Alþýðublaðið - 16.01.1997, Qupperneq 3

Alþýðublaðið - 16.01.1997, Qupperneq 3
FIMMTUDAGUR 16. JANÚAR 1997 ALÞÝÐUBLAÐIÐ 3 s k o ð a n Stóri dagurinn nálgast Nú nálgast hann óðum stóri dag- urinn þegar stofnfundur regn- hlífarsamtaka jafnaðarmanna verð- ur haldinn. Laugardagurinn 18. janúar er um næstu helgi og verður mikið um dýrðir í Loftkastalanum, ■nýju leikhúsi Reykvíkinga. Sam- tökunum hefur verið gefið nafnið Gróska, samtök jafnaðarmanna, og hafa þau þegar opnað skrifstofu sína, eins og lesendum Alþýðu- blaðsins er kunnugt, þó formleg stofnun hafi ekki enn farið fram. Oft hefur verið þörf á því að fólk fjölmennti á fundi í sögu vinstri hreyfingarinnar á íslandi, en senni- Pallborð Magnús Árni Magnússon skrifar lega sjaldan eins og nú. Fyrir vel- unnara hugmyndarinnar um sam- fylkingu jafnaðarmanna er lífs- spursmál að Gróska fái fljúgandi start og að við fólkið í vinstri, fé- lagshyggju- eða jafnaðarflokkunum svo og óflokksbundnir áhugamenn um málefnið, sýnum forystu flokk- anna hver vilji okkar er, að við krefjumst breytinga, árangurs og áhrifa á íslensk stjórnmál. Að stofnun Grósku hefur aðal- lega unnið fólk, sem í nútímaþjóð- félagi er talið ungt, þó vissulega sé það fullorðið, enda flest í kringum þrítugt. Það hefur valdið því að stundum hefur verið talað um þetta framtak sem framtak „ungliðanna", en ungt fólk í stjórnmálum er orðið þreytt á þessari nafngift. Hún gefur til kynna að það sé í raun ekki „fullorðinspóli tfk“ og sé að fást við eitthvað léttvægara en þar rúmist. Staðreyndin er hins vegar sú að málum hefur verið þannig fyrir komið hér á íslandi að skarpasti efnahags- og aðstöðumunurinn á ís- landi í dag er á milli kynslóða. Þannig er við völd nú kynslóð sem þurfti ekkert annað til að koma undir sig fótunum efnahagslega en að þekkja einhvern bankastjóra, sem gat reddað henni lánum, sem síðan urðu að engu. Eins var með námslán þessarar kynslóðar, en þau þurfti ekki að borga til baka, þau brunnu upp í verðbólgubáli. I dag er öldin önnur. Nú lifir þessi sama kynslóð á því að ávaxta sitt pund við okurvöxtunum sem næstu kyn- slóðir greiða. Því kann að vera að það henti ráðandi kynslóð afskap- lega vel að gera lítið úr stjómmála- þátttöku ungs fólks og setja það á bekk með „stuttbuxnadeildum" og skátafélögum þegar það skipulegg- ur sitt starf. En Gróska er alvöru stjórnmála- hreyfing jafnaðarmanna, þó ekki sé hún stjórnmálaflokkur. Hún mun hafa stefnu fram að færa og mun vinna henni brautargengi innan þeirra stjórnmálaafla sem félagar hennar kunna annars að kjósa að starfa í. Fyrsta mál á dagskrá er auðvitað að stuðla að samvinnu þeirra stjómmálaflokka sem nú em í stjórnarandstöðu, þvf verkefnin sem bíða hreyfingar jafnaðar- manna, sem hefur bolmagn til að fylgja stefnumiðum sínum eftir af fullum þunga, eru fjölmörg í þessu svartnætti íhalds og afturhalds, sem við upplifum nú. ■ Höfundur hefur tekið þátt í undirbúningi að stofnun Grósku. Oft hefur verið þörf á því að fóik fjölmennti á fundi í sögu vinstri hreyfingar á íslandi, en sennilega sjald- an eins og nú. Allt logar i illdeilum i bæjar- stjórn Vesturbyggðar vegna meirihlutaslita krata við íhaldið. Ganga sendingarnar á víxl á milli bæjarfulltrúanna. Kratartelja sig þurfa að gera upp við íhaldið og hafa gefið út blað til að skýra út sín sjónarmið. Samþykkt var á félagsfundi að blaðið skyldi heita Röstin og var Gísli Hjartarson, ritstjóri Skutuls á ísafirði, fenginn ,til að annast útlitshönnun blaðs- ins og prentun þess. Sem von var dró útlit Rastarinnar dám af Skutli og meðan það var í prent- un hringdi Gísli í Hjörleif Guð- mundsson á Patreksfirði, rit- stjóra Rastarinnar, og sagði hon- um að sér hefði ekki líkað nafn blaðsins. Hefði hann jafnframt því að hafa blaðið likt Skutli einnig breytt nafni þess. Héti nýja málgagnið Sköndull af prak- tfskum ástæðum, það væri líkara Skutli og félli því betur að útlits- forritum sem hann hefði yfir að ráða. Stóðu Vesturbyggðakratar f þeirri meiningu að blaðið sitt héti Sköndull þartil þeirfengu blaðapakka sinn sendan úr prentsmiðjunni á Isafiröi. Þang- að til munu þeir hafa hugsað Skutulsritstjóranum þegjandi þörfina... r Ifrétt blaðsins í gær af köldum kveðjum ýmissa leikhúsmanna til borgaryfirvalda í ræðum sín- um á 100 ára afmælishátfð LR, þeim þótti sem oftar að pening- urinn væri skorinn við nögl, sagði Ingibjörg Sólrún Gísla- dóttir borgarstjóri að pillur Dav- íös Oddssonar sama efnis við sama tækifæri, væru augljóslega pólitískt útspil forsætisráðherr- ans. Og Davíð er ekki einn Sjálf- stæðismanna um að notfæra sér vandræði Leikfélagsins til að koma höggi á R- listann, þó að LR fái nú 140 milljónir á ári en ekki 119 einsog þegar Sjálfstæð- isflokkurinn fór með völdin í borginni. Sem oftarfer Björn Bjarnason menntamálaráðherra mikinn á heimasíðu sinni þar sem hann segir að sjaldan hafi leiklistarlíf staðið með jafnmikl- um blóma. „Hvarvetna má sjá þessi merki, meðal annars á fjár- lögum ríkisins." Það má vissu- lega velta fyrir sér hverskonar leiklistarstarfsemi á sér stað á fjárlögunum en áfram heldur Björn sem segir að þar sé í fyrsta skipti i mörg ár mælt með fjár- veitingum til LR, „samtals 25 milljónir í ár og á sfðasta ári." Nú þykjast menn sjá fyrir að LR verði einskonar gæludýr Davíðs og Björns sem munu keppast um að sýna hverjir séu góðu karlarnir og hverjir þeir vondu; óskastaða fyrir LR sem sérfram á betri tíð með blóm i haga... Nú eru menn að gera upp bókavertíðina og þráttfyrir barlóm höfunda sem segja ekki feitan gölt að flá þar sem bók- sala er má Ijóst vera að þeir sem komu sfnum bókum á sölulista hafa haft verulegar fjárhæðir uppúr krafsinu. Alþýðublaðiö heyrði til dæmis að hinn ungi út- gefandi Jónas Sigurgeirsson væri búinn að kaupa miða til Flórída fyrir sig og sfna frú, Rósu Guðbjartsdóttur fréttakonu á Stöð 2, og kvartar ekki. Jónas gaf út samtalsbók Benjamíns H. J. Eiríkssonar og Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar sem seldist grimmt fyrir jólin... Sólveig Berg Björnsdóttir arkitekt: Nei, mér frnnst hann mjög hressandi. Guðbjörg Lind Jónsdóttir myndlistarmaður: Nei. Hann er mjög skarpur og hrist- ir upp í fólki. Sumar athuga- semdir hans eru, kannski of persónulegar. Elín Briem nemi: Já. Hann er alltof oft ósvífmn. Ásta Ólafsdóttir myndlist- armaður: Hann er mjög nei- kvæður og neikvæðni felur í sér ósanngimi. Leifur Stefánsson bygg- ingafræðingur: Já, alltof oft. v i t i m e n n Nú er leikfélagið orðið hundrað ára og afmælisbarnið var svo hresst í boðinu að það er ekkert á því að gefa upp öndina strax, þannig að óvildarmenn þeirra þurfa að finna nýjar leiðirtil að koma því fyrir kattarnef ef það á að takast. Ja hérna hér. Leikfélagið hefur sumsé fund- iö tilgang í að tóra eftir allt saman. Hlín Agnarsdóttir í pistli sínum Hjónabandserfið- leikar afmælisbarnsins, í DT í gær. Það má segja að gagnrýni þurfi alltaf að vera dálítið eitruð, hún verður að reyna að uppræta óvær- una úr leiklistinni sem þar safn- ast saman. Jón Viðar Jónsson leiklistarunnandi öðru nafni Hönd dauðans útskýrir hin hörðu lög mál gagnrýninnar í DT í gær. Örkuml ertveggja ára gömul sveit og Óiafur segir að hún hafi gengið í gegnum ýmsar hremm- ingar á skammri ævi, sérstaklega hvað gítarleikara varðar. Hljómsveitin Örkuml á ekki sjö daganna sæla ef marka má umfjöllun í Morgunblað- inu í gær. Alltof margir líta svo á að leiöinlegheit séu merki um gáfur og vísdóm. Þvert á móti. Fjölmiölarýnir DT kemst að lokaniðurstöðu í pistli sínum sem veröur kannski til þess að pistlar hans verða ekki jafn vitlausir og leið- inlegir og ella. Hausa og beinaþurrkun hafin á Suðureyri. Fyrirsögn í Mogganum í gær. í tilefni af 25 ára drottningar- afmæli Margrétar II danadrottn- ingar færðu forseti íslands Ólafur Ragnar Grímsson og Guðrún Katr- ín Þorbergsdóttir henni að gjöf tvær glerskálar eftir glerlistakon- una Sigrúnu Ólöfu Einarsdóttur. Hvernig er með það. Fær maöur ekki drottn- ingarlegar gjafir þegar maður er drottning. Mogginn í gær. Bæjarstjórn Grindavíkur hefur óskað eftir því við íþrótta og æskulýðsráð bæjarins að fari fram könnun á einelti að hálfu kennara í bæjarfélaginu. Hvaö eru þeir einn eöa tveir kennararnir. Þetta hlýtur að verða ansi persónulegt mál hjá grindjánunum. Víkurfréttir nú í vikunni. Ég sagði þeim að ég hefði meitt mig illa á fótum og gæti ekki bjargað mér heim. Þeir hlustuðu ekki á mig heldur stigu upp í bíl- inn og óku á brott en skildu mig eftir emjandi á gangstéttinni. Ragnar Sverrisson hitti tvo miskunsama samverja í gervi lögreglumanna á nýjárs- nótt. Þeir voru hinsvegar bókaöir í aörar hetjudáðir og létu hann því liggja. DV í gær. smáa letrið ✓ Islendingum fjölgar - en Austfirðingum fækkar Skeggjastaðahreppur -6 (-4,5%) Vopnafjörður -3 (-0,3%) Hlíðarhreppur 1 (+1,16%) Jökuldalshreppur -1 (-0,7%) Fljótdalshreppur 0 (0%) Tunguhreppur -4 (-4,1%) Hjaltastaðarhreppur -9 (-12,8%) Eiðahreppur 1 (+0,7%) Borgarfjörður 2 (+1,1%) Fellahreppur -1 (-0,23%) Egilsstaðir 62 (+3,9%) Seyðisfjörður 1 (+0,12%) Vallahreppur -5 (-3,2%) Skriðdalshreppur -5 (-3,2%) Neskaupstaður -45 (-2,7%) Eskifjörður 35 (3,5%) Reyðarfjörður -1 (-0,14%) Fáskrúðsfjarðarhreppur -10 (11,2%) Búðahreppur -54 (-7,6%) Stöðvarhreppur 13 (4,7%) Breiðdalshreppur -31 (-9,2%) Djúpavogshreppur -34 (-5,7%) Borgarhafnarhreppur 2 (+1,8%) Bæjarhreppur 0 (0%) Hornafjörður -2 (0,09%) Hofshreppur -6 (-5,2%)

x

Alþýðublaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.