Dýraverndarinn


Dýraverndarinn - 01.04.1948, Blaðsíða 8

Dýraverndarinn - 01.04.1948, Blaðsíða 8
22 DtRAVERNDARINN ÞEIR KDMA Senn svífa vængjaðir vinir yfir hinn breiða mar í áttina til landa hinna nóttlansu nótta. Brátt munu þeir ásamt litauðgu skrúði gró- andi grasa setja nýjan, heillandi blæ á land- ið og fylla loftið unaðsþýðum söng. Oft er söngur þeirra fyrsti vorboðinn. Þá er eins og létti yfir okkur. Við finnum, að vorið er komið, jafnvel þó að úti sé kuldi og snjór yfir jörð. Söngur liinna vængjuðu sumar- gesta fyllir hug og hjarta einlivcrjum yl — einhverjum hlýleik, sem ekki vcrður frá okk- ui' tekinn. Ot liingað svífa þeir á stæltum vængjum, knúðir áfram af ómótstæðilegu afli. Það er sem þrá sé i flugi þeirra, einhver óljós heill- andi þrá eftir þvi, sem biður þeirra í hinum yndisfulla töfraheimi íslenzkrar náttúrufeg- urðar. Innst inni er það svo lika annað, sem knýr þá áfram, annað, sem er dýrlegra og meira. Það er þctta ómótstæðilega lögmál, sem allar lifverur cru bundnar við, að fæða af sér nýtt líf. Allan þann tíma, sem þeir dvöldu i vetrarheimkynnum sinum, ólgaði ])essi þrá í blóði þeirra — að eignast egg sín og unga úti á landinu, sem hillti upp í blá- móðu liinnar löngu leiðar. Það var fyrirheitna landið, land barna þeirra — ísland. Einn sá dýrmætasti eiginleiki, sem flestum mönnum og málleysingium er i blóð borinn, er hvötin til þeirrar umönnunar, sem foreldr- arnir svna afkvæmi sinu, meðan það er ungl oa ós.iálfbiarga. Þetta kallast í daídegu tali föður- og móðurást og cr af mörgum talið fegursti þátturinn í tilveru einstaklinysins. Undantekninpalítið cr móðurástin voldueri (\a fórnarlund móðurinnar meiri en föðurins. Það e.r hún. sem hefur fætt þetta líf mcð kvðl- um. bvi er öleði hcnnar heitari og stolt hcnnar bp«snm slóðum, oö sá ca bá iörpu hestapa. ^f'iii böfðu nú verið 17 hv í Danmörku. F" b«'l.saði bessum cömlu kunningfum oc tal- «ði nú við bá á islenzku. og fannst mér sem þeir vildu biðia mig fyrir kvcðju hcim til samla ættlandsins. meira. Þetta er hcnnar afkvæmi, og hún ver það fyrir hvers konar hættum, sem á leið þess kunna að verða á fyrsta stigi tilvcrunnar. Móðurástinni hafa verið sungin mörg af hinum fegurstu Ijóðum. Hún hefur verið dá- sömuð í ræðu og riti. Myndhöggvarar hafa meitlað ímynd hennar í marmara á óglcym- anlegan bátt og málarar fest hana á lére!*1 í ótal og margvíslegum myndum, en hvergi sjást eins glögg og fögur dæmi hennár sem í ríki liinnar frjálsu náttúru. Þar sjáum við fegurstu myndirnar. Er ckki ásl lóumóður- innar yndisleg í öllum sínum einfaldleik? Jú, vissulega. En þvi miður er þessari göfugu tilhneig- ingu, móðurástinni, oft misþyrmt og þá ekki sizt móðurást sumargesta okkar, fuglanna. Mörgum finnst kannske ekkert athugavcrt við það að ræna eggjum. Þeir gera sérekki grein fyrir þvi, að með ])essu eru þeir að mis- þyrma tilfinningu, scm annað hvort hefur bærzt í þeirra eigin brjóstum eða siðar mun gcra vart við sig, sömu ástina, sem studdi þá fyrsta fetið i þeirra eigin tilveru. Hvílík sorg grípur ekki hjarta móðurinnar, er hún finnur hreiður sitt rænt þvi dýrmætasta, sem hún á. Ef til vill finnsl henni þá flug sitt hafa verið til einskis, þvi að von hennar er að engu orðin. En satt að segja finnst mér þó enn þá átak- anlegra, ])egar ungum er misþyrmt, og þeir drepnir gjörsamlega að ástæðulausu. — Ég var að skemmta mér, segja þcir, sem verkið unnu. En mér er dulið i hveriu sú skemmtun er fólgin. Etí hef bvi miður orðið áhorfandi að þess háttar leikium unalinaa aa, nær fullþroskn manna. Þeir virtust alls ckki hafa hucmvnd nm það, að þeir væru að vinna illvirki. T^eim dalt víst ckki i hug, að unearnir. sem beir vpru að srvta. hefðu tilfinninöu. A eftir töluðu beir um betta alves eins op, bað hefði vcrið siálfsaeður hlutur Og þeir hefðu notí^ beztu skcmmtunar. cr þeir niddust á hinum varnarlausu unstum. Þetta er soríileíít og sem betur fer ekki al- «enct. En marcir eru cæddir fádæma dráns- lðncun. iafnvel svo mikilli. að hinum smæstu meðal hinna smáu er lífshætta að koma ná-

x

Dýraverndarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dýraverndarinn
https://timarit.is/publication/598

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.