Lesbók Morgunblaðsins - 17.10.1937, Blaðsíða 5

Lesbók Morgunblaðsins - 17.10.1937, Blaðsíða 5
LBSBÓK M0RGUNBLAÐ8INS 325 Týndi hljómleikur- inn eftir Schumann. Hljómleikurinn var sennilejra saininn fyrir .Joseph Joa- cliim, að minsta kosti var hann fyrsti niaðui'inn, sem Schumann sýndi handritið. Ojr það er nú vit- að að hinn niikli fiðlusnillingur átti tal um þetta tónverk við höf- undinn. Má vera að þeir liaf'i rætt um umbætur og breytingar á f iðlueiiileiknmn. Sennilejra liefir fónverk þetta verið ]>að síðasta sem Schuniann sanuli. áður en liann varð sturl- aðcr. 0<r eftir að tónskáldið dó vildi •loaehim ekki leika þetta verk, því hann irat ímyndað sjer, að höf'undurinn hef'ði átt eftir að gera á því breytíngar. Þegar Joaehim dó fór liand- ritið tii erfingja lians, og þeir settu það síðau á Berlínar-bóka- safnið, með þeim fyrirmæluin, að það skyldi ekki undir neiuum kringumstæðum vera gefið út eða leikið opinberlega fyr en hundrað ár væru liðin frá dauða höfundar. Þannig var liandritið geymt Og grafið, og enginn vissi um það, fyrri en nú nm daginn, nema um- sjónarmenn prúesneska ríkisbóka- safnsins og einn eða tveir ætt- Lngjar Schumanns og Joachims. Það kann að vera að einhverjir tónlistarfræðingar hafi haft eitt- hverf veður af. að liljómleikur þessi væri til eða hefði verið til. En flestir þeirra höfðu enga hng- mynd um það. Þcssi saga liandritsins er á eng- an hátt sjerkennileg. Þetta er ekki í fyrsta sinni, sem lista- verk liefir gleymst og glatast í mörg ár 0»' fundist aftur annað livort af því að gerð var leit að því, ellegar fyrir hreina tilvil.iun. En aðdragandinn að því hvernig í frjettaskeytum, sem hingað bárust nýlega, var frá því sagt, að fundist hefði handrit af fiðluhljóm- Jeik eftir Eobert Schumann, er menn vissu ekki um hvar var niður kominn fyrri en andi höfundar birtist í London og vísaði á handritið. Fregnin um þenna týnda og endurfundna hljóm- kik hefir vakið irikla eftirtekt, svo og verkið sjálft, er verður leikið opinberlega í fyrsta sinn í breska ríkisútvarpinu á miðvikudaginn kemur. Fiðlusólóna leikur Jelly d'Aranyi. Hljómleik þenna samdi Robert Schumann haustið 18E3. En í 30 ár hefir hann verið gleymdur og fal- inn í prússneska ríkisbókasafninu í Berlín. Um það hvernig hljómleikurinn er til orðinn og hvernig handritið fanst er grein í merku bresku tímarití, eftir Rollo H. Myers. Þar segir svo: ttSBB Robert Schumann. þetta handrit Schumanns fanst, er vi^sule<ra alveg einstæður, og nú er kominn tími til að se<rja frá því ölln saman. Sa<ran. sem hjer verður sö<rð, virðist æði ósennile<r. En stað- ]'(>yndirnar. eins o<r jeg hjer skýri frá þeim, eru staðfestar af vitn- um, eins og menn sjá, sem á eng- an hátt er hæ<rt að rengja, o<r ó- mögulegt að ef'ast uin, að frásögu |>es-a fólks sje eftir bestu vitund. Skömmu eftir að þessi <rrein kemur út (hún birtist þ. 22. sept.) gefur bókaverslunin Messrs Oons- table Ltd. út bók eftir sænska sendiherrann í London, Erik harón l'alnistierna. Bókin heitir .Jlorizons of Iminortality" (er mætti kalla á íslensku útsýn yfir ódauðleikaun). Fjallar bók- in eingöngu 11111 það sem menn alment kalla sálarrannsóknir. I bókinni eru m. a. vottfastar orð- rjettar skýrshir sem taldar eru frá framliðnuin. Meðal þeirra eru orðsendin<rar sem sagðar eru að hafa komið frá Robert Schumann sjálfum, og urðu til þess, eins og ómótmælanlega er komið á da<>'- inn, að þe-si fiðluhljómleikur fanst, sem len<ri hafði verið týnd- rr. Þe<rar ])ai- við bætist, að þeir sein tóku á móti þessum skila- boðum voru engir aðrir en hinir fræjru snillingar Adila Fachiri og systir hennar Jelly d'Aranyi, li<><rur ]>að í aii<rura uppi að menn verða að leggja fullan trúnað á frásöfrnina í bók haróns Palm- stierna, ekki síst þar eð höfund- urinn sjálfur var viðstaddur þeg- ar skilaboðin koniii, o<r hann skrif- aði þan upp. Hjer fer á eftir í stuttu máli frásögnin eins og hún birtist í bókinni, hvernig viðburðarásin vai'. frá því f'yrstu skilaboðin komu og þau.srað til liið týnda handrit fanst. Fyrsta orðsendinjrin kom í mars 1933 þegar ókunnur sendandi sagði að honum væri um- hugað um að frk. d'Aranyi fyndi o<r ljeki síðan fiðlutónverk er haiin sjálfur hefði samið og lát- ið eftir si<>'. Orðsending Jiessari var ekki veitt sjerleg athygli. fyrri en málaleitun ]>essi hafði verið endurtekin hvað eftir annað ()<>¦ sendandi var beðinn að segja til nafns síus. Svarið var.- Robert

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.