Vísir Sunnudagsblað - 28.01.1940, Blaðsíða 6

Vísir Sunnudagsblað - 28.01.1940, Blaðsíða 6
6 VlSIR SUNNUDAGSBLAÐ sluppum betur en við bjugg- umst við, meðfram af því, að við vorum ásamt öðrum skák- mönnum í lestinni og urðu all- ir við það trúverðugri. Lithau- arnir og Tékkarnir voru sem sagt með sömu lest og við. 1 Aachen hafði lestin alllanga viðdvöl. Þar gaf maður upp þá peninga, sem maður hafði, einnig voru manni afhentir brauð-, kjöt- og feitmetisseðlar fyrir ferðina gegnum landið. Við fengum seðla, sem nægðu i þrjá daga, þvi lengur gilti „vis- umið" okkar ekki, en við ætluð- um ekki að vera svo lengi. — Á tíunda tímanum komum við til Köln. Þar eins og i Aachen var allstaðar svarta myrkur úti við. Við komum farangrinum i geymslu og skruppum út til að fá okkur hressingu. Við geng- um í kring um dómkirkjuna miklu og var hún voldug og tignarleg í daufu tunglsljósi og tel eg óvíst, að hún sé tilkomu- meiri þó maður sjái meira en skuggann af henni. — Við feng- um tíma til þess að bragða þýskan bjór, áður en við urð- um að halda á stöðina aftur og taka næstu lest kl. 11,45. All- mikið af hermönnum hafði komið í Briissel-lestina í Aach- en, en þessi lest varð alveg troð- full af hermönnum og komu þeir og fóru úr lestinni við hverja viðkomu um nóttina, en við þeystum í gegnum Duis- burg, Dússeldolf, Miinster, Oxnebrúck, Bremen og fleiri bæi, sem eg ekki man að nefna, en eíni staðurinn þar sem meira ljós sást en Ijósglætur járn- brautarmerkjanna var í Essen, þar sem bálið stóð upp úr stál- ofnunum sem unnu af fullum krafti, þeir fá víst sjaldan hvíld á þessum tímum. Við komum i birtingu til Hamborgar og þar eð hvergi var farið að opna veitingastaði, borðuðum við á járnbrautarstöðinni og afhent- um nokkuð af okkar brauð-, kjöt- og feitimiðum. Á 10. tím- anum fórum við frá Hamborg áleiðis til Warnemiinde. Þessi lest var einnig troðfull, en nú voru engir hermenn í henni. — Við komum til Warnemiinde um eftirmiðdaginn og var þar enn tollskoðun og reyndar tvær frekar en ein, því Danirnir voru nú einnig komnir og voru þeir betri að eiga við en hinir. Við fórum út í ferjuna og vorum þá komnir af þýskri grund, ferjan var dönsk. Við borðuð- um á ferjunni og var ólíkt mat- arlegra þar en á járnbrautar- stöðinni í Hamborg. Við fórum úr ferjunni í lestina í Gedser og þaðan keyrði hún yfir eyjarnar Nýja Bió: Konan með örið. Aðalhlutverk: Ingrid Bergman. Það hefir oft verið sagt, að engar kvikmyndir ætti hér eins miklum vinsældum að fagna og sænsku kvikmyndirnar, og þetta er vafalaust rétt. Er nú orðið nokkuð umliðið siðan er sænskar kvikmyndir hafa ver- ið á ferðinni hér, en nú sýnir Nýja Bíó sænska kvikmynd á- gæta um helgina, og leikur Ing- rid Bergman aðalhlutverkið. — Kvikmynd þessi er gerð eftir leikriti de Croisset, „II était une fois". 1 kvikmynd þessari er sagt og Stórstraumsbrúna og klukk- an rúmlega 6 komum við til Kaupmannahafnar, í myrkri, meira myrkri en maður er van- ur í Kaupmannahöfn. Einnig þar veit maður af striðinu. — Ljósaauglýsingarnar eru horfn- ar, þvi þeir verða að spara raf- magnið; kolin eru dýr og þar að auki vandfengin. Það er 1. nóvember, samkv. áætluninni áttum við nú að vera komnir með Goðafossi til Vest- mannaeyja, en nú erum við hér og Goðafoss á leiðinni til Am- eríku. Við fórum inn á Missi- onshótelið Hebron og morgun- inn eftir hringdum við á sendi- ráðið og loksins vorum við hepnir; það var fimtudagur 2. nóvember og okkur var sagt, að Lagarfoss færi heim á sunnu- dag. Við flýttum okkur að panta far og á sunnudaginn 5. nóv. fórum við fjórir; Guð- mundur varð eftir i Höfn og var leitt að skilja við hann, því aðrir eins ferðafélagar eru ekki á hverju strái. Dagana í Kaup- mannahöfn höfðum við notað til þess að heimsækja ættingja og kunningja, því þá eiga flest- ir þar. — Lagarfoss kom við í Aalborg, kom þangað á mánu- dagsmorgun og tók sement og tilbúinn áburð og fór á þriðju- dagsmorgun. — Nú erum við staddir við Noregsstrendur, því ekki er varlegt að fara venju- legu leiðirnar. Það stendur víst til að fara norður með Noregi og skjótast þaðan yfir til ís- lands. Loksins 16. nóvember kom- um við til Reykjavíkur, eftir 10 daga útivist, en fjórum mánuð- um eftir burtförina. Þótti okk- ur mál til komið. Höfðum feng- ið nóg af útivistinni og það reyndar fyrir löngu. Baldur Möller. frá ungri stúlku, Önnu Holm (leikin af Ingrid Bergman), sem væri mjög fríð sýnum, ef hún hefði ekki ör í andlitinu, sem óprýkkaði hana mjög. Haf ði hún f engið. ör þetta í húsbruna, er hún var barn að aldri. Þetta hefir gert hana harðlynda og hún hatar með- bræður sína og leitar kunn- ingja meðal þeirra, sem búa skuggamegin í lífinu, þeirra, sem eru i ósátt við lifið og aðra menn. Hún stjórnar flokki bófa, sem hefir fé út úr fólki með hótunum. Bófarnir hafa kom- ist yfir bréf, sem ung læknis- kona hefir skrifað elskhuga sínum — og nú á að nota bréf- in til þess að hafa fé út úr kon- INGRID BERGMAN. unni. Félagi Önnu er ekki nógu kröfuharður við lækniskonuna, að þvi er Önnu finst, og hún tekur sjálf málið í sínar hend- ur og hún gefir það af meiri tilhlökkun en ella myndi, af þvi að læknisfrúin er fögur og hamingjusöm —¦ af því, með öðrum orðum, að hún hefir orð- ið þess aðnjótandi, sem Anna hefir farið á mis við. — Anna krefst 10.000 króna af læknis- konunni, en hún getur ekki lát- ið svo mikið fé af höndum. Áð- ur en Anna fer, en hún talaði við lækniskonuna á heimili hennar, kemur læknirinn heim. Anna verður að flýja út um glugga, en dettur og fótbrotnar um öklann. Læknirinn hyggur hana þjóf, opnar tösku hennar, finnur þar skartgripi, sem kona hans átti, og afhendir henni þá, en tók ekki eftir bréfum konu sinnar, sem einnig voru i tösk- unni. Læknirinn er i þann veg- inn að hringja á lögregluna, er hann verður þess var hversu er ástatt fyrir stúlkunni, og þá gleymir hann öllu öðru en því, að hann er læknir. En hann hafði verið herlæknir og lagt sig eftir að hjálpa þeim, sem særst höfðu i andliti, og fór mikið orð af því, hversu slyng- ur hann var í að lækna andlits- sár, svo að vart sáust merki eft- ir þau eða ekki. Hann ákveður nú að hjálpa Önnu — og eftir aðgerðir hans er hún gerbreytt i ytra úthti. Hún er nú eins fög- ur og forsjónin í upphafi hafði til ætlast. En læknirinn vill bæta hana og fegra hið innra ekki síður en i ytra úthti og tal- ar vinsamlega og blíðlega við hana um þá hluti. -— Tekst Önnu að flýja frá fortið sinni? Það er það, sem framhald myndarinnar fjallar um, ög verður það ekki nánara rakið hér. En fullyrða má, að mynd þessi sé hin athyglisverðasta, bæði efnis vegna og snildarlegs leiks, einkanlega Ingrid Berg- man's. Hreggviður — Baldvin — Indriði. Um fæðingu, skirn og nafn Indriða bónda og alþm. á Hvoh (d. 1898) hefir Gísli gamh Kon- ráðsson, faðir hans, tekið þetta saman: „Það var þenna vetur (1822), sunnudaginn fyrsta á þorra, að Indriði var borinn, síðasta barn þeirra Gísla og Evfemiu konu hans. Var á öskuhrið, svo að Gísh varð sjálfur að sitja yfir konu sinni, þó lítt væri hann laginn til slíkra starfa, en sjálf mátti hún segja honum til. Sótti Gísli þá Magnús prest i Glaumbæ um morguninn eftir í kafaldi, til að skíra sveininn, en fékk til guðfeðgina Jón bú- andaJónsson á Syðra-Skörðugili og griðkonu hans, er Þórunn hét, kerlingu eina. Gísli kvað mátulegt, að sveinninh héti Hreggviður, en kona hans bað hann héti Baldvin, og kvað Gísh hana þá ráða því. En þá kom Konráð litli (síðar prófessor)1 inn með hey til lambhrúta 9, er voru á baðstofugólfi, og mælti: „Látið hann heita Ind- riða." En Jón heyrði ærið illa, og nálega verst það, er næst honum var talað, en vildi ei láta mikið bera á því, heyrði hvað Konráð sagði, en eigi hún, og nefndi hann þvi Indriða, og dugði ei að leiðrétta karlinn á því. En Gísli kvað vísu þessa við sveininn: Ei mun það til ófögnuðs eða góðu hamla, þó heiðingjanna hreystiguðs hafirðu nafnið gamla."

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.