Lesbók Morgunblaðsins - 20.06.1926, Blaðsíða 6

Lesbók Morgunblaðsins - 20.06.1926, Blaðsíða 6
LBSBÖK MORGUNBLÁéeÍííS 20. júní '2€. Dásamleg björgun úr sjávarháska. Hvenx% Ólafsvíkurkirkja fjekk altaristöfluna. Skýringarorð. Sjóhrakningssögu þá, sein hjer fer á eftir, hcfur Alexauder Val- entímisson í'ært í letur, eftir>niinni bciðni. Þótti mjer þessi ferðasaga svo einstök, og ekki síst björguu- in, að jeg vildi að hún kæniist á prent. En að því leyti, sem hún snertir altaristöfluna í Ólafsvík- urkirkju, þá vil jeg láta fylgja henni örfá skýringarorð. Þcgar kirkjan var fhitt frá Fróðá til Ólafsvíkur, varð úr þvi nokkur óána'gja, jafn\rel svo uiik- il, að tveir helstu bændnr sveitar innar tóku sig upp og fluttu til Yesturheims. En í Ólafsvíkurkaup túni voru þá um 200 íbúar. Attu þeir afarerfitt með að sækja kirkju að Fróðá, þar sem yfir 2 ár var að fara, og kauptúnið að heiia mátti hestlaust, Fróðárkirkja var þá að vísu ekki alls fyrir löngu reist, en var flóðlek og rauuusnöruð, svo að ekki var áhættulaust að safna fólki þar saman til guðsþjónustu. Er minnisstætt hvernig hrykti og brakaði í liverju trje, síðasta páskadag, sem kirk.jan stóð þar. Ottaðist söfnuðurinn. að kirkjan mundi f.júka eða falla ofan á sig. Út lír þessum kirkjuvandræð- um ferðaðist jeg á minn kostnað inn að Skarði á Skarðsströnd, til þcss að seinja \ið eiganda kirkj- unnnr, fni í. Magnússon, um hæfi legt álag á kirkjunni, ef söfnuð- iirinn fengist til að taka hana að sjer til eignar og umráða. En ófá- anlcgt var meira en 800 kr. álag. Kirkjan var svo seld fyrir 300 kr. Þcssar 1100 kr. lirukku cðji- lega of skaint til nýrrar kirk,þi- byggingar. Fór jeg því í umboði' safnaðarins til Keykjavíkur, og tókst að útvega hjá Landsbaivkan- um. sem þá var stofnaður fyrir fáum árum, 3000 kr. lán til kirk.ju byggingar í Olafsvík. Mikið var l'engið; en ekki alt. Þó ýnisir góðir ni<'uu, uj. a- Eiiiar Markússon mágur minu. sem þá var verslunarstjóri í ólafsvík, slyddi þetta kirkjumál manna mest, og margir Olafsvíkingar, sem flestir voru þá sárfátadkir, gæi'u kirkjunni af sínum litlu efn um, voru engin ráð til að skreyta liana að nokkrum mun. En tilfinu anlegast var vöntun á altaristöflu. Sú, seiu Fróðárkirkja átti, var orðin xir sjer gengin og óbrúkleg. En þá komu sjóhrakningar þeir, sem hjer verður frá sagt á eftir. Vegna þeirra þrauta og þrenginga, sem þar voru liðuar, fjekk kirkjan altarisöflu. Var það henni mikill fengur, þegar Alexander smiður, Valentínusson, fa'rði Jienni töfluna, málaða af Þórarni sál. Þorlákssyni, eftir alt- aristöflunni í dómkirkjunni í Reykjavík, í prýðilegum ramma, sem Alexander hafði sjálfur smið- að, enda er hann þjóðhagasmiður. En hjer fer nú á eftir sjóhrakn- ingasagan. Ilclgi Árnason, prestur. Lagt á stað. bað var veturinn 1906, að jcg, ásamt þremur smiðum öðrum, var í Stykkishólmi, að gjöra við fiski- skip, scm Einar Markússon versl- unarstjóri i Olafsvík átti. En þau lágu í vetrarlagi í Stykkishólmi. Laugardagsmorguninn hálfum niánuði f.vrir páska, var fyrsta skipið fcrðbúið að sigla til Ólafsvíkur. Átti það að taka þar skipshöfn og ýmsan útbúnað og leggja svo á handfæraveiðar. Við siuiðirnir höfðum ákveðið að fara sniiggva ferð heim með þessn skipi, og síðan til Stykkishólms á „8kálholti" aftur, sem þá var va'iitanlegt eftir fáa daga frá Keyk.iavík. Tilhlök'lainin var mikil að fá að koma heim ci'tir í> laugar og kaldar vetrarvikur. Arla morguns var siglt á stað í útsunnan jcljaveðri. Skipstjór- inn hjct Hannes Andrjesson frá Stykkishólini; hásetar voru Jón Jónsson, cinnig frá Stykkishólmi, og Guðm. Björnsson og Frlðgeir Friðgeirsson, báðir frá Ólafsnk. Enufrem.ur vorum við smiðirnir 4, Magnús Guðbrandsson, Magnús Ucncdiktsson, Guðgeir Öginunds- son og jeg, og lo;ks stúlka ein, ný fcrmd, alls 9 manns. Stórvion skellur á. Skipstjórinn íuilyrti, að við kæmum til Ólafsvíkur um kvöld- ið, ef vindstaða ekki breyttist, En þegar við \orum komin hálfa leið, breyttist vindstaða, hvesti á vcstan með miklum sjógangi. Var þá vindur beiut á móti. Sækist fcrðin því seint, En um kvóldið er komið stórviðri. Erum við þá miðbugtar suður af Skor. Veðriö fer heldur versnandi, og um nótt ina brotnar stórsiglan, og íórhún, ásamt öllum seglum, fyrin borð og slitnaði loks frá skipinu, og fór siun veg hvort. Nú varð okkur ljóst, að úti var sú von, að ná heim fyrst um sinn, því skipið rak fyrir sjó og vindi, og ljet ekki að stjórn með afturseglinu einu. Tókum við það ráð, að setja upp ár fyrir fram siglu og festa þar við fokku. — Yarð þetta til þes.s, að við gátum bjargast frá því, að reka á land undir Skorinni. Stefnum við nú inn Breiðaf jörð. Þetta var á sunnu dag. Hrakningar. Xú erum við þann dag, mánu- dag, þriðjudag og miðvikudag, að flæ'kjast fram og aftur um fjörðinn. Loks komumst við inn fyrir Stagley, skamt fyrir austan Flliðaey. Þar gátum við lagst, að norðanverðu við cyjuna, og eruni þar í skjóli. Var lagst við 2 akk- •eri, og var um 60 faðma keðja við hvort, og sýndist nú vel um búið á nær ko'llóttu skipi. En»in bygð er á þessari eyju, og enginu sá til fcrða okkar. Var ]>ví ákveðið að liggja þarna, uns fært sýndist að komast til manua. Lcið svo fiiutudagurinn og föstu- dagurinn. En aðfaranótt laugardags vakna jeg við vondan draum. Berstskip ið illa af og hryktir í hverju trjo. Jeg bregð mjer upp, og sje, að koniið . er vestan heiftarveður uifð ógurlegnm sjAgangi, og stendur nieð eyjunni, s"ao nú <jf

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.