Lesbók Morgunblaðsins - 29.05.1966, Blaðsíða 13

Lesbók Morgunblaðsins - 29.05.1966, Blaðsíða 13
^ltFMNMfK • p* <m 5nokkA ÉkaÉÉ& ww ¦m-tmmm WAK/M KOM'ASUM JAFNAN'l FULL7 YAND- R/E0I......, kirkju þar, var farið með hana niSur á Eyrarbakka í fyrsta áfanga. Lamb- ertsen kaupmaður var svo beðinn að geyma hana í sínum húsum, þar til hún yrði send með skipi til Reykja- víkur. En lengra komst hún ekki, sem að vísu var ekki kaupmanni að kenna. Hinir íslenzku embættismenn, sýslu- maðurinn og biskupinn, áttu auðvitað að sjá um allan flutning á henni. Þeg- ar hún var þarna komin, er eins og þessir háu herrar hafi gjörsamlega gleymt henni, því að þar liggur hún í óhirðu í 24 ár. Örlög þessa listaverks urðu svo þau að rotna og fúna í óþrifn- aði innan um sláturafurðir og gorvamb- ir, og var hún jafn vel höfð fyrir fjal- Ihögg. I En sá þáttur þessa ömurlega máls er auðvitað þáttur Lambertsens, því að honum var trúað fyrir henni. Þeim, sem meira vilja fræðast um þessa eorgarsögu, skal bent á bók Kristjáns Eldjárns, Stakir steinar. Á fyrstu árum sínum á Bakkanum kvæntist Lambertsen Kristínu, dóttur D. C. Petersens, sem áður var kaup- maður þar. Hún sat jafnan heima og annaðist hús og heimili, þegar maður hennar var erlendis, en það var hann oft á vétrum í erindum verzlunarinnar. Það vildi til 7. júlí 1808, að frúin í Húsinu ól sveinbarn. Þar sem maður hennar sigldi frá Eyrarbakka snemma í ágúst árið áður, þótti þetta ekki eðli- legur meðgöngutími. Út úr þessu varð Bvo rekistefna, sem ekki verður rakin hér, en um það og Kúts-Pál, sveininn, eem þarna kom í heiminn öllum aS óvörum, má lesa í sögunni af Þuríði formanni eftir Brynjúlf frá Minna- Núpi. Talið er, að Niels Lambertsen hafi farið alfarinn af landi burt 1817 með OK OPT LEYSfl HVINN P'tK M££> VÉLR/CÐUM K0tlt\ HANS HEITlR 5/GYA/, SOUR WlRfl ENN AMl 10KI FLEIRl BÖRN. tím Pöfl NARFl. fjölskyldu sína, en falið þjónum sín- um stjórn verzlunarinnar. " au Lambertsenshjón áttu að minnsta kosti 4 dætur og 2 syni, en ekki koma hér við sögu nema annar sona þeirra. Hann hét Lambert Lam- bertsen, og tók hann við verzluninni 1824 og hékk við hana til 1839. Ekki var hann föðurbetrungur, nema síður væri, því að ofan á allt annað, sem honum var fundið til foráttu, lagðist hann í drykkjuskap. Hnignaði verzlun- inni svo undir hans stjórn, að sum ár- in var vörulaust að kalla. Urðu við- skiptamenn að leita til verzlunarstað- anna við Faxaflóa með aukinni fyrir- höfn og öllum þeim erfiðleikum, sem ferðalög þeirra tima höfðu í för með sér. Fór svo um síðir, að hann komst algjört þrot. Eignir hans voru seldar á uppboði bæði 1837 og 1838. Þegar hér er komjð sögu, hefir hann orðið að hrökklast úr aðalhúsinu yfir í þjónahúsið, og kaupmaður sá, sem við er tekinn, er að reka hann úr því líka. Johannsen kaupmaður, sem nú tók við, en um hann er lítið vitað, leitaði aðstoðar sýslumanns til þess að koma Lambert út, en hann skipaði svo aftur hreppstjórunum að sjá honum fyrir húsnæði. 1 sögu Eyrarbakka telur höfundur sig hafa heimild fyrir því, að Þorleifur Kolbeinsson, sem þá var annar hreppstjórinn, hafi lagt fram 50 rd. til þess að byggja yfir hann og skyldulið hans. Lambert Lambertsen var fæddur k Eyrarbakka árið 1800 en andaðist 1847- Kona hans var Birgitta, dóttir Guð- mundar Ögmundssonar, verzlunar- manns, og undirkaupmanns Niel» Lambertsens. Þau áttu 3 dætur. K 3. D. Nielsen, verzlunarstjóri og frú I æsti búandi í Husinu sem sæmi- legar heimildir eru um, er Peter Duus. Hann var ekki eigandi sjálfur. Talinn var hann duglegur í sínu starfi, og kom hann verzluninni upp úr því ó- fremdarástandi, sem hún var sokkin L Kona hans var íslenzk, Ásta Tómas- dóttir, börn þeirra 3. Hann hafði heim- iliskennara veturinn 1845-6. Sá var Jens Sigurðsson, bróðir Jóns forseta Sigurðssonar. P. Duus fór frá Eyrar- bakkaverzlun 1847. Hann var um langt skeið kaupmaður í Keflavík. "á tók við sá sem mestrar hylll hefir aflað þessari verzlun, Guðmundur Thorgrímsen. Með háttprýði, festu og reglusemi stjórnaði hann henni í 40 ár. Hann aflaði henni vinsælda með vöru- vöndun og áreiðanleik í viðskiptum á öllum sviðum, svo að af bar. Slíkum verzlunarháttum höfðu landsmenn ekki átt að venjast um langan aldur, hefir því breytingin orðið enn meira áber- andi. Þótt núlifandi Bakkamenn muni hann ekki, þá hefir hróður hans geymzt í minningunni frá eldri kynslóðinni til hinnar yngri. Þykir mörgum, sem andi hans svífi yfir hinu forna húsi enn í dag. Hann hét fullu nafni Guðmundur Geir Framhald á bls. 14. 29. maí 1966 -LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 13

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.