Morgunblaðið - 21.07.2007, Qupperneq 33

MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 21. JÚLÍ 2007 33
bilbug að sjá á þér. Eftir að ég var bú-
in að stofna fjölskyldu sýndir þú okk-
ur öllum svo mikla hlýju og væntum-
þykju og regluleg símtöl þín til að fá
fréttir af okkur voru svo notaleg.
Elsku amma, takk fyrir allt og allt.
Þín
Hjördís og fjölskylda.
Elsku amma.
Það er erfið hugsunin um að þú sért
ekki enn meðal okkar. Þrátt fyrir
mikinn söknuð trúum við því að þú
sért laus við þjáningar síðustu mán-
aða og líði vel. Þú átt merkilegt líf að
baki og skilur eftir þig ótal minningar
sem við munum ávallt geyma. Þegar
við vorum litlar var svo gaman að
koma í sveitina, fara í fjós og reka
kýrnar sem þú tókst oftar en ekki
þátt í. Þetta var lífið. Eftir fjós var svo
ljúft að koma í kaffi til þín, fá nýbakað
brauð og mjólk úr brúnu könnunni.
Síðan varstu þotin út í garð að vinna,
varst svo dugleg og gerðir allt svo vel.
Við erum mjög þakklátar fyrir tímann
sem við fengum með þér í vetur þegar
þú varst hér hjá okkur. Húsið þitt
verður tómlegt en við munum halda
áfram að koma í heimsókn og við vit-
um að þú verður enn með okkur þar.
Það var frábært að fá að kynnast þér
og takk fyrir allt sem þú hefur kennt
okkur í lífinu.
Við kveðjum þig með söknuði.
Hvíldu í friði.
Rósa og Þóra Hugosdætur.
Okkur fjölskylduna langar að
skrifa nokkrar línur um ömmu Rósu.
Það eru mikið af skemmtilegum
minningum sem koma upp í hugann
þegar farið er að rifja upp. Ég man
þegar ég var kúasmali á Miðjanesi og
átti að fara að sækja kýrnar, þá var
langauðveldast að hlaupa til ömmu og
spyrja hvar kýrnar væru því hún var
alltaf búin að fylgjast með umferð
manna og dýra og auðvitað vissi hún
hvar þær lágu. Hún vissi líka hverjir
höfðu farið inneftir, út eftir og hverjir
keyrðu of hratt. Hún var með allt á
hreinu og hikaði ekki við að segja það
sem henni fannst.
Þegar Stebbi kom fyrst á Miðjanes
og hitti allt þetta skrítna fólk sem til-
heyrði tengdafjölskyldunni átti hann
fótum fjör að launa og við sluppum til
ömmu. Hann hafði aldrei hitt annan
eins nagla og hann nefndi alltaf ömmu
Rósu. Þá var hún kófsveitt annað-
hvort úti í kartöflugarði eða að klippa
gras handa kálfunum. Ég gleymi
aldrei þegar amma var enn að fara út í
fjárhús að vatna, þá var hún ekkert
unglamb og klifraði út um allt svo ef
ég kallaði „amma, ertu hér“ þá kíkti
hún upp úr einhverri nautastíunni.
Amma Rósa var alveg hörkudans-
ari, það var alveg æði þegar eitthvert
gamalt dægurlag kom í útvarpinu og
hún var í stuði, þá byrjaði hún að
dansa á eldhúsgólfinu og snerist í
hringi mjög létt á fæti. Amma var
ótrúlega sterk og dugleg kona sem
hefur unnið hörðum höndum alla ævi.
Það hefur oft verið gaman að segja
frá því að Rósa og Játi á Miðjanesi
hafi verið afi minn og amma og ég hef
alltaf verið svo stolt af því, því þau
voru svo einstakar manneskjur.
Hvíldu í friði, elsku amma. Sakn-
aðarkveðjur
Hrefna, Stefán, Júlíus Óli og
Ragnheiður María.
Elskuleg æskuvinkona mín hefur
kvatt þennan heim. Okkar yndislegu
æsku áttum við saman á Fagurhóls-
mýri. Minningarnar líða um hugann,
allar svo góðar. Eitt sinn þegar við
vorum litlar vorum við að leita að
hestunum og það skall á okkur þoka.
Ég varð hrædd en þá sagði hún, ,,Við
skulum fylgja læknum, hann fer
örugglega heim“. Hún giftist Játvarði
Jökli Júlíussyni, þau bjuggu alltaf á
Miðjanesi og eignuðust sjö börn. Sig-
ríður Hjörleif dó átta ára. Hin börnin
lifa og eru mjög dugandi þjóðfélags-
þegnar. Játvarður missti heilsuna á
miðjum aldri. En kjarkur Rósu var
alltaf óbilandi.
Elsku Rósa mín! Hafðu þökk fyrir
allt gott. Guð annist þig í nýrri veröld.
Hjartans kveðjur til allra aðstand-
enda.
Guðrún Jónsdóttir (Nunna)
og vinir frá Fagurhólsmýri.
Okkur langar að
minnast Hjartar Jóns-
sonar sem hefði orðið
74 ára 24. júní. Það er
sárt að sjá eftir manni
sem var allt í senn mágur, vinur og fé-
lagi í yfir 50 ár. Aldrei reyndi betur á
trúnað og vináttu er fjölskyldur okk-
ar bjuggu saman á héraðsskólanum á
Núpi. Uppbygging átti sér stað og
allt í blóma. Þar reyndi á Hjört sem
bakara, vörubílstjóra og allt þar á
milli, sá Helga konan hans þar um
matseld. Það sem Hjörtur var mikill
íþróttamaður sá hann um að fræða
okkur börnin um íþróttir og gildi
þeirra. Hjörtur var gamansamur
maður og var það eitt sinn sem eitt
okkar spurði hann „hvers vegna hann
væri með svona lítið hár?“ Hann var
nú fljótur að finna svar því, það væri
nú vegna þess að hann hefði hlaupið
svo hratt og hárið hefði fokið af.
Svona var Hjörtur.
Hjörtur var góður bakari og þær
Hjörtur Jónsson
✝ Hjörtur Jónssonfæddist á Flat-
eyri við Önundar-
fjörð 24. júní 1933.
Hann lést á Land-
spítala við Hring-
braut 8. júní síðast-
liðinn og var útför
hans gerð frá Flat-
eyrarkirkju 16. júní.
voru ófáar kransakök-
urnar sem hann bakaði
fyrir fjölskylduna,
enda heimsins bestu
kransakökur þar á
ferð. Það var mikill
hamingjudagur þegar
þau eignuðust soninn
Jón Svanberg, og hef-
ur hann staðið þétt við
bakið á foreldrum sín-
um. Og vitum við að
hann á eftir að hugsa
vel um móður sína.
Aldrei kom maður
að tómum kofunum hjá
Hirti og Helgu, var gaman að heim-
sækja þau. Hjörtur átti nóg til af
bröndurum og sögum þar sem maður
hreinlega gat grátið af hlátri. Það er
sárt að þurfa að kveðja góðan mann.
Þó í okkar feðrafold
falli allt sem lifir
enginn getur mokað mold
minningarnar yfir.
(Bjarni. Jónsson frá Gröf.)
Elsku Helga, Jón Svanberg og fjöl-
skylda, við vottum ykkur samúð á
þessum erfiðu tímum. Megi Guð og
englar hans vaka yfir ykkur.
Sigurður Þorláksson,
Elísabet Guðbjartsdóttir,
Þórir, Rakel og börn,
Elva, Snæbjörn og börn,
Sigurður, Magnea og börn.
Elsku afi! Daginn
sem þú sofnaðir fann
ég hvernig andi þinn
breiddi úr sér og fyllti allt umhverfið
af minningum, minningum sem
höfðu verið sofandi. Þú vildir engar
„lofræður“ enda ekki væminn mað-
ur, þú ert nú sá sem kenndir mér
fyrst að blóta í sand og ösku, svo
enginn lofsöngur, hvað sem það nú
er. Takk fyrir að kenna mér að vera
ég sjálf. Í því stendur sterk þín fyr-
irmynd, vertu þú sjálf, segðu og
gerðu það sem hjarta þitt vill! Tal-
aðu opinskátt um hlutina, með þín-
um orðum, á þinn hátt og dragðu
ekkert undan. Stjórnmálin munu lifa
með mér vegna þín, þú hefur kennt
mér að það er mikilvægt að hafa
skoðun og segja hana hátt. Réttlátur
varstu svo sannarlega, afi, og rosa-
lega skemmtilegur og bjartur. Ég
minnist þess hvernig þú hélst á
hnífnum í hendi þér og tálgaðir að
hætti handverksmannsins matinn
upp í þig, fagurfræðilega og girni-
lega. Ég man hvernig þú handlékst
ullina. Ég man kjallarann, kartöflu-
Konráð Guðmundsson
✝ Konráð Guð-mundsson fædd-
ist í Flekkuvík á
Vatnsleysuströnd
12. febrúar 1915.
Hann lést á Hjúkr-
unarheimilinu
Grund 19. júní síð-
astliðinn og var út-
för hans gerð frá
Kópavogskirkju 26.
júní.
lyktin þekur vit mín
öll, píluspjaldið kallar
á leik og sterkast af
öllum minningum er
sú af þér standandi við
brýnarann að kenna
mér að skerpa hnífa,
ég heyri hávaðann og
taktinn er þú snýrð
hjólinu. Þú varst lista-
maður, afi, þú varst
listamaður lífsins. Þú
gast allt. Hvernig ég
lærði að nota skeljar
og steina er frá þér
komið. En mest af
öllu, afi minn, þá þakka ég þér
hvernig langafi þú ert. Í gegnum þig
sé ég hvernig lífið lifir í börnunum.
Tíminn er það sem við höfum og þú
nýttir þinn vel. Þú settir mark þitt á
tilveruna, hvort þú gerðir. Ég mun
aldrei getað þakkað þér nóg! Hún
Kara mín sagði mér eftir augnablik í
bæn að þetta væri allt í lagi, þú vær-
ir á himnum og þér liði vel, dansandi
við englana. Ég veit að það er satt.
Elsku amma mín, í gegnum þig sé ég
best hvernig maður hann afi minn
var, í gegnum þig sé ég kærleika
hans að verki. Ég elska þig, afi minn.
Hér fékkstu nú samt lofræðu, það er
í þínum anda að stríða þér á þann
hátt! Nú sé ég þig gretta þig og
geifla. Síðustu orð þín til mín voru:
„Sigrún mín, þú ert svo góð stelpa.“
Vonandi get ég staðið undir þessum
orðum, afi minn, einn dag í einu, það
sem eftir er.
Þín „litla“
Sigrún.
✝
Við þökkum af alhug samúð og vinarþel við fráfall
og útför systur okkar,
SIGRÍÐAR RAGNHILDAR JÓNSDÓTTUR,
Hvassaleiti 56,
Reykjavík,
sem andaðist þriðjudaginn 3. júlí.
Sérstakt þakklæti sendum við starfsfólki blóð-
lækningadeildar 11-G, Landspítala við Hringbraut,
fyrir frábæra umönnun.
Sigurður Jónsson,
Herdís E. Jónsdóttir,
Kjartan Jónsson.
✝
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug
við andlát og útför elskulegs eiginmanns,
föður, fósturföður, tengdaföður, afa og langafa,
RAGNARS ÞÓRS KJARTANSSONAR,
Garðarsbraut 35 b,
Húsavík.
Sérstakar þakkir viljum við færa starfsfólki
öldrunardeildar Heilbrigðisstofnunar Þingeyinga.
Hrafnhildur Jónasdóttir,
Kolbrún Ragnarsdóttir, Haukur H. Logason,
Emil Ragnarsson, Elín Jónasdóttir,
Jónas Már Ragnarsson, Sigríður Pétursdóttir,
María Axfjörð, Pálmi Þorsteinsson,
Steinunn Friðgeirsdóttir,
Arnaldur F. Axfjörð, Kolbrún Eggertsdóttir,
Hrafnhildur Jóna Jónasdóttir, Gunnar Jóhann Elíasson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Innilegustu þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug
við andlát og útför hjartkærs föður okkar,
tengdaföður, afa og langafa,
HAFLIÐA OTTÓSSONAR,
Aðalstræti 4,
Patreksfirði.
Ragnar Hafliðason, Áslaug Sveinbjörnsdóttir,
Rafn Hafliðason, Anna Gestsdóttir,
Torfey Hafliðadóttir,
Ottó Hafliðason,
Guðrún Hafliðadóttir,
Ari Hafliðason, Guðrún Leifsdóttir,
Róbert Hafliðason, Sigurósk Erlingsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Okkar innilegustu þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug vegna andláts og útfarar eiginkonu minnar,
móður okkar og tengdamóður,
SESSELJU KRISTINSDÓTTUR,
Glaðheimum 22,
Reykjavík.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki dagdeildar á
hjúkrunarheimilinu Eiri fyrir góða umönnun
undanfarin ár og starfsfólki 5. hæðar á Skjóli, sem hún dvaldi hjá síðustu
vikurnar.
Þorgeir Guðmundsson,
Herborg Þorgeirsdóttir, Heimir Sigtryggsson,
Ragnhildur Þorgeirsdóttir, Jóhannes Árnason,
Kristín Þorgeirsdóttir, Einar F. Hjartarson,
Óli Vilhjálmur Þorgeirsson, Bodil Vestegaard.
✝
Okkar ástkæri,
BJÖRN GUÐMUNDSSON,
Sléttuvegi 23,
lést sunnudaginn 15. júlí.
Útförin fer fram frá Neskirkju, miðvikudaginn
25. júlí kl. 15:00.
Blóm og kransar eru vinsamlegast afþakkaðir.
Þeim sem vildu minnast hans er bent á minningar-
sjóð hjúkrunarþjónustu Karítas, sími 551 5606 (milli kl 9 og 11) eða
karitas@karitas.is.
Hjördís Þorgeirsdóttir,
Ásbjörn Björnsson, Kristín Guðnadóttir,
Guðmundur Björnsson, Helga Ólafsdóttir,
Hulda Björnsdóttir, Helmut Maier,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Maðurinn minn,
GUNNAR JÓNSSON
mjólkurfræðingur,
Grenigrund 40,
Selfossi,
lést á Kumbaravogi, þriðjudaginn 17. júlí.
Helga Þórðardóttir,
Eygló Jóna Gunnarsdóttir, Ingvar Daníel Eiríksson,
Ásta María Gunnarsdóttir, Sveinn Aðalbergsson,
Oddrún Svala Gunnarsdóttir, Stefán Jónsson,
Símon Ingi Gunnarsson, Kolfinna Sigtryggsdóttir,
Gunnar Óðinn Gunnarsson, Gyða Steindórsdóttir,
Erla Bára Gunnarsdóttir, Magnús Þorsteinsson,
Trausti Viðar Gunnarsson
og fjölskyldur.