Vikan


Vikan - 21.02.1952, Blaðsíða 10

Vikan - 21.02.1952, Blaðsíða 10
10 VIKAN, nr. 8, 1952 • HEIMIMÐ • Matseðillinn Tízkumynd Steikt þorskhrogn; 400 gr. þorskhrogn, vatn og salt, eggjahvita, brauðmylsna, 50 gr. smjörliki, sítrónusneiðar. Hrognin eru þvegin og þeim vafið innan í þunnt stykki. Látið í kalt vatn með salti og soðin í 1—2 stund- arfjórðunga. Tekin upp og látin bíða í klútnum þar til þau eru orðin köld. Skorin í sneiðar, sem eru 1 cm. á þykkt. Snúið upp úr eggjahvítu og brauðmylsnu. Brúnað á pönnu.' Rað- að á fat, smjörinu hellt yfir. Sítrónu- sneiðunum raðað ofan á. Borðað heitt með kartöflum, sem snúið er upp úr smjöri og tómatmauki hellt yfir. Hrísgr jónakaka: 300 gr hrísgrjón, 2% 1. mjólk, 125 gr. sykur, 5 egg, 125 gr. smjör, safi úr sitrónu, tviböku- mylsna. Grjónin eru þvegin úr köldu vatni og skoluð þrisvar sinnum úr sjóðandi vatni. Þegar mjólkin sýður, eru grjónin og smjörið látin út í. Þetta er soðið í graut og tekið ofan þá er sykurinn, eggin og sítrónusafinn sett út í. Hrisgrjónadeigið er svo látið í vel smurt sykurstráð mót, tviböku- mylsnunni sáldrað ofan á og kakan bökuð í eina klukkustund. Borðuð með rauðri ávaxtasósu. Bauð sósa: 3 dl. saft, 2 dl. vatn, 10 gr. kart- öflumjöl, sykur. Saftin og vatnið eru sett í pott yfir eld og suðan látin koma upp. Kartöflumjölið er hrært með % dl. vatni og suðan aðeins látin koma upp aftur, potturinn tekinn strax ofan. Sykrað eftir vild. I sósuna má hafa niðursoðin ber eins og ribsber, kirsu- ber o. a. frv. Hin fagra, rauðhærða kvikmynda- leikkona Nadia Gray. Kjóllinn, sem hún er í, er úr hvítu, þunnu jersey. Axlastykkið, beltið og vasinn, sem er áfastur við silkibandið, eru sett gullþráðum. Aö kenna barninu að hugsa. Eftir Garry Cleveland Myers, Ph. D. Aldrei hafa börnin okkar haft meira til þess að hugsa um en nú á tímum, á ég þar við kvikmyndir, út- varp og myndablöð. Hugleiðið allar þær hugmyndir, getgátur og oft ósamhangandi atriði, sem kunna að safnast fyrir í huga barnsins á ein- um degi eða jafnvel á stundarfjórð- ungi. En atburðir og hugmyndir í kvik- myndum gerast í svo skjótri svipan að það fær engan tima til íhugunar. Athygli þess flögrar úr einu í annað. Hinn mikli sálfræðingur, William James, lýsti einu sinni andlegri reynslu ungbarnsins sem „kliðandi, blómlegri ringulreið". Er ekki reynsla barns, sem hefur náð skólaskyldu- aldri oft lík reynslu þessa barns. Nútíma skólar nota ýmis hjálp- argögn við kennslu til þess að gera hugmyndir lifandi. En þessi gögn geta ekki komið í staðinn fyrir hugs- unina. Á meðan þau hjálpa barninu til að skilja merkingu einhverrar hugmyndar og afla þvi þekkingar í sambandi við hana, þá geta þau hæg- lega truflað athyglina, og gefið rang- ar hugmyndir, nema því aðeins að kennarinn leiðbeini nemandanum af kunnáttu til þess að athygli hans beinist í rétta átt að því atriði, sem um er að ræða, svo að hann geti jafn- an gert sér réttilega grein fyrir um- ræddu atriði á ný, sett það í samband við annað, skipað því í flokka, gert samanburð á þvi og komizt því næst að endanlegri niðurstöðu með ákveð- ið markmið fyrir augum. Mikilvœgar hugmyndir. Ennfremur fær góður kennari nemandinn til þess að velja úr þýð- ingarmikil atriði og festa þau sér vel í minni, en það er nauðsynlegt ef hann á að geta hugsað skýrt. Það er svo margt, sem ber fyrir augu fjórtán ára barns eða fullorðins manns, og tiltölulega fá atriði fest- ast þeim í minni. Það er ýmislegt sem barnið hefur aðeins nasasjón af, og það ræður aðeins við lítinn hluta þess. Hér fara á eftir fáeinar leiðbein- ingar: 1. Svarið ætíð spurningum barns- ins og ýtið undir forvitni þess og rannsóknir á andlegu sviði. Leitið að sannleikanum. 2. Látið barnið sjá, enda þótt það sé ungt, að þér leitið eftir svörum við spurningum, sem eru yður ofviða. 3. Hvetjið barnið til þess að rann- saka staðreyndir og komast fyrir á- stæður með þvi að spyrja það spurn- inga, sem það getur svarað sam- kvæmt reynslu og eftir minni. Spyrj- ið spurninga, sem fær það til að hugsa. Veljið spurningar sem gefa því ekki aðeins tækifæri til þess að sýna, hvað það man heldur sem einn- ig hvetja það til að nota sér á nýjan hátt hin margvíslegu úrræði, sem það þegar hefur í huga sér, til að kom- ast að nýj'um hugmyndum og nýrri þekkingu. Ég veit um tímarit fyrir börn, sem hafa notað myndir og spurningar til þess að örfa barnið til að hugsa. 1 rauninni geta foreldr- ar og kennarar gert slíkt hið sama. MINNI TOSKANINIS. Þegar Toskaníni stjórnaði hljóia- sveitinni við Skalaóperuna í Mílanó, kom dag einn til hans miðlungs tón- skáld með tónverk eftir sig. Han» vildi taka þátt i samkeppni, sem efnt hafði verið til, og ætlaði að undirbúa meistarann: tryggja sér skoðun han» fyrirfram. Verkið hlaut ekki náð fyrir augum meistarans, og var þegar endursent. Tíu árum síðar hitti tónskáldiS Toskaníni í New York. ,,Þér munið eflaust ekki eftir mér," sagði hann; ,,en ég kom eitt sina með frumsamið tónverk til yðar í Mílanó. Mér þætti gaman að vita hvers vegna þér visuðuð þvi frá." „Kæri maður," sagði Toskaníni, „verkið var afleitt — hörmulegt." „En þér lásuð það ekki einu sinni. Ég hefði unnið keppnina, ef þór hefðuð gert það!" ,,BulI," sagði meistarinn. „Ég man það mjög vel." Hann gekk að píanó- inu og tók að leika nokkrar laglín- ur úr verkinu, fussaði af og öl. „Hlustið þér bara — alveg afleitt. Einskis virði. Hrapalegt." SKRITLUR Mörg okkar eyða hálfri ævi sinni til að óska þess sem við hefðum öðl- azt, ef við hefðum ekki eytt hálfri ævi í óskirnar einar. j t i Þrír Kanadamenn sváfu í enskunn herbúðum. Skyndilega hrukku þeir upp við hátt buldur. „Hvað var þetta eiginlega?" spurði annar þeirra. „Þrumur eða sprengj- ur?" „Sprengjur," svaraði hínn með »tó- iskri ró. „Lof sé guði!" sagði Kanadamað- urinn. „Ég hélt hann ætlaði að fara, að rigna." Babílonshótelið Framhald af bls. 11. „"ftg býst við þér gerið yður ljóst, að tíu þús- und pund á ári er harla lítil upphæð fyrir mann af yðar stigum. Nella er mikil eyðslukló. Ég veit til, að hún hafi eytt sextiu pundum á einu ári. Nú, hún mundi blátt áfram gera yður fjárþrota á tólf mánuðum." „Nella verður að taka sinnaskiptum," sagði Aribert. „Tja, allt er náttúrlega gott og blessað, ef hún sættir sig við þetta," sagði Rakksoll. „Þá sam- þykki ég." „Ég þakka yður fyrir hönd okkar beggja," sagði Aribert. „Og," hélt milljónamæringurinn áfram, „til þess að hún þurfi ekki að taka of snöggum sinnaskiptum, læt ég fylgja henni fimmtíú milljón dala, sem síðan skulu erfast til barna hennar, en það þýðir sama og tíu milljón punda I hlutabréfum járnbrautarfélagsins. Við Nella höfum ætið skipt öllu jafnt." Aribert svaraði engu. Þeir stóðu á fætur og tókust i hendur, en þá bar svo til, að Nella kom inn í herbergið. Eftir kvöldverðinn voru þeir Rakksoll og Babílon á göngu fyrir utan hótelið. Það var Felix, sem hóf samræðurnar: „Hvernig er það, Rakksoll," sagði hann, „eruð þér ekki orðinn þreyttur á Babílonshóteli?" „Af hverju spyrjið þér?" „Af því að ég er orðinn þreyttur á að slæp- ast. Ég hef oft á tíðum síðan ég seldi þér hótel- ið, óskað mér ég gæti ógilt söluna. Ég þoli ekki iðjuleysi. Viljið þér selja?" „Kannski," sagði Rakksoll, „kannski ég geri það." „Hvað viljið þér fá mikið?" „Það sem ég lét fyrir það," svaraði Rakksoll. „Jahá!" sagði Felix. „Ég sel yður hótelið með Sjúls, með Rokkó og með ungfrú Spensu. Svo hrekið þér alla þessa dýrlegu starfsmenn á burt og ætlið síðan að selja mér hótelið aftur við sama verði! Það þykir mér furðulegt!" Litli mað- urinn skellihló. „En engu að siður," sagði hann, „geng ég að kaupunum. Ég nenni ekki að þrátta um verðið." ' Og þannig lyktaði atvikunum, sem spunnust út af því, að Theodór Rakksoll pantaði steik og eina flösku af bass til máltíðar í Babilonshót»li. ENDIR. SPAKMÆLI Fánýt gæfa fagnar fjölmenni; hún þrífst bwrt í hirðsölum og höllum, i leikhúsum og á dans- leikjum; tilvera hennar er aðeins á ytra bortH. — (J. Addison). Enginn skyldi skammast sín fyrir að viður- kenna, að hann hafi rangt fyrir sér. Raunveru- lega viðurkennir hann þá aðeins, að hann sé vitr- ari í dag en í gær. — (Alexander Pope). * Brunnur ástarinnar i hjarta konunnar er svo djúpur, að aldaraðir frysta hann ekki til botns. ;— (Bulueer).

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.