Lesbók Morgunblaðsins - 13.02.1966, Blaðsíða 8

Lesbók Morgunblaðsins - 13.02.1966, Blaðsíða 8
'ISLENZK HEIMILI ¦lAétt fyrir sunnan Sundlaug Vest- urbæjar faefur á síðast'liðnum tveiimur árum risið lítið einbýlislhúsalhiverfi og þar er hvert húsið öðru fallegra. Gatan, eem heitir Einimelur hefur enn ekki verið malbikuð og iþegar við komum þangað um miðaftansleytið nú á dögun- um þurf'tum við að stiklla á millli forar- pollana, annars áttum við á hættu að ibera aur og annan óþrifnað, seim hús- mæðrum er ávallt svo uppsiga við inn á falleg teppin. En favað um það við ætluðum ekki að spegla okkur í poMun- • um, heldur skoða eitt hinna fallegu faeimila sem þarna eru, heimilið að Eini- xnel 14. Að Einimel 14 faúa hjónin Áslaug og Sverrir Scfaeving Tfaorsteinsson, jarð- fræðingur, ásaimt þrernur börnum sín- um, _ Þorsteini 13 ára, Brynhildi 12 ára og Árna þriggja ára. í>egar inn er komið verður manni strax Ij'óst, að búsráðendur eru smekk- <vís og faafa einkar nseont auga fyrir listrænum hlutum. Við göngum fyrst til stofu, þar sem á góafum eru iþrjú lit- tfögur persnesk teppi, og á veggjum fög- ur lista'verk og ber þar mest á tveimur miálverkum, „Ajlmannagjá" eftir Kjar- va'l og „Sigríður Eyjafjarðarsól" eftir Tryggva Magnússon, Sýnir myndin þá, er þeir bræður flytja Sigríði á brott með sér, níður hún í söðli og hefur krókfald á höfði. — Þessi, segir Sverrir og bend- ir á mádverk Tryggva, er augasteinn allra á heimilinu. Hhin er eins konar erfðagóss frá foreldrum mínum, eins og raunar Kjarvailsmyndin líka og þó að við séum mög hrifin af Kjarvals- mólverkinu og þyki vænt um það, imá nærri segja, að við sjáum það eklki fyrir „Sóilinni". — Hver teiknaði húsið? — Það gerði Sfcúli Nordahl, arkitekt, feunningi minn, segir Sverrir og held- ur svo áfram — eins og þið sjáið er Ihúsið ákaflega einfalt í gerð sinni. Það er enginn vandi að gera flókin hús, en hins vegar mun erfiðara að gera hús, sem einkennist af einfaldleik. Þetta hús er byggt í L og er enginn veggur í því steyptur, nema útveggirnir. Allir inn- veggir eru smíðaðir af tengdaf öður mín- uim Sigursteini Árnasyni og raunar allt tréverk ilíka. Þó eru nokkrir veggir hlaðnir úr vikri eins og veggir við eld- toiús og bað. — Hve lengi hafið þið búið hér? Feðgarnlr við hreiadýrstartinn í húsbóndaherberginu. RiffiHinn, sem Sverrir heldur á, er af gerðinni Sako cal. 243, en með honum skaut hann tarfinn. Við sjaum hana varla — Við erurn búin að vera hér í rúmt ár, segir frú Áslaug, og erum satt að segja rétt að byrja að rata um Ibúðina það tekur alltaif svolítinn tíma að stað- festast, alltaf virðist eitthvað vera eftir að gera o.s.frv. u. fyrir „Sólin 'pp úr stafunni og inn í borð- stofuna eru tvær tröppur. Þar á vegg „Sigríður Eyjafarðarsól" eftir Tryggva Magnússon (hangir M'til Hómamynd eftir Kristínu Jónsdóttur og er hún gtjöí frá Áslaugu til Sverris, er hún færði hon- um þá, er hann varð þrítugur. — Úr því að þíð minnist á þessa mynd, segir Sverrir þá hefðuð þið ef til vild gaman af að sjá litla mynd, sem ekki lætur mikið yfir sér, en er þó nokfcuð sikemmtileg, en það er penna- teikning eftir Mugg eða Guðniund Tlhor- steinsson. Hana gaf Kristín Jónsdóttir okkur, þegar blómamyndin var keypt. (Hún hafði staðið í ' bréfaskriftuim við Mugg og hafði hann rissað myndina á bréifið. Sfcem'mtileg pennateikning. Aftan á ramman er svo límt umslag og í því er bréfið, svona eins og ti'l staðtfestingar sögunni. Við enda borðstofunnar og við stig- ann niður í kjallarann er krókur, sem kallaður er baðsfcofa, þar sem frúin segir að fjölskyldan eyði cmörgum stundum, bæði við daglblaða- lestur og annan lestur, þar hlusti hún á útvarp og þar grípi hún, frúin, stundum í sauimadótið sitt. í glugganum eru gróskumiklir kaktusar og við höifum orð á, (hve fallegir þeir séu. — Ja, segir Áslaug, blóm vaxa og dafna svo vel hér í (húsinu. Það er ekki af því að ég sé svo raostursöm við þau, segir hún svo af lítiliœti. — Það er af því að þú talar svo vel við þau á morgnana, segir þá imaður hennar og brosir. Og a^Uir brosa. N. I iður í kjalllarann, sem þó er eins bonar jarðhæð liggur opinn stigi, sér- stakleiga skemmtilegur. Yfir stiganum hangir málverk eftir Svein Þórarinsson, af Þingvölluim, einkar fagurt. Þegar komið er niður stigann er þar rúimgóður skáli og í bonuim miðjum stórt borðtenn- islborð, sem á er rafmagnsjárnlbraut. Þar una strákarnir sér vel og láta lestina leika listir sinar. Þar á vegg hangir lít- il mynd, sem máluð er af unnustu von Knebels, ungs jarðfræðings, sem fórst við Öskjuvatn. Sýnir myndin Herðu- breið og Lindahraun. —' Þennan hlut keypti fcunningi minn fyrir mig á uppboði. Hann tók eftir myndinni og bjóst við því að ég hefði gaman af henni. Þrír Þjóðverjar komu faingað sumarið 1907 til þess að rannsaka jarðfræði fslands og tveir eiga ekki afturkvæmt Asfcja gleypti þá. Næsta suimar kemur svo unn- usta von Knebel, Ina von Grumlb- ikiow hingað ásamt ungum jarðfræðingi til þess að leita að unnusta sinum, en leit hennar bar engan árangur. Nlokkru síðar giftist hún svo þessum unga jarð- fræðingi, sem hét Hans Reck og reit igóðar bækur um ísland og Öskju. Og nú' erum við komnir að húebónda- herberginu, sem er inn af sfcálanum. Þar opnast okkur nýr heimur, heimur nátt- úruifræðingsins og þar væri unnt að dvelja stundum saman og sá væri skrít- inn, sem gæti látið sér leiðast þar. — Ja, það er eins gobt að ég sé eíkkl 8 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS- 13. fébrúar 1966

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.