Vísir - 06.12.1975, Síða 8

8
Laugardagur fi. dcsembcr 1975.
vísib
Otgefandi: Reykjaprent hf.
Framkvæmdastjóri: Davið Guðmundsson
Ritstjóri og ábm: Þorsteinn Pálsson
Ritstjóri frétta: Arni Gunnarsson
Fréttastjóri erl. frétta: Guðmundur Pétursson
Auglýsingastjóri: Skúli G. Jóhannesson
Auglýsingar: Hverfisgötu 44. Simar 11660 86611
Afgreiðsla: Hverfisgötu 44. Simi 86611
Ritstjórn: Siðumúla 14. simi 86611. 7 linur
Askriftargjald 800 kr. á mánuði innaniands.
1 lausasöju 40 kr. eintakið. Blaðaprent hf.
Þrýstum á breta
innan NATO
Deilur okkar við breta og vestur-þjóðverja um
fiskveiðilögsöguna hér við land hafa ávallt vakið
upp bollaleggingar um stöðu okkar innan samfélags
Vestur-Evrópurikja. í sjálfu sér er ekki óeðlilegt, að
þessi málefni séu vegin og metin, þegar við lendum
i svo alvarlegum þrætum við bandalagsþjóðir okk-
ar, sem raun hefur orðið á.
Þau stjórnmálasamtök, sem alla tið hafa barist
gegn þátttöku okkar i samstarfi Vestur-Evrópu-
þjóða, hafa ævinlega notfært sér landhelgisátökin
við breta og þann tilfinningahita, er myndast hefur i
kringum þau, til þess að koma fram hugmyndum
sinum um að kljúfa ísland út úr þessu samstarfi.
Allar tilraunir af þessu tagi hafa þó mistekist fram
til þessa.
Bretar hafa nú i þriðja sinn sent herskip inn i is-
lenska lögsögu til þess að hindra eðlilega löggæslu
islenskra varðskipa. Hér er um einstætt ofbeldi að
ræða, ekki sist þegar á það er litið, að bretar hafa
verið taldir til siðaðra þjóða. Við megum okkar að
sjálfsögðu litils gagnvart ofbeldi stórþjóðar. Eigi að
siður höfum við ávallt farið með sigur af hólmi.
í fyrsta lagi er á það að lita, að framganga land-
helgisgæslunnar hefur verið með einstæðum hætti.
Þrátt fyrir breska herskipavernd hefur varðskipun-
um tekist að trufla veiðar landhelgisbrjótanna, svo
um hefur munað. Þetta vandasama verk hefur ver-
ið unnið við erfiðar aðstæður, og það hefur aukið
hróður landsins.
Þá höfum við i annan stað hagnýtt aðstöðu okkar
innan Atlantshafsbandalagsins til þess að knýja
breta til undanhalds. Við landhelgisútfærsluna 1958
tók vinstri stjórnin málið upp innan bandalagsins.
Það sama var gert vegna flotaihlutunarinnar 1973.
Engum blöðum er um það að fletta, að þær aðgerðir
höfðu verulega þýðingu fyrir úrslit málsins.
Þegar bretar hafa nú enn á ný farið með flota sinn
inn i islenska fiskveiðilögsögu til þess að hindra
framkvæmd islenskrar löggæslu, liggur það i aug-
um uppi að við notfærum okkur aðstöðuna innan At-
lantshafsbandalagsins til þess að knýja breta til
undanhalds. Það gerum við ekki með þvi að höggva
á þau tengsl, heldur með kröftugum aðgerðum.
Mikill meirihluti þjóðarinnar ætlast til þess, að rik-
isstjórnin standi þannig að málum.
Bretar eru með framferði sinu að tefla varnar-
samstarfi lýðræðisþjóðanna i Evrópu i tvisýnu. Á
þá staðreynd verðum við að benda mjög rækilega.
Slikar ábendingar væru marklausar, ef við i skynd-
ingu rifum okkur út úr þessu samstarfi. En engum
manni á að geta dulist, að flotaihlutun breta er ógn-
un við Atlantshafsbandalagið.
Það er einnig hugsanlegt, að bretar muni á næst-
unni reyna eins og vestur þjóðverjar áður að þvinga
okkur út úr viðskiptasamstarfi Evrópuþjóðanna.
Það væri likt bretum að spilla enn fyrir lausn deil-
unnar með einhverjum slikum aðgerðum. Þar með
væri það orðin yfirlýst stefna bresku stjórnarinnar
að ýta islendingum ekki aðeins út úr Atlantshafs-
bandalaginu, heldur einnig út úr viðskiptasam-
starfinu við Evrópuþjóðirnar.
Þvergirðingsháttur breta þjónar ekki hagsmun-
um Evrópuþjóðanna. Við eigum þvi af augljósum á-
stæðum að nota okkur aðstöðuna á þeim vettvangi
til þess að knýja þá til undanhalds. Þá eiga islend-
ingar enn þann kost að taka málið upp innan veggja
Sameinuðu þjóðanna, þó að sú aðstaða hafi ekki
verið notuð fram til þessa.
Umsjón: GP
DAUÐASVEITIN
í BRASILÍU
Eitt af fórnarlömbum skæruliöa i S-Afriku.
i augum sumra er
hann hetja herforingja-
stjórnarinnar i baráttu
hennar gegn
kommúnistum, en að
dómi annarra hreinn
og beinn böðull.
Siðasta afrek Fernando
Paranphs Fleury, lögreglu-
foringja, var að skjóta tvo
eftirlýsta bankaræningja tii
bana.
Ein ásökunin, sem hann
hefur orðið fyrir, er sú að hann
sé tengdur „dauðasveitinni”
samtökum lögreglumanna, sem
taldir eru bera ábyrgðina á
aftökum án dóms og laga 3.000
smáglæpamanna undanfarin
ellefu ár.
En þótt hann hafi verið
ákærður fyrir beina ábyrgð á 22
morðum, hafa allar kröfur um
handtöku hans verið látnar
niður falla. Opinberum sak-
sóknurum hefur verið visað úr
starfi, þegar þeir hafa reynt að
blaka við honum.
„Reynið ekki að nó
þeim lifandi"
Nýlega var hann sýknaður af
morði, óleyfilegri handtöku og
ieynilegri greftrun glæpamanns
nokkurs. Sannanir voru ekki
taldar nægar.
10 dögum seinna er lögreglu-
foringinn sagður hafa sagt við
50-manna lögreglusveit, sem
skaut ræningjana tvo: „Það er
ekki viðlit að reyna að ná þeim
lifandi, af þvi þeir vilja ekki
gefast upp.”
Þremur dögum eftir þá
aðgerð, sagði öryggisráðherra
Brasiliu, Antonio Erasmo Diaz,
liðsforingi, aö Fleury ætti
heiðursveitingu skilið fyrir starf
sitt i þágu löggæslu.
Peningaverðlaun
1 fyrra veitti Diaz ráðherra,
Fleury 100.000 cruzeiros
(173.000 kr) i verðlaun fyrir að
hafa handsamað bófaflokk i
miðborg Sao Paulo.
Fleury er þrekvaxinn maður
á fimmtugsaldri, og hefur áður
öölast frægð fyrir vasklega
framgöngu gegn skæruliðum.
Hann segir allar ásakanirnar
gegn sér, vera „liður i haturs-
áróðri gegn lögreglunni.”
Vitni hafa sakað hann um
kvalarlosta, og ein kona segir i
fjölrituöu skjali, að Fleury hafi.
persónulega þyntað mann
hennari aðalstöðvum brasilisku
lögreglunnar i Sao Paulo.
Maður hennar var pólitiskur
fangi.
„Talaðu, annars
kemur Fleury!"
Stúdnetar, sem handteknir
hafa verið af svipuöum
ástæðum, hafa sagt, að þeim
hafi verið gefin eftirfarandi að-

Aftökur „dauöasveitarinnar” brasilisku fara ekki opinberlega
fram, en valkösturinn.sem fer sihækkandi, ber þess vitni, hvað er
að gerast.
vörun: ,,Þú ættir að segja
okkur allt núna, þvi á morgun
kemur Fleury.”
1 ritstjómargrein „0 estado
de Sao Paulo” gaf að lesa eftir-
farandi: „Stór hluti brasilisku
lögreglunnar er orðinn að hópi
morðingja, sem lifláta án
nokkurrar umhugsunar af-
brotamenn og jafnvel saklaust
foik.”
„Einn dæmigerður meðlimur
dauðasveitarinnar hefur verið
tignaður sem þjóðhetja af viss-
um klikum og hefur hann þvi
fengið að hafa alla sina henti-
semi.”
Lögregluforinginn vann sér
fyrst frægð árið 1969, þegar
hann felldi skæruliðaforingjann
Carlos Marighela i skotbar-
daga.
Næsta ár átti hann þátt i
handtöku Camara Ferreira,
arftaka Marighela, en sá lést af
hjartaslagi i fangelsinu sam-
kvæmt opinberum skýrslum
lögregtunnar.
En sama ár varð hann fyrir
fyrstu ásökunum.
Velur fórnardýr ór
klefunum
Einn fanginn, Valter
Taveres, bar eftirfarandi: ,,A
hverju kvöldi fór Fleury i klefa
fimm, þar sem dauðasveitin
valdi úr fanga, sem átti að
skjóta, og siðan fleygja á af-
skekktan stað. Hann var vanur
að segja við einhvern okkar:
„Þú ert gott flesk.” (slangur-
yrði um lik).
Arið 1971, krafðist ákafur
rikissaksóknari, Helio Bicudo,
þess að Fleuryyrði handtekinn.
Hæstiréttur landsins hafnaði
kröfu Fleury’s um að annað
tveggja yrði birt ákæra á hend-
ur hann, eða honum sleppt, en
hann gekk þó laus eftir sem
áður. Bicudo saksóknari missti
hinsvegar stöðu sina.
Annar ákærandi, Leao Vidal
Sion, sagði við ein réttarhöldin:
„Fleury er eins og guðinn
Janus. Annað andlit hans er
hreint og saklaust en hitt er
andlit yfirforingja dauðasveit-
anna.”
Stangast ó við
trúarskoðanir
En Fleury svaraði: „Trúar-
skoðanir minar, siðgæðisvitund,
og pólitiskur bakgrunnur minn
gera það óhugsandi fyrir mig,
að tilheyra slikum samtökum —
ef þau eru þá á annað borð til.”
Lögregluforinginn var
sýknaður.