Menntamál - 01.03.1933, Page 20
52
MENNTAMÁL
— Þessi skipti vöktu þó litla ánægju. Börnin vildu fá aÖ vera
kyrr í Grænlandi. Til þess að vekja áhuga þeirra á þessu nýja
umnverfi, sagði eg þeim, að nú fengju þau að heimsækja svert-
ingja. „Já, en það er nú sama,“ svaraði einhver tafarlaust. „Mér
þykir miklu vænna um Eskimóana.“
En við urðum nú samt sem áður að hverfa frá Grænlandi. Og
það leið ekki á löngu áður en börnin urðu eins hugfangin af
risagróðri frumskóganna, mannöpunum, dvergunum og svert-
ingjunum, eins og þau voru af Grænlandi. Þar skorti hvorki
á áhuga né skilning.
Þannig héldum við nú áfram og athuguðum þessi 12 svæðí,
sem eg hefi áður nefnt, i ýmsum heimshlutum. Þættirnir um.
þessi 12 svæði urðu smám sainan til við nána samvinnu við nem-
endurna, og eg réðst ekki í að gera bók úr þeim fyrr en eg
var búin að þaulreyna þá. Sjálfsagt hefði eins vel rnátt gera
aðra þætti um önnur svæði, en setja verður þáttafjöldanum tak-
rnörk vegna kostnaðar við prentun.
Aldrei hefi eg þurft að kvarta undan skorti á vinnuákafa.
Stundum hefi eg fremur óttast, að ákafinn væri of mikill. Einu
sinni kom drengur til mín á mánudagsmorgni, — pahbi haris.
var læknir, — og sagði mér, að hann hefði setið inni allan sunnu-
daginn og grúskað í landafræði. „Hvað heldurðu að pabbi þinn
segi?“ spurði eg. „Pabbi, hann er orðinn alveg eins sólginn í
landafræði og eg,“ svaraði hann. Þá varð eg róleg. Annar dreng-
ur var það, sem hélt áfram að skrifa um freðmýrar og hirð-
ingja, þegar skólanum var slitið í júnílok, eftir því, sem for-
eldrar hans sögðu mér. Einu sinni, þegar mér fannst of mikill
tími fara í öll skrifin um ýms dýr, einkum þau, sem ekki er
getið í „Náttúran og mennirnir", stakk eg upp á því, að þau
skrifuðu aðeins 2 málsgreinar um hvert dýr. En þá skall yfir
mig flóðalda af mótmælum. „Megum við ekki skrifa meira?'
Megurn við ekki skrifa eins mikið og við viljum? Eg þarf að
minnsta kosti að skrifa þrjátíu málsgreinar." „Og eg líka.“ „Og
eg líka.“ Hvað á að gera við slíku? Banna? Gefast upp?
Mestur er ákafinn við að safna að sér allskonar efni, og þau