Lesbók Morgunblaðsins - 10.10.1965, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 10.10.1965, Blaðsíða 7
SLRSAVBDTAILia Hvaða minjagripi kaupa útlendingar? 17110. — Gjafaver, góðan dag. — Þetta er hjá Lesbók Morg- unblaðsins. Tala ég við frú Guð rúnu Zoéga? — Já. — Þið hafið veri'ð að selja útlendingum minjagripi í allt sumar. Hvers konar minjagrip- ir eru það, sem þeir sækjast helzt eftir? — Fyrst og fremst eru það skinn og prjónavörur. Hvort tveggja þykir sérsrkklega fall- egt, og gæðin hafa aukizt, þótt enn megi bæta þau. — Er mikil eftirspurn eftir lituðum gærum? — Já, einkum eru það Banda ríkjamenn og ungt, íslenzkt fólk, sem spyr eftir þeim. Rosk fð fólk hér kærir sig síður um þær. Hárauðar og túrkísbláar gærur eru vinsælar, og yngra fólkið hér er til dæmis farið að kaupa þær í bílana sína. — En hrosshárnar? — Eftirspurnin eftir þeim er að aukast, enda eru hrosshúðir ódýrar t.d. miða'ð við teppi. Erlendis hefur varla þekkzt, að þær séu notaðar til s'kreyt- ingar, og útlendingar kaupa þær aðallega til þess að hengja upp á vegg. Svo að ég minnist aftur á gærurnar, þá er ég viss um, að klipptu gærurnar gætu átt mikinn marka'ð erlendis, miklu meiri en t.d. kanínuskinn. Farið er a'ð nota þær í húfur, og áreiðanlega væri hægt að nota þær í kápur. Norðurlanda- búar, Englendingar og Frakk- ar kaupa helzt hvítar gærur, en Bandaríkjamenn og íslend- ingar litaðar, eins og ég sagði áðan. — Hvað um aðra minjagripi? — Svo að ég fari nú úr einu í annað, þá get ég talið eftirfar- andi hluti upp, sem útlendingar vilja gjarnan eiga til minja um ísland: Mikil sala er í peysum, einkum í sauðalitunum, en þær þurfa að vera vel prjóna'ðar, til þess að útlendingar kæri sig um þær. Sumar prjónakonur eru vandvirkar, en aðrar virð- ast kasta höndunum til prjóna- skaparins. Sama máli gegnir um sjöl og hyrnur. Svíar, Dan- ir og Norðmenn kunna að meta slíka vöru, og sérstaklega eru þeir hrifnir af sauðalitunum. Annars kaupa NortSurlandabú- ar ekki mikið af prjónlesi, enda eiga þeir völ á afbragðs prjóna- varningi í heimalöndum sín- um. Þá eru útlendingar hrifnir af brúðum í þjóðbúningum, enda er það handsaumuð og vönduð framlei'ðsla. Banda- ríkjamenn og Frakkar kaupa talsvert af uppstoppuðum fugl um. Þetta eru aðallega sjófugl- ar, langvíur, lundar og hring- víur. Ymiss konar koparvara selst ágætlega, svo sem arm- bönd og festar úr íslenzkum peningum. Mikið selst af fri- merkjum. íslenzk leirvara selst töluvert, en þó eru íslendingar enn í meirihluta meðal kaup- enda. Þjóðverjar og Danir vilja gjarnan eignast eitthvað úr seiskinni. Peningaveski úr selskinni þykja nokku'ð dýr, en mikið er spurt um selskinns- skó. Væri örugglega hægt að vinna markað á þvi sviði. Svo að aftur sé minnzt á skinna- vöru, þá fáum við minna af sútuðu skinni en vi'ð gætum selt útlendingum. Skinnin eru seld hrá og söltuð til útlanda í stað þess að vinna þau hér. Kálfsskinn seljast nokkuð. Þau eru notuð til að yfirdekkja húsgögn, á veggi og me'ðfram gluggalistum. Fyrirspurnir hafa borizt frá Sviss og Sví'þjóð um sútuð skinn, en þau hafa ekki verið til. Hvaltennur njóta gífurlegra vinsælda, bæði óunnar og ýmislegur útskurður úr þeim, svo sem litil líkön af hnísum og stórhvelum, eyrna- lokkar og men. Þetta er allt unnið í höndunum, og engir tveir gripir eru eins. Þá get ég nefnt myndakort frá ís- landi, þurrkaðar, íslenzkar jurt- ir og sjávargró'ður undir gleri, skeiðar með íslenzka skjaldar- merkínu, ýmsa muni með ís- lenzka fánanum og íslen?,kan borðfána, en útlendingar .caupa mikið af öllu þessu. — Er ekki eitthvað, sem út- lendingar spyrja um, en ekki er á boðstólum? — Tréskur'ð vantar tiWinnan- lega. Dýrir askar seljast, ef þeir þykja fallegir, en annars vantar hvers konar gripi, út- skorna í tré. Töluvert er spurt um útskorna karla í íslenzkum þjóðbúningi og „trold", sem Skandínavar selja mikið af til ferðamánna. Góður markaður væri áreiðanlega fyrir hendi á alls konar útskornum körlum og kerlingum. — Er ekki mest sala i minja- gripum yfir sumartímann? — Helzti sölutíminn er í júní, júlí, ágúst og september, en salan er farin að ver'ða nokk uð jöfn og viss allan ársins hring. Hér eru alltaf nefndir og ráð á fundum, og áhafnir af fiskiskipum koma hvenær árs ins sem er. Þá færist það einn- ig í vöxt, að íslendingar sendi kunningjum sínum erlendis minjagripi að gjöf, en við sjá- um algerlega um allar sending ar til útlanda. Þykir fer'ðamönn um það líka ágætt að þurfa ekki að taka gripina með sér í farangrinum, heldur fá þá heimsenda. Svtgvar Gests skrifar um: ÝJARPLÖTUR NYJAR PLÖTUR: Skömmu fyrir helgi komu allmargar nýjar og skemimtilegar plöt ur í Hljóðfærahúsið. Þar ber fyrst a'ð nefna fjögurra laga plötu með KINKS, sem njóta mikilla vinsælda hjá unga fólkinu í Reykjavík. Lögin eru „Wait Till the Summer Comes Along", „Such a Shame", „A Well Respected Man" og „Don't You Fret". KINKS voru hér á landi fyrir nokkru og héldu hljómleika. Þegar þeir komu heim, létu þeir blöðin hafa það eftir sér að það hefðu aðeins verið krakkar, sem sóttu hljámleikana. Þá vita þeir sem sóttu hljóm- leikana hverja KINKS álíta krakka. Og svo bættu þeir við, að þeim hefði dauðleiðzt hér. Þá kom í Hljó'ðfærahúsið önnur fjögurra laga plata, með hinum bandarísku Everly-bræðrum. Þeir eru heldur að ná sér á strik, enda dægurmúsikin aftur komin í þann farveg, seim þeir bræður hafa ætíð hald ið sig í, þó að hann hafi dott ið úr tízku i eitt eða tvö ár. Lögin eru „The Pride of Love", „That'll Be the Day", gamalt Buddy Holly lag ef ég man rétt, „It Only Costs a Dime" og „Gone, Gone, Gone". Everly-bræ'ðui' hafa alltaf gert vel á hljómplöt- um, hvort sem plöturnar hafa náð vinsældum eða ekki, og þessi plata þeirra er ágæt. Síðan rekur lestina nýjasta platan í seríunni „Top Six". Þar eru helztu lög septembermánaðar í Eng landi, og eins og við mátti búast er meiri hluti hinna sex laga í þjóðlagastíl. Lög- in eru „If You Gotta Go, Go Now", „Satisfaction", „Baby Don't Go", „Universial Sold- ier", „Look Through Any Window" og „Eve of De- struction". Sum lögin eru ágæt og sérstaklega þa'ð fyrsta, sem Manfred Mann og félagar gerðu frægt. Fjöldinn allur af LP-plötum kom í Hljóðfærahúsi'ð, m.a. mikið af þjóðlagaplötum, margar með „Peter, Paul & Mary", og svo náttúiiega hinum enska Donovan. — essg. • verðlaun og Grand Prix verðlaun árið Árið 1950 eignaðist Cousteau Calypso, Homo aquaticus Framh. af bls. 1 langaði hann til að verða kvikmynda- tók'umaður). Kvikmyndin hlaut Oscar- 1956 á alþjóðakvikmyndahátíðinni i Cannes. En framleiðandinn lét sér ekki nægja Oscar-verðlaunin sín. Hann gerði fljótlega ógleymanlega kvikmynd, „Gullni fiskurinn", sem aflaði honum enn einna verðlauna. sem áður fyrr var tundurduflaslæðari í brezka flotanum. Hann breytti honum í hafrannsóknaskip. Rannsóknaferðir hans á Calypso hafa náð yfir mörg höf, og nýrri tækni hefur verið beitt til djúp- sjávarrannsóJína, þar á meðal sleða með kvikmyndavél, sem fer um botninn á margra kílómetra dýpi og tekur lit- myndir með samstilltu rafmagnsleiftri. Til að vinna að þróun nýrrar tæki stofn- aði hann rannsóknastöð í Marseilles. Þar var smíðaður Köfunardiskur- Framhald á bls. 11. 32. tbl. 1965 • LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 7

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.