem er í stjórnarandstöðu er á móti öllu se,*n stjórnarliðið ger- ir hvort sem það er gott eða vont, v4il alltaif gera mieira, borga hærra og bjóffa yfir, hvern ig sem á stendur." ÞETTA ER nærri lagi. Stjóm og stjórnairandstaða er kannski ekki aðallega pólitískir flokkar núorðið, heldur sálarstand. — Stjórnarliðið þarf að standa sig vel og- reynir það. Eg held eng- inn beri stjórninni á brýn, hver sem hún er að hún reyni að gera bölvun. En bæði þarf stjórnarliffið að hafa það gott og græða sjálft, ná í stöffar og svoleiðis, en það er hvorki al- máttugt né alviturt, og oftast úr vöndu að ráða, minna úr að sPila en menn vildu. Þess Vegna má set.ia út á margt. Og stjórnar- andstaðan er það sálarástand að setja út á. Þess vegna feam- ki'æmt kenningu bessa kunn- iiigja míns eru st.iórnarskipti bara að skipta um hlutverk í leiknum. SIGVALDI Án tillits til kynflckka Jíkist hPiðiirsrr.aSur alltaf heiSursmanni. Diterot ¦ ¦ ¦ "wim BEiNBROTINN... (afl.) rögí'JrnaSur okiktir rn'arki urn, ,að víð rr.-viU »n aka áfram. Eftir að haÆa. dru'kkið kaffi í .fltug-stö-3var- bysg-ing"jani, skiptum við okkur niður á fbúðarhverfi B.andaríkja- ' manna í þeitn tilgangi að dreifa þar drci'fibréfu'jn". Anna;- piltanna segir svo frá: ,.1'cga- ég var að ganga upp að einni Wokkínni, hieyri ég aJlt í einu, »ÍJ bill stöífvar fyrir aftan mig. Þegar ég Vt sftur fyrir mig, sé ég að tveir banclaristór her- l'ögrc^-u'menn í einkennisbún- ingí, cru á hlai:ip«jn á eftir mér. G-ripu þsir í mig og hrintu mér upp a~' bilrium, sneru upp á hend- urnar á mér og tóku aÆ rnér dreifi bi-éfa'ja'-ikann. Síðan .var ég lát- inn s*and4 upp við lögrríglubílinn ' 'J .ty'.ia bán.lm böndum við hann mrfían herJögreigili'ivnienn^mir royMuÍTi mig hátt og lágt, s.jálf- f?.g< i '"-it að bys.su eSa einhverju þv' uni líku. .. Af bví búnu seitu'þeir á mig h-',nd.járn og hertu bau eins og hægt; ^ar cg neit'JSu að verða viö bv; að ''3'"a Þau lítjlli'ga. Þ'ess skil f'tið, að ég var stokkbólg- ! inn á báðkiim úMiSium, þegar ég | !ote !(?nað'i við handjárnin. Eft- ! ir að hafa handj-.rnað mig hrintu l"?ir nér inrj í bílinn með of- fo>=i. Á leiðinnj, í bækistöðvar bandarísku hei",'?greglunnar, f>urðu þeir mig nokkurra spurn- inga, en ég neitaði að.svara þeim. og hótaði bá, annar herl'ögreglu- .".'iðurinn.að hp^dlfggsbrjóta mig en reyndar varð ekkseirt úr því." Hinn Pií'tjurinn segir svo frá: És var handliekinn fnnacs siað- ,r r,í hrsori'ir Bandaríkjamönniim og voru tveir þisírra einkennis- lfPdd;r sera bandariskir herlög- •cg'umenn. Ég sýndi þeim eng- n mótbróa og fettist bara upp í bílinn, þ'E'gar þeir ó.-któSu þ-",s. ~nda höfðum við félagarnir crð- '5 ásátt um að sýna engan mát- bró'i, ef við ytffir'm handsömuS. Ég var al!ian tíma'nn m,eð blaffa :unk-irin undir h.endinni og ennv '—"ir við komuim inn í lögreg>j- ttöðl-hia bandarískí'J'. Þar inni fyrir ,'ar talsveröur hcpur manna, ým- ' t emkennisMæddir eða í borg- arale'gum klæðu,m, en allt voru b,etta Bsnd:a'.ríkjam'enn. Þar sem við stoðum þarna á rrt'fi-'ii. rétti é? ei-n.um einkenn- 'Wa 'Ju lögreglumannanna ein- t-nk af dreifibréfunum, en hann brást íSliír við, stökk ti-' og ætlaði að brífa af mér blaðabankann rrieð o'-'forsi. Ég kippti hins veg- ar bunkanu'm að mér, en þá skipti engum togum, að mað'jrinn réð- ; = ! á m;g og tekur mrg hau'Staki ~zvn ncfnt hefur verið „Nelson"- 07 lögreglumönnum er bannað að nota, að því er ísl'enzfca lögreg'l an sagði okkur síðar, vegna þess ^ive auðvelt er að drepa menn rr sð því. | Þetta var afska-piega' sársavika-' Oi'"' og ég átti'mjög erfitt með ndairdrátt, meðan mér var hald- 'ð svona. Tveir menn aðrir lúskr- uðu þarna einnig á mér, en ég grrði stöðugt tilraunir til að gera '-¦s'm skiliarílegt á ensku, að þess T- bar.smíðár væn-u m!eð öllu ó- '"• -Tfar. því a'ð ég myndi ékki sýna þt?im minnsia mótþróa og hefði hægt um rhig. En þeir keyrðu Tvg n.ið'VT í gólfið og sneru þann- ¦¦* ivpp á hargri 'iophandlegginn á mér, að hann brotnaði í sundu'- -% szX ég mEð engu móti séð, að hér væri uim óviljaverk að ræða. ~"r m-^nriirnir sáu. að ég var hgndlegg-brotinn, hættu beir .'^ks ins biarsmíðunum. Á rr - 'm átök.'n stóðu yf'r; virt- urt a''ir h-nir Bandar^kjamenn- írnir, sem barna voru inni, iába | þ'tta afskiptalaust, enda garo)a j'þsir enga tilrau'n til að skakka leikinn. Mér var skipað að sianda U'ppi i cnd'fi.in cg fékk ekkj að tylla mér á stci, bótt ég óskaði þess, 1 e^ '; iTr - hér var komið, var mér I orð'ð mjö" óglatt og farinn að I -"'1-,^, m'k;ð. Við stóðu'm þai"ia I 'iir;i á o~idann, unz bandarfskur I híi:1 rqfem'ir kom á vettva'ng. og | gerði 'hann til bráðabirgða að ' brotna handleggnum. oma r* • íallan hakstur! §#'!%^ LJOMA VÍTAMlN SMJÖRLÍKI LJÓMA VÍTAMÍN SMJÖRLÍKI GERIR ALLAN MAT GÓÐAN OG GÓÐAN MAT BETRI smjörlíki hf. H Að þessari bráðab'-gðaaðgerð lokinni kom íslenzka liögreglan á Keflavíkurflugvelii á vettvang og við gerðiim. henni ljóst, hvað gerzt, hafði. Hún tók niður nöfn- in okkar og flutti okkJair síðan úr 'i'jgregiustöð bandarísk:U herlög- •egllunn'ar." Pilturi'nn, sem handleggsbrotn- i.ð hafði, var fiiuttur þegar í stað á sjúkrahúsið í Keflavík, þar sem gert var að brotinu. Hinn piltur- inn var hins. vegar fluttur á lög- regiL-sstöð íslenzku lögregiunnar 11 yfir'lneyrs''U um máiið. En að lokinni aðgerðinni var sá, sem hafði handleggsbrotnað, einnig íluttur á lögreglustöðina. 6á siðarnefndi sagði í. samtali vij blað'j'ð í gærkvöldi, að hann myndi hafa samband við lög- fræðing vegna þessa máls í dag. ,,Ég kieim til með að lieita -^aga- legs réttar míns og hvika h/erg'i í því efni. Við höfum farið tvö undanfarin ár inn á Kelfilavi'kur- flugivöll m.eð dreifibréf eins og að þ.e'ssu siínni og þá að jafnaði ver- ið vísað út af „Vellinum", og þó að reyndar hafi áður komið til meiðinga rið svipaðar aðstæður, hcV.,m vjð ekki fynr orðið fyrir öðrum eins liimte'tingum og nú." í morgun hafði Alþýðub'-.aðið samband við Ólaf Hannesson, full tiúa lögrsgluistjórans á- Kefla- víkui'nugvei'li og stiaðlfesti hann, að pilturinn hatfi hatndleggsbrotn að á lögreg"'u:stöð bandarísku her lög:r£glunna'r, en þangað hafi pilt arnir verið fluttir, m'eðan haft var samband við ísieinzkl;: lögicgluna. Scgðist Ó'lafiuT enn ekki hafa fengið skriflega skýrslu frá varn- arliðinu um málið, en samkvæmt munn'':':'ri skýrslu, sem hann hefði fengið utm bað frá herlög- reglunni, og skýrslu frá piltunum tveim, virtist frásögn aðila stang ast hvor á aðra. 4 r;iár.:itíagiir 10. maí 1971 ' ÍÚÚ

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.