Morgunblaðið - 21.07.2007, Blaðsíða 31

MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 21. JÚLÍ 2007 31
✝ Sigurbjörn Sæ-vald Magnússon
fæddist á Hofsósi 7.
ágúst 1927. Hann
lést á Dvalarheimili
aldraðra á Sauðár-
króki 9. júlí síðastlið-
inn. Foreldrar hans
voru Goðmunda
Guðrún Jónsdóttir
frá Stórubrekku á
Höfðaströnd og
Magnús Einarsson
frá Málmey á Skaga-
firði. Systir Sigur-
björns var Guðrún
Árna Magnúsdóttir, f. 1930, d.
1982, búsett á Laugalandi á Flúð-
um, maður hennar var Emil Gunn-
laugsson.
Sigurbjörn kynntist Bettý Mars-
ellíusardóttur frá Ísafirði, tilvon-
andi eiginkonu sinni, 1953 þegar
hún var í kaupavinnu að Hofi á
Höfðastönd. Árið 1954 giftu þau sig
og hófu búskap í Ásbyrgi í Hofsósi
og eignuðust sama ár sitt fyrsta
barn. Börn þeirra Sigurbjörns og
Bettýjar eru: a) Magnús, f. 9.11.
1954, sambýliskona Þóranna Guð-
rún Óskarsdóttir, þau eiga tvö
börn, fjögur barnabörn og þrjú
nefna byggingu rafbúnaðar fyrir
vatnsaflsvirkjun á Grund 1 og
Grund 2 í Svínadal í Húnavatns-
sýslu, frágang á rafmagnskerfi og
uppsetningu véla í fiskimjölsverk-
smiðju Kaupfélags Skagfirðinga og
Kaupfélags Austur-Skagfirðinga á
Hofsósi, byggingu rafveitu og
dreifikerfis fyrir Hofsóskauptún,
raflagnir að Hólum í Hjaltadal og
uppsetningu varaaflstöðvar þar,
auk þess sem hann byggði aðalraf-
magnstöflur í nokkur skip fyrir
Skipasmíðastöð Marsellíusar Bern-
harðssonar á Ísafirði. Hann vann
einnig að mælingum og uppsetn-
ingu á sjónvarpsendurvörpum fyrir
Ríkisútvarpið sjónvarp, bæði í
Skagafirði og vestur að Víðihlíð í
Húnavatnssýslu. Sigurbjörn lagði
einnig rafmagn í sveitunum frá
Laugalandi í Fljótum og fram að
Stekkjarflötum í Skagafirði. Víða
má sjá upphaflegu verkin hans enn
í dag.
Sigurbjörn dvaldi á Dvalarheim-
ili aldraða á Sauðárkróki síðustu
æviárin en hugurinn var alltaf
austan vatna.
Útför Sigurbjörns Sævalds verð-
ur gerð frá Hofsóskirkju í dag og
hefst athöfnin klukkan 11.
stjúpbarnabörn. b)
Alberta, f. 25.3. 1957,
gift Jóhanni Guð-
brandssyni, þau eiga
fjögur börn. c) Finn-
ur Bernharð, f. 9.9.
1958, kvæntur Sol-
veigu Pétursdóttur,
þau eiga fjögur börn.
d) Guðmundur Krist-
ján, f. 18.2. 1963,
kvæntur Guðrúnu El-
ínu Björnsdóttur, þau
eignuðust þrjú börn,
eitt er látið. e) Sig-
urlaug Eyrún, f. 3.4.
1966, sambýlismaður hennar er
Sveinn Árnason, þau eiga þrú börn.
Sigurbjörn fæddist á Sunnuhvoli
á Hofsósi og ólst þar upp. Hann
stundaði sjómennsku á yngri árum.
Árið 1950 hóf hann nám við Iðn-
skólann á Sauðárkróki og lærði
rafvirkjun hjá Þórði P. Sighvats,
rafvirkjameistara á Sauðárkróki.
Árið 1952 var hann orðinn löggilt-
ur rafvirki og stundaði rafvirkjun
og var með rafmagnsverkstæði og
efnissölu á Hofsósi í tæpa hálfa öld.
Þá var hann rafveitustjóri Rafveitu
Hofsóss á árunum 1955-1960. Með-
al helstu verka Sigurbjörns má
Elsku pabbi, tengdapabbi og afi.
Kallið er komið, þú varst tilbúinn. Þú
vissir það því þú varst búinn að segja
að nú ætti að selja bílinn og segja upp
Mogganum. Loksins að selja bílinn
en það var þér erfitt að þurfa að
hætta að aka bíl því það var þitt yndi
að geta tekið rúnt á Krókinn eða bara
skroppið í kaupfélagið á Hofsósi,
enda einn helsti og besti bílstjóri
Hofsóss. Bílstjórinn, sem allir leituðu
til þegar eitthvað bjátaði á, hvort sem
var að fara með lækni í vitjun, slá
hraðamet á Krókinn með Fúsa þegar
hann sagaði af sér tærnar eða bara
skutl á milli bæja með Björn í Bæ,
eða sunnudagsrúntur með gömlu
karlana á Hofsósi.
Já á K 130 voru margar frægar
ferðir farnar. Skrölta vestur á Ísa-
fjörð á gamla Land Rover, þurrir
malarvegir, bíllinn fullur af ryki, þú
með pípuna og við að sjálfsögðu bíl-
veik, já ógleymanlegt.
Oft á tíðum vissum við systkinin
varla að við ættum pabba svo mikið
var annríkið og dugnaðurinn í við-
gerðum og nýlögnum út um allar
sveitir að þú varst farinn áður en við
vöknuðum og við sofnuð þegar þú
komst heim. Þú varst mjög ákveðinn,
vildir að hlutirnir gengu hratt og
fljótt fyrir sig og þá helst í gær. Vand-
virkni og góður frágangur var alltaf
þitt aðalsmerki og enn eru í notkun
margar af þínum fyrstu raflögnum.
Þú varst mjög minnugur á vísur,
gast þulið þær upp hverja af annarri
og einnig eru til margar vísur eftir
þig.
Ástarþakkir fyrir að vera okkar
stoð og stytta í okkar áföllum. Guð
geymi þig.
Guðmundur, Guðrún,
Björn Svavar, Brynjar Örn.
Elsku pabbi, nú er best að setjast
niður og líta aðeins um öxl og láta
hugann reika, en fyrst er best að
skammast aðeins út í þig, nú er mað-
ur alveg öruggur um að þú svarar
ekki fyrir þig. Hvað í ósköpunum lá
þér svona mikið á, þú gast ekki beðið
eftir að ég kæmi í land til þess að
kveðja þig, hafðir sama hátt á því og
mamma. En í minningunni frá
bernsku varst þú alltaf að flýta þér
þannig að ég kippi mér ekkert upp við
það.
Núna getur þú hlustað á fréttirnar
í ró og næði, þú segir okkur systk-
inunum ekki lengur að þegja meðan
fréttatíminn er. Ég skil vel í dag
hvers vegna þú sagðir okkur það eftir
að mín börn hafa verið með hávaða og
læti á fréttatímum þótt lætin í þeim
jafnist nú seint á við gauraganginn
sem var oft í okkur systkinunum í Ás-
byrgi. En hvað um það, ég vil þakka
fyrir þær stundir sem ég fékk að
vinna með þér við raflagnir í skólan-
um, og eins við að leggja rafmagn í fé-
lagsheimilið þótt maður væri ekki hár
í loftinu. Þá er ógleymanleg ferðin
sem við feðgarnir fórum tveir saman
á Land Rovernum til Reykjavíkur og
gistum á Hótel Vík. Þá var farið á alla
staðina þar sem þú keyptir rafmagns-
vörur; Rönning, Smith & Norland og
Reykjafell, síðan var kíkt í kaffi til
þeirra í Volt, Rafha og Ormsson. Bíll-
inn var fylltur af vörum, ídráttarvír,
köplum, tenglum, ofnum og fleira því
tengdu. En minnisstæðast er að á
hverju kvöldi var gengið fram hjá
Halldóri Jónssyni úrsmið og morg-
uninn sem lagt var í hann norður
brást þú þér inn til hans og keyptir
fermingargjöfina mína, gullfallegt úr
sem ég var búinn að horfa á í fjóra
daga.
Það er synd að hafa ekki getað lært
meira af þér í þessum rafmagnsmál-
um. Í dag kann maður varla að skipta
um ljósaperu, en það stefndi í það að
ég færi út í þessa iðju þar til þú slas-
aðist mjög illa þegar við vorum að
vinna saman um borð í Erninum. Það
var átakanlegt fyrir okkur bræður,
mig og Magga að horfa á það gerast
en ég á honum allt að þakka að ég
varð ekki einnig undir í því slysi.
Þetta vinnuslys breytti högum ykkar
mömmu og fjölskyldunnar mjög mik-
ið. En ég fór í allt annað en rafmagnið
og ég man hvað þú varst ánægður og
stoltur af stráknum þínum þegar ég
útskrifaðist úr stýrimannaskólanum,
enda sagðir þú alltaf að þú hefðir end-
að á sjónum eins og þú byrjaðir á ef
rafmagnið hefði ekki haft vinninginn.
Guð geymi ykkur bæði.
Finnur.
Elsku afi minn. Ekki óraði mig fyr-
ir því að þú værir að fara frá okkur
svona snöggt, ég veit þó að þú sakn-
aðir ömmu og Unnar, þeirra sem fóru
svo fljótt frá okkur, og svo varst þú
næstur í röðinni, hressi og spræki afi
minn.
Það var alltaf gaman að bralla með
þér, fá að smíða á litla verkstæðinu
þínu í Ásbyrgi. Svo var líka gaman að
fá að vera í bílaleik í gamla gula Skód-
anum þínum, þú áttir sko nóg af þeim
í öllum helstu litum.
Margar góðar stundir átti ég hjá
ykkur ömmu í Ásbyrgi sem verða því
miður ekki fleiri. Við Unnur frænka
vorum iðnar við að stríða þér og nú
hefur hún tækifæri til að halda því
áfram eins og henni einni er lagið.
Það var gott að sjá þig í hinsta sinn
og var ég mjög stolt að sjá hversu
flottan afa ég átti.
Ávallt þín litla skotta,
Bylgja Finns.
Fótmál dauðans fljótt er stigið
fram að myrkrum grafarreit,
mitt er hold til moldar hnigið
máske fyrr en af ég veit.
Heilsa, máttur, fegurð, fjör
flýgur burt sem elding snör.
Hvað er lífið? Logi veikur,
lítil bóla, hverfull reykur.
Margur einn í aldurs blóma
undi sæll við glaðan hag,
brátt þá fregnin heyrðist hljóma:
Heill í gær, en nár í dag. –
Ó, hve getur undraskjótt
yfir skyggt hin dimma nótt!
Fyrir dyrum dauðans voða
daglega þér ber að skoða.
Drottinn, þegar þú mig kalla
þessum heimi virðist frá,
hvar sem loksins fæ ég falla
fótskör þína liðinn á,
hlífi sálu hjálparráð þitt,
hold í friði geymist mitt,
unz það birtist engla líki
ummyndað í dýrðar ríki.
(Björn Halldórsson í Laufási.)
Já, satt er það tíminn á dýrðarríkið
er kominn. En minningarnar munu
lifa, svo sem um hvað var gott að alast
upp á Brekkunni og um nokkur
prakkarastrik þaðan. Hrafninn sem
þú áttir og stal klemmunum af snúr-
unni og hárborðanum úr hárinu á
einni frænkunni. Ferðirnar vestur á
Ísafjörð í Land Rovernum yfir fjall-
vegina sem oftar en ekki voru upp-
vaðnir eftir rigningarnar og mamma
að opna öll hliðin á leiðinni misjafn-
lega útleikin eftir ferðirnar út úr bíln-
um.
Kátínuna hjá okkur systkinunum
þegar rafmagnið sló út á Hofsósi, þá
ræsti rafvikinn sína ljósavél og Ás-
byrgi var eina húsið sem lýsti á staðn-
um og við sáum líka sjónvarpið, auð-
vitað vorum við montin af þeim
aðstæðum sem við höfðum í þá daga.
Gaman var að fylgjast með smíð-
unum á skiparafmagnstöflunum sem
voru það stórar að taka varð heilu
gluggana úr kjallaranum til að koma
þeim út úr húsinu.
Einni ferð man ég sérstaklega eftir
að vetri til í mikilli ófærð og leiðinda-
veðri, þá þurfti að flytja eina slíka til
Siglufjarðar með Gunnari Baldvins-
syni á vörubílnum, þaðan sjóleiðis til
Ísafjarðar í Heklunni, einnig allri sjó-
veikinni sem unga daman hafði á leið-
inni. Fá svo að vera viðstödd niður-
setningu á nýju skipi úr skipa-
smíðastöðinni hans afa, með
fullkomna rafmagnstöflu sem gerð
var heima. Þá komu margar hendur á
hraustum mönnum að flutningnum,
því þegar Bubbi rafvirki var annars
vegar þurftu verkin að gerast mjög
hratt.
Samtölin um sælu dagana í Stóru-
Brekku hjá langafa og um litla dreng-
inn sem smakkaði á steinolíunni eins
og lömbin hans langafa fengu og
týndi röddinni sinni, vísnanna sem
oftar en ekki voru sannkölluð lækn-
ingalyf á heilsufarið á erfiðum dögum
verður lengi minnst.
Minningasjóðurinn verður ekki frá
okkur tekinn.
Far þú í friði.
Friður Guðs þig blessi, hafðu þökk
fyrir allt og allt.
Eyrún og fjölskylda.
Sigurbjörn Sævald Magnússon
✝
Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir
og amma,
JÓNA FRIÐFINNSDÓTTIR,
Kristnibraut 6,
Reykjavík,
lést á krabbameinsdeild Landspítalans við Hring-
braut, miðvikudaginn 18. júlí.
Útförin verður auglýst síðar.
Jóhannes B. Long,
Berglind Long,
Íris Long, Guðmundur Guðjónsson,
Helen Long, Jón Ingi Hilmarsson
og barnabörn.
✝
Okkar ástkæri,
AÐALSTEINN DAVÍÐ JÓHANNSSON,
Háholti 12,
Akranesi,
sem lést af slysförum mánudaginn 16. júlí, verður
jarðsunginn frá Akraneskirkju, miðvikudaginn
25. júlí kl. 14.00.
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir.
Stofnaður hefur verið reikningur í Landsbankanum á Akranesi til styrktar
börnum hans, tæpra 2 ára og 7 mánaða. Reikningsnúmerið er:
0186-15-380076 og kt. er 020775-3009.
Ingibjörg Ösp Júlíusdóttir,
Íris Rakel Aðalsteinsdóttir,
Ragnar Páll Aðalsteinsson,
Guðlaug Aðalsteinsdóttir, Jóhann Jensson,
Bjarni Borgar Jóhannsson, Valgerður Guðbjörnsdóttir,
Benedikt Heiðar Jóhannsson,
Guðrún Sveinbjörnsdóttir,
Halldór Júlíusson, Gíslný Bára Þórðardóttir,
Sigurrós Júlíusdóttir, Ólafur Borgarsson,
Sigurlína Júlíusdóttir, Guðmundur Páll Jónsson,
Ólöf Ingibergsdóttir,
Birna Júlíusdóttir, Bjarni Axelsson.
✝
Móðir okkar,
GUÐBJÖRG ÁSMUNDSDÓTTIR,
dvalarheimili aldraðra,
Borgarnesi,
áður Borgarbraut 45,
andaðist að morgni fimmtudagsins 19. júlí.
Jarðarförin auglýst síðar.
Börn hinnar látnu.
✝
Kveðjuathöfn um
EINAR ODD KRISTJÁNSSON
alþingismann,
sem lést laugardaginn 14. júlí, verður í
Hallgrímskirkju í Reykjavík, miðvikudaginn 25. júlí
kl. 15.00.
Útför hans verður gerð frá Flateyrarkirkju, laugar-
daginn 28. júlí kl. 14.00.
Þeim sem vilja minnast Einars Odds er góðfúslega bent á Maríusjóðinn á
Flateyri, sími 450 2560.
Sigrún Gerða Gísladóttir,
Brynhildur Einarsdóttir, Illugi Gunnarsson,
Kristján Torfi Einarsson, Dagný Arnalds,
Einar Arnalds Kristjánsson,
Teitur Björn Einarsson,
Jóhanna G. Kristjánsdóttir,
Kristján Erlingsson,
Vigdís Erlingsdóttir
og fjölskyldur.
✝
Elsku dóttir mín, systir, mágkona og frænka,
GUÐLAUG ÞÓRARINSDÓTTIR,
lést á Skálatúnsheimilinu í Mosfellsbæ,
þriðjudaginn 17. júlí. Kveðjuathöfn verður í
Lágufellskirkju, mánudaginn 23. júlí kl. 12:00.
Útförin fer fram í Norðfjarðarkirkju, föstudaginn
27. júlí kl 14.00.
Hulda S. Bjarnadóttir
og fjölskylda.