Vikan


Vikan - 21.08.1958, Blaðsíða 14

Vikan - 21.08.1958, Blaðsíða 14
inn hjá Hemingway 916. KROSSGÁTA VIKUNNAR. Hann var klæddur brúnum veiði- buxum, bláunx skóm og hárauðri akyrtu, vinnufötum — sýnilega vegna þess að hann hafði verið að Itoma niður úr „turninum" svokall- aða. Þar vinnur hann að ritverkum sfnum, stendur við arinhyllu og skrif- ar frasagnir sinar og lýsingar með penna en vólritar öll samtöl í sögun- um tii þess að fá í þau aukinn hraða og meira líf. „Fólk gerir sér ekki ljóst að ég er atvinnurithöfundur — að ég skrifa til að hafa í mig og á. Allir sem koma til Kúbu vita að ég á heima hér svo þeir líta inn til að rabba við mig, — ef ég setti þeim ekki stólinn fyrir dyrnar". Hvernig gengi með bókina? „Það veltur allt á þvi hvort ég get einbeitt mér að verkinu — þessvegna verti ég ekki viðtöl", svaraði hann, „náungi nokkur kom hingað til Kúbu og vár sí og æ að heimsækja mig til að fá hjálp við sögu sem hann var að skrifa. Þegar ég las það yfir sem ég hafði skrifað gat ég séð upp & hár hvað ég hafði skrifað meðan hann stóð hér við. Ég gat ekki ein- beitt mér meðan hann var hér að trufla mig". Hemingway þagnaði við og dreypti & kaffinu. ^Ritthöfundar verða að halda sínu súí*'i"'i sagði hann, „ef þeir missa þráðinn, má hamingjan vita hvenær þeir geta tekið hann upp á ný". „Mér er heldur í nöp við ljósmynd- ara", hélt Hemingway áfram, „þeir koma hér með þrjár fjórar vélar slinglantli á maganum og gera mér fceílmikinn skurk. Og mér gengur illa að svara spumingum blaðamanna. Þeir setja mig oft út af laginu. Það sem ég hef að segja, það geta menn fundið í bókum minum. Ég er eng- ínn heimspekingur. Ég get ekki gert grein fyrir máli mínu með því að tala". Ýmsara mun finnast furðulegt að Sfemíngway er í rauninni feiminn og hlédrægur og vill ekki sýnast. A8 vlsu hefur hann tekið þátt í blóðug- um styrjöldum ng það sanna ör hans og heiðursmerki. Og hann hefur ehmig verið rekinn i gegn af nauti, eltur af fílum og átt í erjum við risafiska. Hann hafði farið um alla verold í leit að ævintýrum. Þ<5 notar hann aldrei orðið „ég" með þyngri áherzlu en önnur orð og hann brosir aldrei nema að mistök- um sínum. Hversvegna býr Hemingway á Kúbu? Menn furða sig oft á þvi. Hann hefur þessu til að svara: „Mér hefur gengið vel að skrifa & Kúbu. 1 fyrstunni vandist ég á að koma hingað þegar ekki var mikið nm fólk hér, þá reis ég úr rekkju i dögun, fór út að veiða eftir að hafa unnið við skriftir". „Ég flutti frá Key West þegar „Klukkan kallar" kom út. Þá keypti ég þennan stað. Ég vakna við sólar- opprás og tek til við að skrifa, þá sit ég í sólbaði og fæ mér staup meðan ég lít í blöðin. Ég glataði fimm árum úr ævistarfi mínu í Framhald af bls. 6. heimsstyrjöldinni og ég er að reyna að vinna það upp. Ég hef aldrei get- að skrifað í New York". Ég spurði Hemingway hvort hann hefði mikið breyzt frá því hann vann við blaðið „Star Weekly" snemma á þriðja tug aldarinnar. „Ég hef breyzt, — við breytumst 011. Það verður ekki við neitt ráðið. Ef ég hefði þá vitað það sem ég veit nú, þá hefði ég skrifað bækur mínar undir dulnefni. Ég vil ekki vera fræg- ur. Ég vil ekki að gert sé veður út af mér. Ég á þá eina <5sk að vinna, veiða, og fiska í friði." „Frægðin gerir mig bitran. Spurn- ingar eru plága. Ég hef fengið heim- sókn af blaðamönnum sem höfðu langa lista af spurningum um lífs- viðhorf mitt .... svoleiðis vitleysu. Það væri dagsverk að svara því". „1 hverju er breytingin einkum fólgin?" „Ég var vanur að deila og kapp- ræða reiðinnar býsn. Ég hafði mjög ákveðnar skoðanir á öllum hlutum", svaraði hann, „nú hef ég lært að þegja og láta aðra um að tala. Ég hlusta á hvað menn segja ... nema ég viti þeir séu að ljúga. Þá segi ég eitthvað til að vera viss. Ég hef komist að raun um að það er fánýtt að tala ... a. m. k. fyrir mig. Maður á ekki að gera sig að fífli með því að blaðra um málefni sem maður hefur ekkert vit á". Hann svelgdi í sig kaffið og tæmdi bollann í einum teyg, hristi sig síð- an frá hvirfli til ilja. Ég skildi bend- inguna. Viðtalið sem var ekkert við- tal var búið. „Ég bið að heilsa öllum sem þekkja mig í Toronto", sagði hann, „Ég hef alls ekki verið ókurteis, finnst yður það?" spurði hann, „þér hljótið að skilja hvernig ástatt er. Reynið að setja yður í min spor". „Hemingway, mér þykir leitt að hafa ekki fengið viðtal", sagði ég, „en ég hefði gaman af að leggja fyr- ir yður eina spurningu: Hvernig njóta menn lífsins bezt?" „Menn eiga ekki að elta uppi æv- intýrin", sagði hann eftir stundar- korn, „menn eiga að bíða eftir þeim". Lárétt skýring: 1 margt um manninn — 3 örsmá — 13 missir — 15 vera urmull af — 16 járnsambandi — 17 farist í vatni — 18 það sem fer næst á undan ¦— 20 upphrópun — 21 danskur náttúrulæknir — 24 óhreinka — 27 græðgina — 29 dundinu — 31 hjálparsögn — 32 tala — 33 óréttvísi — 35 barna- huggun — 36 ómegin — 38 samhljóðar — 39 farða — 40 sk.st. — 41 frumefnistákn — 42 ys — 44 kjöt af sjálfdauðu fé — 47 greinir — 48 bókstafur — 49 nautnalyfinu — 50 nýbyggi — 52 geislabaugar — 53 missa — 55 mannsnafn — 57 styrkjast — 59 starfsmannsheiti — 61 gælunafn — 62 sá sem drepur — 63 tímamark — 64 fiskimannstækinu — 65 fangamark. Lóðrétt skýring 1 málstofa — 2 meiðslis — 4 færum — 5 erfðavísir — 6 eydd — 7 frumefnistákn — 8 leita ráða hjá — 9 þjóðar menn — 10 torskilinn —¦ 11 hreyfing — 12 ending — 14 dulur — 18 þaktir — 19 undirlag — 22 sérhljóðar — 23 ofaníburð — 25 reiðarslag — 26 afleiðsluending — 28 spil — 30 dómur um búfjárafurðir — 34 hljóðir — 35 köldu — 37 óska — 40 af hafi komin — 43 iður — 44 leysir úr ánauð — 45 gæla — 46 lélega flíkin — 48 ekki neina — 51 greinir (fornt) — 54 fuglar — 56 ókyrrö — 57 þrír eins — 58 mannafli — 60 mannsnafn — 61 sk.st. — 62. sveitabýli. Lausii á krossgátu nr. 915. LARÉTT: 1 asa — 4 Messina — 10 vær — 13 leðr — 15 gutla — 16 gæfa — 17 skrif — 19 mal — 20 lotur — 21 kisur — 23; roðar — 25 ragmennskan — 29 tf — 31 rl. — 32 Lie — 33 ur — 34 VT — 35 auk — 37 amt — 39 töf — 41 rot — 42 krabbi — 43 Pemina — 44 kul — 45 Jói — 47 ull — 48 Sir — 49 ur — 50 fa — 51 nón — 53 la •— 55 na — 56 markaðurinn — 60 langa — 61 engan — 63 tangi — 64 aga — 66 gatan — 68 auga — 69 sport — 71 rati — 72 Uni —¦ 73. svitinn — 74 not. LOÐRÉTT: 1 Als — 2 sekk — 3 aðrir — 5 eg — 6 sum — 7 stafni — 8 ill — 9 na — 10 vætan — 11 æfur — 12 rar — 14 risar — 16 goðar — 18 fuglabjargi — 20 lokufelling — 22 RM — 23 rs — 24 stakkur — 26 elt — 27 net — 28 ritarar — 30 furur — 34 Vonin — 36 kal — 38 Maó — 40 öfl — 41 ris — 46 ina — 47 Unu — 50 fanga — 52 óðagot — 54 angrar — 56 mangi — 57 K.A. — 58 re — 59 Natan — 60 laun — 62 NATO — 63 tau — 64 api — 65 Ari — 67 nit — 69 sv — 70 tn. BÓKMENNTIR: Indverzk einyrkjasaga Framhald af bls. 11. sem reist er í hinu friðsæla sveitaþorpi færir íbúúnum litla blessun en flesta galla menning- arinnar, rýfur samræmi hinnar kyrrlátu en erfiðu lífsbaráttu fólksins. Hungur og hallæri geisa, flóð og vatnavextir leggja heim- ilin í rústir, þurrkar gera að engu margra ára strit og eyðileggja uppskeruna, sjúkdómar, eymd og volæði fylgir í kjölfarið, sífellt hallar undan fæti. Barnalánið er ekki mikið, tveir sonanna verða að flýja þorpið vegna óeirða sem þeir hafa stofnað til í sútunar- verksmiðjunni er þeim þótti gengið á rétt verkamannana, einkadóttirin hafði gifst efnuðum ungum mann en reyndist óbyrja og var skilað aftur til föðurhúsa, verður síðan hóra til að sjá bróð- ur sínum farborða sjúkum, þriðji sonurinn er drepinn er hann reyndi að stela sér málungi matar í hall- æri, enginn sonanna verður til þess að taka við jörðinni af föð- urnum. Enda kemur ekki til þess, einn daginn er hjónunum sagt upp jarðnæðinu og eru þau þá komin á gamals aldur, þá taka við ó- bærilegar hrakningar sem ekki verður lýst nánar hér. Hvað eftir annað vaknar sú spurning hjá les- andanum hvernig f ólkið geti þolað eitt áfallið enn án þess að kikna, hvaðan þessu fólki komi sá kraft- ur að umbera þær þrautir sem verða á vegi þeirra bæði af völd- um manna og náttúrunnar. Fersónum sögunnar og lífsbar- áttu þeirra er lýst svo ljóslifandi að átakanlegt er, þrátt fyrir fram- andi umhverfi og gerólika þjóð- lífshætti hlýtur sá Islendingur að vera gerður úr steini sem ekki finnur til við lestur þessarar sögu. Enda kemur í ljós að náinn skyld- leiki er með einyrkjanum íslenzka sem í þúsund ár barðist hat- rammri baráttu fyrir lífi sinu hér á norðurslóðum og leiguliðanum indverska sem stríddi einn við örlóg sín. 14 VIKAN

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.