Tíminn Sunnudagsblað - 08.03.1970, Síða 6

rifjaði upp gömul kynni af Fróni.
Allir vildu sjá Nonna. Fólk stóð
úti fyrir dyrum á leið hans eða
'aorfði út um gluggana. Nonni
heilsaði, brosti til barnanna og laut
höfði niður að hrafnaklukku og
lækjarsóley.
Einu sinni var Þórbergur okkar
samskipa milli landa. Fylgdi hon-
um allur Homaf jörður O'g náttúru-
undur hans. Stúdentar stóðu oft í
hóp á þilfari og ræddu um tilver-
una. Þórbergur var á vappi um
hverfis, teygði kannski skyndilega
fram rauöan, úfinn kollinn, slöngv-
aði stríðnislegum brandara . að
hópnum og var þotinn burt eins og
eldibrandur, áður en stúdentarnir
áttuðu sig til svars. Þeir urðu
ókvæða við, reyndu að senda hon-
um tóninn, en erfitt virtist að koma
á Þórberg höggi. Helzt festi góma-
gand Jakobs frá Fjalli á kyrtli
hans.
í Leith brugðum við okkur út
að Forth’brúnni miklu. Koin í ljós,
að vagnstjórinn skildi esperanto og
•varð þá völlur á vorum manni,
Þórbergi.
Ég bjó jafnan í gamla borgar-
hlutanum í grennd við vötnin þrjú
(Sankti Jörundarvatn, Péblinga-
vatn og SvartapoHsvatn). Þar undi
ég mér bezt, enda talsvert olnboga-
rými og skammt út að Löngukinn,
en þaðan er gott að horfa á skipa-
ferðimar á Eyrarsundi og yfir til
Svíþjóðar. Um skeið bjuggum við
Gunnar Bjömsson, bekkjarbróðir
minn, er lagði stund á hagfræði,
saman á Forchammersvej 7, ná-
lægt Forum og Markúsarkirkjunni.
Herbergið var gott og kvöldkaffi
oft til hlunnindat — „Ég vona, að
Fjórlr meC eltefo daga yfirskegg: ingólfur DavíSsson, Krlstján
Krfstiánsson, sfarfsmaður hjá Bæjarútgorð Reykjavikur, Gestur
ólafsson, kennari á Akureyri, og Gufcjón Sigurðsson, bakari á
Sauðárkrékl. — Myndin tekin i april 1932.
174
TÍMINN - SCNNUDAGSBLAÐ