Fálkinn - 13.07.1964, Blaðsíða 4

Ég ætla bara að skreppa frmi og smyrja nokkrar
brauðsneiðar.
Mjög erfitt...
Háttvirta blað!
Ég legg það ekki í vana minn
að hlaupa með mín vandræði
til annarra en nú sé ég mig
til þess neyddan og bið ykkur
að gefa mér ráð ef þið kunnið.
Ég er utan af landi og hef
ekki verið hér í borginni nema
einn vetur og það hefur mér
fundist harður vetur svona hálf-
gerður andlegur móðuharðinda-
vetur. Ég er ættaður úr sýslu
sem hefur það orð á sér — án
þess ég sé nokkuð að halda
hennar málsstað sérstaklega
fram — að ala þá menn, sem
hvað fremstir eru með þjóðinni.
Þao getur vel verið að þið trúið
mér ekki en þið þurfið ekki
annað en að kanna sögu sýsl-
unnar til að sannfærast um
málið. Þessi sýsla hefur frá
alda öðli skarað langt fram úr
öðrum sýslum þessa lands og
alþýðumenntun hefur þar löng-
um staðið traustum fótum. En
nú vik ég að kjarna þessa máls.
Ég sagðist áðan ekki hafa dval-
ist hér nema vetur sakir og
mér féili það illa. Það er rétt.
Ég kann ekki við fólkið enda
viss um að það lýtur mig ekki
réttu auga vegna þess að ég er
úr þessari sýslu. Það finnur
sem sagt til einhvers van-
máttar. En þegar það spyr mig
hvaðan ég sé og ég svara til
satt og rétt sé ég alltaf ein-
hvern einkennilegan glampa í
augum þess og það fer alltaf
að reyna að gera mig hlægi-
legan en þær tilraunir fara nú
mest í sandinn því í minni sveit
læra menn fljótt að svara fyrir
sig. En einhvern veginn kann
ég nú ekki við þetta og mér
finnst að fólk geti vel unnt
manni þess að vera ættaður af
þessum slóðum, sem ég er, án
þess að láta opinberlega af-
brýðisemi í ljós.
Vinsamlegast.
Norðanmaður.
Svar:
Nœst skattu segja aiT jnl sért
ættaöur af Skaganum en ekki
norSan úr Þing . .
Gangandi vitleysingar.
Háttvirta blað!
Ég hef séð það að undanförnu
að það hafa verið að birtast
bréf í Pósthólfini’ varðandi
umferðarmál. Mér hefur virzt
á bessnm hréfum að bréfritarar
væru aðallega gangandi menn
en ekki akandi svo mér þykir
tilhlýða að skrifa hér fyrir
hina síðarnefndu.
Það eru tvær andstæður í
umferðinni, akandi og gang-
andi. Þessar andstæður virðast
oft vera nær því ósættanlegar
og báðar „svína“ á hinum aðil-
anum. Þetta er að sjálfsögðu
ekki eins og það á að vera —-
því miður. Hinir gangandi eru
öllu háværari en hinir akandi
og spara hvorki stór orð né hót-
anir. Ég ætla mér ekki að fara
að segja að allir akandi séu
englar varðandi umferðina, ég
þekki þetta mál miklu betur en
svo. En ég veit að í það heila
tekið þá eru hinir akandi mun
skárri en þeir gangandi. Hinir
akandi kunna þó EITTHVAÐ
í umferðarreglunum en hinir
gangandi hegða sér undantekn-
ingarlítið eins og þeir kunni
EKKI NEITT. Mér finnst oft
eins og þeir gangandi séu gang-
andi vitleysingar. Þeir líta
hvorki til hægri né vinstri,
hlýða engum reglum og ana
bara beint áfram. Þeir eiga það
sér ekki að þakka að þeir skuli
margir hverjir vera lifandi því
þeir gana eitthvað út í vitleys-
una og setja líf sitt i hendur
okkur sem förum ferða okkar
um borgina akandi. Ég heid að
löggæzluvaldið ætti að gera
meira í því að sekta hina fót-
gangandi og kenna þeim settar
reglur heldur en að vera i þess-
um stöðugu eltingaleikjum við
okkur hina og með eilift smá-
nöldur.
Ég vona að þetta bréf verði
birt en hafni ekki í einhverri
pappírskörfunni á ritstjórninni.
Leigubílstjóri.
Betri knattspyrna,
meiri ánægja.
Kæri Fálki!
Svo lærir lengi sem lifir er
sannleikur, sem ekki verður
hrakinn. Og á þetta rak ég mig
eitt kvöld fyrir skömmu. Ég
brá mér á Völlinn til að sjá
hina stóru leiða saman hesta
sína eins og ég geri vanalega
og hef gert í mörg ár. Þetta
var á Laugardalsvellinum. Eins
og oft áður og þó einkum upp
á síðkastið varð ég fyrir mikl-
um vonbrigðum og hélt heim
í hálfleik. Þ. e. a. s. ég ætlaði
heim og leið min lá framhjá litl-
um velli þar sem smástrákar
voru að leika sér að bolta. Ég
stanzaði við og horfði á leikinn
nokkra stund og svo dvaldi ég
þarna í rúman klukkutíma og
fylgdist með. Þarna varð ég
ekki fvrir vonh’-igðum + na
var á ferðinni leikui sem
gaman var að fylgjast með. Og
4
FALKINN