Lesbók Morgunblaðsins - 12.06.1966, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 12.06.1966, Blaðsíða 15
svona börn færa manni aldrei óblandna ánægju, en hann þrælaði nú líka eins og húðarklár allan daginn, meðan önn- ur börn léku sér. Allir töluðu um þetta og hneyksluðust en fannst það í raun- inni ekkert nema sanngjarnt. Drengurinn hneigði höfuðið og óttað- ist að hún myndi taka í höndina á hon- um. Hendur hennar voru svo slyttis- legar og lyktuðu alltaf af uppþvotta- vatni eða einhverjum óþverra. Þær Tninntu hann á dauðu dýrin á eidhús- borðinu, íkorna og skógarmýs, sem fað- ir hans fékk peninga fyrir að drepa, og stundum var það lítið rádýr með blið- leg brostin augu og sperrta fætur, eins og það hefði ekki enn jafnað sig á undruninni yfir því, að skyndilega var allt horfið um aldur og ævi. Að vera skotinn er bara eins og að sofna, sagði móðir hans, sem sjálf hafði einu sinni kennt í brjósti um öll þess smákvik- indi. Frú Petersen fór og drengurinn flýtti sér inn í stofuna. Móðir hans lá í legu- bekknum og var þreytuleg, með lokuð augu. Ungbarnið svaf í vöggunni vrS ofninn. „Var ég ekki fljótur?" spurði hann varfærnislega. Hún opnaði hægt augun: „Ó, ert það þú", sagði hún, „þú ert sannarlega góður drengur". Svo féll hún aftur í mók. Utandyra heyrði dreng- urinn föður sinn sparka af sér tré- skónum, hundarnir þutu gjammandi á móti honum. H„ Lann stóð og horfði á móður sína opinmynntur. Hann ætlaði að verða enn- þá betri og hlaupa ennþá hraðar. Hann vissi að hann var í skuld við mennina, en greiddi hana niður með smáaf- borgunum og af litlum efnum. Bara að ég yrði bráðum stór, hugsaði hann og syfjaði af hitanum í stofunni. Hnugg- inn læddist hann framhjá föður sínum í litlu anddyrinu og fram í eldhúsið. Faðirinn kastaði ekki á hann kveðju, ef til vill sá hann hann alls ekki. „Hvernig líður þeim litla?" kallaði hann. „Uss-s", hvíslaði móðirin blíðlega, „hann sefur". Svo tók drengurinn til við að kveikja upp í eldavélinni. Kaldir járnhring- irnir virtust logheitir við loppnar hend- ur hans. Torfey Steinsdóttir þýddi. ÞRESTIR É, Framhald af bls. 6 og létu það aldrei falia á lóðina, eða í lu'uul við húsið. Það var eins og fugl- arnir kostuöu ekki aSeins kapps um að gæta ýtrasta hreinlætis í hreiðrinu sjáifu, heldur virtist hreinlætisskyn þeirra einnig ná til nánasta umhverfis Og jafnvel lengra. Ig herti nú á njósninni um at- hafnir fuglanna, eftir því sem annir leyfðu og varð fyrir bragðið nokkurs visari um tiltektir þeirra i hreinlætis- málum. Dag nokkurn þóttist ég nefni- lega standa móðurina að verki við að láta einn ungann gæta hreinlætis. Hún stóð á hreiðurbarminum og virtist huga að ungum sínum. Allt í einu stakk hún nefinu niður í ungakösina, og ég sá ekki betur en að hún ýtti duglega við einum unganna, með þeim árangri, að afturendi hans kom upp og gaf frá sér eitthvað ljósleitt, sem móðirin greip óðar í nefið og flaug með á brott. Fuglarnir héldu áfram að bera frá ungunum í nefi sínu, án þess að ég gæti gengið úr skugga um, hvað það var, eSa hvernig það liti út, sem þau báru burt. Loks kom þó að því, að mér gæfist kostur á að athuga þetta nánar. Einu sinni sem oftar flaug kerla frá hreiðrinu með eitthvað í nefinu og hvarf með það fyrir húshorniS, en kom von bráðar til baka, svo að augljóst var að hún gat ekki hafa farið langt. Ég gizkaði á, að hún hefði ekki farið nema rétt fyrir hornið. Hún hefir sjálfsagt átt óvenju-annríkt í þetta sinni, og því haft hraðan á og farið styttra en vanalega. Ég fór nú út fann brátt það, sem ég raunar bjóst við aS finna, rétt handan viS húshornið. Það var ljósgrátt, eða nærri hvítt, með dókkum drefjum í, og utan um var einhvers konar seig himna, sem hélt því saman, svo aS fugl- inn gat borið það í nefinu í heilu lagi. Hér hafði fuglamamma látið þetta detta, þó að hún væri að þessu sinni tæpast komin út fyrir umdæmi sitt, í þetta eina sinni, svo aS ég yrði var við. mt arna sá ég fyrir mér, hvernig þetta gerSist, Við mér blasti, hvernig lítil fuglamóðir, sem maðurinn nefnir fávísa, rækti sín skyldustörf. Hvernig hún lét sex unga sína gæta þrifnaðar. Hversu hún passaði upp á hvern og einn þeirra á réttum tíma og með ná- kvæmni og fyrirhyggju, sem aldrei skeikaði. Þetta kann nú að þykja smátt undrun- arefni, en furðulegt og óskiljanlegt er það samt. Eins og svo oft endranær, í ýmsum tilvikum, fellur maður alveg í 12. júní 1968 stafi yfir þessari vísdómslegu niður- röðun, í smáu sem stóru, í náttúrunnar ríki. Frá mennsku sjónarmiði séð, er engu líkara en að fuglinn sé gæddur hreinlætisskyni, eða hugmyndum urn hollustuhætti. Og þvi er líkast, sem honum sé blásið timaskyn í brjóst. Manni finnst ekki eins með ólíkindum, aS fuglinn svari gapandi nefi ungans með þvi aS fylla það af fæðu, svo stór- furðulegt sem það þó er, eins og hitt að hann fylgist með starfi innýfla ung- ans og sinni ósjálfráðum nauðþurftum hans, eins og eftir klukku. HiS tíðkanlega svar er: Þetta er eðlishvöt. Einhverju verður drottnari jarðar- innar að svara til, þegar spurt er. Já, þaS er sitt hvað að sjá og reyna, eða að skilja hin dýpstu rök tilverunn- ar. Gegndarlausar eru ráðstafanir nátt- úrunnar til þess að kveikja og tryggja líf eins þrastarunga, sem svo ef til vill lýkur lífi sínu innan fárra daga í kattar- kjafti viS rætur trésins, þar sem hreið- ur hans stóS. - •- mt etta var nú aSeins ofur hvers- dagsleg saga af venjulegum þröstum. Ungarnir í hreiðrinu döfnuðu og kom- ust á legg í fyllingu tímans. Við þótt- umst þekkja, að það væru þeir og for- eldrar þeirra, sem héldu sig í garðinum alllengi sumars. En að því kom, að við þekktum þá ekki lengur sem okkar þresti, og eftir var aSeins minningin um einn örlítinn kafla í hinni eilífu þró- unarsögu lífsins á jörðunni. Sú saga er gómul, en þó si ný. í ys og þys hvers dags eru skilningarvit vor ekki ævinlega opin fyrir henni. En á stundum vaknar maður til nokkurrar íhugunar um furSur og dásemdir lífs- ins við að sjá stóran eða smáan viðburð. -LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 15

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.