Tíminn - 08.04.1975, Side 14

Tíminn - 08.04.1975, Side 14
14 TÍMINN Þriðjudagur 8. april 1975. Þegar Gústaf kom loks heim, sá Katrín sér til undrun- ar, að augu hans voru rauð og þrútin eins og hann hefði grátið. Gústaf lét dót sitt niður í gamla pokann sinn og bjóst til brottferðar. Hann ætlaði að róa yfir f jörðinn til Bómar- sunds. ,,Vertu sæll, mamma," sagði hann og rétti henni höndina. ,, Vertu sæll, Gústaf. Nú sé ég þig aldrei f ramar í þessu lífi". ,,0, hvaða fjarstæða". „Það er engin f jarstæða. En hvernig, sem allt veltist, þá gleymdu ekki guði, Gústaf minn. Ég vona, að hann verndi þig og varðveiti, sú ósk er það eina, sem ég get gefið þér að skilnaði". ,,Þú hefur gefið mér ótal margt. Hugsaðu nú bara nógu vel um sjálfa þig. Ég skal senda ykkur heim það, sem ég get". „Getur þú ekki ráðið þig á smáskip á sumrin og verið heima á vetrum, Gústaf ? Það er svo leiðinlegt, þegar þú kemur aldrei heim". „Hvað gerir þaðtil, þóaðég komi ekki heim? Þú hefur þó Einar og Sögu". „Það er ekki þú. Festir þú ekki orðið yndi heima?" „Ég á heima á sjónum". „Gústaf!" „ Já". „ Ég veit, að ég hef of t verið stúrin og skapstygg í sum- ar. Maður á erfitt með að venja sig af gömlum og rót- grónum löstum. Nú bið ég þig fyrirgefningar, og gleymdu því, sem ég kann að haf a sagt í bræði". „Ég hef ekkert að fyrirgefa. Þú hefðir að ósekju getað rekið fylliraft eins og mig á dyr". „Nei, Gústaf. Og mundu það, að meðan ég lifi, er heimili þitt hér. Hér standa þér opnar dyr, hvað sem í kann að skerast". „Þakka þér fyrir. — Vertu sæl". „Vertu sæll. Guð varðveiti þig!" Þau hörkuðu bæði af sér, þótt það veittist erf itt. Úti á hlaðinu slengdi Gústaf pokanum yfir öxl sér og veifaði í áttina til litlu glugganna. Síðan gekk hann biístrandi nið- ur ásinn. Katrín stóð við gluggann og horfði á eftir hon- um, unz hann hvarf. Hann var svo nauðalikur Jóhanni, — dálítið slyttisleg- ur og reikull í spori og þegar orðinn ofurlítið lotinn. Ósegjanleg angurværð fyllti hug Katrínar. Henni fannst sem árin rynnu til baka og hún sjálf væri orðin ung kona, sem stæði þarna við gluggakistuna, nýbúin að kveðja mann sinn. Að kveðja, — að heilsast og kveðja, það er lifsins saga. Nú var hún enn að kveðja einn ástvininn síð- asta sinn. Þau höfðu bæði vitað það, móðir og sonur, að nú var Gústaf að kveðja Þórsey fyrir f ullt og allt. Þau Einar og Saga voru gefin saman vorið eftir, áður en siglingar hófust. Þau settust að í Sögubóli. En Einar hafði fengið ný húsgögn í sum herbergjanna, málað hús- ið og keypt dálitla landspildu og stækkað garðinn. Greta litla fluttist nú alveg í Söguból. Einar ættleiddi hana svo að hún varð svo að segja raunveruleg dóttir þeirra Sögu og gat farið að kalla þau pabba og mömmu. Einar var nú á bezta skeiði manndómsáranna. Hann var í miklum uppgangi, fékk betra og betra skip á hverju vori og hafði sjálfur keypt hluti í nýjum útgerðarfyrir- tækjum. Festulegur munnur hans og breiðar og sterkleg- ar herðar vitnuðu um, að hann ætlaði ekki að láta það ganga sér úr greipum, sem hann hafði áunnið. Og bláu augun Ijómuðuaf þeirri hamingju, sem honum hafði svo óvænt fallið í skaut. En Katrín hugsaði löngum um yngsta son sinn, sem nú hraktist friðlaus um veraldarhöfin. Hana var farið að gruna, að hann hefði blekkt þau öll, jafnvel hana. Allt hansgort hafði ekki verið annað en uppgerð, lítilsvirðing hans á Sögu og tómlæti hans um Gretu litlu hafði aðeins verið yfirvarp til þess að dylja aðrar tilfinningar. Hann hafði fórnað heimili sínu, góðu áliti og trausti vanda- manna sinna, til þess að ekkert ský skyldi bletta ham- ingjuhimin ungu hjónanna i Sögubóli. Jóhann kemur Vorið eftir fæddist Sögu barn. Það var drengur. Hann var skírður Hermann. . Katrín gerði sértíðar ferðir að Sögubóli og lét sér mjög anntum sonarson sinn. En henni fannstalltaf hálfvegis, að hún væri aðeins gestur á heimili sonar síns og tengda- dóttur. Þau voru komin á þjóðfélagsstig, sem var henni óskylt, og andrúmsloftið þar var henni óviðfelldið. Saga var ekki aðeins Saga, hún var líka kapteinsfrú, sem hafði vinnufólki á að skipa til allra óþrif legra og erf iðra verka. Og það var lesið og skrifað og talað um hluti, sem var langt utan við skilning gömlu konunnar. Litla snáðann átti að ala upp eftir einhverri bók, samkvæmt nýjustu aðferðum. Og Katrín botnaði ekki í, hvernig þessi unga móðir, sem verið hafði svo eftirlát við Gretu, HVELL G E I R I D R E K I K° U B B U R ÞRIÐJUDAGUR 8. april 7.00 Morgunútvarp. Veður- fregnir kl. 7.00, 8.15 og 10.10. Morgunleikfimi kl. 7.15 og 9.05. Fréttir kl. 7.30, 8.15 (og forustugr. dagbl.), 9.00 og 10.00. Morgunbæn kl. 7.55. Morgunstund barnanna kl. 9.15: Guðrún Jónsdöttir les „Ævintýri bókstafanna” eftir Astrid Skaftfells (7). Tilkynningar kl. 9.30. Þing- fréttirkl. 9.45. Létt lög milli atriða. Fiskispjallkl. 10.05: Ásgeir Jakobsson flytur. ,,Hin gömlu kynni” kl. 10.25: Valborg Bentsdóttir sér um þátt með frásögum og tónlist frá liðnum árum. Illjómplötusafnið kl. 11.00: Endurt. þáttur Gunnars Guðmundss. 12.00 Dagskráin. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25 Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. 13.00 Við vinnuna: Tónleikar. 14.30 1 tilefni kvennaárs. Björg Einarsdóttir flytur erindi um jafnréttismál. 15.00 Miðdegistónleikar: ts- lenzk tónlist. 16.00 Fréttir. Tilkynningar. (16.15 Veðurfregnir). Tón- leikar. 16.40 Litii barnatiminn. 17.00 Lagið mitt. 17.30 Framburðarkennsla I spænsku og þýzku. 17.50 Tónlejkar. Tilkynning- ar. 18.45 Veðurfregnir. Dagskrá kvöldsins. 19.00 Fréttir. Fréttaauki. Til- kynningar. 19.35 „Saga íslands”. Gunnar Stefánsson dagskrárstjóri les úr öðru bindi verksins, sem samið er að tilhlutan þjóðhátiöarnefndar. 20.00 Lög unga fólksins. 20.50 Frá ýmsum hliðum. 21.20 Tónlistarþáttur I umsjá Jóns Ásgeirssonar. 21.50 Tónleikakynning. Gunn- ar Guðmundsson segir frá tónleikum Sinfónluhljóm- sveitar tslands i vikunni. 22.00 Fréttir. 22.15 Veðurfregnir. Kvöldsag- an: „Tyrkjaránið” eftir Jón Helgason.Höfundur les (3). 22.35 Harmonikulög. Jo Basile leikur. 23.00 A hljóðbergi. „Og fjallið tók jóðsótt....”: Boris Kar- loff les kafla úr dæmisögum Esóps. 23.25 Fréttir I stuttu máli. Dagskrárlok. Þriðjudagur 8. apríl 1975. 20.00 Fréttir og veður. 20.30 Dagskrá og auglýsingar. 20.35 Helen — nútimakona. Bresk framhaldsmynd. 7. þáttur. Þýðandi Jón O. Edwald. Efni 6. þáttar: Caroline, vinkona Helenar frá háskólaárunum, kemur i heimsókn. Hún hefur um nokkurra ára skeið staðið i ástasambandi við kvæntan mann i Lundúnum, en nú er hún ófrisk, og getur ekki gert upp við sig, hvernig bregðast skuli við slikum vanda. Helen ræður henni eindregið frá að láta eyða fóstrinu, og býður henni að búa hjá sér fyrst um sinn, enda geti þær báðar haft hag af sliku sambýli. Caro- line lætur sannfærast og heldur heim á leið ákveðin i að koma aftur og þiggja boðið. 21.30 Linan. Stutt, itölsk teiknimynd án orða. 21.40 Ghardia — Undrið i eyði- mörkinni. Dönsk heimilda- mynd um litið en blómlegt þorp i Sahara-eyðimörkinni. Þýðandi og þulur Guðrún Jörundsdóttir. (Nordvisi- on—Danska sjónvarpið). 22.10 Heimshorn. Frétta- skýringaþáttur. Umsjónar- maður Jón Hákon Magnús- son. 22.40 Dagskrálok.

x

Tíminn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.