Vísir Sunnudagsblað - 22.09.1940, Blaðsíða 2

Vísir Sunnudagsblað - 22.09.1940, Blaðsíða 2
VÍSIR SUNNUDAGSBLAÐ handlók einhvern f jórmenning- anna, fór „Ma" á fund lögregl- unnar og reyndi á allan hátt, eins og áðUr, að fá þá látna lausa. Hún varði þúsundum dollara til að greiða lögfræðing- um og reyndi altaf að fá sonu sína látna lausa, gegn „æru- orði", þegar búið var að dæma þá. Hún hafði nægt fé handa í milli núna, þvi að hún heimtaði há gjöld fyrir ráðleggingar sín- ar og fyrir að skjóta skjólshúsi yfir þá, sem lögreglan átti eitt- hvað vantalað við. Rétt um þetta leyti þurftu þrír f jórmenninganna nauðsyn- lega á allri þeirri hjálp að halda, sem móðir þeirra gat þeim í tí látið. Arthur var í ríkisfangels- inu í Oklahoma. Hann var dæmdur í ævilangt fangelsi fyr- ir að myrða næturvörð í sjúkra- húsi. („Ma" skrifaði fylkisstjór- anum og ásakaði hann fyrir að láta hengja hann upp á þumal- fingrunum og rottur ráðast á hann). Lloyd var i Leaven- worth-fangelsinu og átli að „sitja" í 25 ár og Fredie var í ríkisfangelsinu í Lansing (Kan- sas) fyrir innrot. „Ma" heim- sótti öll þessi fangelsi og grát- bændi yfirvöldin um að gefa drengjunum einn „sjans" enn. Hver, sem þekti hana ekkí, myndi hafa haldið að hún væri alveg buguð af mótlætinu, ea meðan hún gerði þetta leyndi hún Hermanni, sem lögreglan var að leita að! Jafnskjótt og hann taldi sér ó- hætt að yfirgefa fylgsni sitt komst hann i vandræði aftur. Hann gekk i bandalag við slótt- ugan glæpamann, Ray Terrill að nafní, sem hafði þann sið að ræna heilum peningaskápum og aka þeim burt á vörubíl! Síðan opnaði hann þá í hægðum sín- um, langt frá þeim stað, þar sem ránið var framið. Einu sinni þegar þeir reyndu eitt slikt rán í Missouri, koma lögreglan að þeim. Þeir Hermann komust þó undan á flótta, en Hermann særðist. Nokkuru síðar, eftir rán í Newton í Kansas, var skotið á nokkra lögregluþjóna, sem reyndu að ná tali af mönnum í bíl og lést einn lögregluþjón- anna af sárum. Lögreglan svar- aði skothríðinni og nokkuru síð- ar fanst lík Hermanns utan við Wichita i Kansas. Það er talið líklegt, að hann hafi látist af sárum, sem hann fékk í þessum bardaga, en opinberlega er hann talinn hafa framið sjálfsmorð. Þannig lauk ævi elsta sonar „Ma" Barker. NÚ kemur Freddie af tur til sögunnar. Þegar hann hafði verið látinn laus úr fang- elsinu í Lansing tók hann saman við alræmdan glæpamann, Alvin Karpis (sem síðar sór að koma J. Edgar Hoover, foringja G- mannanna, fyrir kattarnef), og þeir leituðu nú skjóls hjá „Ma", sem flutt hafði bækistöð sína til Thayer i Missouii. Skömmu ef t- ir það var verslun ein i West Plains í sama fylki rænd. Lög- reglumaður, sem sá bifreið, er leitað var að, fara inn í viðgerð¦ arverkstæði, ætlaði að tala við ökumanninn, en er hann gekk að bílnum var hafin skotlmð innan úr honum og lögreglu- þjónninti særðist banasári. Lög- reglan gerði strax áhlaup á Barker-heimiMð og sá þá að það- an hafði verið flúið í skyndi. „Ma" Barker, Dunlop (maður sem hún bjó með), Freddie Barker og Alvin Karpis voru ÖU horfin. Þau flýðu til St. Paul, Minne- sota, og þar varð heimili þeirra samkomustaður allra glæpa- manna, þ. á. m. var Dillinger tíður gestur þar. „Ma" græddi á tá og fingri á gestum sínum. í hvert skifti sem lögreglan varð of nærgöngul var skift um heimilisfang. En altaf héldu Freddie og Alvin áfram ránum sínum i Norðurrikjunum og Miðvesturríkjunum. „Ma" Barker var nú orðin sannkallaður forvörður glæpa- manna. Hún fór oft til annara borga og ef dvalarástæður virt- ust góðar þar, leigði hún hús og kallaði síðan á „hirð" sína. Hún fór líka í banka, til þess að at- huga veikustu blettina á þeim og kynti sér líka öll næstu siræti til þess að skipuleggja flótiann, þegar búið var aðfremja tilætlað rán. En áður en það var framið samdi hún tillögur um hvernig best væri að haga því o. s. frv. Hún var orðinn „slórmenni" á sviði glæpanna. En slíkur ferill gat ekki orðið Iangur. Sonur konu einnar, sem leigt hafði „Ma" ibúð, tók eftir því, að þegar Alvin og Freddie fóru í verslunarferðir sínar, höfðu þeir altaf fiðlukassa með- ferðis. Hann taldi þá verahljóm- listarmenn, en dag einn þegar hann var- að blaða í Ieynilög- reglutímariti, kom hann auga á myndir þeirra og yfir þeim stóð:. „Eftirlýstir fyrir morð". Piltur- inn tilkynti lögreglunni þetta tafarlaust, en þegar hún kom á vettvang, kom í Ijós, að allur söfnuðurinn var horfinn út i bláinn. Enda þótt þessi tímabæri flótti hafi e. t. v. verið tilviljun ein, hlýtur „Ma" að hafa fréit um húsrannsóknina. Hún grun- aði augsýnilega Dunlop, sem hún bjó með, um að gefa lög- reglunni upplýsingar, því að eigi löngu síðar fanst hann á bakka stöðuvatns eins í Minne- sota, drepinn með þrem skol- um. Rétt hjá lá blóðugur kven- mannshanski. MEÐAN þessu fór fram hafði alríkislögreglan — menn Hoovers - haf t augastað á félögum „Ma" Barker og son- um hennar. Loks handtóku þeir Francis Keating, Thomas Hal- den og Harvey Bailey, sem allir höfðu sloppið úr ríkisfangels- um. Þegar leitað var á Railey fanst á honum verðbréf, sem verið hafði meðal þýfisins í bankaráni í Fort Scott i Kansas. Alvin og Freddie voru viðriðnir þann glæp og jafnskjótt og þeir fréttu um handtöku Baileysyfir- gáfu þeir íbúð sína í Kansas City. Til þess að forða Bailey frá fangelsisvist réðu þeir lögfræð- ing, en munu ekki hafa verið allskostar ánægðir með frammi- stöðu hans. Svo mikið er víst, að hann fékk skilaboð um að hitta „piltana", fór á hinn til- tekna stað og fanst þar dauður síðar. . Um það Ieytí tókst „Ma" að fá Arthur (sem var dæmdur i æfilangt fangelsi fyrir morð) látinn lausan og þegar hún var á þann hátt búin að styrkja flokk sinn, sneri hún sér að miklum „fjáraflaplönum." Hún yar þó ekki óttalaus um, að menn Hoovers væri á hælum sona hennar og fékk þvi lækni einn til að reyna að breyla fingraförum þeirra. En það tókst ekki og einu afleiðingarn- ar voru afskaplegar þjáningar fyrir Arthur og Freddie. Glæpamenn, eins og aðra, grípur oft tískuæði og skyndi- lega varð mannrán aðalatvinna glæpamannanna. „Ma" Barker athugaði möguleikana á þessu sviði, með það fyrir augum að hagnast á þessari grein og skömmu siðar sögðu blöðin frá því, að Mr. Eward G. Bremer frá St. Paul hefði verið rænt og verið látinn laus gegn greiðslu 200.000 dollara. Eftir að hann kom heim aftur sagði Bremer „G-mönnunum" sögu sína. Enda þótt bundið hefði verið fyr- ir augu hans, meðan hann var fluttur til og frá felustaðnum, gat hann samt gefið þeim mik- ilsverðar bendingar, þegar hann skýrði frá þvi, að bætt hefði ver- ið bensíni á bíl mannræningj- anna, þegar þeir voru að flytja hann til Rochester í Minnesota, þar sem vinir hans tóku við hon- um. Þegar leitað var við veginn fundust fjórir tómir bensín- dunkar — og á einum þeirra var fingrafar. Nokkuru áður en þetta varð, hafði Edgar Hoover — stjórn- andi G-mannanna — orðið það ljóst, að fingrafarasafn hans var ekki nógu fullkomið. 1 þvi voru fingraför átta miljóna manna, en hann átti ekkert safn yfir „einstök" fingraför. Það var þvi byrjað á að koma upp slíku safni og þar voru geymd fingra- för allra þeirra, sem búast mátti við að fremdi frekari glæpi, en orðið var. "BkETTA nýja safn sannaðí "¦ ágæti sitt í Brenner-mál- inu, því að fáum mínútum eftir að búið var að gera ljósmynd af fingrafarinu á bensíndunkn- um f ékk Hoover skilaboð um að það væri af Arthur Barker. Skipanir voru þegar sendar til næstu rikislögreglustöðvar og leitin var hafin. Úr því að „G-mennirnir" voru komnir á slóðina, fór Barker- hyskið að örvænta um hag sinn. George Zeigler, einn þeirra sem tók þátt í Bremer-ráninu, var spurður spjörunum úr. Taugar hans þoldu ekki áreynsluna og bráðlega leysti hann frá skjóð- unni. Nokkuru síðar, er hann var árla dags á gangi í einu af úthverfum Chicago-borgar, var bifreið ekið hralt framhjá hon- um. Skothríð dundi úr bílnum og Zeiglerfélldauðurniður, blátt áfram sundurtættur. „Ma" Bar- ker starfaði eftir bestu -— eða verstu — reglum glæpamann- anna: Hún upprætti þá sem töl- uðu. En G-mennirnir voru nú í óða önn að ríða netið utan um þessi óþoklíahjú. Glæpakunn- ingjar þeirra voru tekriír og yfirheyrðir og margir gáfu góð- ar upplýsingar. Eftir eins árs þolinmóðlega rannsókn og leit, fanst Arthur Barker íChicagoog var handlekinn. Annar meðlim- ur flokksins náðist einnig og haf ði hann í f órum sínum landa- bréf af Florida. Var þar sett krossmark við borgina Ocala. Úrvalssveit G-manna, búin ágætum byssum og með miklar birgðir af skotfærum og tára- gasi, var þegar send í flugvél til Ocala. Varlegar fyrirspurnir vísuðu þeim leiðina að f ögru og iburðarmiklu húsi á bökkum Weir-vatnsins rétt hjá borginni Oklawaha. Slegið var verði um

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.