Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 14.05.1928, Blaðsíða 2

Bjarmi - 14.05.1928, Blaðsíða 2
 122 B J A R M 1 um, sem njóta vill náðargjafa Guðs við hans beilaga borð. J. Br. II. Brjefkaflar nm sainu efoi frá lionu í sveit. Kæri herra ritstjóri. Jeg er neydd til að skrifa yður nokkrar línur viðvíkjandi málefni, sem liefir nú um nokkurt skeið við og við staðið mjer fyrir svefni. Jeg hefi verið að velta fyrir mjer og ergja mig yfir meðferð kirkjonn- ar á koöldmáltíðarsakramentinu. Nú er svo komið að heilbrigð móðir forðast að láta barnið sitt drekka eftir sig, en kirkjan býður meðlimum sínum öllum að drekka af einum og sama bikar. Sú heil- brigðisráðstofun að látá engan drekka eftir sjálfan sig, er orðin svo gróð- ursett í hugum manna að það hlýt- ur að taka fram í og eyðileggja þá hrifningu og unað, sem kvöldmáltið- in á að veita. Hvernig getur til dæmis sannkrist- inn maður, sem gengur með næman sjúkdóm gengið til Guös borðs vit- andi það, að ef til vill komi margir á eftir honuni og drekki eftir hann, mun ekki samviska hans segja hon- um að fara hvergi, og er hann þá ekki útilokaður frá hinni sameigin- legu máltið guðsbarna? Hvernig geta nú hinir hraustu með góðri sam- visku notið þess, sem nokkrir bræð- ur þeirra eru útilokaðir frá, og það þeir sem mesta hafa þörfina? Vel má segja að þeir geli verið út af fyrir sig, en dregur það ekki úr á- nægjunni? I'essu mætti kippa i lag með þvi að hafa sálmabækur þannig gerðar að í öðru spjaldi þeirra væri veski, sem í væri geymdur samanlagður gummí- eða talkúmbikar sem hella mætti í um vör á kirkjubikarnum. Hvort hinir fyrstu kristnu hafa haft sjerstakan bikar fyrir sig \eit jeg ekki, en hitt veit jeg, að þeir hafa ekki tekið bækur upp úr vösum til að lesa bænir sinar upp úr, eins og við nú gerum, og er það í míoum augum óviðkunnanlegri breyting en þessi, sem jeg hjer nefni. Mig langar til að segja yður »dæmi- sögu«. í nágrenni við mig býr fjöl- skylda, sem all af helir farið til alt- aris á hverju ári. Fyrir nokkru veikt- ist einn meölimur hennar af berkl- um, en fjekk þó að vera beima með allri varúð. Næst þegar alt heimilis- fólkið fór til altaris, varð þessi stúlka að sitja heima sárhrygg, því hún gat ekki ábyrgst það, að engin kæmi á eftir henni. í trausti til kristindómsáhuga yðar vil jeg veia svo djörf aö biðja yður að flytja þetta áhugamál mitt fram til siguis, helst sem fyrst, áður en fleiri smælingjar hneykslast á Kristi fyrir slæma meðferð þjóna hans á helgidómi hans. Jeg veit að þetla mál hefir verið rætt áður með engum árangri, og hygg Je8 að þar liali ráðið ósann- sýni samfara því að hin íslenska kirkja muni hafa talið sjer óhætt meðan erlendar kirkjur hafa ekki hreyft við þessu. Þvi meiri heiður: að ganga undan með góðu eftirdæmi. Frá mínu sjónarmiði færi best á að bríkin (»gráturnar«), sem kropið er við, væri ofurlílið breiðari en venjulegt er, svo að leggja mætti á hann bikarana og brauðin þangað til búið er að útdeila. Ætti þá prest- urinn að segja einhver vel valin orð, og siðan allir í hringnum að eta og drekka i einu. í sambandi við þetta vil jeg minna á málverk, sem jeg held að sje eftir Leonard da Vinci,

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.