Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1980, Side 64

litla líf að fara sjálfur með bréfið á
pósthúsið — þú veist hvernig
þetta er í litlum bæjum þar sem
allir þekkjast: sjómaður sem stað-
inn væri að því að skrifa tímariti
bréf yrði að athlægi um allt plássið
og ætti sér ekki viðreisnarvon upp
frá því. Ég átti í fórum mínum
kvæðið Gamall fiskimaður, og allt
í einu datt mér í hug á leiðinni
niður á pósthús að slá utan um
það líka. Það birtist svo í sumar-
hefti Helgafells 1943.“
Stefán Hörður Grímsson?
Gamall
sjómadur
Sérðu hvar hann Gvendur gengur
grár og boginn eins og kengur?
Forðum þótti hann fríður drengur,
fátt ber slíku vitni meir.
Frá gleði sinni og guði snúinn
— glötuð barnatrúin —
löngu orðinn fótafúinn,
fatlaður og lúinn.
Fyrrum hann til fiskjar reri,
fengsæll þótti í hverju veri,
aldrei þó að efnum greri.
Auði safna fáir þeir
sem til fanga á æginn ýta,
— eigin kröftum slíta.
Aðrir meira brenna og bíta,
betri kjörum hlíta.
Mislit gæfa er grönnum sniðin.
Gvendur fann að dekkri hliðin
að honum sneri, en út á miðin
ótrautt reri og þorska dró.
Krappa leiki löngum háði,
landi um síðir náði,
aftur veiðivolkið þráði,
veðurmerkja gáði.
Þeir sem stýra báti á bárum
bugast fyrr af lúa en árum.
Hinzta sinn með hug í sárum
hljóta þeir að koma af sjó.
Fór svo líka fyrir Gvendi:
fleytu á þurrt hann renndi,
kveðju í hljóði sjónum sendi,
— seltu í augum kenndi.
Verður nú að liggja í landi,
lötrar einn í fjörusandi.
Gamalkunnur giktarfjandi
gefur honum enga ró
Ennþá man hann áratakið,
útróðurinn, færaskakið,
heyrir stundnm hlummabrakið
hörkulegt og nakið.
Menn sem lengi marinn sigla
móti sorta brúnir yggla,
aldrei voðfelld værðarmygla
veikir þeirra hjartarót.
Enginn þó er krafan kemur
kaup við elli semur.
Sá er afl sitt aldrei hemur
endist hinum skemur.
Eins fór hér. Á úfinn sjóinn
enn er sérhver bátur róinn.
Alein gamla aflaklóin
er á rölti um fjörugrjót.
Enn er harka í brettum brúnum,
blik í svipsins þreyturúnum,
og þótt framar limum lúnum
ljáist engin meinabót,
kjarkur ei með kröftum þrotnar,
kiknar eða brotnar:
Þó að heykist herðar lotnar
hetjuskapið drottnar.
64
VÍKINGUR