Vísir Sunnudagsblað - 22.09.1940, Blaðsíða 1

Vísir Sunnudagsblað - 22.09.1940, Blaðsíða 1
1940 Sunnudaginn 22. septemfaer 38. falaö QimpalcuendlÉ. „MA" BARKER Kate Barker. FYRIR mörgum árum fæddist í Ozarkfjöllun- um í Missouri (U. S. A.) mey- barn, sem hlaut í skírninni hið óvenjulega nafn „Arizona" Clark. Til tvítugsaldurs lifði y hún tilbreytingarlitlu sveitalífi, en þá giftist hún vinnumanni, sem hét George Barker og voru þau gefin saman í borginni Aurora í Missouri. Þar bjuggu þau, meðan „Kate", eins og hún var venju- lega kölluð, eignaðist fjóra sonu: Hermann, Lloyd, Arthur og „Freddie". Hinir tveir síðar- nefndu voru enn í bernsku, þeg- ar Barkex'hjónin fluttu til Webb City, þar sem George fékk vinnu i blýnámu. Þau höfðu litla pen- inga í þá daga, en Kate sá um að drengina skorti ekkert. Auk þess kom hún góðu orði á f jöl- skyldu sína með því að fara jafnan með hana í kirkju á hverjum sunnudegi. Þegar drengirnir tóku að eld- ast og fóru að fremja ýmsa ó- knytti, leyfði Kate föður þeirra engin afskifti af því. Hún hélt því fram, að hún gæti alveg haft stjórn á þeim og þar eð hún hafði mann sinn alveg „í vasanum", misti hann brátt alveg valdið yfir þeim. Þeir voru ekki seinir á að hagnýta sér þetta eftirlitsleysi og kvörtun- um vegna þeirra fór ört fjölg- andi. Þeir voru af nágrönnunum á- sakaðir um rúðubrot, þjófnaði, ofbeldi gegn minni máttar o. þ. u. 1. og að lokum handtók lög- reglan Hermann, þann elsta, fyrir þjófnað. Kate ruddist inn á lögreglustöðina, full heilagri vandlætingu: Hvernig dirfðist nokkur að ásaka son hennar fyr- ir þjófnað? En lögreglan gat fljótlega fullvissað hana um sök Hermanns, og Kate bætti fyrir brotið með peningum og hafði soninn heim með sér. Þar helti hún yfir hann skömmum — ekki fyrir þjófnaðinn, heldur fyrir að fara svo heimskulega að þessu, að hann var handtek- inn. Þetta sama átti sér stað, þegar Lloyd var siðar handtekinn fyrir þjófnað. Báðir drengirnir svör- uðu þeim spurningum, sem lög- reglan lagði fyrir þá — og móð- irinni féll það bölvanlega. Húu gaf þeim það ráð, að ef þeir væri yfirheyrðir, ætti þeir að steinþegja. Þessi kona hlýtur að hafa verið mjög einkennileg í hugsunarhætti, því að hún sagði sonum sínum aldrei, að það væri rangt að stela. Þess í stað tók hún sig til, þegar hún fór sjálf að verða reyndari, og kendi þeim hvernig helst væri hægt að forðast klær lögregl- unnar. Jafnframt hélt hún og fjölskylda hennar áfrani að sækja kirkju og enginn þorði að segja það í áheyrn hennar, að synir hennar væri ekki fyrir- myndardrengir. Það var því ekki að furðar vegna framkomu móður þeirra, að allir piltarnir brutu í bág við lögin. En þar eð glæpirnir heyrðu aðeins undir fylkjalögin, komu alríkislögreglunni (Fed- eral police) þessi mál ekki við. Jafnskjótt og eitthvert afkvæma „Ma" Barker var handtekið, rauk sú gamla upp til handa og fóta og bar það upp á lögregl- una, að hún væri að „ofsækja" sonu sína. Ef það stoðaði ekki,. fór hún að gráta og bað um að vægilega yrði á þeim tekið. En fjórrn»nningarnir urðu varri og verri, svo að lögreglan leitaði altaf fyrst að Barker-piltúnum, þegar einhver glæpur hafði ver- ið framinn. Loks kom að þvi að Hermann var tekinn til yfirheyrslu í sam- bandi við rán, sem framið hafði verið skamt frá Webb City. Hann var fljótlega látinn laus, sakir ónógra sannana. „Ma" Barker leit á handtökuna sem hina mestu móðgun og ákvað að heiðra eigi lengur þessa borg með návist sinni og flutti á brott. Hún valdi olíuborgina Tulsa í Oklahoma og þar vann George Barker ýmsa snapvinnu. Ævi mannaumingjans var sannar- lega ekki hamingjusöm. Honum varð ljóst, að synirnir voru að verða forhertir glæpamenn, en móðir þeirra varði þá og hann var valdalaus. Síðar, þegav drengir hans gengu í félag með öðrum „harðjöxlum", sem slæptust á daginn en rændu um nætur og hús hans varð mót- staður f yrir allar tegundir þorp- ara, ákvað George að hann gæti ekki þolað þetta lengur. Hann fór að heiman og kom aldrei aftur. Hermann f ór einnig að heim- an, en til þess að byrja nú glæpa- feril sinn fyrir alvöru og eftir það var hann á sífeldum flótta undan armi laganna. En „Ma" Barker tókst altaf að halda sam- bandi við hann, hvort sem hann var „inni" eða „úti". H3N hafði nú auðsjaanlega ákveðið að verða banda- maður og ráðgjafi glæpamanna, því að heimili hennar varð brátt isamkomustaður stórglæpa- manna og einnig þeirra, sem voru nýkomnir úr fangelsi og þurftu að fara huldu höfði, þar til þeir væri af tur reiðubúnir til að byrja sína fyrri iðju. Glæpa- menn hafa sína eigin „undir- heima" fréttastarfsemi og það orð barst brátt út, að hjá „Ma" Arthur R. Barker. Barker væri ekki aðeins hægt að fá húsaskjól, heldur og góð ráð og holl. í stað þessa fékk „Ma" oft hluta af ránsfeng eða ágóða annara glæpa, sem hún hjálpaði til að undirbúa. En það var tvent, sem ekki var hægt að fá hjá „Ma", konur og vín. Menn voru heimskingjar að hafa það tvent um hönd, sagði hún. Lögreglan varð þess brátt á- skynja, hverskonar starfsemi hún hefði með höndum og fór að koma í óvæntar heimsóknir. En hún var slóttug, sú gamla. í hvert skifti sem lögreglan kom, bauð hún henni að leita í hús- inu, en þar fanst ekkert grun- samlegt. Meðan þessu fór fram, tóku synirnir þátt í fleiri og fleiri ránum og Hermann var kærður fyrir rán í fjórum fylkjum, Arkansas, Missouri, Kansas og Oklahoma. Næst var Arthur handtekinn fyrir bifreiðaþjófn- að. Hann slapp, var handtekinn á ný, en braust aftur út úr fang- elsinu. Freddie var líka í vand- ræðum. Eftir að hann fór að heiman hafði hann framið all- mörg rán og var loks handtek- inn í Kansas City ákærður fyrir rán með morðtilgangi. Hann komst þó undan, en særðist í bardaga við lögregluna. — Skömmu eftir það var Lloyd sendur i fangelsi fyrir póstrán. í hvert skifti sem lögreglan

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.